พลาดรักวิศวะภูธร

พลาดรักวิศวะภูธร

last updateLast Updated : 2025-06-14
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
42Chapters
10.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ตะวัน อิทธิพล พัชรสินธิ์ุ ปีสี่ คณะวิศวะ 187/60 หนุ่มวิศวะต่างจัดหวัด ที่เข้ามาเรียนในกรุงเทพเพราะความชอบของตัวเอง นิสัยเป็นคนสนุกสนาน รักสนุก เป็นที่รักของเพื่อนทุกคน คาเทียร์ กชมน ธนหิรัญกิจ ปีสาม คณะบริหาร 163/47 ลูกสาวคนสวยของคิณกับขวัญตา ภายนอกเป็นลุคลูกคุณหนู ผู้ชายตามจีบเป็นขบวนรถไฟ แต่ยังไม่เจอคนที่ใช่ เลยปฏิเสธด้วยท่าทางสวย ๆ นิสัย เป็นคนรักเพื่อน สนุกสนาน ไม่ชอบผู้ชายที่เรียนวิศวะเพราะคิดว่าเถื่อน คำโปรย เพราะความผิดพลาดในคืนนั้น ทำให้เปลี่ยนความสัมพันธ์ของเขาและเธอที่ไม่มีวันมาบรรจบกันได้ไปตลอดกาล “เธอมันนิสัยไม่ดี ได้ฉันแล้วคิดจะทิ้ง ผู้หญิงดี ๆ เขาไม่ทำกันหรอก” “ถ้าฉันมันผู้หญิงไม่ดี พี่ก็อย่ามายุ่งกับฉันสิ” “เรามาไกลเกินกว่าที่จะพูดคำนั้นแล้ว ไปตกลงกันดี ๆ ดีกว่า” "ได้กันแล้ว พี่ต้องทำตัวเบอร์นี้เลยเหรอ" "เบอร์ไหน?"เขายักคิ้วกวนเธอ"เบอร์ตองหรือเปล่า"

View More

Chapter 1

ตอนที่1 ไม่ชอบหน้า

Adrian Duran froze. "What did you just say?"

I closed the medical records and slid the file across the table back to him.

"I will not accept this patient."

The entire consultation room fell silent. Adrian stared at me, the frown on his face deepening.

Adeline Duran might look pale while sitting in her wheelchair, but she still seemed to have a lot of energy in her.

It had been 20 years since, and they looked like they'd been living a good life. Adrian was the eldest son of the Duran family, and naturally, he was now the successor to the massive Duran Group. Meanwhile, Adeline had become the family's most precious apple of their eyes.

They probably would also never recognize me, the bespectacled head cardiologist before them, as the real Duran heiress that they once kept out of their home.

"I know that you're the most authoritative cardiologist in the city, and it's not easy for us to get an appointment with you. But you don't have to worry about the money. You can charge us whatever amount you want as long as you can save my sister," Adrian said, placing a black card on my desk.

I looked down at the card before looking back at him again.

"The hospital has rules, and I will not admit her because her condition is not within my treatment scope."

"What do you mean by that?" Adrian asked, stunned again. "I've inquired about you, and you've even managed to save patients with advanced heart failure. But Adeline only has a heart murmur and occasional cramps. And you're saying that you can't treat her?"

Adeline coughed twice and tugged at Adrian's sleeve. "Forget about it, Adrian… I don't want to see you lowering yourself like this on my behalf…"

The look on her face was exactly the same as when she accused me of pushing her down the stairs in my past life.

Adrian felt a pang of heartache and grabbed her hand. When he looked at me again, his eyes were as sharp as knives.

"You think that the money isn't enough, do you, Dr. Knight? Then, let me try another way.

"If you take Adeline in as your patient today, Duran Group will donate 30 million dollars worth of hospital equipment to your cardiology department. Is that enough?"

Several interns behind me gasped, but I didn't even lift my eyes to look at him.

"Mr. Duran, I only admit my patients based on their illnesses, not their money. And I will not treat your sister's illness. Kindly take your black card and get out of my office."

Adrian laughed coldly. He sneered, his eyes filled with utter contempt.

"So, you're not confident that you can cure my sister? And you call yourself a top expert and top authority in cardiology? I bet it's all just empty talk!"

"Don't argue anymore, Adrian… My chest hurts…"

"Adeline!"

Adrian panicked as he quickly called his bodyguard over to wheel her out. When they reached the door, he turned back to me and glared.

I touched the cold crystal pendant in my pocket after they were gone.

…

Early the next morning, I'd only just completed my rounds when the hospital dean, Dr. John Gallagher, who used to always have a smile on his face, barged into my office with a dark look on his face.

"You're fired, Dr. Stella Knight."

I stopped writing my reports and looked up at him.

"What's the reason for it?"

"Reason?"

Dr. