"ท่านประธานครับ...อย่าหึงแรง (เพราะผมอ่อยเองแหละ)"

ตอนที่ 1 ตรวจงานอยู่ดีๆ ทำไมถึงได้กลายเป็นตรวจร่างกาย 18+

"เอ่อ... ท่านประธานครับ คือว่า... เครื่องมือแพทย์ที่ว่ามันอยู่ใต้ผ้าห่มเหรอครับ?"

น้ำใสถามเสียงซื่อ พลางมองเตียงคิงไซส์ขนาดมหึมาในห้องนอนลับหลังโต๊ะทำงาน ภาคินไม่ตอบแต่จัดการวางร่างบางลงบนฟูกนุ่มอย่างเบามือ ก่อนจะคร่อมทับลงไปทันทีจนน้ำใสจมลงไปในที่นอน

"เครื่องมือของฉันน่ะ... มันไม่ต้องใช้ไฟฟ้าหรอกน้ำใส แค่ใช้อารมณ์กับน้ำหล่อลื่นนิดหน่อยก็ทำงานได้แล้ว"

ภาคินกระซิบชิดใบหูเล็ก พลางขบเม้มติ่งหูเบาๆ จนน้ำใสขนลุกซู่

"มาเถอะ มาเริ่มตรวจช่องทางรักกันหน่อยดีกว่า ดูซิว่าเลขาใหม่จะรับแรงกระแทกของท่านประธานไหวไหม"

"แรงกระแทก ท่านประธานจะต่อยผมเหรอครับ ผมสู้คนไม่เป็นนะ!"

น้ำใสทำตาโตใส่ ภาคินหัวเราะหึในลำคอ ก่อนจะกระชากเสื้อเชิ้ตของน้ำใสจนกระดุมหลุดกระเด็นไปคนละทิศละทาง

"ไม่ใช่อย่างนั้น... ฉันจะกระแทกเธอด้วย ความรัก ต่างหากล่ะเด็กโง่"

ภาคินไม่รอช้า ก้มลงงับยอดอกสีชมพูระเรื่อของน้ำใสทันที ลิ้นร้อนๆ ตวัดเลียวนรอบหัวนมจนน้ำใสสะดุ้งเฮือก ร่างกายสั่นสะท้านอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"อ๊ะ... ท่านประธาน อย่าดูดแรงครับ มัน... มันเสียวแปลกๆ เหมือนมีมดกัดที่อกเลย อื้อออ"

"มดที่ไหนจะกัดแรงขนาดนี้ล่ะหืม นี่เขาเรียกว่าการกระตุ้นประสาทสัมผัส" ภาคินเงยหน้าขึ้นมาสบตาคนใต้ร่าง สายตาของเขาตอนนี้หื่นกระหายจนปิดไม่มิด

"น้ำใส... เธอแม่งน่าเอาฉิบหาย ผิวขาวๆ ของเธอทำเอาฉันอยากกระแทกให้มันเป็นรอยแดงไปทั้งตัวจริงๆ"

"ภาษาที่ท่านประธานใช้... มันไม่มีในพจนานุกรมเลขาเลยนะครับ น่าเอานี่คืออยากเอาผมไปเป็นตุ๊กตาหน้ารถเหรอครับ?"

น้ำใสยังคงซื่อบื้อได้โล่ แต่ภาคินไม่เสียเวลาอธิบายแล้ว เขาจัดการรูดกางเกงสแล็คของน้ำใสตกลงไปที่ปลายเท้า ตามด้วยชั้นในตัวจิ๋ว จนตอนนี้ร่างบางเปลือยเปล่าต่อสายตาเสือร้าย

"โอ้โห... ขาวไปหมดเลยนะน้ำใส ทั้งข้างบนข้างล่าง"

ภาคินจ้องมองน้องชายไซส์มินิของน้ำใสที่กำลังสั่นระริก

"ตรงนี้ก็ต้องตรวจนะ ดูสิว่ามันทำงานปกติไหม"

มือหนาคว้าหมับเข้าที่แก่นกายเล็ก แล้วเริ่มสาวรูดขึ้นลงเบาๆ น้ำใสครางเสียงหลง

"อ๊างงง! ท่านประธาน ทำไมมันรู้สึกดีแบบนี้ล่ะครับ ตรงนั้นมัน... มันเสียวจนผมจะทนไม่ไหวแล้ว อ๊าๆๆ!"

"ใจเย็นๆ นี่แค่ตรวจเบื้องต้น"

ภาคินยิ้มกริ่ม พลางถอดกางเกงตัวเองออก เผยให้เห็น แท่งเอ็นยักษ์ที่ผงาดง้ำราวกับกระบองเหล็ก น้ำใสเห็นถึงกับตาค้าง ปากสั่นพะงาบๆ

"ทะ... ท่านประธาน! นั่นมัน... แขนเด็กหรือเปล่าครับ มันเข้าไปอยู่ในกางเกงได้ยังไง"

"นี่แหละเครื่องมือแพทย์ของฉัน"

ภาคินจับมือน้ำใสมาวางบนแท่งร้อนที่เต้นตุบๆ

"ลองคลำดูสิว่ามันแข็งแรงพอจะรักษาเธอไหม"

น้ำใสเผลอกำมือรอบความใหญ่โตนั่น

"มันร้อนมากเลยครับท่านประธาน... แล้วก็แข็งเหมือนหินเลย อ๊ะ! มันมีน้ำใสๆ ซึมออกมาด้วย หรือว่าเครื่องมือจะรั่วครับ!"

