LOGINสิ้นสุดเสียงเรียกชื่อจริงของผมก็ถูกพามายังภายในห้องเก็บของประตูถูกปิดทันทีที่ร่างของผมถุผลักเข้ามา ผมรู้ว่าพี่คริสจะทำอะไร ร่างสูงตรงหน้าค่อยๆเดินเข้ามาหาผมสายตาที่มองหรี่ก่อนที่จะแสยะยิ้มขึ้นที่มุมปาก
"ที่ยืนนิ่งนี่รู้ใช่มั้ยว่าพี่ต้องการอะไรจากหนู?" "หึ! ครับผมรู้แต่ถ้าพี่จะทำช่วยไปทำที่คอนโดไม่ได้หรอ" "ไม่อ่ะ! ที่นี้แหละตื่นเต้นดี" จบประโยคมือหนาก็ดึงรั้งหน้าผมเข้าไปกดจูบทันที ริมฝีปากที่บดขยี้ เรียวลิ้นที่สอดเกี่ยวพันกันอยู่ภายในโพรงปากเพื่อลิ้มรสชาติความหวานจากกัน มือหนาค่อยๆปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของร่างเล็กอย่างรีบร้อน ในทุกอณูสัมผัสของเขามันทำให้คนตัวเล็กรู้สึกเสียวซ่านไปทั่วร่าง เรียวปากอุ่นๆ ทาบจูบลงยังแผงอกขาวใบหน้าหล่อซุกไซร้ไปทั่วซอกคอเนียนด้วยอารมณ์ที่พลุ้งพล่าน กางเกงสีดำของทั้งคู่ถอดออกพร้อมกัน ตามด้วยบ๊อกเซอร์ของพวกเขาที่ถูกโยนไปกองรวมกันอยู่ด้านข้าง พรึ่บ! ร่างเล็กถูกจับพลิกหน้าลงไปเกาะอยู่กับขอบโต๊ะตามด้วยร่างหนาที่ไล่พรมจูบไปทั่วแผ่นหลังขาวเนียน มือหนาสาวชักลำแข็งก่อนจะคว้าหยิบถุงยางในกระเป๋าสตางค์ของตน "เตรียมพร้อมเชียวนะ จะเอาไว้ใช้กับใครล่ะ!" ผมถามด้วยอารมณ์ที่เริ่มรู้สึกหงุดหงิด "หึ! ก็เอาไว้ใช้กับน้องไงคะ อ๊าส์!" เสียงครางดังขึ้นเมื่อเอ็นแข็งของเขากำลังสอดเข้าไปยังรูสวาทที่เริ่มขยายตามขนาดของลำยาว "อื้อ! บะ..เบาๆ อ๊ะ ค่อยๆ เข้าได้มั้ย อื้อ!" "พีครับ พี่เสียวมากเลย ซี๊ด!" พลุบ! ปั่ก! ตั่บบบบบบ! ปึ่กกกกกก! เอ็นแข็งผลุบเข้าออกรัวร่างบางสั่นคลอนตามแรงกระแทกที่ถูกส่งมา ใบหน้าหวานแหงนขึ้นเมื่อความเสียวแล่นเข้ามาก่อนจะถูกมือหนารั้งหันข้างมาประกบจูบ เสียงครางในลำคอดังระงม ก่อนที่รอยยิ้มทั้งสองจะปรากฏขึ้นบนใบหน้า เอวหนากระแทกใส่ไม่ยั้ง เพี๊ยะ! คริสฟาดฝ่ามือลงยังแก้มก้นสวยที่เด้งสั่นเมื่อถูกเขาอัดความเสียวสะท้านเข้าใส่ "อ๊าส์! พี่คริสครับ อ๊ะๆๆๆ อ๊อย...อือๆๆๆ ซี๊ด! อย่าชะ ชัก อือ ผะ ผมเสียว อ๊าส์!" เสียงครางหวานดังขึ้นเมื่อถูกมือหนาคว้าลำท่อนของเขาแล้วชักมันซ้ำๆ "พีครับ ซี๊ด! พี่รักน้องนะคะ อ๊าส์..มันรัดพี่มากเลยครับ รูของน้อง อ๊ะๆๆ" เมื่อความสุขล้นใกล้เข้ามามากขึ้นร่างเล็กก็ถูกกอดรัดแน่น ใบหน้าหวานถูกจับหันมาพรมจูบไปทั่วแก้มขาว ปากเล็กอ้าออกจากกันเมื่อความเสียวสะท้านกำลังพุ่งขึ้นจากเดิม "พี่..ขอแตกในเลยนะครับ ซี๊ด...อ๊าๆๆ พีครับ อื้อ...น้องพี เมียจ๋า อ๊าๆ " "อ๊าๆๆๆ อือๆๆ พะ...พี่คะ..คริส ซี๊ด..ผม ไม่ อ๊าส์ ไหว ละ แล้ว คะ ครับ อ๊ะๆๆๆ" ไม่ทันได้จบประโยคเอวหนาของคริสก็โหมกระแทกลำใหญ่ใส่รูร่องถี่รัว เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นก้องไปทั่วห้อง หยาดเหงื่อไหลพล่านไปทั่วร่างของทั้งคู่ แขนแกร่งกอดรัดแน่นขึ้นก่อนที่ร่างทั้งสองจะกระตุกเกร็ง น้ำสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยเข้าไปภายในรูสวาทจนอัดแน่น เมื่อท่อนเอ็นถูกถอดออกหยดน้ำคาวก็ไหลย้อยลงมาเปรอะพื้นห้อง ร่างเล็กถูกพลิกหน้ากลับมาตอนนี้ทั้งคู่สบตากันในครู่หนึ่งร่างหนาก็เข้ากอดรัดคนตรงหน้าทันที ก่อนจะพรมจูบไปทั่วใบหน้าหวานที่ตอนนี้เห่อแดงขึ้นมาดื้อๆ "พี่คิดถึงน้องมากเลยนะคะ พีอย่าทำแบบนี้อีกนะรู้มั้ย อย่าดื้อกับพี่นะครับ พี่ไม่อยากลงโทษน้องแบบนี้เลย" "แต่..ผมชอบนะครับ" เสียงตอบด้วยท่าทางเคอะเขินทำให้คริสเผยรอยยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่ได้ เขารู้สึกดีที่ได้อยู่ใกล้พี และรู้สึกดีที่ได้ทำอะไรแบบนี้กับเด็กตรงหน้า "ขี้อ่อยอ่าา! อย่าทำแบบนี้กับใครนะครับพี่หวง" "ไม่ต้องมาหวงเลยครับ หลบเลยผมจะแต่งตัวแล้ว" "ทำไมพี่จะหวงเมียตัวเองไม่ได้ล่ะครับ" เมีย? ผมไม่ได้หูฝาดไปใช่มั้ย เขาเมาค้างรึเปล่าหรืออากาศข้างในมันร้อน! "เมียอะไรก่อน ผมเป็นแค่เด็กเลี้ยงของพี่ไม่ใช่หรอ?" "ไม่ครับ น้องคือเมียของพี่ ไม่ใช่เด็กเลี้ยงและต่อไปนี้ก็ห้ามยุ่งกับใครเด็ดขาด!"ครืด! ครืด!เสียงสั่นจากมือถือทำให้ผมรีบลุกขึ้นมาจากที่นอนทันที เพราะวันนี้ผมนัดกับพี่ทามเอาไว้มันตื่นเต้นไปหมดแต่เมื่อหยิบมือถือขึ้นมาดูชื่อที่โชว์อยู่บนจอนั่นทำรอยยิ้มของผมหายไปทันที ผมตัดสินใจกดรับทันทีที่รู้ว่าใครโทรมา.."ครับพ่อ"[วันนี้กลับมาที่บ้านด้วย อาหญิงจะมาทานมือเย็นที่บ้านเราพร้อมกับหนูฟ้าห้ามช้าแกคงรู้ว่าฉันไม่ชอบอะไรที่ต้องรอ!]"ผมรู้ครับ แค่นี้ก่อนนะครับ" ผมรีบกดวางสายทันทีที่พูดจบ พ่อไม่เคยที่จะปล่อยให้พวกเราได้มีชีวิตเป็นของตัวเองเลยตั้งแต่เฮียพอร์ชก็หาคู่ให้ เฮียพีชก็ถูกคลุมถุงชน นี่มาผมก็คงไม่พ้นใช่มั้ย?ผมรีบลุกไปเข้าห้องน้ำทันที เสร็จผมก็ออกมาจับมือถือเป็นอันดับแรกและสิ่งที่ผมรอคอยก็มาถึง พี่ทามทั้งแชททั้งโทรมาแต่ผมไม่ได้อ่านไม่ได้รับ ผมเห็นข้อความที่ส่งมาก็พอจะรู้ว่าพี่ทามมาไม่ได้P'Time: ขอโทษนะครับหนู พี่ไปไม่แล้ว พอดีต้องไปทำธุระกับพ่อ ยังไงพี่จะค่อยพาไปหาอะไรอร่อยๆกินเพื่อไถ่โทษนะครับPP:ครับ ไม่เป็นไรครับ ผมก็ต้องกลับบ้านเหมือนกันพอดีพ่อตามน่ะครับP'Time: ครับ ดูแลตัวเองด้วยนะครับพี่เป็นห่วงผมไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองต้อง
สิ้นสุดเสียงเรียกชื่อจริงของผมก็ถูกพามายังภายในห้องเก็บของประตูถูกปิดทันทีที่ร่างของผมถุผลักเข้ามา ผมรู้ว่าพี่คริสจะทำอะไร ร่างสูงตรงหน้าค่อยๆเดินเข้ามาหาผมสายตาที่มองหรี่ก่อนที่จะแสยะยิ้มขึ้นที่มุมปาก"ที่ยืนนิ่งนี่รู้ใช่มั้ยว่าพี่ต้องการอะไรจากหนู?""หึ! ครับผมรู้แต่ถ้าพี่จะทำช่วยไปทำที่คอนโดไม่ได้หรอ""ไม่อ่ะ! ที่นี้แหละตื่นเต้นดี" จบประโยคมือหนาก็ดึงรั้งหน้าผมเข้าไปกดจูบทันที ริมฝีปากที่บดขยี้ เรียวลิ้นที่สอดเกี่ยวพันกันอยู่ภายในโพรงปากเพื่อลิ้มรสชาติความหวานจากกัน มือหนาค่อยๆปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของร่างเล็กอย่างรีบร้อน ในทุกอณูสัมผัสของเขามันทำให้คนตัวเล็กรู้สึกเสียวซ่านไปทั่วร่าง เรียวปากอุ่นๆ ทาบจูบลงยังแผงอกขาวใบหน้าหล่อซุกไซร้ไปทั่วซอกคอเนียนด้วยอารมณ์ที่พลุ้งพล่าน กางเกงสีดำของทั้งคู่ถอดออกพร้อมกัน ตามด้วยบ๊อกเซอร์ของพวกเขาที่ถูกโยนไปกองรวมกันอยู่ด้านข้าง พรึ่บ! ร่างเล็กถูกจับพลิกหน้าลงไปเกาะอยู่กับขอบโต๊ะตามด้วยร่างหนาที่ไล่พรมจูบไปทั่วแผ่นหลังขาวเนียน มือหนาสาวชักลำแข็งก่อนจะคว้าหยิบถุงยางในกระเป๋าสตางค์ของตน "เตรียมพร้อมเชียวนะ จะเอาไว้ใช้กับ
เป็นอย่างที่ทุกคนได้รู้ตั้งแต่วันนั้นผมก็......แอบแซ่บกับพวกเขาบ่อยๆ บ่อยจนติดใจและก็เป็นดั่งหวัง แต่ไม่มีใครรู้ความสัมพันธ์ของเราเพราะพวกพี่เขาบอกว่ามันยังไม่ถึงเวลา ตอนนี้กินกันเล่นๆไปก่อน คืออะไร? ผมไม่เข้าใจตัวเองว่าจะหงุดหงิดทำไมที่พวกพี่เขาต้องการปิดมันเป็นความลับ!เฮ้ออ!"ถอนหายใจอยู่ได้ คิดมากอีกแล้วใช่มั้ย?" กัสเอ่ยถามผมด้วยสายตาที่บ่งบอกได้ว่ารู้ความคิดของผม"อืม! ทำไมว่ะเอากันเกินสิบครั้งล่ะ กูก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะได้เป็นอะไรจริงจังกันเลยว่ะ!""กูเคยบอกแล้วนี่ ว่าพวกพี่เขาคือเสือ เสือที่ไม่ยอมอะไรง่ายๆ เสือที่ไม่ยอมเสียเหยื่อ เสือที่เลือกว่าเหยื่อของเขาถ้ากินแล้วจะทิ้งเลยหรือว่ากินแล้วเก็บไว้กินต่อจนกว่าจะเบื่อ"ประโยคของกัสทำเอาผมรู้สึกหวิวใจแปลกๆ ผมไม่ควรจะเป็นเหยื่อที่รอวันโดนทิ้งซิ!"กูไม่ใช่เหยื่อของพวกเขาป่ะ ถ้าคิดจะเล่นกับพีรพัฒน์แล้วอย่าหวังว่าจะยอมให้เป็นฝ่ายคุมเกม เพราะเกมนี้กูต่างหากที่เป็นคนคุม!"รอยยิ้มแสยะมุมปากบนใบหน้าหวานเผยขึ้น พีรพัฒน์ไม่ใช่คนที่อ่อนแอซะจนต้องยอมตามคนอื่น ความคิดริเริ่มร่างเล็กก็ลุกขึ้นเดินไปทันทีโดยมีเพื่อนหนุ
พรึ่บ! ไม่ทันได้ตั้งตัวก็ถูกเหวี่ยงลงเตียงซะได้ เจ็บนะไอบ้า!! พี่โฟร์คลงมานั่งคร่อมร่างของผมก่อนจะค่อยๆถอดเสื้อผ้าผมออกทีละชิ้นจนหมดในตอนนี้ร่างกายของผมเปลือยเปล่า ใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก รอยยิ้มอ่อนๆของพี่คริสทำผมรู้สึกประหม่าจนเม้มริมฝีปากแน่นเป็นเส้นตรง "เขินหรอครับ รู้ไหมว่าเวลาเขินพีน่ารักมากนะ" พี่ทัชเอ่ยในขณะที่เขากำลังถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก รวมถึงพี่โฟร์คและพี่คริส อึก! ผมกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อเห็นเอ็นเนื้อทั้งสามที่กำลังขยายตัว "อมให้หน่อยสิคะ" พี่คริสเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มหวานและมันก็ทำให้ผมขยับคลานเข่าเข้าไปใกล้ๆ คว้าจับลำแข็งของพี่คริสมาจ่อที่ปาก เรียวลิ้นเริ่มแตะลงไปที่ปลายหัวหยักไล่เลียท่อนจะใช้ปากดูดครอบลงไป จ๊วบ! บ๊วบ! และสลับไปด้านข้างสองฝั่ง อื้ม! ผมโยกศรีษะตัวเองตามความยาวของเอ็นแข็งที่ตอนนี้วาววับเพราะเคลือบเต็มไปด้วยน้ำลาย มือหนาของพวกเขาลูบหัวผมบ้าง แขนบ้างไม่ทันที่จะได้ตั้งตัวก็ถูกล็อคใบหน้าพร้อมกับลำใหญ่ที่แย่งกันเข้ามาในช่องปากของผม อ๊อก! อ๊อก! แอ่ก! มันรู้สึกคับแน่นและอึดอัดเหมือนจะหายใจไม่ออกจนตาเหลือก พวกเขาขยับเอวรัวถี่ผมได้แต่
