ตอนที่ 7 หลิงหลิงจะปกป้องปะป๊าเอง

   ตอนที่ 7

                   หลิงหลิงจะปกป้องปะป๊าเอง

ร่างของ ลีนา ถูกพาออกไปด้านนอกแทบจะทันที เฉิน ส่ายหน้าไปมาอย่างหัวเสีย ใจก็นึกตำหนิลูกน้องของตัวเองไปด้วย ที่สะเพร่าและไม่ระมัดระวัง แบบนี้ใครจะเข้าถึงตัวเขา ก็ทำได้ง่ายๆ อย่างนั้นเลยหรือ?

เขากลับมาสนใจกับปลายสายต่อ

แต่เหมือนอีกฝ่ายจะนิ่งเงียบไป

"ว่าไง? จะคุยเรื่องโรงเรียนลูกใช่ไหม?"

เฉิน ถามย้ำ ด้วยคาดว่ายัยแม่ของลูกน่าจะได้ยินเหตุการณ์วุ่นวายเมื่อสักครู่นี้พอสมควร 

และน่าจะได้ยินเสียงของ ลีนา ด้วย

แต่ถามว่าเขาจะต้องอธิบายไหม

ไม่ดีกว่า!

ไม่จำเป็นต้องอธิบายแม้แต่นิดเดียว 

ในเมื่อวันก่อนเธอยังบอกกับเขาว่าให้เราทั้งคู่เป็นแค่พ่อกับแม่ของลูกเท่านั้น

เมื่อต้องการแบบนั้น ทำไมต้องมาอธิบายเรื่องนี้กับเธอด้วย!

เข้าประเด็นที่อยากจะคุยเลยดีกว่า

"ว่ามาซิ!"

(เรื่องเรียนของลูก ลินว่าจะให้ลูกเรียนโรงเรียนธรรมดาไม่ใช่โรงเรียนอินเตอร์นะคะ ลินเลือกโรงเรียนไว้แล้ว)

อลินดาบอกชื่อโรงเรียนกับเขาไป

แม้ลูกของเธอจะพูดได้ทั้งภาษาจีนไทยและอังกฤษ ด้วยเติบโตที่ฮ่องกง แต่คนที่เรียนโรงเรียนอินเตอร์มาอย่างอลินดา เธอไม่อยากให้ลูกเรียนแบบนั้นเหมือนเธอ

เพราะยังไม่อยากจะโยนความกดดันมากมายให้กับลูกเกินควร

เธออยากให้หลิงหลิง เติบโตเป็นเด็กธรรมดาที่มีความสุข ไม่ต้องมาแบกรับอะไรมากมายเหมือนที่เธอเป็น

แต่เฉินไม่เห็นด้วย

เขาต้องการให้ลูกมีมาตรฐานชีวิตที่ดี และแวดล้อมด้วยผู้คนและเพื่อนฝูงระดับบน ซึ่งมันง่ายในการใช้ชีวิตเมื่อเติบโตขึ้น

การศึกษานั้นสำคัญ

แต่การมี connection ที่ดีนั้น ก็สำคัญไม่ต่างกัน การมีเพื่อนฝูงระดับบนจะมีประโยชน์ต่อการดำเนินชีวิต การลงทุน และทำธุรกิจในภายภาคหน้าของลูก

"ฉันอยากให้ลูกเรียนอินเตอร์ อย่าลืมสิว่าหลิงหลิงถนัดใช้ภาษาจีนและอังกฤษ เรียนโรงเรียนนั่นแหละเหมาะแล้ว ไม่ต้องกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายส่วนนี้นะ ฉันจะรับผิดชอบเอง"

เฉินคิดว่าเธอคงเป็นกังวลเกี่ยวกับเรื่องเงิน

ไม่งั้นคงไม่บากหน้ากลับมาหาเขา และขอความช่วยเหลือจากเขาหรอก

(ไม่ใช่แค่เรื่องนั้นอย่างเดียวค่ะ)

"เชื่อมั่นในความคิดของฉันเถอะนะ เดี๋ยวค่อยคุยกันอีกทีก็แล้วกันเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ตอนนี้อยากให้เธอรู้ว่า ถึงจะยังไงฉันก็ต้องการให้ลูกมีอนาคตที่ดีอยู่แล้ว"

อลินดา นิ่งเงียบอีกครั้ง

(.....)

"เออ ...เรื่องเมื่อกี้ไม่มีอะไรนะ ฉันไม่ได้พาผู้หญิงมาที่บ้านนะ ลีนาเขาเข้ามาเอง ฉันก็ไม่รู้ว่าเขามา ไม่ได้นัดอะไรเขาเลยนะ"

ฟ่ะ!!

เผลออธิบายไปจนได้

ดันพูดเหมือนการแก้ตัวเลยแฮะ! 

ไม่ได้แก้ตัวหรอก ก็แค่ไม่อยากให้ยัยแม่ของลูกเข้าใจผิด และคิดว่าเขาเป็นผู้ชายที่ไม่ได้เรื่อง พาผู้หญิงมามั่วในบ้านในขณะที่ลูกสาวยังอยู่

เขาก็แค่ห่วงภาพพจน์ตัวเองเท่านั้น

ด้วยกลัวเธอจะไปบอกลูกในทางผิดๆ

ไม่ได้ห่วงอะไรมากกว่านั้นเลย

จริงๆ นะ!

(....) 

อลินดาไม่ตอบ เธอเงียบจนเขาไม่แน่ใจว่าเธอรู้สึกยังไง เพราะเธอขอวางสายไปหลังจากนั้น เหมือนมีเสียงผู้ชายพูดภาษาอังกฤษอยู่ข้างๆ เธอ

เขาไม่แน่ใจว่าเป็นใคร

แต่เฉินก็รู้สึกหงุดหงิดใจขึ้นมา

จึงได้แต่มองสมาร์ทโฟนของตัวเองเมื่อสายตัดไปแล้ว ก่อนจะถอนหายใจออกมา

อะไรฟ่ะ!!

ทำไมเขาต้องมาเครียด มาจิตตก มากังวลเกี่ยวกับความรู้สึกของเธอ และเรื่องเกี่ยวกับเธอด้วย!

อลินดาก็แค่แม่ของลูกเท่านั้นนะ!

.

.

"ปล่อยฉันได้แล้ว ไม่ต้องมาแตะต้องตัวฉันนะ พอๆ ฉันอยากจะคุยกับคุณเฉิน และปรับความเข้าใจกัน"

ลีนา สะบัดตัวอย่างแรง ด้วยความหงุดหงิด

ด้วยเมื่อกี้หล่อนกำลังจะเดินเข้าไปถึงตัวของประธานเฉินอยู่แล้ว ถ้าไม่ติดว่าลูกน้องของเขากรูเข้ามาดึงตัวเธอออกมาก่อน

ป่านนี้เธอคงจะนั่งอยู่บนตักท่านประธานเฉินและเอ่ยออเซาะออดอ้อนเขาแล้ว

"คุณลีนาครับ อย่าทำให้เรื่องมันยุ่งยากไปมากกว่านี้เลยนะครับ ถ้าคุณเฉินโมโหขึ้นมา บางทีคุณลีนาจะแย่เอาได้นะครับ"

อลัน ตอบอย่างสุภาพ

ทำให้ดาราสาวชะงักเล็กน้อย

หล่อนรู้ตัวดีว่าตัวเองอยู่ในสถานะอะไร และการที่เข้ามาเป็นคู่นอนของประธานวีจีเอส ก็มีข้อตกลงร่วมกันตั้งแต่แรก ที่หล่อนยอมรับได้

การแข็งขืนกับ เฉิน ย่อมไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน

แต่ลีน่าก็ทำใจไม่ได้

หากตนจะต้องถูกเขี่ยตกกระป๋องเหมือนคู่นอนคนอื่นๆ ของเขา

หล่อนรู้ดีว่าเฉินเป็นคนเบื่อง่ายและไม่คิดจะจริงจังกับใครหรอก หล่อนรู้ดี แต่ผลประโยชน์ที่เขาให้มาช่างหอมหวาน ไหนจะความอบอุ่นที่แฝงไว้ด้วยความเร่าร้อนก็ทำให้ลีน่าคิดไปไกลเกินกว่าข้อตกลงที่ได้วางไว้ร่วมกันแต่แรก 

ลีนาตั้งใจจะใช้ความสวยสด 

และความน่ารักของตัวเองเข้าแลก

หวังว่าจะเอาชนะใจผู้ชาย หล่อ รวย และ perfect อย่าง เฉิน ลีออง ให้ได้ และที่ผ่านมาหล่อนก็พยายามสกัดผู้หญิงต่างๆ ที่เข้ามาแวดล้อมเขา

และหล่อนก็จะทำต่อไป

แต่หลายเดือนแล้วที่เฉินปฏิเสธการพบหน้าหล่อน แถมยังให้คนบอกว่าไม่ต้องมาหาที่บ้านและที่ penthouse อีกทั้งออฟฟิศของวีจีเอสด้วย สัญญาณนั้นเป็นการบอกกลายๆ ว่า หล่อนกำลังจะโดนเขี่ยทิ้งแล้ว

ทำให้ ลีนา ร้อนใจ จนต้องมาที่นี่

"ฉันแค่อยากจะคุยกับคุณเฉินเท่านั้น ให้ฉันได้คุยและอธิบายกับเขาก่อนได้ไหม"

ลีนา เสียงอ่อนลง ด้วยหล่อนมั่นใจว่า หากตัวเองได้มีโอกาสออดอ้อนออเซาะใกล้ชิดเฉิน เขาจะต้องใจอ่อนแน่ๆ

เหมือนเช่นทุกครั้ง

ที่หล่อนใช้เซ็กซ์มัดใจเขาตลอดมา

"ไม่ได้ครับ! คุยที่นี่ไม่ได้!!" 

อลัน เอ่ยเสียงเข้มหนักแน่น ด้วยเกรงว่าพวกตนจะถูกตำหนิมากกว่านี้ "คุณกลับไปก่อนดีกว่าครับ ก่อนที่ทุกอย่างมันจะแย่ไปกว่านี้!"

"ฉันไม่กลับ!!"

ลีนา สวนกลับและเตรียมจะเดินกลับเข้ามาในบ้านอีกครั้ง

แต่เสียงกังวานใสดังขึ้นก่อน

"ฉิ่ง ปู๋ เจ้า ค้า เซิง เจี้ยง ฮว่า! จะมาทำอะไรปะป๊าเหรอคะ?"

"ปะป๊าเหรอ?"

ดาราสาวขมวดคิ้วยุ่ง เมื่อหันมาเห็นเด็กน้อยแสนน่ารักในชุดกระโปรงสีครามที่ยืนกอดตุ๊กตาหมอนปูสีส้ม ยืนมองมาที่หล่อนด้วยท่าทางจริงจัง

เด็กหญิงนี่เป็นใคร?

ทำไมมาอยู่ในบ้านของ เฉิน ประธานใหญ่ค่ายวีจีเอส

แล้วเมื่อกี้ยังพูดว่าปะป๊า!!

นี่หล่อนไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม?

เด็กนี่พูดถึง ปะป๊า เด็กนี่หมายถึงใคร?

"จะมาทำอะไรในบ้านของปะป๊า เหรอยัยแม่มดใจร้าย! อย่าคิดร้ายกับปะป๊าเด็ดขาดนะ! เพราะหลิงหลิงจะปกป้องปะป๊าเอง"

เด็กหญิงหลิงหลิง เชิดหน้าขึ้น สัญชาตญาณบางอย่างบอกกับเธอว่า ผู้หญิงตรงหน้าดูแล้วไม่ต่างจากแม่มดในนิทานที่มาม๊าเล่าให้ฟังก่อนนอนบ่อยๆ

หากเป็นเช่นนั้น ปะป๊าต้องเป็นอันตรายแน่ๆ

ไม่ได้การละ!

หลิงหลิงจะปกป้องปะป๊าเอง

ห๊ะ!

บ้านปะป๊า?

"เด็กนี่พูดอะไร? ประสาทหรือเปล่า?"

ลีนา หันมาถาม อลัน ที่ยังคงยืนนิ่ง และเอ่ยตอบเธอด้วยน้ำเสียงราบเรียบ กลัวว่าบอสจะเดินออกมา

"คุณลีนากลับไปก่อนนะครับ"

แต่ลีนาไม่สนใจคำพูดของอลัน หล่อนเดินปรี่เข้ามาหาร่างของ เด็กหญิงหลิงหลิง

"เมื่อกี้หนูว่าอะไรนะ! ใครกันที่เป็นปะป๊าของหนู?"

"ปะป๊าเฉิน เป็นปะป๊าของหลิงหลิงค่ะ อย่ามาทำร้ายปะป๊านะ โค่ชชูชวี่!! อูโผๆ"

ถ้อยคำของเด็กหญิง ทำให้ ลีนา ถึงกับตาเบิกโพลง แต่หล่อนก็ยังไม่เชื่อว่าที่เด็กน้อยพูดเป็นเรื่องจริง ด้วยหล่อนคิดว่าเด็กหญิงหน้าตาน่ารักที่ช่างกล้าพูดคนนี้ อาจจะเป็นลูกของใครสักคนที่เป็นลูกน้องของประธานเฉิน หรืออาจเป็นลูกหลานของลูกน้องเขา ที่คุณเฉินใจดีให้มาวิ่งเล่นในบ้าน

หรืออาจเป็นดาราเด็กที่มีโอกาสได้เข้ามาแคสติ้งและเจรจากับค่ายวีจีเอส ซึ่งบางทีเฉินก็จะให้เข้ามาคุยที่บ้านอยู่บ่อยๆ

ไม่มีทาง ที่คุณเฉิน จะมีลูกสาวอายุขนาดนี้

เป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด!

"เด็กขี้โกหก!! อย่ามาโมเมว่าตัวเองเป็นลูกคุณเฉิน และยังมาหาว่าฉันเป็นแม่มดด้วย!"

"หลิงหลิงไม่ได้โกหกนะ! อูโผๆ"

ใบหน้าของ ลีนา แดงก่ำด้วยความโมโห เมื่อเห็นทุกคนได้แต่ยืนอมยิ้ม หล่อนจึงยกมือขึ้นเตรียมจะผลักไปยังร่างเล็กใบหน้ากลมบ้องแบ๊วที่แสนช่างเจรจานั้น

ทว่า เสียงดุเข้มของ เฉิน ดังขึ้น

"หยุดนะ!! อย่าแตะต้องลูกสาวฉัน"

ลูกสาว!!! 

หมายความว่าไง?

ประธานเฉินมีลูกแล้ว? 

หากบอกว่าโดนผีหลอกกลางวันแสกๆ ยังเป็นเรื่องที่น่าเชื่อกว่านี้เสียอีก!

อะไรกันเนี่ย!!!

                        ****************