"มันไม่ได้รั่ว... มันอยากฉีดวัคซีนเข้าไปในตัวเธอจะแย่แล้ว" ภาคินจับน้ำใสพลิกคว่ำทันที ท่านี้ทำให้น้ำใสโก้งโค้งโชว์ก้นขาวนวลเนียนต่อหน้าเขา ภาคินไม่รอช้า ใช้นิ้วเรียวป้ายน้ำลายตัวเองแล้วเบิกทางเข้าที่ช่องทางรักสีหวานทันที

"อ๊ายยย! เจ็บครับ ท่านประธานเอาอะไรใส่เข้ามาในก้นผม!" น้ำใสดิ้นพล่าน

"นิ้วไง... ฉันกำลังขยายช่องทางเตรียมรับเข็มฉีดยาเบอร์ใหญ่"

ภาคินกระแทกนิ้วเข้าออกรัวๆ จนน้ำใสเริ่มมีอารมณ์ร่วม ก้นงอนส่ายไปมาตามจังหวะนิ้ว

"ตอดดีชะมัดเลยนะน้ำใส... อยากรู้จริงๆ ว่าถ้าเอา ของจริง ยัดเข้าไป เธอจะครางดังขนาดไหน"

"อื้อออ... ท่านประธาน... ผมรู้สึกแปลกๆ เหมือนอยากให้มีอะไรใหญ่ๆ มาเติมเต็มจังเลยครับ" น้ำใสเริ่มพูดเสียงกระเส่าตามสัญชาตญาณ

"จัดให้ตามคำขอครับเลขาคนเก่ง" ภาคินจับแก่นกายยักษ์จ่อที่ปากทางรัก แล้วกดพรวดเดียวจนสุดโคน!

"กรี๊ดดด! ไม่ใช่แล้ว! นี่มันไม่ใช่การตรวจร่างกายแล้ว! มันใหญ่เกินไป! อ๊าาาา!"

น้ำใสร้องลั่น ห้องทำงานที่เงียบสงัดตอนนี้เต็มไปด้วยเสียงครางกระเส่า ภาคินไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กพัก เขาเริ่มขยับเอวสอบกระแทกกระทั้นเข้าใส่ไม่ยั้ง

ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นห้องนอน

"โอ๊ยยย... น้ำใส... ซี้ดดด เธอตอดแน่นมาก เหมือนจะดูดคอฉันให้ขาดเลย" ภาคินครางอย่างสุขสม พลางโน้มตัวลงไปกอดร่างบางไว้แน่น มือก็เอื้อมไปชักนำแก่นกายเล็กให้น้องไปด้วย

"อ๊ะๆๆๆ... ท่านประธาน... ผม... ผมจะตายไหมครับ มันเสียว เสียวจนสมองเบลอไปหมดแล้ว อื้อออ แรงๆ เลยครับท่านประธาน! กระแทกผมแรงๆ เลย"

จากเด็กซื่อบื้อ กลายเป็นเด็กยั่วในทันตา น้ำใสแอ่นก้นรับแรงกระแทกอย่างถึงใจ

"จัดไป ฉันจะเอาให้เธอจำชื่อฉันจนขึ้นใจเลยน้ำใส"

ภาคินเพิ่มความเร็วและแรงจนโต๊ะทำงานข้างนอกยังสั่นสะเทือน ถ้ามีคนอยู่คงคิดว่าแผ่นดินไหว

"ซี้ดดด... จะออกแล้วน้ำใส... จะฉีดวัคซีนให้แล้วนะ"

"อ๊าาาา! ผมก็ไม่ไหวแล้ว! ท่านประธาน... อื้ออออ!"

ภาคินกระแทกเน้นๆ อีกสามสี่ครั้งก่อนจะคำรามลั่น แล้วฉีดน้ำรักขาวขุ่นเข้าใส่จนเต็มช่องทางของน้ำใสจนไหลเยิ้มออกมาตามง่ามขา ร่างบางกระตุกเกร็งก่อนจะพ่นน้ำรักออกมาเปื้อนที่นอนเช่นกัน

ทั้งคู่นอนหอบหายใจรินรดกัน น้ำใสนอนตาเยิ้ม พลางหันไปถามภาคินด้วยเสียงแหบพร่า

"ท่านประธานครับ... การตรวจร่างกายครั้งหน้า... ผมต้องเตรียมตัวยังไงบ้างครับ?"ภาคินยิ้มเจ้าเล่ห์ พลางลูบหัวน้องเบาๆ

"ไม่ต้องเตรียมอะไรเลย... แค่เตรียมของเธอไว้ให้พร้อมก็พอ เพราะฉันจะตรวจเธอทุกวัน... ทั้งเช้า สาย บ่าย เย็น เลยล่ะน้ำใส"

"โห... ท่านประธานขยันจังเลยนะครับ ผมจะตั้งใจทำหน้าที่เลขาส่วนตัวให้ดีที่สุดเลยครับ"

น้ำใสตอบพร้อมรอยยิ้มแฉ่ง โดยไม่รู้เลยว่า... หลังจากนี้ชีวิตเลขาของเขาจะไม่ได้ใส เหมือนชื่ออีกต่อไป แต่จะแฉะไปด้วยน้ำรักของท่านประธานขี้หึงคนนี้แทน

จบตอนที่ 1