Share

บทที่ 4

Author: พิชชี่
"มัสซิโม!" เบียงก้าสะอื้น ซบหน้าลงกับแผงอกของเขา "เธออิจฉาฉัน! อิจฉาเครื่องเพชรที่แม่คุณให้ฉัน อิจฉาของขวัญที่คุณซื้อให้ฉัน!"

"เธอบอกว่าจะฆ่าฉันกับลูกชายของเรา!"

ฉันตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้น เลือดหยดติ๋งลงมาจากฝ่ามือที่ถลอกปอกเปิก

"เบียงก้า เธอ—"

"พอได้แล้ว!" มัสซิโมพูดแทรกขึ้นมา นัยน์ตาของเขาลุกโชนไปด้วยโทสะจนฉันนึกกลัว "เพียงเพราะแม่ผมไม่ชอบคุณ คุณก็เลยต้องมาลงเอากับเบียงก้างั้นเหรอ?"

"คุณอยากได้กระเป๋ากับเครื่องเพชรใช่ไหม? ผมซื้อให้คุณได้ทุกอย่างนั่นแหละ!" เสียงของเขาตวาดกร้าว "สิ่งที่คุณต้องทำก็แค่ทำตัวให้ว่าง่าย! เลิกหึงหวงบ้าๆ บอๆ แบบนี้สักที!"

"เรามีทายาทที่ต้องเลี้ยงดูด้วยกันนะ! ผมจะไม่ยอมให้คุณทำตัวแบบนี้เด็ดขาด!"

ทายาทงั้นเหรอ?

ฉันห้ามเสียงหัวเราะอันเย็นชาและขมขื่นที่หลุดรอดออกจากริมฝีปากไม่ได้เลย

"ทายาทอะไรล่ะมัสซิโม? ทายาทของเรายังมีชีวิตอยู่ด้วยซ้ำเหรอ?"

ใบหน้าของมัสซิโมซีดเผือดลงทันตา

"ทำไมคนคุ้มกันถึงถูกดึงตัวออกไปจากงานกาล่าล่ะ มัสซิโม? ทำไมฉันถึงเกือบจะนอนเลือดจมกองตายอยู่บนพื้นนั่น? คุณไม่มีคำตอบให้ฉันเหรอ?"

"คุณกำลังพูดบ้าอะไรของคุณ?" มัสซิโมกระชับอ้อมกอดเบียงก้าแน่นขึ้น "อาราเบลล่า เลิกพูดจาไร้สาระแบบนี้เดี๋ยวนี้นะ!"

"ตอนนี้ ขอโทษเบียงก้าซะ เดี๋ยวนี้เลย!"

ขอโทษ?

ให้ขอโทษผู้หญิงที่ฆ่าลูกชายของฉันเนี่ยนะ?

ความโกรธแค้นอันสิ้นหวังกลืนกินสติสัมปชัญญะเฮือกสุดท้ายของฉันไปจนหมดสิ้น

ฉันคว้ากริชจากเข็มขัดของมัสซิโม แล้วกรีดมันลงบนท่อนแขนของตัวเองอย่างแรง

เลือดสดๆ ทะลักออกมา เป็นสายน้ำสีแดงฉานที่น่าสยดสยองยิ่งกว่ารอยขีดข่วนบนหน้าผากของเบียงก้าเป็นร้อยเท่า

"แบบนี้จริงใจพอไหม?" ฉันจ้องมองพวกเขา น้ำเสียงตายด้านไร้ความรู้สึก "คำขอโทษแบบนี้ดีพอสำหรับคุณหรือยัง?"

"อาราเบลล่า!" มัสซิโมมองฉันด้วยความตกตะลึง

แต่ช่วงเวลานั้นก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงครางแผ่วเบาจากเบียงก้า

"มัสซิโม... ฉันปวดหัวเหลือเกิน..."

ความสนใจของเขาพุ่งกลับไปหาเธอในทันที "ผมจะพาคุณไปโรงพยาบาล ตอนนี้เลย"

เขาหันหลังกลับแล้ววิ่งมุ่งหน้าไปทางคฤหาสน์โดยไม่หันมามองฉันอีกเลย

เขาทิ้งให้ฉันยืนจมกองเลือดของตัวเองอยู่ตรงนั้น

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา อเล็กซ์ มือขวาของมัสซิโมก็มาพบฉัน

เขาพาหมอและชุดปฐมพยาบาลชั้นเยี่ยมมาด้วย สีหน้าของเขาดูเจ็บปวด

"มาเฟียหญิงครับ บอสฝากผมมาบอกว่าเขาขอโทษสำหรับ... อารมณ์ฉุนเฉียวเมื่อช่วงบ่าย เขายังยืนยันให้คุณเข้าร่วมพิธีศีลจุ่มในวันพรุ่งนี้ด้วย เพื่อเห็นแก่เกียรติของตระกูลครับ"

ฉันจ้องมองรอยแผลเหวอะหวะน่าเกลียดบนแขน เมินเฉยต่อชุดปฐมพยาบาลที่เขายื่นให้

ฉันเอ่ยออกไปแค่คำเดียว "ไสหัวไป"

อเล็กซ์ทำท่าจะทักท้วง แต่ฉันสบตาเขาด้วยสีหน้าที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน "บอกมัสซิโมว่าฉันจะไป" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำอันตราย "ต่อให้แลกด้วยโลกทั้งใบฉันก็จะไม่พลาดงานนี้หรอก ฉันจะมอบพิธีศีลจุ่มที่เขาและ 'ทายาท' ของเขาจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิตเลยล่ะ"

อเล็กซ์ตัวสั่นเทา เขาก้าวถอยหลังและรีบจากไปทันที

วันรุ่งขึ้น ข่าวลือก็แพร่สะพัดไปทั่วโลกใต้ดินของชิคาโก:

เจ้าพ่อมาเฟียฟัลโคนเน่ ใช้เครื่องบินแพทย์ส่วนตัวของตระกูลบินไปรับศัลยแพทย์ชั้นนำของยุโรปนับสิบคน

ทั้งหมดนั่นก็เพื่อรักษาแผลถลอกเล็กๆ บนหน้าผากของเมียน้อย

ช่างเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่เสียจริง ช่างเป็นการลงทุนที่สูงลิ่วอะไรขนาดนี้

แล้วฉันล่ะ?

ฉันอยู่ที่บ้าน พันแผลที่แขนตัวเองเงียบๆ โดยไม่มีใครมาเหลียวแล

ในช่วงสองวันถัดมา ฉันขายเครื่องประดับของตัวเองจนหมดเกลี้ยง

"ของแทนใจ" ที่มัสซิโมเคยมอบให้ถูกเปลี่ยนเป็นเงินสดก้อนโต

ฉันยังค้นเจอทะเบียนสมรสของเราและฉีกมันทิ้งทีละหน้าจนขาดวิ่น

การแต่งงานสามปี จบสิ้นลงแล้ว

เช้าวันงานพิธีศีลจุ่ม ฉันได้รับข้อความจากเบียงก้า

มันเป็นรูปของเธอในชุดเดรสสีขาว โดยมีแขนของมัสซิโมโอบเอวเธอไว้ และเขากำลังอุ้มเด็กอยู่

ช่างเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ

ด้านล่างคือข้อความของเธอ:

"ถ้าฉลาดพอ เธอก็ควรจะไสหัวไปซะ วันนี้เป็นวันสำคัญของลูกชายฉัน อย่ามาทำพัง"

ฉันลบข้อความทิ้งโดยไม่ตอบกลับ

มัสซิโมก็ส่งข้อความมาถามเช่นกันว่าฉันจะไปถึงโบสถ์เมื่อไหร่

ฉันเมินมัน

แต่ฉันกลับไปพบใครบางคนแทน

"ลุงมาร์โค นี่หนูเอง อาราเบลล่า"

มาร์โค ริชชี ลูกน้องที่ซื่อสัตย์ที่สุดของพ่อฉัน ซึ่งตอนนี้ผันตัวมาทำธุรกิจนำเข้า-ส่งออกอย่างถูกกฎหมายแล้ว

"คุณหนู!" น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ "คุณหนูปลอดภัยดีไหมครับ?"

