บำเรอรักบอดี้การ์ดของคุณพ่อ [ Love Slave ]

"การเรียนเป็นยังไงบ้าง"คำถามแรกของวันเอ่ยขึ้น ระหว่างเวลาอาหารมื้อเช้า ที่คนเป็นพ่อเอ่ยถามบุตรสาว แต่ทว่าใบหน้าตึงเครียดของทั้งคู่กับทำให้บรรยากาศดูไม่อบอุ่นอย่างที่ควรจะเป็น"ก็ดีค่ะ" คำตอบสั้น ๆ ที่เอ่ยตอบบิดาไม่ได้สดใสหวานแหววสมวัย แต่เจ้าของคำตอบกลับหน้าตาเศร้าสร้อยราวกับไม่มีชีวิตชีวาอนุรดี เกษมทรัพย์ตระกูล หรือคุณหนูนุดี เด็กสาวอายุ 18ย่าง19 บุตรสาวคนเดียวของนักธุรกิจที่รวยเป็นอันดับต้น ๆ ของประเทศ อย่างท่านอนันต์ เกษมทรัพย์ตระกูล พ่อหม้ายวัย 52ปี ที่สูญเสียภรรยาไปจากโรคร้ายที่คุกคามเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมาท่านอนันต์เลยต้องเลี้ยงดูบุตรสาววัยแรกแย้มเพียงลำพังจนทุกวันนี้ แต่เด็กสาววัยรุ่นกับพ่อผู้บ้างาน จะมีความผูกพันอะไรมากมาย เพราะความไม่เข้าใจกัน เลยทำให้ความสัมพันธ์พ่อลูกเกิดช่องว่างที่ยากจะเติมเต็มคนเป็นพ่อก็ตั้งความหวังกับลูกเอาไว้มาก ทั้งเรื่องการเรียนและเรื่องสานต่อธุรกิจ ส่วนลูกสาวก็เอาแต่ตัดพ้อต่อโชคชะตา ที่พ่อให้ความสำคัญกับตนน้อยกว่างานตรงหน้า จนไม่มีเวลาพาเธอไปเที่ยวหรือทำอะไรที่กระชับความสัมพันธ์แบบครอบครัวอื่น ๆ เลย นอกจากบังคับให้เธอเรียนและอยู่ในกรอบอยู่ในลู่ท

ตั้งแต่ออกจากบ้านของซอลมา ภายในรถก็ดูจะเงียบเชียบผิดปกติ จนเธียรต้องเหลือบมองกระจกมองหลัง เพื่อดูว่าคุณหนูกำลังทำอะไรอยู่ใบหน้าสวยเหม่อลอยราวกับยังสลัดภาพในหัวออกไม่หมด พอนึกถึงภาพที่เธอแข้งขาอ่อน เพราะไปแอบดูเพื่อนกับครูทำกิจกรรมเข้าจังหวะกันอยู่ เธียรก็หลุดขำออกมาอย่างกลั้นไม่ไหว ใบหน้าใสซื่อที่จ้องดูคนอื่นตาไม่กะพริบนั้น ยิ่งทำให้เธียรยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจ"พี่เธียรขำอะไรคะ ขำนุดีเหรอ""เปล่าครับ""นุดีเห็นนะ พี่เธียรมองนุดีในกระจกแล้วก็ขำ ทำไมคะ นุดีมีอะไรให้น่าขำขนาดนั้น""เปล่าครับ""จอดรถค่ะ"เสียงใสกังวานสั่งเขาเสียงดัง บ่งบอกว่าเธอโมโหที่เขาทำราวกับเธอเป็นตัวตลก"นุดีบอกให้จอดรถ!"เสียงตะคอกจริงจังทำให้เธียร ตบเกียร์เพื่อเลี้ยวรถเข้าข้างทาง ทั้งที่เริ่มเย็นจวนจะค่ำมืดอยู่แล้วพอรถจอดนิ่งร่างบางที่นั่งกอดอกมองเขาตาเขียว จนเธียรต้องกล่าวขอโทษ"พี่ขอโทษครับ""การที่นุดีอ่อนต่อเรื่องแบบนี้มันน่าตลกมากเหรอคะ""พี่ขอโทษครับคุณหนู พี่ไม่ได้คิดแบบนั้นเลยครับ""ถ้าไม่คิดแล้วอะไรที่ทำให้ขำคะ"เธียรไม่เคยคิดเลยว่าคุณหนูของเขาบทจะเอาเรื่องขึ้นมาก็ไม่ยอมใครเช่นกัน เธอพยายามที่จะคาดคั้นเอ

