Se connecterShare
EP.10 ฝึกงานในเล้า
Dernière mise à jour:
2024-10-27 12:36:27ใบหน้าอ้าปากหวออย่างคาดไม่ถึงยิ่งทำให้ภคินถูกใจเธอมากขึ้น ใบหน้าใสๆ ไร้เดียงสาแบบนี้ให้ความรู้สึกเร้าอารมณ์เขาอย่างแรง หากต้องปล่อยให้เธอกร้านโลกไปตามลำพังสู้เขาเลี้ยงเธอไว้เองจะดีกว่า เสียงหัวเราะในลำคอนั้นเพราะขำขันกับความคิดของตัวเอง มันจะแปลกไหมนะที่ชายโสดอย่างเขาอยากจะเลี้ยงสาวๆ ไว้ใช้งานส่วนตัวสักครั้ง
“บ้า! คุณมันบ้า คุณคิดว่าฉันมาฝึกงานอะไร คุณมัน..”
“แล้วในเล้านี้เธอคิดว่าจะมาฝึกอะไรล่ะ ถ้าไม่ใช่...”
ร่างสูงคุกคามถึงตัวภายในพริบตายิ่งทำให้ลลิลสะดุ้งชิดผนังตัวลีบ หัวใจเต้นรัวทั้งตื่นกลัวทั้งตกใจกับคำนั้น “เล้า” เล้าอะไร อย่างนั้น “ไก่” ที่เขาพูดถึงก็คงคือ...
“เล้า..ไก่..”
“อือฮึ!..”
แววคมเข้มล้อๆ ที่โค้งกายคร่อมอยู่ด้านบนทำเอาลลิลสั่นไปทั้งตัว ใบหน้างามหันรีหันขวางหาทางหนีหรือคนช่วย และโชคก็เข้าข้างแม้สภาพของคนที่เห็นจะดูเหมือนช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
“ช่วยด้วยค่ะ! ช่วยด้วย! ช่วยฉันด้วย!”
ร่างอวบอัดเต็มตึงไปทุกสัดส่วนที่ยืนนิ่งอยู่ที่บันไดและกำลังจ้องมองมาที่เธอและเขา ทั่วทั้งกายเธอเห็นจะมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวพันไว้อย่างหมิ่นเหม่เท่านั้น ผมยาวหยิกฟูฟ่องเหมือนเพิ่งตื่นนอน ทว่าแววตาที่มองตรงมาที่เธอนั้น ลลิลสาบานได้ว่ามันเจือความไม่พอใจอย่างถึงที่สุดไว้ด้วย
“ยังไม่กลับหรือคะ หรือว่ายัง..อยากต่ออีกสักรอบ”
ร่างอวบเดินรี่มายื้อท่อนแขนที่คร่อมทาบร่างของลลิลไว้อย่างเบามือพลางบดเบียดทรวงอกกับกล้ามเนื้อแน่นนั้น ก่อนที่จะกวาดสายตาราวกับนางมารร้ายในละครมองมาที่เธออย่างเหยียดๆ
ลลิลยิ่งรู้สึกเหมือนหูจะอื้อตาจะลาย เธอไม่เคยเห็นกิริยาของผู้หญิงแบบนี้มาก่อน สิ่งที่ผู้หญิงคนนี้ทำมันเป็นการยั่วเย้าเชิญชวนและดูเหมือนเขาจะเพิ่งผละจากเธอมา
“แล้วมาหาใครล่ะเธอ จะมาสมัครงานน่ะเขาต้องมาตอนหัวค่ำนะไม่ใช่ตอนนี้ ไม่ได้อ่านป้ายหน้าร้านรึไงว่ามันเปิดตอนหนึ่งทุ่มน่ะ”
ทั้งน้ำเสียงทั้งสีหน้ารู้เลยว่าไม่พอใจ และไม่ต้องหาคำตอบลลิลรู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าเธอคนนี้ไม่ชอบหน้าเธอเพราะ..นายนั่น แล้วยังสายตาจิกกัดที่มองมาอีกล่ะมันฟ้องว่าแทบอยากจะฉีกเนื้อของเธอให้ได้
“เธอบอกว่าจะมาหาแม่.. เอ่อ..คุณดาน่ะ”
สีหน้าของเขามันแปลความหมายของคำว่าแม่ได้ออกชนิดทะลุปรุโปร่ง ลลิลกัดริมฝีปากแน่น หรือนี่คือบางสิ่งบางอย่างที่แม่ไม่อยากให้เธอมารับรู้ สิ่งนี้หรือเปล่า..
“งั้นผมไปก่อนละกัน ถ้าคืนนี้ว่างจะแวะมาหา และอย่าลืมเก็บข้อเสนอของฉันไปคิดละกัน”
ใบหน้าหล่อชะโงกไปจุ๊บแก้มแม่สาวอวบอึ๋มก่อนจะหันมาพูดถึงสิ่งที่ยังค้างคาอยู่กับเธอซึ่งมีผลให้แม่สาวร่างอวบนั้นต้องค้อนใส่เธอประหลักประเหลื่ออีกครั้ง
“นี่หล่อน ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เด็กจะมาเดินเพ่นพ่านนะ”
เชอรี่กวาดสายตาไม่เป็นมิดไปตามเนื้อตัวของหญิงสาวแปลกหน้า ชุดเสื้อยืดสวมคลุมด้วยแจ็กเก็ตมีหมวกด้านหลังกับกางเกงขาจั้มยาวคลุมเข่า รองเท้าผ้าใบสีชมพูหวาน ผมดำยาวสยายที่หยกศกเป็นลอนใหญ่ตามธรรมชาติ เธอรู้นั่นมันไม่ใช่ผมดัดให้หยิกแต่เป็นสิ่งที่ธรรมชาติให้มา เรือนผมหยิกฟูน้อยๆ เซอร์ๆ ยิ่งส่งให้ใบหน้าหวานดูงดงามมากยิ่งขึ้น แม้จะอยู่ในชุดออกจะทอมบอยทว่ากลับไม่สามารถลดเลือนความสวยงามนั้นได้เลย
“สวยจนน่าอิจฉา”
“ว่าไงล่ะ เธอมาหาใคร หรือว่าจะมาสมัครงาน แต่ถ้าจะสมัครโน่นมาใหม่ตอนหัวค่ำได้เลย มาคืนสองคืนแรกก็คงได้เป็นดาวเด่นของร้านนะ แต่ขอโทษถ้าเกินสัปดาห์ตำแหน่งก็จะตกอยู่ที่ฉันตามเดิมย่ะ ว่าไงมาทำอะไรที่นี่”
“ฉัน.. เอ่อ.. ฉันมาหา..”
เสียงประตูด้านนอกที่เปิดเข้ามาอย่างรีบร้อนทำให้ลลิลชะงักคำพูดโดยอัตโนมัติ ดวงตาหวานเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำแห่งความรู้สึกทว่ากลับไม่รู้ว่ามันเป็นความสุข ความเศร้าหรือว่าความปวดร้าวกันแน่ รู้แต่ว่าทั้งหมดนั้นเกิดจากเรือนร่างคุ้นตาที่ยืนอยู่ตรงหน้านี้ทั้งสิ้น
“ลิลลี่..”
