EP. 03｜ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ (1/2)

บทที่ 3

เช้าวันถัดมา

ตึกเรียนรวม คณะภาพยนตร์และสื่อดิจิทัล

ฉันเดินเข้าสู่ห้องเรียนพร้อมพิม มือข้างหนึ่งถือแก้วกาแฟ ส่วนอีกข้างถือชีทเรียน วิชาเช้านี้คือ พื้นฐานการเขียนบทภาพยนตร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในวิชาหลักของปีหนึ่ง

ถึงจะอยากโฟกัสกับบทเรียนมากแค่ไหน แต่ในหัวฉันกลับเอาแต่คิดเรื่องการเดิมพันระหว่างฉันกับธีร์ตั้งแต่เมื่อคืน

"เฮ้อ..."

"เฮ้ออะไรแต่เช้า?" พิมเลิกคิ้วพลางนั่งลงข้างฉัน "คิดแผนเอาคืนธีร์อยู่เหรอ?"

ฉันหันไปมองเธอ ก่อนจะพยักหน้าอย่างเหนื่อยใจ "มันต้องมีอะไรที่ทำให้ธีร์เสียหลักบ้างสิวะ..."

"แกแน่ใจเหรอว่ามันมี?"

"ต้องมีสิ!" ฉันกัดฟันแน่น "ฉันไม่มีทางยอมเป็นฝ่ายแพ้หมอนี่แน่!"

พิมหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะกอดอกมองฉันด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ "ถ้างั้นก็ต้องหาทางให้มันพลาดให้ได้ล่ะนะ"

ใช่...ฉันต้องหาทางทำให้ธีร์เสียหลักบ้าง!

ช่วงเที่ยงวัน

โรงอาหารกลาง

ช่วงพักเที่ยง ฉันกับพิมเดินไปที่โรงอาหารกลางของมหา’ลัย ซึ่งเป็นที่รวมตัวของนักศึกษาจากหลายคณะ รวมถึงคณะวิศวะด้วย

และแน่นอนว่า เป้าหมายของฉันก็กำลังกินข้าวอยู่ตรงนั้น

ธีร์นั่งรวมกลุ่มกับเพื่อน ๆ คณะของเขา โต๊ะที่พวกมันนั่งเต็มไปด้วยถาดอาหาร และเสียงพูดคุยเฮฮา

"โอ้โห นี่พวกวิศวะเขาแดกกันเป็นกองทัพเลยเหรอวะ?" พิมพึมพำขำ ๆ

"อย่ามัวแต่ดูเรื่องนั้น" ฉันกระซิบกลับ "ตอนนี้ฉันต้องหาทางเอาคืนหมอนั่นให้ได้ก่อน"

"แล้วแกจะทำไง?"

ฉันเม้มปากแน่น มองหาโอกาสไปที่กลุ่มของธีร์ และไม่นานนักฉันก็เห็น...

โอกาสของฉัน!

บนโต๊ะของธีร์มีแก้วน้ำอัดลมอยู่ และมันวางอยู่ตรงขอบโต๊ะพอดี

ฉันหรี่ตาลงอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะกระซิบกับพิม "แกดูไว้นะ!"

ฉันทำทีเป็นเดินผ่านโต๊ะของธีร์ แล้วแกล้ง สะดุดขาเก้าอี้ ก่อนจะเอนตัวไปกระแทกขอบโต๊ะเบา ๆ

ป๊อก!

แก้วน้ำอัดลมของธีร์ เอียงก่อนจะล้มลง เทน้ำเย็น ๆ สาดใส่ตักของเขาเต็ม ๆ!

"เฮ้ย!! ธีร์สะดุ้งโหยง ก้มลงมองกางเกงตัวเองที่เปียกโชกไปด้วยน้ำอัดลม พวกเพื่อน ๆ ของเขาต่างพากันหัวเราะลั่น

ฉันต้องกลั้นขำสุดชีวิต ก่อนจะตีหน้าใสซื่อ "โอ๊ะ ขอโทษทีนะธีร์ ฉันไม่ได้ตั้งใจ!"

ธีร์เงยหน้าขึ้นมองฉัน สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัยว่าฉัน ตั้งใจหรือเปล่า แต่ฉันรีบทำหน้าตาตกใจใส่

"ฉันสะดุดขาเก้าอี้น่ะ ไม่คิดว่าจะไปโดนน้ำของนายพอดี ขอโทษจริง ๆ นะ" ธีร์มองฉันนิ่ง ๆ เหมือนกำลังประเมิน ก่อนจะถอนหายใจยาว แล้วหยิบทิชชู่ขึ้นมาเช็ดกางเกงตัวเอง

"เธอนี่มัน..."

"อุ๊ย ขอโทษจริง ๆ นะ ฉันไปก่อนนะ!" ฉันรีบคว้าแขนพิมให้เดินหนีออกมา พร้อมกับหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ

"โอ๊ย ฉันขำไม่ไหวแล้ว!" พิมกระซิบขำ ๆ "แกเล่นแบบนี้เลยเหรอ?"

"ถือเป็นการเอาคืนแบบเนียน ๆ ไง!" ฉันยิ้มกว้าง "ดูสิว่าคราวนี้มันจะกล้ากวนฉันอีกไหม!"

ฉันกำลังรู้สึกสะใจสุด ๆ จนกระทั่ง...

"ซีน..." เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากข้างหลัง ทำให้ฉันหยุดเดินชะงัก พิมเองก็เงียบไป ก่อนที่เราจะค่อย ๆ หันกลับไป...

ธีร์มายืนอยู่ข้างหลังเราแล้ว!!!

ฉันยืนตัวแข็ง ขณะที่ธีร์ยืนอยู่ข้างหลัง สีหน้าเขานิ่งมากจนฉันเดาไม่ออกว่า เขากำลังคิดอะไรอยู่

"อ้าวธีร์..."

"เธอสะดุดเก้าอี้?" ธีร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคมกริบมองฉันอย่างจับผิด

"ก็ใช่น่ะสิ" ฉันยกมือขึ้นลูบท้ายทอย "นายคิดว่าฉันตั้งใจรึไง?"