นางร้ายต้องได้รัก

นางร้ายต้องได้รัก

last updateLast Updated : 2025-05-21
By:  moonlight -miniCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
Not enough ratings
30Chapters
3.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

จากนักอ่านนิยายตัวยงดันทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายที่กำลังอ่านอยู่ หากเป็นคนอื่นคงพยายามพาตัวเองหนีออกจากเส้นเรื่อง แต่พระเอกงานดีขนาดนี้ขอลองยั่วยวนสักหน่อยจะเป็นไรไป

View More

Chapter 1

บทที่ 1

Skylar's POV

I love sex.

Yes, you heard that right. I fucking love sex. I think it's the most blissful activity for mankind. I mean, why watch N*****x when you could be fucking? Why read novels when you can be fucking?

If I could, then I would have sex all the freaking time.

Looking up at the signboard on top of the door of the nightclub, a thrill goes through me as I look at the club name; City of Sin Club.

Ay, I'm excited already.

The inside of the nightclub is dimly lit, with people of all ages, sexes, and sexualities dancing or groping each other.

So what if I came to LA with Luca Knight, my boss, to do business? That doesn't mean I can't have fun and have a taste of the men in LA.

I never go without sex for more than a week, but I also never sleep with the same man twice.

Some people think I'm a slut but I don't give a fuck what they think about me. I'm happy the way I am.

I have no time for relationships. All that is guaranteed in a relationship is heartbreak. And I've sworn to never let another man break my heart again.

Just as I'm approaching the bar counter, I realize that a guy is watching me. His gaze is seductive so I know exactly what he has in mind.

Licking my lips, I walk seductively in his direction. “Hey. Do you wanna fuck?”

*************

Luca's POV

I step under the warm shower spray, loving the feel of the warm water beating down his body. After a while, I turn off the shower and dry off.

Stepping into my hotel room, I've just discarded the towel around my waist when my phone rings. I walk over to the bed and pick it up.

Looking at the screen, a smile stretches my lips when I see the caller. "Hey, Sweetie."

“Don't you dare 'Sweetie' me!” The mature feminine voice bellows from the other end. The smile disappears from my face.

“Mum, is something wrong?" I look at my phone screen to see whether I read the name right.

“You're in LA and didn't bother to tell me. I can't believe this!” Her voice rings accusingly.

I bite back a groan. Ugh. The main reason why I came to LA was for a family reunion which was coming on the day after tomorrow. In the meantime, I was hoping to get some business done.

That's why I booked a hotel to stay there for a while.

“Mum, I...”

“You can't lie to me, Luca. Alfred has seen you.”

“Mum, I only arrived last night.”

That's a lie too. My mum just can't know that I've been in LA for three days.

“Oh... That isn't excuse enough. I should've been informed. Why aren't you yet home? Where are you? When will you be coming home?”

“I'm taking care of some business, mum, but I promise to be home on Friday.”

“Fine, but I have something else to tell you.” My mum reveals.

Nope, I don't like this. I don't like the mischievous tone she's using.

"You remember Dotty, the daughter of Mr...."

I groan in frustration before she can even finish her sentence. This woman is impossible. Shoving my hand into my hair, I walk towards the window.

"Really, mum? We've had this conversation a gazillion times.”

"Luca Knight, you're thirty. You won't be thirty forever. You have to settle down. Your dad was 27 when he married me.”

I can practically see the frustration on her face even though she's not in front of me, and it makes me both annoyed and amused.

"As you said, mum, I'm Thirty. Thirty, not sixteen. I can decide when to settle down and with whom."

I sigh. How many times does she want me to tell her the same thing?

A loud sigh comes from the phone. "I just wanna help son. Maybe you're finding it hard to choose.” She says sweetly. "Just this once, please. I promise to understand if you go out with her and you don't like her.”

I snort. As if I haven't heard those words before. My mother has tried to set me up with women of her choice three times. Those blind dates never worked out.

"Mum, I can't go out with Dotty," I say firmly. I say my next words before I even have time to think. "I have a girlfriend."

My mum goes silent for a second. Just seconds before she's blowing my eardrums with her excited screech.