ลินลดาอยากจะถลาไปโอบกอดรับขวัญลูกน้อยที่รู้ดีว่าขวัญนั้นคงบินไปไกลโพ้น เพราะลูกเล้าของเธอที่ยืนเด่นอยู่ในชุดผ้าขนหนูผืนเดียวนี้คงบ่งบอกทุกอย่างอยู่แล้ว และแววตาเจ็บช้ำที่มองสบมานั้นก็ยิ่งบอกว่าสิ่งที่เธอคิดนั้นไม่ผิด
“เชอรี่.. ขึ้นห้องไปซะ”
น้ำเสียงหวานเรียบแต่เชอรี่รู้ดีว่ามันเฉียบขาดขนาดไหน คำไหนที่สั่งแล้วไม่ทำตาม เจ๊ดาก็จะมีวิธีจัดการที่ทำเอาเด็กเข็ดหลาบไม่กล้ากำเริบอีกเลย ใบหน้าสวยๆ นี้มันแฝงไว้ด้วยความอำมหิตที่แม้แต่เธอเองก็เคยโดนมาแล้ว แต่นั่นมันแค่ถูกการ์ดคุมร้านตบซะฟันหักไปหนึ่งซี่เท่านั้นโทษฐานที่กล้าเถียงเจ๊ต่อหน้าคนอื่นแต่ก็ถือว่าโชคดีเพราะเจ๊ดาไม่เอาความอะไรต่อทั้งยังให้เงินเธอไปทำฟันซี่ที่หักจนกลายเป็นฟันเขี้ยวเก๋ไก๋ขึ้นมาแทน แต่บางคนไม่โชคดีอย่างเธอ บ้างก็ถูกกล้อนผม หรือไม่ถ้าหนักหน่อยก็อาจจะถูกลากไปเก็บที่เซฟเฮ้าท์สัก 2-3 วันก็เท่านั้น
“แล้วนังนี่”
“เจ๊จะดูเอง ขึ้นไปเถอะ และทีหลังอย่าใส่แบบนี้ลงมาข้างล่างอีก”
Latest chapter
นางบำเรอในมือมาร EP.10 ฝึกงานในเล้า
ใบหน้าอ้าปากหวออย่างคาดไม่ถึงยิ่งทำให้ภคินถูกใจเธอมากขึ้น ใบหน้าใสๆ ไร้เดียงสาแบบนี้ให้ความรู้สึกเร้าอารมณ์เขาอย่างแรง หากต้องปล่อยให้เธอกร้านโลกไปตามลำพังสู้เขาเลี้ยงเธอไว้เองจะดีกว่า เสียงหัวเราะในลำคอนั้นเพราะขำขันกับความคิดของตัวเอง มันจะแปลกไหมนะที่ชายโสดอย่างเขาอยากจะเลี้ยงสาวๆ ไว้ใช้งานส่วนตัวสักครั้ง “บ้า! คุณมันบ้า คุณคิดว่าฉันมาฝึกงานอะไร คุณมัน..” “แล้วในเล้านี้เธอคิดว่าจะมาฝึกอะไรล่ะ ถ้าไม่ใช่...” ร่างสูงคุกคามถึงตัวภายในพริบตายิ่งทำให้ลลิลสะดุ้งชิดผนังตัวลีบ หัวใจเต้นรัวทั้งตื่นกลัวทั้งตกใจกับคำนั้น “เล้า” เล้าอะไร อย่างนั้น “ไก่” ที่เขาพูดถึงก็คงคือ... “เล้า..ไก่..” “อือฮึ!..”แววคมเข้มล้อๆ ที่โค้งกายคร่อมอยู่ด้านบนทำเอาลลิลสั่นไปทั้งตัว ใบหน้างามหันรีหันขวางหาทางหนีหรือคนช่วย และโชคก็เข้าข้างแม้สภาพของคนที่เห็นจะดูเหมือนช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ “ช่วยด้วยค่ะ! ช่วยด้วย! ช่วยฉันด้วย!” ร่างอวบอัดเต็มตึงไปทุกสัดส่วนที่ยืนนิ่งอยู่ที่บันไดและกำลังจ้องมองมาที่เธอและเขา ทั่วทั้งกา
นางบำเรอในมือมาร EP.09 ต้องสอนบิน