"หนูมีเรื่องอยากให้ลุงช่วยทำหน่อยค่ะ" ฉันพูด ก่อนจะยื่นแฟลชไดรฟ์ที่เข้ารหัสไว้ให้เขา "ในอีกหนึ่ง

ชั่วโมงข้างหน้า เอาสิ่งนี้ไปที่วิหารเซนต์แอนโทนี ส่งให้บาทหลวงที่เป็นผู้ทำพิธีนะคะ"

"และจำไว้นะคะ" ฉันเสริม "ต้องทำให้แน่ใจว่าเขาเปิดมัน... ต่อหน้าทุกคน"

มาร์โคหยิบแฟลชไดรฟ์ไปโดยไม่ถามอะไรสักคำ

"ตามประสงค์ครับ คุณหนู"

ฉันทอดสายตามองบ้านที่เคยเป็นบ้านของฉันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะลากกระเป๋าเดินทางไปที่รถซึ่งจอดรออยู่ข้างนอก

คนขับรถถามฉันว่าจะไปที่ไหน

"สนามบินส่วนตัว" ฉันตอบ

---

หนึ่งชั่วโมงต่อมา วิหารเซนต์แอนโทนีเนืองแน่นไปด้วยผู้คน

ผู้นำตระกูลใหญ่ทุกตระกูลในชิคาโกมารวมตัวกันเพื่อเป็นสักขีพยานในพิธีศีลจุ่มของทายาทตระกูลฟัลโคนเน่

มัสซิโมยืนอยู่ที่แท่นพิธีในชุดสูทตัวเก่ง ในอ้อมแขนอุ้มเด็กทารกไว้

เบียงก้ายืนอยู่ข้างเขา ดูงดงามราวกับนางฟ้า

"เพื่อนพ้องทั้งหลาย ขอบคุณที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในพิธีศีลจุ่มของ โดมินิก ลูกชายของผม" มัสซิโมกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

แต่สายตาของเขากลับกวาดมองไปทั่วฝูงชน

อาราเบลล่าอยู่ที่ไหน?

เธอบอกว่าจะมานี่นา

จังหวะที่บาทหลวงกำลังจะเริ่มพิธี มาร์โค ริชชี ก็เดินเข้ามาในโบสถ์

เขาตรงดิ่งไปหาบาทหลวงและยื่นแฟลชไดรฟ์ให้

"สิ่งนี้มาจากมาเฟียหญิงฟัลโคนเน่ เธอขอให้ผมนำมาส่งให้ครับ"

มัสซิโมขมวดคิ้ว แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ห้าม บาทหลวงก็เสียบแฟลชไดรฟ์เข้ากับระบบโปรเจคเตอร์เรียบร้อยแล้ว

หน้าจอขนาดใหญ่ด้านหลังแท่นพิธีสว่างวาบขึ้น

วินาทีนั้นเอง อเล็กซ์ก็ลุกลี้ลุกลนเข้ามาหามัสซิโมด้วยใบหน้าซีดเผือด

"บอสครับ" เขากระซิบ แววตาตื่นตระหนก

"ท่านมาเฟียครับ เรามีปัญหาแล้ว มาเฟียหญิง... เธอหายตัวไปแล้วครับ"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ทางเลือกมรณะของมาเฟียร้าย   บทที่ 8

    แสงแดดในฟลอเรนซ์ยังคงอบอุ่นเช่นเคยผมยืนอยู่หน้าสตูดิโอบูรณะงานศิลปะส่วนตัว มองผ่านบานกระจกเข้าไปเธออยู่ที่นั่น... อาราเบลล่าเธอนั่งเงียบๆ อยู่หน้าขาตั้งวาดภาพ กำลังซ่อมแซมภาพวาดพระแม่มารีและพระกุมารที่ชำรุดแสงแดดสีทองสาดส่องลงบนร่างของเธอ เหมือนกับวันแรกที่เราพบกันไม่มีผิดเธอดูจดจ่อและสงบเยือกเย็น ราวกับว่าความวุ่นวายอันนองเลือดในโลกของเราไม่อาจเอื้อมมาสัมผัสเธอได้ที่นี่ผมกลัวที่จะเดินเข้าไป กลัวว่าจะทำลายความสงบสุขนี้มือของผมสั่นเทาในที่สุด ผมก็ผลักประตูเข้าไป เสียงกระดิ่งเล็กๆ ดังขึ้น... เธอไม่ได้หันกลับมามอง"อาราเบลล่า..." เสียงของผมเป็นเพียงเสียงกระซิบที่แหบพร่ามือของเธอชะงักไปชั่ววินาที ก่อนจะกลับไปแต้มสีลงบนผืนผ้าใบต่อ"ฉันจำเสียงนั้นได้" เธอพูด น้ำเสียงราบเรียบดุจผิวน้ำนิ่ง "เสียงฝีเท้าของมัสซิโม ฟัลโคนเน่ ต่อให้เป็นที่ไหนฉันก็จำจังหวะการเดินนั้นได้"ผมก้าวเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด แล้วมองดูภาพวาดที่เธอกำลังทำอยู่พระแม่มารีกำลังอุ้มพระกุมารเยซู แววตาของพระนางเปี่ยมไปด้วยความรัก แต่มีรอยฉีกขาดที่มุมหนึ่งของภาพ พาดผ่านใบหน้าของพระกุมารพอดี"อาราเบลล่า ผมมาเพื่

  • ทางเลือกมรณะของมาเฟียร้าย   บทที่ 7

    เสียงกรีดร้องจากห้องใต้ดินกรีดแทงทะลุความเงียบสงัดยามค่ำคืนผมเดินลงบันไดหิน ทุกย่างก้าวหนักอึ้งราวกับแผ่นหินหน้าหลุมศพเบียงก้าถูกล่ามโซ่ไว้กลางห้องสอบสวน ชุดเดรสของเธอฉีกขาด ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัวสุดขีด"มัสซิโม!" เธอร้องไห้ น้ำเสียงสั่นเทา "ได้โปรด ปล่อยฉันไปเถอะ! ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนะ!"ผมหยุดยืนตรงหน้าเธอ สายตาเย็นเยียบดุจหลุมศพ"ไม่ได้ทำอะไรเลยงั้นเหรอ?" ผมเอ่ยช้าๆ "เบียงก้า ฉันเพิ่งจะได้ฟังคลิปเสียงที่น่าสนใจมากๆ มาน่ะ"ใบหน้าของเธอซีดเผือด"นั่น... นั่นมันของปลอม! อาราเบลล่าจัดฉากขึ้นมา!"ผมชักมีดออกจากเสื้อแจ็คเก็ต มีดพกสมบัติประจำตระกูลฟัลโคนเน่"เบียงก้า ฉันจะให้โอกาสเธออีกแค่ครั้งเดียว" ปลายคมมีดจ่อกดลงที่ปลายคางของเธอ "บอกมาว่าลูกชายของฉันตายยังไง""ฉันไม่รู้!" เธอส่ายหน้าอย่างบ้าคลั่ง "เด็กตายตั้งแต่อยู่ในท้องแล้ว! หมอเป็นพยานได้!""หมองั้นเหรอ?" ผมเหยียดยิ้มเย็นเยียบ "หมอวาเลนติน่ะเหรอ? ตลกดีนะ เมื่อคืนเขาเพิ่งจะประสบ... อุบัติเหตุเล็กๆ น้อยๆ น่ะ เบรกแตก ช่างน่าเศร้าจริงๆ"ความหวาดกลัวอย่างแท้จริงวาบผ่านดวงตาของเบียงก้า"เพราะงั้นตอนนี้" ผมพูดเสียงเบ

  • ทางเลือกมรณะของมาเฟียร้าย   บทที่ 6

    คฤหาสน์เงียบสงัด เงียบงันราวกับป่าช้าผมผลักบานประตูใหญ่เข้าไป สิ่งที่ต้อนรับผมมีเพียงโถงทางเดินที่ว่างเปล่าภาพวาดของอาราเบลล่า... หายไปหมดแล้ว เปียโนตัวโปรดของเธอ... หายไป แม้กระทั่งรองเท้าเต้นรำที่เธอเคยวางทิ้งไว้ตรงประตู... ก็หายไปเช่นกันราวกับว่าเธอไม่เคยอยู่ที่นี่มาก่อนผมวิ่งขึ้นไปชั้นบนและกระชากเปิดประตูห้องนอนของเรา ตู้เสื้อผ้าในฝั่งของเธอว่างเปล่าบนโต๊ะเครื่องแป้ง น้ำหอมของเธอ กล่องเครื่องประดับ เครื่องสำอาง—ทุกสิ่งทุกอย่างหายไปหมดเหลือเพียงข้าวของของผม ถูกทิ้งไว้อย่างโดดเดี่ยวในห้องอันกว้างขวางนี้ผมรื้อค้นลิ้นชักอย่างคนเสียสติ หวังเพียงจะได้เจอสัญญาณ หรือร่องรอยใดๆ ก็ตามที่เธออาจจะทิ้งไว้ไม่มีเลยที่ชั้นล่าง ผมได้กลิ่นเหม็นไหม้ เตาผิงนั่นเอง ถ่านหินยังคงคุกรุ่นอยู่ในเตาผมเดินเข้าไปใกล้ หัวใจแทบหยุดเต้นท่ามกลางเถ้าถ่านสีดำ ผมจำตัวอักษรได้บางตัวทะเบียนสมรสของเรา เธอเผาทำลายหลักฐานเพียงชิ้นเดียวที่ยืนยันถึงชีวิตคู่ของเรา สามปีที่ผ่านมา... กลายเป็นเพียงเถ้าถ่านความเจ็บปวดแหลมคมบิดมวนอยู่ในช่องท้อง"มัสซิโม!"ประตูถูกเปิดผาง เบียงก้าพุ่งพรวดเข้ามา โดยมีมาเ

