เข้าสู่ระบบพรึ่บ! ไม่ทันได้ตั้งตัวก็ถูกเหวี่ยงลงเตียงซะได้ เจ็บนะไอบ้า!! พี่โฟร์คลงมานั่งคร่อมร่างของผมก่อนจะค่อยๆถอดเสื้อผ้าผมออกทีละชิ้นจนหมดในตอนนี้ร่างกายของผมเปลือยเปล่า ใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก รอยยิ้มอ่อนๆของพี่คริสทำผมรู้สึกประหม่าจนเม้มริมฝีปากแน่นเป็นเส้นตรง
"เขินหรอครับ รู้ไหมว่าเวลาเขินพีน่ารักมากนะ" พี่ทัชเอ่ยในขณะที่เขากำลังถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก รวมถึงพี่โฟร์คและพี่คริส อึก! ผมกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อเห็นเอ็นเนื้อทั้งสามที่กำลังขยายตัว "อมให้หน่อยสิคะ" พี่คริสเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มหวานและมันก็ทำให้ผมขยับคลานเข่าเข้าไปใกล้ๆ คว้าจับลำแข็งของพี่คริสมาจ่อที่ปาก เรียวลิ้นเริ่มแตะลงไปที่ปลายหัวหยักไล่เลียท่อนจะใช้ปากดูดครอบลงไป จ๊วบ! บ๊วบ! และสลับไปด้านข้างสองฝั่ง อื้ม! ผมโยกศรีษะตัวเองตามความยาวของเอ็นแข็งที่ตอนนี้วาววับเพราะเคลือบเต็มไปด้วยน้ำลาย มือหนาของพวกเขาลูบหัวผมบ้าง แขนบ้างไม่ทันที่จะได้ตั้งตัวก็ถูกล็อคใบหน้าพร้อมกับลำใหญ่ที่แย่งกันเข้ามาในช่องปากของผม อ๊อก! อ๊อก! แอ่ก! มันรู้สึกคับแน่นและอึดอัดเหมือนจะหายใจไม่ออกจนตาเหลือก พวกเขาขยับเอวรัวถี่ผมได้แต่ใช้มือปัดตีหน้าขาของพวกเขาและไม่นานลำทั้งสามก็ถูกชักออกก่อนที่น้ำสีขาวขุ่นจะถูกปล่อยใส่หน้าของผม พรวด! แปะ! แปะ! "อื้อ...อื้ม!" ผมครางออกมาเมื่อถูกยัดท่อนเอ็นเข้ามาภายในปาก ผมใช้ลิ้นเลียและปากดูดปลายหัวทั้งสามเพื่อนทำความสะอาด "พวกพี่เกือบทำผมขาดใจ!" ผมเอ่ยด้วยใบหน้างอ "หึ! อ่อยเองยังจะมาทำปากดี คราวนี้มึงเจอของจริงแน่พีรพัฒน์!" แววตาที่มาพร้อมกับน้ำเสียงของเขาดูน่ากลัวจนผมลอบกลืนน้ำลายตัวเองหลายครั้ง ไอพีเอ้ย! ทำอะไรไม่คิดตอนนี้จะถอยก็ไม่ได้ด้วย พรึ่บ! ร่างผมถูกจัดในท่าด็อกกี้ ความรู้สึกเย็นวาบเมื่อถูกทาเจลหล่อลื่นลงยังผิวก้นและร่องแคบ "อื้อ~ ยะ อย่าทำแบบนั้น อ๊า*∆*" เสียงครางดังขึ้นเมื่อถูกนิ้วยาวทั้งสองสอดแทรกเข้ามาภายในรูที่ขมิบตอด "ตอดใหญ่เลยนะ เดี๋ยวกูจัดให้สาสมกับที่มึงอ่อยเองพี" พี่โฟร์คชักนิ้วออกก่อนที่ผมจะรู้สึกได้ว่ามีสิ่งอื่นที่ใหญ่กว่ากำลังดันเข้ามา "อ๊า~มันแน่นจะ จัง อื้อ...