ขอบตาหวานและปลายจมูกรั้นๆ แดงระเรื่อที่เห็น ทำไมนะเขาถึงคิดว่าเธอเหมือนพึ่งจะผ่านการร้องไห้มาหมาดๆ ทว่าเพราะแก้มเปล่งที่เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อขึ้นอย่างกะทันหันต่อหน้าต่อตาเขานี้ สิ่งที่เขาคิดอาจจะไม่ใช่ก็ได้ รวมทั้งริมฝีปากที่เผยอค้างอย่างตะลึงมองเขาเช่นกันนั้นมันน่าจูบเสียจนทำให้เขาอดใจไม่ได้ “อุ๊บ!..อื้อ..” ความอุ่นวาบฉกทาบประทับที่ริมฝีปากน้อยๆ นั้นในทันที ลลิลเบิกตาโตอย่างตกใจ ใบหน้าส่ายไปมาไม่ยอมขณะที่ฝ่ามือยันแผงอกเขาและดิ้นรนให้อ้อมแขนรัดนั้นคลายออก ทว่ายิ่งดิ้นเหมือนจะยิ่งเพิ่มความรุกเร้ามากยิ่งขึ้น ลิ้นชำนาญงานชอกชอนดันดูดความอ่อนเดียงสาอย่างจาบจ้วง ลลิลรู้สึกเหมือนโลกหมุนคว้างอยู่กลางอากาศเมื่อรับรู้ได้ว่าการหายใจกับอากาศที่ได้รับเริ่มจะไม่สัมพันธ์กัน “หึหึหึ.. ไก่ยังบินไม่เป็นเลยนี่ ท่าทางจะต้องสอนกันอีกนาน” ภคินรู้สึกอารมณ์ดีเป็นพิเศษเมื่อประสบการณ์สอนสั่งให้รู้ว่า “ไก่หลง” ตัวนี้ช่างอ่อนเดียงสานัก “จูบแรก” ของเธอคือสิ่งที่เขาได้รับเป็นรางวัลยามเช้า ดวงตาคมเข้มทอดมองหญิงสาวในอ้อมกอดที่ดูเหมือนจะเป็นลมจนมือเท้าอ่อ
นางบำเรอในมือมาร EP.08 ของสวยๆ งามๆ ยามเช้า
เจ้าของรองเท้าผ้าใบสีชมพูบอบบางค่อยๆ ก้าวเท้าลงที่บันไดอย่างเบาที่สุด เพราะตลอดทางเดินออกจากห้องนอนมาจนถึงบันไดด้านหน้า เจ้าตัวก็ทั้งหมอบคลานทั้งเดินย่องเพื่อไม่ให้เกิดเสียงซึ่งอาจทำให้คนที่คิดว่าหลับอยู่ตื่นขึ้นมาเห็นได้ ในมือประคองกระเป๋าสะพายใบย่อม ใบหน้านวลหันรีหันขวางก่อนจะค่อยๆ กระเถิดลงบันไดทีละขั้นๆ “ยายจ๋า ลิลขอโทษนะจ๊ะ ลิลอยากไปดูให้แน่ใจว่าแม่.. ยังอยู่ดีหรือเปล่า ลิลขอโทษ” ใบหน้าแหงนมองขึ้นไปบนเรือนที่ยังมืดมิดไร้แสงไฟ สองมือพนมไหว้ ดวงตาหวานสั่นเครือไปด้วยหยาดน้ำตา ลลิลถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะตัดใจมุ่งสู่ทางออก สองเท้าพาก้าวไปแต่หัวใจกลับรู้สึกเบาโหวง เพราะไม่เคยเลยสักครั้งที่จะจากบ้านไปไหนไกลๆ แม้สมุทรปราการจะไม่ไกลเท่าใดนัก ทว่าก็ไม่เคยคิดว่าจะไปไหนห่างบ้านเกินกว่า 3 วัน เว้นเสียแต่เวลาโรงเรียนพาไปเข้าค่ายลูกเสือ-เนตรนารีเท่านั้น แต่สถานที่ที่คิดจะไปอยู่นั้นอาจต้องใช้เวลากว่า 4 เดือน และก็ไม่อาจจะรู้ได้ว่าคนที่จะไปหานั้นจะเต็มใจที่จะรับผิดชอบลูกที่เหมือนจะทิ้งขว้างนี้หรือไม่ลลิลหยุดเดินพลางหันมองเรือนไม้อีกครั้ง แสงไฟที่ถูกตามขึ้นในห้องทำให้รู้ว่