  • ทางเลือกมรณะของมาเฟียร้าย   บทที่ 5

    หน้าจอสว่างวาบ ทั้งวิหารตกอยู่ในความเงียบสงัดกริบภาพแรกคือภาพจากกล้องวงจรปิดของโรงพยาบาลเสียงของมัสซิโมดังก้องไปทั่วทั้งโบสถ์ เยียบเย็นและชัดเจน"ห้ามใครปริปากบอกความจริงกับอาราเบลล่า ฉันต้องการให้เธอเลี้ยงดูลูกชายของฉันกับเบียงก้าเหมือนเป็นลูกของเธอเอง""แล้วก็ยาตัวใหม่จากโรงพยาบาลนั่น... ตัวที่ทำให้ผู้หญิงไม่สามารถตั้งครรภ์ได้อีก จัดการฉีดให้อาราเบลล่าซะ"ใบหน้าของเบียงก้าซีดเผือดไร้สีเลือดมือของมัสซิโมเริ่มสั่นเทา ทารกในอ้อมแขนสัมผัสได้ถึงความหวาดกลัวของเขาจึงแผดเสียงร้องไห้จ้า"เป็นไปไม่ได้..." เขาพึมพำแต่หน้าจอยังคงเล่นต่อไปตามมาด้วยภาพถ่ายและวิดีโอจากโทรศัพท์ของมัสซิโมภาพเขากำลังสอนเบียงก้ายิงปืน ร่างกายแนบชิด ภาพเขากำลังวาดภาพเหมือนของเธอ ช่วงเวลาที่แสนอ่อนโยน ภาพจูบดูดดื่มในสตูดิโอเรือนกระจกริมทะเลสาบมิชิแกนทุกๆ ภาพคือหลักฐานตอกย้ำการทรยศของเขา"พระเจ้า นี่มันเรื่องจริงงั้นเหรอ?" ใครบางคนกระซิบจากม้านั่ง "แล้วคุณนายฟัลโคนเน่ล่ะ? เธอรู้เรื่องนี้ไหม?"จากนั้นก็มาถึงหมัดฮุกสุดท้าย: คลิปเสียงมันคือเสียงของมัสซิโมที่ไมอามี่ กำลังให้คำสัญญากับเบียงก้า"ที่รัก

  • ทางเลือกมรณะของมาเฟียร้าย   บทที่ 4

    "มัสซิโม!" เบียงก้าสะอื้น ซบหน้าลงกับแผงอกของเขา "เธออิจฉาฉัน! อิจฉาเครื่องเพชรที่แม่คุณให้ฉัน อิจฉาของขวัญที่คุณซื้อให้ฉัน!""เธอบอกว่าจะฆ่าฉันกับลูกชายของเรา!"ฉันตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้น เลือดหยดติ๋งลงมาจากฝ่ามือที่ถลอกปอกเปิก"เบียงก้า เธอ—""พอได้แล้ว!" มัสซิโมพูดแทรกขึ้นมา นัยน์ตาของเขาลุกโชนไปด้วยโทสะจนฉันนึกกลัว "เพียงเพราะแม่ผมไม่ชอบคุณ คุณก็เลยต้องมาลงเอากับเบียงก้างั้นเหรอ?""คุณอยากได้กระเป๋ากับเครื่องเพชรใช่ไหม? ผมซื้อให้คุณได้ทุกอย่างนั่นแหละ!" เสียงของเขาตวาดกร้าว "สิ่งที่คุณต้องทำก็แค่ทำตัวให้ว่าง่าย! เลิกหึงหวงบ้าๆ บอๆ แบบนี้สักที!""เรามีทายาทที่ต้องเลี้ยงดูด้วยกันนะ! ผมจะไม่ยอมให้คุณทำตัวแบบนี้เด็ดขาด!"ทายาทงั้นเหรอ?ฉันห้ามเสียงหัวเราะอันเย็นชาและขมขื่นที่หลุดรอดออกจากริมฝีปากไม่ได้เลย"ทายาทอะไรล่ะมัสซิโม? ทายาทของเรายังมีชีวิตอยู่ด้วยซ้ำเหรอ?"ใบหน้าของมัสซิโมซีดเผือดลงทันตา"ทำไมคนคุ้มกันถึงถูกดึงตัวออกไปจากงานกาล่าล่ะ มัสซิโม? ทำไมฉันถึงเกือบจะนอนเลือดจมกองตายอยู่บนพื้นนั่น? คุณไม่มีคำตอบให้ฉันเหรอ?""คุณกำลังพูดบ้าอะไรของคุณ?" มัสซิโมกระชับอ้อมกอ