อื้ม~" ผมครางออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วแต่ยังไม่ทันจะได้พูดประโยคอื่นก็ถูกปิดด้วยริมฝีปากหนาของใครอีกคน แต่เมื่อมองชัดๆ เป็นพี่ทัชที่บดจูบลงมายังริมฝีปากของผม กลีบปากล่างถูกขบดึงสายตาคมจ้องมองก่อนจะยิ้มให้ผมเล็กน้อยแต่มันเป็นร้อยยิ้มที่อ่อนโยนมากจริงๆ พั่บ! พั่บ! พั่บ! อ๊ะๆๆๆ อ๊า~อ๊อย "ครางขนาดนี้คงชอบมากสินะ หึ!" จบประโยคของโฟร์คเอวหนาก็ตอกกระแทกลำแข็งใส่ไม่ยั้งใบหน้าหวานเบทันที พีรพัฒน์ขบกัดริมฝีปากตนเองก่อนจะปล่อยมันออกมาเพื่อส่งเสียงครางกระเส่า "อมให้หน่อยได้ไหมครับ" เสียงนุ่มเอ่ยขอ พีรพัฒน์มองสบสองคนที่นั่งคุกเข่าลงตรงหน้าพร้อมกับกำชักเอ็นแข็ง ใบหน้าหวานก้มลงไปใช้มือเรียวคว้าจับลำแข็งก่อนจะแตะเรียวลิ้นเย็นชื้นละเลงเลียตวัดปลายหัวหยัก ปากเล็กดูดส่วนหัวก่อนจะครอบงำลงไปครึ่งลำและโยกศีรษะตามความยาวของท่อนเอ็น บ๊วบ! บ๊วบ! จ๊วบ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! "อื้อๆๆ อ๊อก! บ๊วบ! อ๊อย~ มันละ ลึกอ๊าส์~" เสียงที่หลุดครางเมื่อปล่อยท่อนเอ็น มันจุกแน่นไปหมดแต่กลับมีความรู้สึกเสียววูบวาบปนเข้ามา "อ๊าๆ แค่นี้ทนไม่ได้ xวยกูยังใส่ได้ลึกกว่านี่อีกนะ อื้อ~ แค่ครึ่งเดียวมึงยังบอกลึกอ่อนว่ะ ซี๊ด!" "มึงก็ทำบะ เบาสิว่ะ ไอ อื้อ~ ไอโฟร์ค ซี๊ด!" ทัชเอ่ยปรามด้วยน้ำเสียงกระเส่าเพราะความเสียวซ่านที่ถูกเรียวลิ้นของคนตัวเล็กมอบให้ คริสก็ไม่ต่างกันเพราะพีรพัฒน์สลับทำให้ทั้งคู่ "เป็นขนาดนี้เชียว อื้ม~ น่ารักชะมัด!" คริสเอ่ยชมพร้อมกับรอยยิ้มอย่างหลงไหลร่างเล็ก ใบหน้าหวานแดงก่ำเมื่อถูกชมเชยจากคนตรงหน้า ร่างของเขาสั่นคลอนเมื่อถูกกระแทกใส่ไม่ยั้ง ลำใหญ่ผลุบเข้าออกภายในช่องคับแคบสีชมพู เสียงเนื้อกระทบดังก้องทั้งห้อง สายตาคมที่กำลังกระทำกับร่างตรงหน้าไล่สำรวจแผ่นหลังที่เนียนละเอียดจนเขาอดใจไม่ไหวที่จะก้มลงไปพรมจูบ ปากหนาขบดูดจนเกิดรอยแดง เอวหนาสวนกระแทกใส่ถี่ๆ มือหนาจับรั้งไหล่เล็กแน่นทุกจังหวะมันหนักหน่วงแต่ก็เสียวซ่านไม่แพ้กัน ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! เสียงกระแทกย้ำๆหลายครั้งก่อนที่ร่างหนาจะเกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำคาวใส่ช่องแคบ ความอุ่นซ่านพุ่งเข้ามาจนล้นเอ่อ พรวด! เมื่อถอดท่อนเอ็นแข็งออกหยดน้ำสีขาวหนืดก็ไหลลงตามผิวขางก่อนจะหยดลงยังผ้าปูที่นอนจนเปรอะเปื้อน พรึ่บ! ร่างของพีรพัฒน์ถูกจับลงมานอนบนตัวของคริสที่นอนรออยู่แล้ว ก่อนที่ทัชจะตามเข้ามาแทรกกลางระหว่างขาเรียว แป๊ก! เสียงฝาหลอดเจลถูกเปิดก่อนจะเทลงยังฝ่ามือหนาของทัช