"Oh my God? You're for real, right?

"Of course, mum. Uh, I . . . even brought her along. I'm even going to bring her to the reunion. I wanted it to be a surprise but you ruined it"

Fuck, fuck fuck. What the fuck am I doing? Why am I lying some more?

"Oh God, such a pleasant surprise.!" My mother squeals excitedly. "You can't believe how happy you've made me tonight. So who's she? How's she? Is she pretty? What a silly question that is. She's definitely gorgeous."

"Calm down, mum. I'll bring her soon.”

Damn, why is this woman so stubborn? I've never told her that I'm miserable or anything so why is she so insistent on me settling down? Now, look at the lies she's made me tell.

"You are right, honey. . . . . Yes, honey. I'm coming!... You won't believe what Luca is telling me... " My mum shouts, causing me to pull the phone away from my ear. "Luca, your father is calling for me. Ay, I can't wait to tell him the good news. I'm so happy!”

"Alright, mum. See you."

Right after hanging up, I realize how much I've messed up. I'm in deep shit. What the hell was I thinking lying to my mum like that? I don't even have a girlfriend!

Okay, let's see. Maybe I can go alone and lie to my mum that something came so I couldn't bring my 'girlfriend’. No, that won't work.

Knowing my mum, she can even come back with me to New York just to meet my 'girlfriend'.

There's no way my mum is going to back down trying to find me a woman if I don't act fast.

That means I have to make her believe I have a girlfriend. I have to find someone to pretend to be my girlfriend at the family reunion.

But who?

