ตอนที่ 2/2 คลำผิดคน NC18

พลั่ก!

“โอ้ยยยย..” เท้าหนักยันร่างสูงใหญ่ที่นอนหลับสบายอารมณ์ลงไปกองกับพื้นรวดเร็ว ร่างกายของเขาไม่ต่างจากเธอเลย แถมอะไรบางอย่างมันยังเสนอหน้าโผล่มาทักทายราวกับจะย้ำเตือนเรื่องเมื่อคืน

“กรี๊ดดดดด..” หยุดชี้หน้าเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้หนอนชาเขียว!

มาร์ตินยกมืออุดหู ยังจับต้นชนปลายไม่ถูกเพราะสะลึมสะลือกับความง่วงนอน เสียงกรี๊ดแสบแก้วหูสร้างความหงุดหงิดรำคาญใจเป็นอย่างมาก

“กรี๊ดเชี่ยไรแต่เช้าวะ!” ซึ่งหากห้องมาร์คัสไม่เก็บเสียง ป่านนี้คงได้ยินกันทั้งซอยไปแล้ว แม่คุณเล่นกรีดร้องเหมือนผีเปรตขอส่วนบุญซะขนาดนี้

ร่างแบบบางที่ยืนเต้นเร่าๆ ชี้นิ้วใส่อีกคน สั่นเป็นเจ้าเข้าไปทั้งตัว หน้าดำหน้าแดงด้วยแรงอารมณ์โกรธ เดือดประทุสุมแน่นในอก

“อะ..ไอ้ ไอ้..อึก!” เสียงแหลมเล็กติดอ่าง ซาร่าห์โกรธจนอยากถลันเข้าไปประเคนฝ่าเท้าให้ฟันร่วงหมดปาก

“ไอ้เฮียติน!” แผดร้องลั่นห้องด้วยสติที่ยังคงหลงเหลือ

เสียงแหลมแสบหูทำเอามาร์ตินที่เจ็บและเมาขี้ตาหายจากอาการที่ว่าเป็นปลิดทิ้ง

ทำไมมันถึง…คุ้นหูขนาดนี้วะ

ตาคมค่อยๆ ลืมมองร่างแบบบางซึ่งยืนจังก้าด้วยใบหน้าโกรธขึ้ง คนที่เขานอนกกกอด เดี๋ยวหอมเดี๋ยวจูบ เรียกคนสวยขาและพาขึ้นสวรรค์ทั้งคืน

ทะ..ที่แท้ ไอ้แม่ย้อย!

“มะ..ไม่จริง กูต้องฝันไปแน่ๆ”

พลั่ก!

“โอ้ยยย..”

“ยังคิดว่าตัวเองฝันอยู่มั้ยไอ้เฮีย!” ยิ่งกว่าหนังสือที่ปากระแทกหน้าก็คงเป็นเสียงแหลมๆ ทำเอาเขาหนาวเหน็บถึงกระดูก

“ทำไมถึงเป็นเธอวะ” ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ผู้หญิงที่เขามีเซ็กส์ร้อนแรงด้วยทำไมถึงกลับกลายเป็นยัยหัวทอง มันไม่สมควรเป็นเธอสิ มีแต่คำว่าทำไมและทำไมลอยวะวนในหัวเต็มไปหมด

“อย่าดูนะเว้ย” สองมือหนารีบกุมเป้าตัวเองไว้ด้วยไม่อยากให้หญิงสาวมองลูกรัก แม้ตื่นมาเช้านี้มันจะแข็งโด่ทิ่มตาอีกฝ่ายไปแล้วก็ตาม

“อยากดูตายล่ะ” ซาร่าห์โต้กลับคอเป็นเอ็น ต่างฝ่ายต่างมองเขม่นกันในขณะเร่งรีบหาเสื้อผ้ามาสวมใส่ สภาพร่างกายว่ายับเยินแล้ว เสื้อผ้าแทบไม่ต่างกัน

แพนตี้ก็ขาด ชุดก็ขาด ขาดไปหมด ไม่รู้จะฉีกทำซากอะไร ชุดนี้ยิ่งแพงๆ อยู่ด้วย กว่าจะตัดสินใจซื้อต้องประหยัดเงินค่าอาหารไปกี่มื้อ คนรวยอย่างเขาจะเข้าใจบ้างไหม

เมื่อคืนที่คิดว่าตัวเองฝันดีนักฝันดีหนา ในภาพมโนนึกนั้นคือเฮียคัส แต่ใครจะไปรู้ว่าไม่ใช่แค่ฝัน เธอโดนอึ้บจริงๆ และไอ้คนที่ทำเรื่องอย่างว่าก็ดันเป็นแฝดน้อง ผู้ที่เธอไม่ชอบขี้หน้าอย่างแรง

“ทุเรศมากนะที่ทำแบบนี้ เฮียยังมีความเป็นลูกผู้ชายอยู่มั้ยหนูถามหน่อย” เอ่ยออกไปอย่างเหลืออด รู้ว่าเขาทิ้งนิสัยเสือหิวไม่ได้ แต่เขาไม่คิดจะเลือกเหยื่อบ้างหรือไง ทำไมมันต้องเป็นเธอ

“ก่อนจะมาด่าฉันกรุณาดูตัวเองด้วยเถอะ เมื่อคืนใครมันร้องครางอ๊าๆ เหมือนวัวโดนเชือด” กรี๊ดดด! บังอาจ แม้จะเป็นครั้งแรกของเธอแต่ซาร่าห์มั่นใจว่าเสียงครางของตัวเองจะต้องหวานซาบซ่านไม่ใช่เป็นอย่างที่มาร์ตินกล่าวหามาแน่นอน

“ก็ทุเรศอยู่ดี เฮียทำตอนที่หนูไม่มีสติ มันอยากจนไม่สนผิดสนถูกเลยรึไง”

“พล่ามอะไรของเธอ ถ้าเมื่อคืนไม่ติดตรงไฟดับ คิดเหรอว่าจะเอา เห็นหน้าก็หันหลังวิ่งแล้วโว้ย!” ถึงว่าทำไมนอนนิ่งเป็นผักไม่ยอมให้ความร่วมมืออะไรเลยทั้งที่ตอนอยู่ข้างล่างอ่อยได้อ่อยดี ที่แท้กูเสียบผิดคนนี่เอง!

“แล้วมาเอาหนูทำไม เฮียไม่เช็คให้ดีล่ะวะ”

“โอ้ย อย่าโง่ได้ปะ ก็บอกแล้วว่าไฟมันดับ อีกอย่างใครจะไปรู้ว่าผู้หญิงที่ฉันนัดมากลายเป็นเธอไปได้ยังไง” มาร์ตินไม่ยอมให้ซาร่าห์ได้แว้ดๆ ด่าเขาฝ่ายเดียวหรอก ถึงอย่างไรเขาก็คิดว่าตัวเองไม่ผิด มันแค่พลาดที่ดันเป็นยัยนี่เท่านั้น

“ฉันนี่สิต้องถามเธอว่าทำไมถึงมาอยู่ในห้องไอ้คัส” สายตาจับผิดหรี่มองซาร่าห์ขณะขาข้างหนึ่งสอดเข้าไปในกางเกง

“นี่คงตั้งใจมาอ่อยมันสินะ คิดจะถวายตัวให้มันถึงห้องเลยงั้นสิ” น้ำเสียงเยาะเย้ยที่เปล่งออกมากระชากความอดทนของซาร่าห์ขาดผึงในทันที

ผลัวะ!

“สันดานเลวไม่พอ ปากก็หมาไม่แดก!” เสียงโกรธจัดและใบหน้าบูดบึ้งตามแรงอารมณ์เดือดพล่านของซาร่าห์ สลักลึกเข้าเซลล์สมองมาร์ตินพร้อมๆ หมัดหนักหน่วงซัดเข้าซีกแก้มเขาอย่างจัง

มือเท้ามันจะหนักไปทุกส่วนเลยหรือไง

“ยัยหัวทอง!” มาร์ตินดันลิ้นสากใส่กระพุ้งแก้มข้างที่โดนต่อย สะบัดหน้ากลับมาอีกทีก็เห็นแต่แผ่นหลังไวๆ ของคนตัวเล็กที่รีบเร่งเดินออกจากห้องด้วยความหัวเสีย

แว๊บหนึ่งเขามองร่องรอยเปื้อนเลือดแห้งกรังเป็นดวงบนเตียงอันเกิดจากการโดนพรากพรหมจรรย์ของอีกฝ่าย คราบน้ำขาวขุ่นก็เลอะเปรอะเปื้อนไปหมด มันหนักหน่วงรุนแรงถึงขนาดนี้เลยเหรอวะ

เขาไม่มีเวลาให้ขบคิดเยอะ รีบเร่งเดินตามร่างเล็กออกมาติดๆ และบทจะดวงซวย จังหวะนรกที่เกิดขึ้นจะทำให้เขาบรรลัยก็คราวนี้

“ป๊า..แม่” มาร์ตินชะงัก ซาร่าห์ที่เดินนำหน้าเขาก็ชะงัก ป๊าและแม่เองไม่ต่างกัน ทุกคนต่างตกอยู่ในสถานณ์ไม่มีชื่อเรียก รู้เพียงแต่ว่าอึดอัดมาก

ป๊ากับแม่มองสองหนุ่มสาว คนหนึ่งลูกชายคนเล็ก อีกคนก็เด็กสาวที่ตนรู้จัก แต่ดูจากสภาพของคนทั้งคู่ มาร์ตินยังติดกระดุมเสื้อไม่ครบทุกเม็ด ตัวซาร่าห์เองก็เสื้อผ้าฉีกขาด ผมเผ้ายุ่งเหยิงกันทั้งคู่ ไหนจะร่องรอยแดงเถือกเป็นจ้ำบนเนื้อตัวอีก

ป๊าและแม่หันมองหน้ากันอย่างพร้อมเพรียง ต่างก็รู้ได้โดยไม่ต้องให้ใครเอ่ยบอกว่าสิ่งที่เห็นเกิดมาจากอะไร ทั้งคู่อาบน้ำร้อนมาก่อนย่อมดูออก

ก่อนสถานการณ์มันจะอึดอัดไปมากกว่านี้ ท่านดิฐาเป็นฝ่ายพูดขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ

“ลืมเรื่องที่แม่แกจะพาไปทำบุญแล้วรึไง”

“อะ..อ้อ ทำบุญ” มาร์ตินคล้ายคนใจลอยที่เพิ่งมีสติกลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว มองแม่ที มองป๊าที แล้วสายตาคมเข้มก็วกกลับไปมองคนตัวเล็กซึ่งยืนนิ่งเป็นหุ่นรูปปั้นไร้ชีวิต

ยังหายใจอยู่ไหมวะนั่น..

“หนูซาร่าห์ก็ไปด้วยกันสิลูก ไหนๆ ก็อยู่ที่นี่แล้ว..นะจ๊ะ” คุณหญิงปัทมายิ้มหวาน พร้อมกับที่เดินเข้ามาจับมือถือแขนเด็กสาวคราวลูก

จะให้ซาร่าห์เอ่ยปฏิเสธก็หาสุ้มเสียงตัวเองไม่เจอ รู้ตัวอีกทีเธอโดนคุณหญิงโอบเอวพาเดินลงมาด้วยกันยังชั้นล่าง กลายเป็นว่าตกกระไดพลอยโจนเข้าเต็มๆ

ซ้ำร้ายยิ่งกว่า..มาร์คัสซึ่งนั่งรอป๊าและแม่ที่เดินไปตามเจ้าน้องชายยังห้องเขาชั้นบนกลับไม่ได้พาลงมาแค่แฝดน้องแต่ยังมีผู้หญิงอีกคนพ่วงพกมาด้วยกัน

คิ้วเข้มเลิกสูงอย่างงุนงง

“อ้าว เมื่อคืนนอนที่นี่เหรอ” คำถามนั้นทำซาร่าห์หายใจไม่ทั่วปอด ใบหน้าเธอเผือดซีดจนมาร์ตินที่เดินตามมาไม่ห่างจับสังเกตได้ เขานึกหัวร่ออยู่ในใจ

แม่นี่คงผิดหวังมากที่เป้าหมายของเมื่อคืนดันไม่ใช่พี่ชายฝาแฝดแต่เป็นเขา คนที่เธอเหม็นน้ำหน้ายิ่งกว่าขี้

“แล้วทำไมสภาพเป็นแบบนั้นล่ะ” ตาคมกริบกวาดมองหัวจรดเท้า ซาร่าห์ไม่อยากขยับเขยื้อนตัวไปไหนเลย เธออายจนอยากแทรกแผ่นดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด

คำถามของมาร์คัสทำหญิงสาวน้ำตาตกใน ทำไมเธอสภาพเป็นแบบนี้น่ะเหรอ จะเอากระเป๋าสตังค์ไปคืนเขาแต่ดันไปเมาหลับให้น้องชายฝาแฝดของเขาอึ้บผิดคนน่ะสิ โลกจะเลิกกลั่นแกล้งคนสวยกี่โมง!

“สภาพเป็นไงวะ เหมือนคนโดน..”

“ไปฟัดกับหมามาใช่ไหมคะ” ซาร่าห์รัวคำพูดตัดบทมาร์ตินที่เสนอหน้าไม่รู้จักเวล่ำเวลา เธอกรีดกรายแววตาวาวโรจน์จ้องหน้าชายหนุ่มอย่างคาดโทษ

ไอ้คนปากไม่มีหูรูดคิดจะทำให้เสียหายกันไปถึงเมื่อไร!

ยอมบอกไปฟัดกับหมาดีกว่าต้องให้พูดว่าเมื่อคืนหนูนอนกับ…อี๋! แค่คิดก็อยากกระโจนตัวลงอ่างแล้วขัดถูเนื้อตัวที่มันโดนเขาทำการชั่วมาตลอดทั้งคืนเพื่อลบล้างมลทินซะจริง

มาร์ตินที่เห็นว่าการยั่วอีกคนมันสนุกแค่ไหน หน้าตาตอนโกรธเหมือนยักษ์มารมันตลกสะใจเขาดีจริงๆ

“เอาล่ะๆ งั้นแม่พาหนูซาร่าห์ไปจัดการตัวเองก่อน ส่วนแก..” คุณหญิงปัทมาผู้เป็นแม่บังเกิดเกล้าหันมาชี้หน้าใส่เขาเสียงดุผิดจากตอนพูดกับซาร่าห์สิ้นเชิง

“ดูสารรูปตัวเองหน่อยว่าดูไม่ได้เลย รีบๆ ไปอาบน้ำอาบท่าซะ แล้วอย่าชักช้าลีลาจนต้องให้แม่ไปตามถึงห้องล่ะ ไม่งั้นแกหูแดงแน่มาร์ติน”

ดูเอาเถอะว่าสองมาตรฐานแค่ไหน เขาเป็นลูกแม่ไม่ใช่เหรอ แม่ใส่ใจผิดคนหรือเปล่า

มาร์ตินเบะปากจะฟ้องป๊า แต่ป๊าก็หันหน้าหนีราวกับระอาในตัวเขาเต็มที อะไรๆ ในตอนนี้ไม่ได้ดั่งใจสักอย่าง ที่เคยบอกว่าวันเกิดปีนี้เด็ดสุด ขอเปลี่ยนใหม่เป็นแย่สุดตั้งแต่มีมาเลยจะดีกว่า