๗ ฟองสบู่ในอากาศ (๓)

“ทำไมเหรอ” ถามเสียงแผ่วพอจะรู้ว่าหล่อนกำลังจะทำอะไร ซึ่งเขาก็รอโอกาสนี้เช่นเดียวกัน เพียงแต่ไม่ได้เป็นคนเอ่ยขึ้นมาก่อน เพราะรู้ว่าตนจะต้องรุกและรับตอนไหน

            ความซาบซึ้งที่ตนให้เงินหนึ่งล้านบาทมันคงมากล้นจนหญิงสาวยอมหมดทุกอย่าง กระทั่งมอบร่างกายที่เน่าเฟะให้กัน เขาไม่ได้ตื่นเต้นหรือมีความสุขเลยสักนิด ความรู้สึกเดียวตอนนี้คืออยากแก้แค้นและผิดหวังที่ครั้งหนึ่งเคยทุ่มรักให้หล่อนมากกว่า

            ตอนนี้เขาตาสว่างและฉลาดพอจะไม่ย้อนกลับไปเป็นผู้ชายโง่งมคนเดิม

            “เพราะอัญ...ไม่มีอะไรจะให้พี่หนึ่งตอบแทนแล้วนอกจาก...ร่างกาย” พูดจบก็กัดริมฝีปากตัวเองเหมือนชั่งใจอีกรอบ แต่พอมองหน้าเขาความเต็มตื้นก็ตีขึ้นมาในอก สามารถมอบทุกอย่างให้ชายหนุ่มได้ในตอนนี้

            สมกับความดีของเขาที่มีต่อตน...

            “ถ้าอัญเต็มใจให้พี่ก็ยินดี...” ยกมือขึ้นประคองใบหน้าหวาน ห้องโดยสารมีเพียงความเงียบก่อนที่เธอจะยกมือขึ้นมาทาบบนหลังมือเขา ช้อนสายตามองคนตัวสูงพร้อมกับเปล่งวาจาแสนมั่นอกมั่นใจออกมาให้ชายหนุ่มทราบ

            “ค่ะ อัญเต็มใจ” ไม่ใช่เพียงแค่อารมณ์ชั่ววูบ แต่เธอตัดสินใจแล้วว่าจะยอมมอบกายให้แก่คนตรงหน้า

            เขาได้ยินอย่างนั้นก็แสยะยิ้มก่อนดันเธอให้ชิดผนัง ก่อนประตูจะเปิดลงที่ชั้นหนึ่งก็จัดการกดปิดอย่างรวดเร็วพร้อมกดชั้นที่พักของตัวเอง ประทับริมฝีปากลงบนกลีบปากบางอย่างแผ่วเบาค่อยเพิ่มน้ำหนักมากขึ้นกว่าเดิม ขบเม้มชิมความหวานของรสไวน์ที่ติดอยู่ปลายลิ้นหล่อน สัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนของกันและกันพร้อมกับอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น

            หัวใจหล่อนแทบจะหลุดออกมานอกอก มือบางยกทาบลงบนอกแกร่งไม่รู้ว่าควรวางมือไว้ตรงไหน ใบหน้าถูกประคองให้แหงนรับจุมพิตอย่างยาวนานในความรู้สึกจนแทบหมดลมหายใจ เขาจึงยอมปล่อยเธอแต่หน้าผากของเรายังคงชิดกัน

            ประตูเปิดออกเขาก็พาเธอเดินไปยังห้องนอนของตัวเองที่อยู่ชั้นบนโรงแรม หล่อนเป็นฝ่ายเชิญชวนเขาก็ไม่คิดจะขัดอยู่แล้ว เพียงแค่เข้ามาในห้องพักที่เหมือนห้องอื่นในโรงแรม ต่างเพียงแค่ขนาดและเฟอร์นิเจอร์ที่จัดตามสไตล์ความชอบเจ้าของห้อง

            ไม่พูดเพร่ำทำเพลงถอดเสื้อผ้าของตัวเองอย่างรวดเร็ว เขาไม่คิดจะเล้าโลมสักนิดมีเพียงความต้องการเดียวคือปฏิบัติกับหล่อนเหมือนโสเภณีคนหนึ่งเท่านั้น หญิงสาวจะไม่ได้รักการทะนุถนอมจากเขาเป็นอันขาด

            อุ้มเธอมาวางบนเตียงแล้วถอดเสื้อผ้าให้หญิงสาว เธอมองเขาด้วยแววตารักใคร่แล้วยินยอมหมดทุกอย่าง เพราะรักเขาจึงไม่คิดว่าสายตาของอีกฝ่ายแปรเปลี่ยนเช่นไร มีเพียงความรู้สึกเดียวในตอนนี้คือยินยอมพร้อมใจหมดทุกอย่าง

            ดวงตากลมค่อยปิดลงอย่างเชื่องช้า ยกมือโอบรอบลำคอหนาเอาไว้พร้อมส่งเสียงครางดังลั่นห้อง จนเสียงกระทบของเนื้อค่อยเบาลงแล้วน้ำสีขุ่นไหลเปื้อนออกตามเรียวขาสวย ร่างสูงไม่ได้ปล่อยให้เธอนอนนิ่งเขาเลือกจะเล้าโลมอีกครั้งเพื่อทำตามความต้องการของตัวเอง

            จะไม่หยุดแค่เพียงครั้งเดียว เขาจะทำให้เธอเป็นเหมือนของเล่นที่จะเบื่อเมื่อไหร่ก็ทิ้งตอนนั้น

            ผู้หญิงอย่างอัญชิสาไม่มีค่าคู่ควรให้ทะนุถนอมเลยสักนิด!