"พี่เธียร...อื้อ! ที่จอดรถเนี่ยเพื่อทำแบบนี้เหรอคะ อ๊ะ! พี่เธียรอ่า..."สาวน้อยดุเขาทั้งที่กำลังครางลั่นรถเพราะอยู่ ๆ เธียรก็หักเลี้ยวรถจอดเข้าข้างทางแล้วบุกมาหาเธอที่เบาะหลัง โดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัวเขาแกะกระดุมเสื้อของเธอแล้วแหวกออกจนเห็นความเต่งตึงข้างใน จากนั้นก็ก้มลงไปดูดดื่มเต้าขาวอวบของเธอราวกับกำลังหิวโหย"พี่ถึงพาออกมาแต่เช้าไงครับ กว่าคุณหนูจะได้ว่ายน้ำก็สาย ๆ ยังทันครับ พี่ขอชื่นใจก่อนนะครับ อืม!""อ๊ะ! ซี้ด!"ร่างบางซูดปากอย่างกลั้นไม่ไหว เมื่อเต้าอวบของตนถูกดูดเม้มจนเสียวไปทั้งทรวง แถมคนดูดก็เหมือนจะไม่วางง่าย ๆ เสียด้วย"พี่เธียรขา อ๊ะ!""คุณหนูครับ พี่อยากสำรวจคุณหนูมากกว่านี้ได้ไหม สงเคราะห์ไอ้เธียรหน่อยเถอะทูนหัว""ดะ...ได้ค่ะ นุดีตามใจพี่เธียร"คำว่าตามใจพี่เธียร ทำให้เธียรชื่นใจมาก เขาไม่รอช้าร่นกระโปรงสั้นจู๋ของคุณหนูถลกขึ้นเพื่อเปิดทาง ก่อนจะแหวกเรียวขาสวยออกจากกันนุดีขยับตัวไปชิดประตูของอีกฝั่ง พิงศีรษะกับขอบกระจกประตูรถ ขาข้างขวาพาดขึ้นบนพนักพิง ขาข้างซ้ายทิ้งลงข้างเบาะเขย่งยกปลายเท้าเพื่ออำนวยความสะดวกให้เธียรเนินอวบอูมแผ่โชว์อวดความสวยงามสู่สายตาผู้หิวโหยเ

"พี่เธียร..."เสียงใสเอ่ยขึ้นเพื่อทำลายความเงียบภายในรถ เธอพึ่งสังเกตว่าตั้งแต่ขึ้นรถออกมาจากบ้าน เธียรก็เงียบมาตลอดทาง ไม่พูดไม่จากับเธอเลยสักคำ"พี่เธียร..."เธอเรียกเขาอีกครั้ง แต่เขาก็ยังคงเงียบเฉยไร้การตอบกลับ"พี่เธียร! นุดีเรียกไม่ได้ยินเหรอคะ""ได้ยินครับ คุณหนูต้องการอะไรก็สั่งมาได้เลยครับ พี่รอฟังคำสั่งอยู่""เป็นอะไรไปคะ นุดีเห็นพี่เธียรเงียบมาตลอดทางเลย ไม่สบายหรือเปล่าคะ""เปล่าครับ"เขาพูดแค่นั้นก็เงียบอีก นุดีเลยไม่รู้ว่าสรุปเธียรเป็นอะไร ทั้งคู่เลยต่างฝ่ายต่างเงียบใส่กัน จนบรรยากาศภายในรถดูอึดอัดไปหมด"นุดีว่าพี่เธียรดูแปลกไปนะคะ มีอะไรก็พูดกับนุดีตรง ๆ เลยค่ะ นุดีไม่ชอบคนที่เอาแต่อมพะนำแบบนี้"...เอี้ยดดดดด..."กรี๊ดดด! "ร่างบางตกใจสุดขีดจนต้องกรี๊ดออกมา เมื่ออยู่ ๆ รถหรูก็เบรกกะทันหัน จนเจ้าตัวที่นั่งอยู่เบาะหลังแทบหัวคะมำไปข้างหน้าคนที่เบรกรถกะทันหัน เงยหน้าขึ้นมองสาวน้อยผ่านกระจกมองหลัง ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ พยายามข่มอารมณ์เกรี้ยวกราดที่ขุ่นมัวในใจ"พี่เธียรบ้า...ขับรถอะไรแบบนี้คะ จะพานุดีตายตรงนี้หรือไง""ขอโทษครับคุณหนู"เธียรเอ่ยขอโทษนุดี เขาพยายามข่มอารมณ์อ

"พี่จะยัดเข้าไปแล้วนะครับ คุณหนู"เสียงแหบพร่าเอ่ยกระซิบข้างใบหูสวย ราวกับกำลังขออนุญาต"อะ...อื้ม บะ...เบา ๆ นะคะ พี่เธียร"สาวน้อยเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเทาไม่แพ้กัน"ถ้าเจ็บก็ร้องออกมาเลยนะครับ พี่จะได้รู้ว่าคุณหนูเจ็บ""อื้ม!" คุณหนูคนสวยพยักหน้ารัว ๆ อย่างเข้าใจเธียรพยายามข่มอารมณ์ให้ใจเย็นกับคนตรงหน้าให้มาก เพราะนี้คือครั้งแรกของเธอ และเธอก็บอบบางเกินกว่าเขาจะทำทุกอย่างตามใจตัวเองได้ขนาดความใหญ่โตของดุ้นที่จ่อร่องรัญจวนของเธอ มันไม่ได้สมดุลกับขนาดตัวของเธอเลยสักนิด หากใจร้อนเกินไปอาจทำให้เธอเจ็บ ราวกับโดนฉีกไปทั้งร่างได้เธียรจับดุ้นขนาดใหญ่ของตนตีเบา ๆ ที่ร่องสีสดของนุดี เพื่อให้ร่องแคบแบะรับหัวหยักขนาดใหญ่ของเขาอย่างคุ้นชิน ก่อนจะค่อย ๆ ยัดหัวหยักสีสดปักไปกลางร่องนุ่มและดุนดันเข้าไปเบา ๆ"อ๊าาา พี่เธียร อื้อ! นุดีเจ็บค่ะ""หื้มมมม! พี่รู้ครับ...ซี๊ดดด!"เธียรซู้ดปากอย่างอดทน เพราะร่องน้อยของนุดีคับแคบเกินกว่าจะฝ่าเข้าไปได้ แถมคนใต้ร่างยังทำท่าผวาเฮือกจนตัวโก่ง เธียรจึงต้องใช้มือสองข้างกดตรึงต้นขาของเธอเอาไว้ เพื่อไม่ให้เธอยกตัวขึ้นจากที่นอน"พี่เธียรขา ขยับอีกนิดสิ"เมื่อคุณหนู