นางบำเรอในมือมาร EP.07 พามากินไก่
เสียงเพลงเคล้าคลอบาดอารมณ์เหมือนวันก่อนจนดูคล้ายจะเป็นเอกลักษณ์ของที่นี่ไปเสียแล้ว ทั้งแสง สี เสียง ล้วนถูกจัดสรรให้สำหรับปลุกเร้าอารมณ์ฝ่ายต่ำให้กระเจิงไปกับแรงยั่วเย้าทั้งจากน้องนางข้างเคียง ทั้งจากนักร้องและแดนเซอร์บนเวที ดวงตาคมเข้มกวาดมองทั่วทั้งคาเฟ่ทว่าไม่เห็นเจ้าของคนงามออกมาเยื้องกายด้วยมาดนางพญาเหมือนเช่นเคย“พี่คะ มีใครเคยบอกพี่หรือเปล่าคะ ว่า..พี่หล่อม๊ากมาก.. พี่หล่อที่สุดในบรรดาแขก..ที่หนูเคยรับ”สาวน้อยวัยไม่น่าเกิน 20 เบียดกระแซะหน้าอกอวบกับท่อนแขนเขา ขณะที่นิ้วมือกรีดกรายอยู่บริเวณเรียวปากและไล่เรื่อยลงมาตามลำคอแกร่งจนถึงแผงอก ความหยุ่นนุ่มสัมผัสรุกเร้าและพยายามอย่างยิ่งที่จะเสนอในสิ่งที่เขาอยากจะสนองเสียรู้แล้วรู้รอดกันไป ถ้าไม่ติดที่ว่าต้องรอคอย“คะ..คุณคิน ขอโทษครับที่ผมมาช้า”นุติในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์รีบกระหืดกระหอบเข้ามาเพราะถูกโทรจิกให้มาเจอที่สถานที่แห่งนี้โดยด่วน! ภายใน 10 นาที แค่บึ่งรถออกจากบ้านมาถึงที่นี่ก็ 15 นาทีเข้าไปแล้ว แถมยังต้องขับรถไปคิดถึงหน้าบึ้งๆ นี้ไป แล้วเขาจะทำได้ไงภคินโน้มร่างระหงลงมาหาก่อนจะกระซิบอะไรบางอย่างที่ทำให้ใบหน้างามเหมือนจะเง้า
นางบำเรอในมือมาร EP.06 โอกาสที่ไม่แตกต่างกัน
น้ำเสียงปนหยันที่จับได้ ทำให้ภควัฒน์ต้องเงยหน้าขึ้นมองลูกชายคนเดียว “ภคิน บริรักษ์” บุตรชายเพียงคนเดียวที่ขณะนี้อำนาจการบริหารงานในบริษัททั้งหมดเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว เพราะนับตั้งแต่วางมือ เขาก็ไม่เคยเข้าไปยุ่มย่ามในบริษัทหรือในโรงงานอีกเลย และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ภคินจะไม่มายุ่งเกี่ยวในเรื่องส่วนตัวของเขาด้วย“คิน.. ทำไมถึงพูดอย่างนั้น โอกาสของคินและของพ่อมันไม่ได้แตกต่างกันนะ โอกาสในเชิงธุรกิจกับโอกาสที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่กับใครสักคน”“พ่อครับ!”