  • ทางเลือกมรณะของมาเฟียร้าย   บทที่ 3

    เบียงก้าสูดหายใจเฮือก ยกมือขึ้นปิดปากด้วยความดีใจ "มัสซิโม คุณดีกับฉันเหลือเกิน!"เธอเขย่งปลายเท้าขึ้นและประทับริมฝีปากลงบนแก้มของเขาบรรยากาศในห้องนั่งเล่นนิ่งงันไปถนัดตามัสซิโมผงะถอยหลังไปก้าวหนึ่งอย่างเก้อเขิน "เบียงก้าก็แค่... ตื่นเต้นน่ะ" เขาอธิบายพลางหันมามองฉัน "เราโตมาด้วยกัน เธอเป็นคนแสดงออกถึงความรักเก่งมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แถมเธอยังเพิ่งคลอดลูก ไม่มีสามีคอยอยู่เคียงข้าง... พยายามเข้าใจหน่อยนะ อาราเบลล่า"เข้าใจงั้นเหรอ? ฉันมองรอยยิ้มเอียงอายของเบียงก้าแล้วรู้สึกคลื่นไส้จนท้องไส้ปั่นป่วน"มัสซิโมพูดถูกแล้ว" เบียงก้าพูดเสียงหวาน พลางลูบไล้มือไปบนหนังกระเป๋าราคาแพง "คุณเป็นคนเดียวที่ดีกับฉันมาตลอด"ปลายนิ้วของเธอปัดป่ายไปบนหลังมือของมัสซิโม สัมผัสที่แนบชิดจนดูราวกับการท้าทายเมื่อสบเข้ากับสายตาที่จ้องเขม็งของฉัน จู่ๆ เบียงก้าก็ยกมือขึ้นกุมขมับ ร่างกายโอนเอนราวกับจะเป็นลม แล้วล้มทรุดตัวลงในอ้อมแขนของมัสซิโม"ฉัน... จู่ๆ ฉันก็รู้สึกเวียนหัวจังเลย เหนื่อยเหลือเกิน คุณช่วยพาฉันขึ้นไปพักข้างบนหน่อยได้ไหมคะ?"ท่อนแขนของมัสซิโมตวัดโอบรับร่างเธอไว้ตามสัญชาตญาณ และด้วยความรีบร้อน

  • ทางเลือกมรณะของมาเฟียร้าย   บทที่ 2

    หน้าจอสว่างวาบ ข้อความจากเบียงก้าที่ส่งมาเมื่อสองสัปดาห์ก่อนปรากฏขึ้น:"ที่รักคะ ผลอัลตราซาวนด์วันนี้ออกมาดีมากเลย ลูกแข็งแรงสุดๆ พระอาทิตย์ตกที่ไมอามี่สวยมาก ฉันอยากให้คุณมาดูด้วยกันจัง"ไมอามี่งั้นเหรอ?ฉันเลื่อนหน้าจอขึ้นไปดู ข้อความแต่ละบรรทัดราวกับมีดที่กรีดลึกลงกลางใจตลอดแปดเดือนที่ผ่านมา

  • ทางเลือกมรณะของมาเฟียร้าย   บทที่ 1

    ฉันตื่นขึ้นมาจากฝันร้ายของการคลอดลูกที่ไร้ลมหายใจ เพียงเพื่อมาพบกับฝันร้ายครั้งใหม่ที่รออยู่ ที่โถงทางเดิน ฉันได้ยิน มาเฟียมัสซิโม สามีของฉัน กำลังวางแผนร้ายบางอย่างกับหมอ"บอสครับ เด็กเสียชีวิตแล้ว ถ้าเกิดมาเฟียหญิงสงสัยอะไรขึ้นมาล่ะครับ?" วาเลนติ หมอประจำตระกูลเอ่ยถามด้วยความร้อนรนความเจ็บปวดฉ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status