ผมก้าวเท้าเดินเข้ามาในโรงแรมแห่งหนึ่งมันดูมีระดับมากนะเอาจริงๆ นี่เขาลงทุนขนาดนี้เลยหรอเนี้ย! แต่ก็นะระดับพีรพัฒน์จะให้ไปม่านรูดคงเสียภาพพจน์แย่เลย คงต้องขอบคุณเขานะเลือกสถานที่ได้ดีทีเดียว ~Ding Dong~ เสียงกดออดดังขึ้นผมมายืนอยู่หน้าประตูห้องหนึ่งก่อนที่มันจะถูกเปิดออก ร่างสูงตรงหน้าเล่นเอาผมถึงกับนิ่งอยู่ครู่หนึ่งใบหน้าหล่อตี๋ กับรอยยิ้มที่มีอิทธิพลต่อหัวใจ นี่เขากำลังจะทำให้ผมละลายตรงหน้าเลยหรือไง "มาเร็วกว่าที่คิดอีกนะครับ" พี่ทัชเอ่ยทักผมพร้อมกับรอยยิ้มกระชากใจ ใบหน้าผมร้อนผ่าว "นายพรานก็ต้องออกล่าเหยื่อสิ จะรอให้เหยื่อไปหาคงไม่ใช่เรื่อง!" พูดจบผมก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ส่งให้เขาไปก่อนจะเบียดร่างของตัวเองเข้ามายังด้านในห้อง พี่ทัชปิดประตูก่อนจะเดินตามผมเข้ามาก่อนที่เราทั้งคู่จะมาหยุดอยู่ที่โซฟาและนั่นยิ่งทำให้ผมต้องชะงักกึก นี่มันอะไร? ไม่เห็นเหมือนที่คุยกันไว้เลยจะกลับก็ไม่ได้ในเมื่อมาแล้วจะต้องกลัวอะไร เดี๋ยวจะถูกมองว่าปอดแหก จะไม่คิดมากเลยถ้าสายตาของคนที่นั่งอยู่บนโซฟาไม่มองผมมาด้วยสายตาที่นิ่งเรียบแต่นัยน์ตามันแฝงไปด้วยอะไรมากมาย ภายใต้ใบหน้านั่นมันซ่
บอร์ดคณะวิศวะนายกาญดิษฐ์ ประมุขเลิศรัตน์ เดือนคณะวิศวะฯนายภาศกร ภิรมย์ชัย ประธานชมรมบาสฯนายอัศวิน เคลอีเดรียน ประธานชมรมดนตรีรายชื่อของนักศึกษาที่มีกลุ่มแฟนคลับมากที่สุดปรากฏบนหน้าจอโน๊ตบุ๊ค สายตาเรียวเฉียบจ้องมองรูปที่อยู่ข้างๆ ใบหน้าหล่อคม ใบหน้าหล่อตี๋ ใบหน้าหล่อสไตล์ลูกครึ่ง แต่ละคนมีความหล่อที่ต่างกันแต่นิสัยคล้ายกัน ใครๆก็ต่างบอกว่าพวกเขาเป็นเสือที่พร้อมจะล่าเหยื่ออยู่ตลอดเวลา ความเจ้าชู้ กะล่อน เปย์หนักที่ใครๆก็ต่างพูด มันทำให้ภายความคิดของเขารู้สึกอยากลิ้มลองรสชาตินี้ขึ้นมา..."เสือสามตัวอยู่ถ้ำเดียวกันได้เพราะชอบอะไรที่เหมือนกัน หึ! น่าสนุกแฮะ!" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อแต่มีความละมุนจนใครๆก็บอกว่าเขาหล่อเหมือนลูกคุณหนู ก็จริงอย่างเขาว่ากันเพราะเขาคือลูกชายคนเล็กของท่านนายพลพงษ์ศรันย์ ดุจดวง เป็นคนที่มีฐานะพอตัว ยิ่งเป็นคนที่มียศสูงเป็นที่รู้จักกว้างขวางนั่นยิ่งทำให้เขาคาดหวังในตัวลูกชายทั้งสามเป็นอย่างมาก พีรพัฒน์หรือพี ลูกชายคนเล็กที่เป็นคนเขาคาดหวังมากกว่าบบรรดาลูกชายทั้งหมด เพราะยังเรียนอยู่เพียงปีหนึ่งของคณะวิศวะฯ







