พื้นฐานจิตใจ 68

          ห้องประชุมขนาดกว้างถูกเปิดใช้งานอย่างไม่เป็นทางการอีกหนตามคำสั่งโดยตรงของรองประธานสาว พร้อมกับโพรเจกต์ใหญ่ที่กำลังดำเนินไปข้างหน้าอย่างเป็นระบบระเบียบ พลอยชมพูมองภาพฉายขนาดใหญ่ตรงหน้าที่ถูกนำเสนอโดยหัวหน้าฝ่ายการตลาดด้วยความสนใจ ก่อนจะเสนอความคิดเห็นเพื่อปรับแก้บางส่วนในรูปแบบที่ตนเองต้องการเป็นบางคราว พร้อมจดรายละเอียดรวมถึงความรู้ใหม่ๆเกี่ยวกับเนื้อหาและขั้นตอนการนำเสนอสินค้าออกสู่ท้องตลาด รวมไปถึงการเจาะกลุ่มลูกค้าใหม่เพื่อสร้างฐานลูกค้าให้เพิ่มมากขึ้น

“คุณนฤมลค่ะ พลอยอยากได้ยอดขายเครื่องประดับในช่วงสามปีที่ผ่านมา ยังไงรบกวนให้ใครเอามาให้พลอยที่ห้องด้วยนะคะ” หลังการนำเสนอเสร็จสิ้น พลอยชมพูก็เอ่ยขอสิ่งที่ต้องการจากหัวหน้าฝ่ายการตลาดทันที

“ได้ค่ะคุณพลอย เดี๋ยวพี่เอาไปให้เองนะคะ...แต่อาจจะขอเป็นช่วงบ่ายๆ” หัวหน้าฝ่ายการตลาดยิ้มกว้าง พลางเอ่ยตอบอย่างมีไมตรี

“ขอบคุณค่ะ” พลอยชมพูตอบรับพลางระบายยิ้มสดใสให้อีกฝ่าย ก่อนคนทั้งคู่จะแยกย้ายไปสะสางงานมากมายตามภาระหน้าที่ของตนเอง

ในตอนแรกนฤมลไม่วางใจนักที่รองประธานสาวจอมเอาแต่ใจจะเข้ามารับผิดชอบโครงการใหญ่ของบริษัทที่กำลังจะเปิดตัว แต่เมื่อพลอยชมพูเริ่มทำงานเธอก็ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงหลายอย่างที่เกิดขึ้น ตุ๊กตากระเบื้องเคลือบแสนงามที่เต็มไปด้วยความร้ายกาจจนชื่อเสียงระบือไปไกล กำลังค่อยๆจางหายไปเหลือไว้แค่เพียงหญิงสาวแสนสวยที่สงบนิ่งและชาญฉลาด และเธอก็เริ่มไม่แปลกใจที่เหตุใดท่านประธานนพเก้าและคุณไพฑูรย์จึงเลือกให้พลอยชมพูเป็นว่าที่ประธานคนต่อไป แทนที่จะเป็นกะรัตรองประธานสาวคนน้องที่แสนเก่งกาจ

“ประชุมเลิกแล้วเหรอคะ? คุณนฤมล” เสียงหวานของรองประธานอีกคนเอ่ยทัก เมื่อเห็นผู้อาวุโสที่เป็นหนึ่งในพนักงานผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท ‘ พลอยชมพูจิวเอลรี ’ เปิดประตูเข้ามาภายในห้องทำงานของตนเอง  

“ค่ะ งานคืบหน้าไปมาก คุณพลอยเธอเก่งและเรียนรู้ได้เร็วมากเลยนะคะ” หัวหน้าฝ่ายการตลาดเอ่ยตอบตามจริง ก่อนจะส่งแฟ้มการประชุมเล่มเล็กที่มีปกสีฟ้าตามเฉดสีของฝ่ายการตลาด ที่รองประธานตรงหน้าเคยสั่งแยกหมวดหมู่เอกสารไว้ให้ในทันที

“ว๊าว! นี่พี่พลอยเป็นคนคิดเองทั้งหมดเลยเหรอคะ” รองประธานสาวกวาดสายตาอ่านแฟ้มการประชุมคร่าวๆ แล้วร้องถามเสียงตื่นเต้นที่ได้เห็นความสามารถที่ถูกซุกซ่อนไว้ในตัวของพี่สาวแท้ๆ ซึ่งเธอรู้ดีว่าพลอยชมพูมีมากมาย เพียงแต่การปกป้องที่มากเกินกว่าความจำเป็นของบิดามารดาที่มีต่อพี่สาวคนงาม ทำให้ความสามารถเหล่าถูกกลบฝังไป