“อย่ามาคุยกันเรื่องนี้เลย แค่พ่อยอมให้เจ้ายอดมันขับรถรับส่งให้ทุกวัน มันก็เป็นสิ่งที่คินต้องการแล้วไม่ใช่รึ ถ้าคินรู้แล้วก็อย่าถาม นอกเสียจากคินอยากรู้ความจริงจากปากพ่อ”แววตาที่มองสบมาเขารู้ว่าพ่อทำจริง สิ่งที่เขารู้พ่อจะทำจริงๆ แต่จะให้เขายอมรับคงไม่มีทาง ผู้หญิงดีๆ มีถมเถและทำไมต้องเป็นผู้หญิงพรรค์นั้น ผู้หญิงที่บินสูงเกินตัว“คิน.. กินข้าวมาหรือยัง พ่อให้ยายนุ่มเตรียมอาหารไว้ให้ คงจะยังร้อนๆ อยู่”ภคินหันหลังก้าวเดินทว่าเสียงทุ้มที่เอ่ยบอกขณะที่ดวงตายังคงจับจ้องมองฝูงปลาในน้ำอยู่เช่นเคยทำให้ภคินชะงักฝีเท้าอีกหน ใบหน้าหล่อคมสลดวูบก่อนจะ
นางบำเรอในมือมาร EP.05 หนึ่งหญิงสามชาย
ชายวัยกลางคนรูปร่างสูงใหญ่ทว่าพุงพุ้ยที่ยื่นออกมานั้นทำให้ร่างสูงดูภูมิฐานและน่าเกรงขามมากยิ่งขึ้น บุคลิกนิ่งๆ ที่มีเพียงสายตาที่กวาดมองรอบด้านอย่างจะประเมินมองสถานการณ์ ภายใต้ชุดตำรวจครึ่งท่อนนั้นยิ่งทำให้คนของอีกฝ่ายต้องทำท่าแขยงๆ ไม่กล้าจะทำตามที่นายสั่ง “เฮ้ย! กูสั่งให้รุมมันไง ทำไมมึงถึงไม่ทำ” “ฮะ..เฮีย เอาจริงหรือครับ ผมกลัวปืนผู้กำกับ” ไอ้ลูกน้องที่ยืนขวางอยู่ด้านหน้าหันมาบอกปากคอสั่น ขณะที่ดวงตาหวาดๆ ของมันส่งสัญญาณให้ลูกน้องที่ล้อมรอบผู้กำกับบัญชาให้อยู่เฉยๆ อย่าได้ทำอะไรวู่วาม “โธ่โว๊ย! แค่ตำรวจแก่ๆ คนนึง พวกมึงก็ป๊อดซะแล้ว ต้องให้ถึงมือกูทุกที” เสียงพูดอย่างไม่เกรงกลัวใครเอ่ยบอกก่อนจะดันลูกน้องที่ยืนขวางอยู่ให้พ้นทาง เสี่ยพงศกรมองดูผู้กำกับบัญชาที่อยู่ในวงล้อมลูกน้องเขาอย่างเป็นต่อ ใบหน้าหล่อเหลาสไตล์หนุ่มลูกครึ่งไทยจีนยกยิ้ม ดวงตาคมปานเหยี่ยวที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อจ้องมองผู้กำกับวัยใกล้เกษียณที่จ้องประสานสายตาไม่หลบเช่นกัน “ผู้กำกับ วันนี้มันคิวผม ผู้กำกับจะมาชุบมือเปิบได้ไง โน่น! เด็กใหม่ๆ เยอะแยะ ทำไมต้
Vous vous intéresseriez aussi à
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก363.0K Vuesคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี80.4K Vuesสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา358.7K Vuesท่านประธานขาพาหนูลงจากเตียง เอ๊ย! คานที
ผลิกา(เลอบัว)47.1K VuesSecret Love Of VAMPIRE
จิ่วเทียนอี้อี258 VuesSet อีโรติก ว่าที่พี่เขย
อักษรามณี119 Vuesสะดุดรัก Lady cook. Nc18+
ปีศาจชอนซา1.1K Vuesท่านประธานกับเรื่องคืนนั้นของเรา
Piggy-lonely 123 Vues