เขาทามันลงมายังลำแข็งของคริส และของตัวเองแต่ก็ไม่วายที่ทาลงมายังผิวก้นขาวที่กำลังขมิบตอดถี่ๆ รูสีชมพูที่ตอนนี้เริ่มแดงเล็กน้อย สายตาคมของเขาไล่มองขึ้นไปจนจบกับใบหน้าหวานที่เห่อแดง ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นมันยิ่งทำให้เขารู้สึกเอ็นดู เอ็นทั้งสองถูกเจ้าของจับใส่รูเล็กพร้อมๆกัน อึก! อื้อ~ ความแน่นและจุกผสมปนกันใบหน้าเรียวเบขึ้นทันที ลมหายใจติดขัดที่ร่างเล็กกำลังเป็นมันยากมากที่จะควบคุมได้ ครึ่งลำที่เข้ามาเริ่มขยับกันตามจังหวะที่พร้อมเพรียง ด้านล่างเด้งสวนขึ้นมาพร้อมกับด้านบนที่ตอกกระแทกเข้ามาอย่างนุ่มนวล ความเสียวเริ่มแทรกเสียงครางก็เริ่มตามมา พั่บ! พั่บ! ปั่ก! ปั่ก! อ๊าส์~ อ๊อย! ซี๊ด! "สะ เสียวจังครับ อื้อ~" พีรพัฒน์เอ่ยด้วยน้ำเสียงติดขัด "ชอบไหมครับ อื้อ~" ทัชเอ่ยถามก่อนจะก้มใบหน้าลงไปบดจูบและกลับขึ้นมาตามเดิม "ชะ ชอบครับ อ๊าส์~พะ พี่คริส พีเสียว อ๊อย~" เสียงร้องครางเอ่ยบอกเจ้าของมือที่กำลังใช้นิ้วเกลี่ยเล่นจุกนมสีชมพู ปากก็พรมจูบไปทั่วต้นคอ "เสียวมากไหมคะ อื้อ~ พีน่ารักมากเลยรู้ตัวไหม" คริสเอ่ยตามความรู้สึกจริงๆของเขา เพราะพีรพัฒน์คือไทป์ที่เขาชอบส่วนตัว ทั้งรูปร่าง หน้าตา ผิวพรรณ ที่เขาหลงไหลนักมากจริงๆ ลำแข็งทั้งสองผลุบเข้าออกในรูแคบเสียดสีกันไปมาไม่หยุดหย่อน มือเล็กคว้าจับลำของตัวเองและเริ่มชักมัน อ๊าๆๆ อื้อ~ อื้ม~ อ๊อย! ในตอนนี้ภายในร่างกายมันเริ่มโปร่งความเสียวซ่านแผ่ไปทั่วร่าง หัวสมองขาวโพลน เขาขบกัดริมฝีปากตัวเองแน่นและปล่อยมันออกมาเพื่อส่งเสียงคราง "อ๊าส์~ พะ พี่จะเสร็จแล้ว อ๊ะ!" "พี่ด้วย ฮื้อ! ซี๊ด!" "ผะ ผมก็จะเสร็จ อ๊าส์~" ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! เอวหนาทั้งสองรัวกระแทกใส่ไม่ยั้งเมื่อใกล้จะถึงฝั่ง มือหนาทั้งสองคู่จับล็อคสะโพกมนแน่นก่อนจะตอกเข้าไปลึกครั้งสุดท้าย ร่างทั้งสามกระตุกเกร็งถี่ๆ น้ำคาวล้นเอ่อเมื่อถูกอัดฉีดเข้ามาพร้อมกันจนทะลัก ท่อนเอ็นถูกถอดออกทั้งสองคนก็ไม่ได้ทิ้งร่างเล็กไปไหนพวกเขาไล่บดจูบไปทั่วร่างกาย การกระทำของพวกเขาอยู่ในสายตาของร่างสูงที่นั่งจ้องอยู่บนโซฟา ควันสีขาวลอยคลุ้ง รอยยิ้มกระตุกขึ้นบนใบหน้าคมคายเขาเริ่มที่จะรู้สึกสนุกกับเด็กหนุ่มคนนี้ซะแล้วสิ อ่อยจนได้เรื่อง อ่อยจนได้เอา 'คงต้องต่อรอบนอกหน่อยซะแล้วเด็กขี้อ่อย'ครืด! ครืด!