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
30 Chapters
บทที่ 1
บทนำ เว่ยเว่ยเป็นนักอ่านนิยายตัวยง ตามซื้อนิยายขายดีทุกเรื่อง เงินเดือนที่หามาได้ก็มาบำรุงบำเรอความสุขของตัวเองด้วยการอ่านนิยาย ในระหว่างที่อ่านนิยายเรื่อง ดวงใจแม่ทัพ ก็เผลอหลับไป พอตื่นมาก็พบว่าตัวเองทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายเรื่องที่กำลังอ่านอยู่ หากเป็นคนอื่นที่ทะลุมิติมาคงจะพยามยามให้ตัวเองไม่รักพระเอก และหาหนทางหนีจากเส้นทางของเนื้อของนิยาย แต่ไม่ล่ะ เธอจะไม่ทำแบบนั้น ก็พระเอกงานดีเสียขนาดนั้น พอได้รักกับนางเอกก็รักเดียวใจเดียว ที่สำคัญนักเขียนได้บรรยายภาพอิมเมจของพระเอกเอาไว้ ดวงตาคมเข้มดุจราชสีห์ ผิวสีน้ำตาลแดงราวกับหินเหล็กชิ้นดี และประโยคสุดท้ายที่ทำให้เว่ยเว่ยสะดุดใจก็คือ เมื่อรักสตรีใดเขาจะรักนางเพียงผู้เดียวตราบสิ้นลมหายใจ มวนท้องมากแม่ นี่ล่ะคนที่เว่ยเว่ยต้องการ แล้วผู้งานดีขนาดนี้จะปล่อยไปได้อย่างไร ในเมื่อเวลานี้พระเอกกับนางเอกยังไม่ได้รักกัน แล้วนางจะจีบพระเอกก่อนไม่ได้เชียวหรือ ไม่ได้เป็นมือที่สามเสียหน่อย เมื่อเขายังโสดไม่มีผู้ใดจับจองหัวใจ แล้วนางร้ายมือใหม่อย่างเว่ยเว่ยคนนี้จะไม่มีสิทธิ์ทดลองจีบเลยหรือไร หากลองแล้วไม่สำเร็จก็ค่อยว่ากัน นางร้ายอย่างเว่ยเว่
Read more
บทที่ 2
บทที่ 2 หลังจากไหลตามน้ำจนได้กลับมาถึงเรือนนอนของตัวเอง เว่ยเว่ยก็เริ่มรู้สึกว่าฝันนี้มันช่างยาว...และนาน...ยิ่งนัก จะบอกว่าเธอหลับข้ามวันข้ามคืนปกติก็ต้องมีตื่นบ้าง“หรือนี่ไม่ใช่ความฝันกัน” เว่ยเว่ยบ่นกับตัวเองแต่สาวใช้คนสนิทที่หญิงสาวเพิ่งรู้ว่าอีกฝ่ายชื่อชิงเอ๋อร์เพราะคนที่เป็นมารดาของนางเรียกก็ตอบให้ในทันที “ตื่นแล้วเจ้าค่ะ ตื่นมาหลายชั่วยามแล้วด้วย”เว่ยเว่ยที่ได้ฟังคำของอีกฝ่ายก็พอจะเดาได้ว่าความสนิทสนมของสองนายบ่าวคงมีไม่น้อยจึงแกล้งถามออกไปเพื่อที่จะสอบถามข้อมูล“เช่นนั้นหรือ ถ้าอย่างนั้นเจ้าบอกได้ไหมว่าที่นี่ที่ไหน หรือข้าเป็นใครกัน บางทีเจ้าอาจจะเป็นมารแห่งความฝันก็ได้นะ” เพราะอ่านนิยายจีนโบราณมามากกว่าร้อยเล่มจึงไม่แปลกที่จะพูดจาสมัยนี้ได้อย่างคล่องปาก“โธ่...คุณหนูท่านน่ะชอบแกล้งข้าเสียจริง” เว่ยเว่ยเห็นอีกฝ่ายทำหน้ายู่ก็รู้สึกชอบใจ ยังทำท่านอนรอฟังและยิ้มขำสาวใช้ของตนอีกด้วย“ที่นี่เป็นแคว้นฉู่เจ้าค่ะ และคุณหนูก็อยู่ในจวนของเจ้ากรมการคลังเจียงเฉินผู้ยิ่งใหญ่เพราะคุณหนูซีเว่ยเป็นบุตรสาวคนเดียวของนายท่านจ้าค่ะ ให้ข้าบอกมากกว่านี้อีกไหมเจ้าคะ” เว่ยเว่ยทำหน้านึกก่อนจะตกใจเ
Read more
บทที่ 3
บทที่ 3เว่ยเว่ยเดินไปทั่วทั้งตลาดและมั่นใจว่าตอนนี้นางคงทะลุมิติมาเป็นแน่ แม้จะน่าเหลือเชื่อแต่ใครจะสนล่ะ ในเมื่อนี่ก็คือหนึ่งในสิ่งที่นางเคยอยากให้เกิดกับชีวิต“งานลอยโคมอีกกี่วันหรือ” หญิงสาวถามสาวใช้คนสนิท ที่นางถามนั้นมีเหตุผลเพราะพระเอกของเรื่องนี้กลับมาก่อนเทศกาลลอยโคมเพียงสองวัน ทุกคนต่างบอกว่าเขานำความสุขกลับมาสู่แคว้น แต่ตอนนี้ยังคงไม่มีใครรู้เว่ยเว่ยมองเส้นทางที่น่าจะเป็นทางที่ขบวนของแม่ทัพอี้จะผ่าน แล้วก็หลุดยิ้มออกมาเมื่อมองไปที่โรงน้ำชาที่ดูจะเป็นที่นิยม “งานโคมหรือเจ้าคะ...คุณหนู คุณหนูไปไหนแล้ว” ชิงเอ๋อร์ที่กำลังคิดคำตอบให้เจ้านาย หันมาอีกทีนางก็เดินเข้าโรงน้ำชาไปแล้วจนสาวใช้อย่างนางวิ่งตามแทบไม่ทันเว่ยเว่ยขึ้นไปที่ชั้นสองและมองซ้ายขวา เมื่อเจอโต๊ะที่ถูกใจก็บอกให้ชิงเอ๋อร์ไปบอกกับเถ้าแก่ของร้านว่านางจะจองโต๊ะนี้สองวันก่อนจะถึงงานลอยโคมโต๊ะที่จองเป็นจุดที่เว่ยเว่ยรู้ว่าขบวนของแม่ทัพจะเคลื่อนเข้าสู่เมืองหลวง และเป็นจุดที่เห็นทุกอย่างชัดเจนที่สุด หากเป็นตั๋วคอนเสิร์ตก็เรียกได้ว่า VVIP มือเรียวยกชาขึ้นดื่ม การรู้เนื้อเรื่องล่วงหน้าก็ดีอย่างนี้เอง เว่ยเว่ยคิด ตอนนี้ก็ร
Read more
บทที่ 4
บทที่ 4 มารยาบทที่หนึ่ง...ตัวอ่อนเหมือนไม่มีกระดูกอี้หยางเฉิงเห็นเหตุการณ์ตั้งแต่แรก เขาดึงบังเหียนบังคับม้าของตัวเองให้เข้าไปรับตัวหญิงสาวที่ร่วงลงมาจากระเบียง มือแกร่งช้อนร่างอรชรของหญิงสาวเอาไว้แนบอก “เจ้าปลอดภัยแล้ว” ชายหนุ่มเอ่ยบอกกับหญิงสาวที่ทิ้งตัวหลับตานิ่งอยู่ในอ้อมกอดของเขา แต่เว่ยเว่ยกลับไม่ได้รีบเปิดตา หญิงสาวยึดแขนของอีกฝ่ายเอาไว้แน่น ฟังแค่เสียงก็รู้สึกได้แล้วว่าอีกฝ่ายจะต้องหน้าตาดีมากแน่ ๆ “แน่นะ” เว่ยเว่ยถามทั้ง ๆ ที่ยังคงหลับตาแน่นและหายใจแรงเพราะความหวาดกลัวจากการตกและความตื่นเต้นที่ได้อยู่ในอ้อมกอดของคนที่นางหมายมั่น หัวใจเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกจากอก ทั้ง ๆ เป็นนางเองที่เป็นคนที่ทำให้เกิดสถานการณ์นี้ขึ้น มุมปากของอี้หยางเฉิงกระตุกยิ้ม “แน่ หากอยากมั่นใจก็ลืมตาขึ้นดูเสีย คนทั้งเมืองมองเจ้าหมดแล้ว” เว่ยเว่ยได้ฟังก็เร่งลืมตาขึ้นมา ใบหน้าของอีกฝ่ายที่อยู่ห่างเพียงไม่กี่คืบ ต่อให้มีหมวกเหล็กใส่อยู่ที่หัวของเขานางก็เห็นใบหน้าที่หล่อเหลาได้ชัดเจน “ขอบคุณเจ้าค่ะ หากไม่ได้ท่านข้าคง...”“ไม่เป็นไร ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เจ้าเป็นอะไรหรือไม่ ข้าจะให้คนไปส่งที่จวน ข้าจะต้องไ
Read more
บทที่ 5
บทที่ 5 อี้หยางเฉิงกลับมาที่จวนของตนหลังจากเข้าไปรายงานเรื่องต่าง ๆ กับฮ่องเต้แล้วเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของเขาก้องไปทั่วโถงทางเดินของจวนแม่ทัพที่กว้างใหญ่ แต่กลับดูเงียบเหงา ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะเหล็กสีดำที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วนจากสนามรบเดินผ่านคนในจวนที่ออกมายืนรอต้อนรับเจ้านายของจวนเมื่อมาถึงเรือนชายหนุ่มก็เริ่มถอดเกราะหนัก ๆ ของเขาออกช้า ๆ เสียงโลหะกระทบกันเบา ๆ ขณะที่เขาวางเกราะลงบนแท่นที่วาง กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากกำยานช่วยปลอบประโลมความเหนื่อยล้าจากการศึกที่ยาวนาน ชายหนุ่มกำลังถอดเกราะชิ้นสุดท้ายออก ทันใดนั้นผ้าเช็ดหน้าสีชมพูอ่อนก็ร่วงหล่นลงออกมาจากด้านในอี้หยางเฉิงคว้าผ้าผืนนั้นเอาไว้ได้ก่อนที่มันจะหล่นไปถึงพื้น เขาชะงักมองมันด้วยสายตาครุ่นคิด คิ้วขมวดเล็กน้อยเมื่อผ้าไหมเนื้อดีที่ปักลวดลายดอกเหมยด้วยฝีมือประณีตผืนนี้อย่างไรก็คงไม่ใช่ของเขาแน่ ๆ “ต้องเป็นนางแน่ ๆ” อี้หยางเฉิงพึมพำเบา ๆ ใบหน้าคมเข้มฉายแววประหลาดใจ ภาพหญิงสาวที่ตกจากระเบียงโรงน้ำชาผุดขึ้นในความคิดอีกครั้ง มือแกร่งพลิกผ้าเช็ดหน้าดูอีกครั้ง ก่อนจะสังเกตเห็นตัวอักษรเล็ก ๆ ปักอยู่มุมหนึ่ง "เว่ย" “เว่ยอย่างนั้นหรือ แต่นาง
Read more
บทที่ 6
บทที่ 6กว่าจะหาลิ้นของตัวเองเจอก็ใช้เวลาไปครู่ใหญ่ "เช่นนั้นแม่ทัพอี้หยางเฉิง เพื่อเป็นการตอบแทนที่ท่านช่วยข้าไว้ ข้าขอเลี้ยงข้าวท่านสักมื้อได้ไหมเจ้าคะ ที่โรงเตี๊ยมจิ้งฟาง ที่นั่นอาหารเลื่องชื่อ หากท่านแม่ทัพว่าง วันพรุ่งข้าหวังว่าจะได้มีโอกาสขอบคุณท่านอย่างสมเกียรติ..." เว่ยเว่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานพร้อมรอยยิ้ม หญิงสาวแอบมองปฏิกิริยาของชายหนุ่มตรงหน้า ลุ้นอย่างหนักว่าคำเชิญนี้จะได้รับการตอบรับหรือไม่แต่ก่อนที่อี้หยางเฉิงจะได้ตอบอะไร เสียงเรียกสหายสนิทของเขาก็ดังขึ้นขัดบทสนทนาคนทั้งสอง"อี้หยาง ข้าต้องไปทางนั้นสักครู่ ฝากเจ้าดูแลหยางมี่ให้หน่อยได้หรือไม่" อี้หยางเฉิงพยักหน้ารับคำนั้น ก่อนจะหันไปยิ้มน้อย ๆ ให้กับคนที่ถูกฝากเอาไว้ “หวังว่าสักครู่ของเขาคงไม่ทำให้เจ้าเบื่อที่ต้องอยู่ตรงนี้” คำพูดของอี้หยางเฉิงที่บอกกับหยางมี่และท่าทางยิ้มอาย ๆ ของหญิงสาวที่สวยงามและอ่อนหวานราวกับสตรีในอุดมคติของชายทุกคนทำให้เว่ยเว่ยรู้สึกกลัวหยางมี่ นางเอกของเรื่องเปรียบดั่งดอกบัวขาวที่ต้องให้คนรอบข้างปกป้องแม้ว่าจะยืนอยู่ใกล้ ๆ แต่กลับรู้สึกเป็นส่วนเกินซะอย่างนั้น นี่คงไม่ได้สายไปใช่ไหมสายไปหร
Read more
บทที่ 7
บทที่ 7“ทำไมวันนี้คุณหนูสีหน้าไม่ดีเลยเจ้าคะ” ชิงเอ๋อร์อดสงสัยไม่ได้ตั้งแต่คุณหนูของนางกลับมาจากงานเลี้ยง แทนที่จะดูมีความสุขแต่นี่ข้ามวันมาแล้วก็ยังดูเหมือนในใจมีอะไรบางอย่าง“ไม่มีอะไรหรอก...” แม้จะโกหกสาวใช้ของตนเองได้ แต่เว่ยเว่ยรู้ว่านางโกหกตัวเองไม่ได้ นี่คงไม่ใช่ว่านางมีนิสัยของตัวร้ายไปแล้วกระมัง ถึงได้เอาแต่คิดอิจฉานางเอกที่พระเอกใส่ในนางมากกว่า คิดแล้วก็ถอนหายใจเพราะไม่อยากจะแย่งชิงแต่เพราะนางชอบพระเอกของเรื่องนี้มากจริง ๆ ตั้งแต่เห็นรูปเขาในแจ้งเตือนนิยายใหม่ของนักเขียนคนโปรด หญิงสาวก็รู้สึกใจเต้นแปลก ๆ แม้ว่าจะเป็นเพียงลายเส้นของรูปวาดมิใช่รูปถ่าย แต่กลับรู้สึกราวกับดวงตานั้นจ้องมองนาง “หรือดวงตาคู่นั้นจะไม่มีไว้จ้องมองข้า” เว่ยเว่ยบ่นออกมาพลางคิดถึงสายตาของแม่ทัพอี้ที่มีให้กับนางเอกของเรื่องอย่างหยางมี่ ในใจก็คิดวนเวียนว่านางอุตส่าห์ได้ทะลุมิติมาแล้วแท้ ๆ ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงก็ไม่เห็นจำเป็นจะต้องให้นางมาเกิดใหม่ที่นี่นี่นาแต่นิยายแต่ละเรื่องที่มีการเกิดใหม่ล้วนมีสาเหตุ จะบอกว่าให้นางมาเกิดใหม่เพื่อแค่ให้บิดามารดาคอยเอาอกเอาใจหรืออย่างไร เพราะดูเหมือนเรื่องนั้นจะเป็
Read more
บทที่ 8
บทที่ 8ทั้งสามนั่งกินข้าวกันไปคุยกันไป บทสนทนาล้วนมีแค่เรื่องทั่ว ๆ ไป แม้ว่าเว่ยเว่ยจะพยายามลากเข้ามาเรื่องส่วนตัว แต่คำตอบที่ฟังดูอย่างไรก็เป็นเพียงแค่การตอบไปตามมารยาท ทำให้หญิงสาวรู้สึกเหนื่อยใจเล็กน้อยจนบางครั้งอดที่จะถอนหายใจออกมาไม่ได้“อาหารถูกปากหรือไม่เจ้าคะ หากท่านแม่ทัพชอบ ข้าให้คนนำไปส่งให้ได้นะเจ้าคะ ข้าได้ยินมาว่าท่านแม่ทัพยังมิมีฮูหยิน เรื่องเช่นนี้คงจะลำบากมิใช่น้อย”“ไม่ต้องรบกวนแม่นางเจียงหรอกถึงแม้มารดาข้าจะจากไปแล้ว แต่ข้ายังมีแม่นมคอยดูแล จวนข้ามิได้ลำบากขนาดนั้น” เว่ยเว่ยหายใจเข้าลึก ขออภัยที่ข้าก้าวก่ายนะเจ้าคะ ข้าก็แค่...”“ข้าไม่ตำหนิเจ้าหรอก ข้าได้ยินมาว่าท่านเจ้ากรมดูแลบุตรสาวเป็นอย่างดี เจ้าก็คงจะติดความเคยชินจากเรื่องนั้นมา” จางกุนเหยามองทั้งสองที่พูดคุยกันด้วยสายตาแปลก ๆ เขาถูกสหายสนิทลากมาที่นี่อย่างไม่ได้เต็มใจนัก หากไม่เพราะเขาเองก็อยากจะรู้เรื่องราวของทั้งสองก็คงไม่ติดตามมาอี้หยางเฉิงไม่ใช่คนที่จะตอบรับคำเชิญอย่างนี้ง่าย ๆ มันทำให้เขายิ่งแปลกใจไม่ใช่น้อย แต่ที่แปลกใจยิ่งกว่าคือสถานการณ์ตอนนี้ แม้ว่าคำพูดของสหายเขาจะดูเหมือนไม่ใส่ใจและตอบไปเรื่อย
Read more
บทที่ 9
บทที่ 9เว่ยเว่ยตัดสินใจไปเดินซื้อของเล่นในตลาดตามแบบฉบับคุณหนูบ้านร่ำรวย หญิงสาวเลยใช้เวลาเดินดูของไปเรื่อย ๆ เปื่อย ๆ เมื่อคิดอะไรไม่ออกในโลกเก่าตอนนั้น เว่ยเว่ยอยากจะมีเงินในกระเป๋ามาก ๆ จะได้ซื้อของแก้เครียด และทำให้หัวของนางปลอดโปร่งมากกว่าเดิม ตอนนี้สิ่งเหล่านั้นไม่ได้เป็นเพียงแค่ความคิดแล้ว“เอาอันนี้ อันนี้ แล้วก็อันที่เพิ่งดูไปก่อนหน้าด้วย” ชิงเอ๋อร์รับคำของคุณหนูของตนและเร่งบอกกับเถ้าแก่ของร้าน นี่เป็นร้านที่สี่แล้วที่หญิงสาวเดินเข้าไปเลือกซื้อสิ่งของราวกับต้องการระบายอารมณ์อะไรสักอย่าง"คุณหนูเจ้าคะ…" ชิงเอ๋อร์สาวใช้ที่เดินตามมาติด ๆ เอ่ยเรียกหญิงสาวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล จู่ ๆ วันนี้คุณหนูของนางก็บอกว่าอยากออกมาเดินเล่นที่ตลาด หลังจากนางเก็บตัวอยู่หลายวัน ตอนแรกชิงเอ๋อร์รู้สึกสบายใจที่คุณหนูเลิกเก็บตัว แต่หลังจากเห็นคุณหนูของตนแวะซื้อทุกอย่างอย่างไม่บันยะบันยังตั้งแต่ร้านแรกจนถึงร้านที่สี่ ชิงเอ๋อร์ก็เริ่มกลับมากังวลอีกครั้ง เว่ยเว่ยที่กำลังเอื้อมมือออกไปหยิบพัดที่หุ้มด้วยแพรไหมชั้นดีที่วาดลวดลายดอกเหมยอย่างงดงามขึ้นจากแผงร้านตรงหน้า หันกลับมามองสาวใช้ของตน ค
Read more
บทที่ 10
บทที่ 10“ท่านแม่ทัพ” อี้หยางเฉิงหายใจเขาลึก เขากำลังจะ เดินตามเจียงซีเว่ยไปแต่กลับถูกน้องสาวข้างบ้านของสหายสนิทเรียกเอาไว้ชายหนุ่มเหลือบมองคนที่สหายของเขาฝากเอาไว้เมื่อสองเค่อที่แล้วก่อนจะยิ้มจาง ๆ ให้นาง “เจ้าคงต้องอยู่รออาเหยาคนเดียวแล้ว ข้าขออภัย พอดีข้ามีธุระด่วนที่ต้องไปจัดการ" อี้หยางเฉิงไม่แม้แต่จะรอฟังคำตอบจากหญิงสาว แต่มือเรียวที่ดึงแขนของเขาเอาไว้ก็ทำให้เขาต้องหันไปหานางอีกครั้ง“ธุระ ท่านจะไปที่ใดหรือเจ้าคะ” หยางมี่ปล่อยมือที่เผลอเอื้อมไปจับแขนของชายหนุ่ม ดวงตาของนางฉายแววสับสนอย่างเห็นได้ชัด เพราะก่อนหน้านี้ตอนที่พี่ชายข้างบ้านของนางฝากนางเอาไว้กับอีกฝ่าย เจ้าตัวดูไม่มีท่าทางปฏิเสธอะไร แต่เมื่อบุตรสาวของเจ้ากรมคลังปรากฏตัว อี้หยางเฉิงก็ดูเปลี่ยนไปอี้หยางเฉิงดึงแขนเสื้อตรงที่โดนดึงให้ตึงเหมือนเดิมก่อนจะคลี่ยิ้มที่ดูไม่มีอะไร แต่กลับมองแล้วไม่กล้าเอ่ยถามอะไรต่อ “ธุระส่วนตัว” เขาตอบอย่างสุภาพ ก่อนจะก้าวออกไปทางเดียวกับเจียงซีเว่ยด้วยท่าทางเร่งรีบ ทิ้งให้หญิงสาวที่มาด้วยกันก่อนหน้ายืนงงอยู่กลางตลาดเพียงลำพัง อี้หยางเฉิงเร่งก้าวเท้าไล่ตามร่างบางของหญิงสาวที่เขาเห็นหลังอย
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status