“จริงๆต้องใช้คำว่าเกือบทั้งหมดค่ะ...เพราะคุณพลอยเธอยังไม่คุ้นกับงานพวกนี้เท่าไร เธอก็เลยคิดคอนเซปต์ต่างๆแยกไว้เป็นส่วนๆ” นฤมลตอบเรียบๆ ก่อนจะเอ่ยต่อเมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยของรองประธานคนงาม “หัวหน้าฝ่ายออกแบบทำงานหนักมากนะคะ เพื่อช่วยให้งานทั้งหมดเดินหน้ามาได้อย่างเป็นระบบระเบียบขนาดนี้”

“พี่ลมเหรอคะ? แสดงว่าพิงค์คงตัดสินใจไม่ผิดจริงๆ” รองประธานว่ายิ้มๆ

“พี่ก็คิดแบบนั้นเหมือนกันค่ะ” ผู้อาวุโสที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมายาวนานค่อนชีวิตเอ่ยตอบอย่างใจคิด

               กะรัตเป็นรองประธานที่ชาญฉลาดและเก่งกาจเช่นเดียวกันกับบิดาของเธอ คุณไพฑูรย์เป็นผู้ก่อตั้งบริษัทอสังหาริมทรัพย์จากศูนย์จนขึ้นมาติดอับดับบริษัทชั้นนำของประเทศในเวลาเพียงไม่กี่สิบปี และบุตรสาวคนเก่งที่แสนสวยและสง่างามก็สามารถก้าวตามรอยเท้าบิดาของเธอไปได้อย่างงดงาม แต่ดูเหมือนหญิงสาวอาจจะไม่เหมาะกับบริษัทค้าขายอัญมณีสักเท่าไรและเพราะเหตุผลนั้นเอง นฤมลจึงเข้าใจได้ถึงความพยายามในการผลักดันให้พี่สาวแท้ๆผู้ถูกปกป้องและถูกตามใจเสมอมา ให้ได้ก้าวขึ้นมาทำในสิ่งที่เป็นสิทธิโดยชอบธรรมของตนเองเมื่อถึงเวลาอันสมควร  

“พิงค์รู้นะคะ ว่าตัวเองไม่เหมาะกับงานนี้...ไม่เคยเข้าใจเลย ทั้งที่รับผิดชอบทุกอย่างแทนคุณแม่มาหลายปี” กะรัตเอ่ยลอยลม ราวกับนั่งอยู่ในความคิดของอีกฝ่าย

“แต่คุณพิงค์ ก็ทำได้ดีไม่แพ้ที่คุณแม่ทำไว้นะคะ” หัวหน้าฝ่ายออกแบบเอ่ยปลอบ เพราะรู้ดีว่ารองประธานคนเก่งที่อยู่ตรงหน้าของเธอในตอนนี้ต้องทำงานหนักมากมายเพียงใด เพื่อก้าวเข้ามาบริหารงานในธุรกิจที่ตนไม่มีความถนัด

“แต่มันก็ยังไม่ดีพอที่จะสร้าง พลอยชมพูจิวเอลรีให้เป็นที่หนึ่ง จริงไหมคะ” รองประธานสาวตอบตามความจริง

นฤมลไม่ตอบโต้สิ่งใด ทำเพียงแต่ถอนใจกับคำตัดพ้อเล็กๆน้อยๆที่เกิดจากความผิดหวังของรองประธานคนงาม

“แต่คุณนฤมลมองออกใช่ไหมคะ ว่าพี่พลอยจะทำได้”

“พี่ก็หวังอย่างนั้นค่ะ” หัวหน้าฝ่ายการตลาดตอบตามจริง

“พิงค์ฝากพี่พลอยด้วยนะคะ” คู่สนทนาเอ่ยอย่างเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น

ในสายตาของกะรัตแล้วหัวหน้าฝ่ายการตลาดผู้มากความสามารถ ก็ไม่ต่างจากผู้คัดสรรและเจียระไนเพชรแท้ เพื่อสร้างให้อัญมณีเหล่านั้นส่องประกายอย่างทรงคุณค่า และหญิงสาวรู้ดีว่าตัวเธอไม่สามารถส่องประกายได้สำหรับธุรกิจนี้ แต่พี่สาวแท้ๆของเธอนั้นต่างออกไป

‘ พลอยชมพูจิวเอลรี...ถูกสร้างมาเพื่อพลอยชมพูไม่ใช่เธอ ’