เสียงสั่นจากมือถือทำให้ผมรีบลุกขึ้นมาจากที่นอนทันที เพราะวันนี้ผมนัดกับพี่ทามเอาไว้มันตื่นเต้นไปหมดแต่เมื่อหยิบมือถือขึ้นมาดูชื่อที่โชว์อยู่บนจอนั่นทำรอยยิ้มของผมหายไปทันที ผมตัดสินใจกดรับทันทีที่รู้ว่าใครโทรมา.."ครับพ่อ"[วันนี้กลับมาที่บ้านด้วย อาหญิงจะมาทานมือเย็นที่บ้านเราพร้อมกับหนูฟ้าห้ามช้าแกคงรู้ว่าฉันไม่ชอบอะไรที่ต้องรอ!]"ผมรู้ครับ แค่นี้ก่อนนะครับ" ผมรีบกดวางสายทันทีที่พูดจบ พ่อไม่เคยที่จะปล่อยให้พวกเราได้มีชีวิตเป็นของตัวเองเลยตั้งแต่เฮียพอร์ชก็หาคู่ให้ เฮียพีชก็ถูกคลุมถุงชน นี่มาผมก็คงไม่พ้นใช่มั้ย?ผมรีบลุกไปเข้าห้องน้ำทันที เสร็จผมก็ออกมาจับมือถือเป็นอันดับแรกและสิ่งที่ผมรอคอยก็มาถึง พี่ทามทั้งแชททั้งโทรมาแต่ผมไม่ได้อ่านไม่ได้รับ ผมเห็นข้อความที่ส่งมาก็พอจะรู้ว่าพี่ทามมาไม่ได้P'Time: ขอโทษนะครับหนู พี่ไปไม่แล้ว พอดีต้องไปทำธุระกับพ่อ ยังไงพี่จะค่อยพาไปหาอะไรอร่อยๆกินเพื่อไถ่โทษนะครับPP:ครับ ไม่เป็นไรครับ ผมก็ต้องกลับบ้านเหมือนกันพอดีพ่อตามน่ะครับP'Time: ครับ ดูแลตัวเองด้วยนะครับพี่เป็นห่วงผมไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองต้อง
สิ้นสุดเสียงเรียกชื่อจริงของผมก็ถูกพามายังภายในห้องเก็บของประตูถูกปิดทันทีที่ร่างของผมถุผลักเข้ามา ผมรู้ว่าพี่คริสจะทำอะไร ร่างสูงตรงหน้าค่อยๆเดินเข้ามาหาผมสายตาที่มองหรี่ก่อนที่จะแสยะยิ้มขึ้นที่มุมปาก"ที่ยืนนิ่งนี่รู้ใช่มั้ยว่าพี่ต้องการอะไรจากหนู?""หึ! ครับผมรู้แต่ถ้าพี่จะทำช่วยไปทำที่คอนโดไม่ได้หรอ""ไม่อ่ะ! ที่นี้แหละตื่นเต้นดี" จบประโยคมือหนาก็ดึงรั้งหน้าผมเข้าไปกดจูบทันที ริมฝีปากที่บดขยี้ เรียวลิ้นที่สอดเกี่ยวพันกันอยู่ภายในโพรงปากเพื่อลิ้มรสชาติความหวานจากกัน มือหนาค่อยๆปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของร่างเล็กอย่างรีบร้อน ในทุกอณูสัมผัสของเขามันทำให้คนตัวเล็กรู้สึกเสียวซ่านไปทั่วร่าง เรียวปากอุ่นๆ ทาบจูบลงยังแผงอกขาวใบหน้าหล่อซุกไซร้ไปทั่วซอกคอเนียนด้วยอารมณ์ที่พลุ้งพล่าน กางเกงสีดำของทั้งคู่ถอดออกพร้อมกัน ตามด้วยบ๊อกเซอร์ของพวกเขาที่ถูกโยนไปกองรวมกันอยู่ด้านข้าง พรึ่บ! ร่างเล็กถูกจับพลิกหน้าลงไปเกาะอยู่กับขอบโต๊ะตามด้วยร่างหนาที่ไล่พรมจูบไปทั่วแผ่นหลังขาวเนียน มือหนาสาวชักลำแข็งก่อนจะคว้าหยิบถุงยางในกระเป๋าสตางค์ของตน "เตรียมพร้อมเชียวนะ จะเอาไว้ใช้กับ