           

            ไม่รู้ว่านอนไปนานแค่ไหนแต่ตื่นขึ้นมากลับไม่พบคนตัวสูงข้างกาย เธอหอบร่างกายบอบช้ำลุกจากเตียงเพื่อเข้าห้องน้ำไปชำระร่างกาย ไม่มีการทำความสะอาดหลังเสร็จกิจ น่าแปลกที่เธอไม่รับรู้ถึงความรักของอีกฝ่ายยามร่วมรักกันเลยสักนิด เขาฝากร่องรอยสีกุหลาบเอาไว้ตามตัวเธอจนด่างพร้อย แต่หล่อนเลือกจะไม่สนใจแล้วปัดความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองออก

            เขาให้เงินเยอะขนาดนั้นโดยไม่ถามอะไรสักอย่าง คนแบบนี้จะคิดร้ายกับหล่อนได้อย่างไร

            คิดแล้วก็อาบน้ำชำระร่างกายจนสะอาด เดินลำบากเล็กน้อยจนเผลอย่นคิ้วด้วยความสงสัย ครั้งที่นอนกับวินธายังเดินคล่องไม่เหมือนตอนนี้ที่ขาสั่นแทบยืนไม่ไหว หรือเพราะทำนานจนเกินไปล่วงเข้าวันใหม่เลยด้วยซ้ำ จำไม่ได้ว่าโดนกระทำไปกี่รอบแล้วเขาหยุดไปตอนไหน หล่อนหลับไปก่อนด้วยความเหนื่อย

            นึกอึ้งในความทนของร่างสูงอยู่เหมือนกัน...

            สวมเสื้อผ้าเรียบร้อยก็เลือกจะนัดแนะกับวินธาเพื่อนำเช็คไปให้เขา รอยยิ้มผุดขึ้นที่ริมฝีปากมั่นใจว่าอีกไม่นานตนต้องหลุดพ้นจากผู้ชายคนนี้อย่างแน่นอน

            แต่แล้ววันต่อมากลับถูกฝ่ายชายตามมาหาเรื่องถึงที่ทำงานของตัวเอง เขาลากเธอออกมาคุยที่ลับตาคนพร้อมโยนเช็คใส่หน้าเธอ อัญชิสามองซ้ายขวากลัวว่าจะมีคนมาพบแล้วเรื่องที่ปิดไว้อาจจะแดงขึ้นมาจนถึงหูธนนท์ปภพ

            “ทำไมมันขึ้นเงินไม่ได้ มึงหลอกกูเหรอ!” ร่างบางได้ยินอย่างนั้นก็รีบหยิบเช็คขึ้นมาดูอย่างรวดเร็ว

            “ไม่ ไม่ใช่นะ” บอกเสียงสั่นไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

            “แล้วทำไมมันขึ้นเงินไม่ได้ ไปถามไอ้เหี้ยนั้นแล้วเอาเงินมาให้กู” ถามเสียงดังหน้าตาเคร่งเครียดพร้อมเอาเรื่องเต็มที่ เธอได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้าขึ้นลงรีบเดินแกมวิ่งไปที่ลิฟต์เพื่อถามเรื่องราวทั้งหมด โดยไม่รู้ว่าเหตุการณ์เมื่อครู่ตกอยู่ในสายตาของเขา

            ทำให้ชายหนุ่มกัดฟันกรอดด้วยความโกรธ เธอพาชายชู้เข้ามาเยือนถึงโรงแรมของเขา คิดแล้วก็ยิ่งโมโหมากกว่าเดิมก่อนเดินขึ้นบนห้องเพื่อรอต้อนรับร่างบาง แล้วไม่นานเธอก็เข้ามาหาเขาพร้อมใบหน้าแตกตื่นอย่างที่คิดเอาไว้จริงด้วย

            “พี่ พี่หนึ่งคะ เช็คมันขึ้นเงินไม่ได้ค่ะ” เพียงแค่เธอเดินเข้ามาก็ถูกเขาคว้ามือแล้วลากมานั่งบนตัก โดยที่หญิงสาวไม่อาจบอกปฏิเสธได้ ท่าทีของเธอค่อนข้างตกใจกับการใกล้ชิดของเราพอสมควร แต่สิ่งที่อยากทราบตอนนี้คือเรื่องเช็คมากกว่าจึงมองข้ามการกระทำของอีกฝ่าย