เป็นอย่างที่ทุกคนได้รู้ตั้งแต่วันนั้นผมก็......แอบแซ่บกับพวกเขาบ่อยๆ บ่อยจนติดใจและก็เป็นดั่งหวัง แต่ไม่มีใครรู้ความสัมพันธ์ของเราเพราะพวกพี่เขาบอกว่ามันยังไม่ถึงเวลา ตอนนี้กินกันเล่นๆไปก่อน คืออะไร? ผมไม่เข้าใจตัวเองว่าจะหงุดหงิดทำไมที่พวกพี่เขาต้องการปิดมันเป็นความลับ!เฮ้ออ!"ถอนหายใจอยู่ได้ คิดมากอีกแล้วใช่มั้ย?" กัสเอ่ยถามผมด้วยสายตาที่บ่งบอกได้ว่ารู้ความคิดของผม"อืม! ทำไมว่ะเอากันเกินสิบครั้งล่ะ กูก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะได้เป็นอะไรจริงจังกันเลยว่ะ!""กูเคยบอกแล้วนี่ ว่าพวกพี่เขาคือเสือ เสือที่ไม่ยอมอะไรง่ายๆ เสือที่ไม่ยอมเสียเหยื่อ เสือที่เลือกว่าเหยื่อของเขาถ้ากินแล้วจะทิ้งเลยหรือว่ากินแล้วเก็บไว้กินต่อจนกว่าจะเบื่อ"ประโยคของกัสทำเอาผมรู้สึกหวิวใจแปลกๆ ผมไม่ควรจะเป็นเหยื่อที่รอวันโดนทิ้งซิ!"กูไม่ใช่เหยื่อของพวกเขาป่ะ ถ้าคิดจะเล่นกับพีรพัฒน์แล้วอย่าหวังว่าจะยอมให้เป็นฝ่ายคุมเกม เพราะเกมนี้กูต่างหากที่เป็นคนคุม!"รอยยิ้มแสยะมุมปากบนใบหน้าหวานเผยขึ้น พีรพัฒน์ไม่ใช่คนที่อ่อนแอซะจนต้องยอมตามคนอื่น ความคิดริเริ่มร่างเล็กก็ลุกขึ้นเดินไปทันทีโดยมีเพื่อนหนุ
พรึ่บ! ไม่ทันได้ตั้งตัวก็ถูกเหวี่ยงลงเตียงซะได้ เจ็บนะไอบ้า!! พี่โฟร์คลงมานั่งคร่อมร่างของผมก่อนจะค่อยๆถอดเสื้อผ้าผมออกทีละชิ้นจนหมดในตอนนี้ร่างกายของผมเปลือยเปล่า ใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก รอยยิ้มอ่อนๆของพี่คริสทำผมรู้สึกประหม่าจนเม้มริมฝีปากแน่นเป็นเส้นตรง "เขินหรอครับ รู้ไหมว่าเวลาเขินพีน่ารักมากนะ" พี่ทัชเอ่ยในขณะที่เขากำลังถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก รวมถึงพี่โฟร์คและพี่คริส อึก! ผมกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อเห็นเอ็นเนื้อทั้งสามที่กำลังขยายตัว "อมให้หน่อยสิคะ" พี่คริสเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มหวานและมันก็ทำให้ผมขยับคลานเข่าเข้าไปใกล้ๆ คว้าจับลำแข็งของพี่คริสมาจ่อที่ปาก เรียวลิ้นเริ่มแตะลงไปที่ปลายหัวหยักไล่เลียท่อนจะใช้ปากดูดครอบลงไป จ๊วบ! บ๊วบ! และสลับไปด้านข้างสองฝั่ง อื้ม! ผมโยกศรีษะตัวเองตามความยาวของเอ็นแข็งที่ตอนนี้วาววับเพราะเคลือบเต็มไปด้วยน้ำลาย มือหนาของพวกเขาลูบหัวผมบ้าง แขนบ้างไม่ทันที่จะได้ตั้งตัวก็ถูกล็อคใบหน้าพร้อมกับลำใหญ่ที่แย่งกันเข้ามาในช่องปากของผม อ๊อก! อ๊อก! แอ่ก! มันรู้สึกคับแน่นและอึดอัดเหมือนจะหายใจไม่ออกจนตาเหลือก พวกเขาขยับเอวรัวถี่ผมได้แต่
ผมก้าวเท้าเดินเข้ามาในโรงแรมแห่งหนึ่งมันดูมีระดับมากนะเอาจริงๆ นี่เขาลงทุนขนาดนี้เลยหรอเนี้ย! แต่ก็นะระดับพีรพัฒน์จะให้ไปม่านรูดคงเสียภาพพจน์แย่เลย คงต้องขอบคุณเขานะเลือกสถานที่ได้ดีทีเดียว ~Ding Dong~ เสียงกดออดดังขึ้นผมมายืนอยู่หน้าประตูห้องหนึ่งก่อนที่มันจะถูกเปิดออก ร่างสูงตรงหน้าเล่นเอาผมถึงกับนิ่งอยู่ครู่หนึ่งใบหน้าหล่อตี๋ กับรอยยิ้มที่มีอิทธิพลต่อหัวใจ นี่เขากำลังจะทำให้ผมละลายตรงหน้าเลยหรือไง "มาเร็วกว่าที่คิดอีกนะครับ" พี่ทัชเอ่ยทักผมพร้อมกับรอยยิ้มกระชากใจ ใบหน้าผมร้อนผ่าว "นายพรานก็ต้องออกล่าเหยื่อสิ จะรอให้เหยื่อไปหาคงไม่ใช่เรื่อง!" พูดจบผมก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ส่งให้เขาไปก่อนจะเบียดร่างของตัวเองเข้ามายังด้านในห้อง พี่ทัชปิดประตูก่อนจะเดินตามผมเข้ามาก่อนที่เราทั้งคู่จะมาหยุดอยู่ที่โซฟาและนั่นยิ่งทำให้ผมต้องชะงักกึก นี่มันอะไร? ไม่เห็นเหมือนที่คุยกันไว้เลยจะกลับก็ไม่ได้ในเมื่อมาแล้วจะต้องกลัวอะไร เดี๋ยวจะถูกมองว่าปอดแหก จะไม่คิดมากเลยถ้าสายตาของคนที่นั่งอยู่บนโซฟาไม่มองผมมาด้วยสายตาที่นิ่งเรียบแต่นัยน์ตามันแฝงไปด้วยอะไรมากมาย ภายใต้ใบหน้านั่นมันซ่
บอร์ดคณะวิศวะนายกาญดิษฐ์ ประมุขเลิศรัตน์ เดือนคณะวิศวะฯนายภาศกร ภิรมย์ชัย ประธานชมรมบาสฯนายอัศวิน เคลอีเดรียน ประธานชมรมดนตรีรายชื่อของนักศึกษาที่มีกลุ่มแฟนคลับมากที่สุดปรากฏบนหน้าจอโน๊ตบุ๊ค สายตาเรียวเฉียบจ้องมองรูปที่อยู่ข้างๆ ใบหน้าหล่อคม ใบหน้าหล่อตี๋ ใบหน้าหล่อสไตล์ลูกครึ่ง แต่ละคนมีความหล่อที่ต่างกันแต่นิสัยคล้ายกัน ใครๆก็ต่างบอกว่าพวกเขาเป็นเสือที่พร้อมจะล่าเหยื่ออยู่ตลอดเวลา ความเจ้าชู้ กะล่อน เปย์หนักที่ใครๆก็ต่างพูด มันทำให้ภายความคิดของเขารู้สึกอยากลิ้มลองรสชาตินี้ขึ้นมา..."เสือสามตัวอยู่ถ้ำเดียวกันได้เพราะชอบอะไรที่เหมือนกัน หึ! น่าสนุกแฮะ!" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อแต่มีความละมุนจนใครๆก็บอกว่าเขาหล่อเหมือนลูกคุณหนู ก็จริงอย่างเขาว่ากันเพราะเขาคือลูกชายคนเล็กของท่านนายพลพงษ์ศรันย์ ดุจดวง เป็นคนที่มีฐานะพอตัว ยิ่งเป็นคนที่มียศสูงเป็นที่รู้จักกว้างขวางนั่นยิ่งทำให้เขาคาดหวังในตัวลูกชายทั้งสามเป็นอย่างมาก พีรพัฒน์หรือพี ลูกชายคนเล็กที่เป็นคนเขาคาดหวังมากกว่าบบรรดาลูกชายทั้งหมด เพราะยังเรียนอยู่เพียงปีหนึ่งของคณะวิศวะฯ






![สถานะลับ(รับ)สถานะรัก [เมะxเมะ]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
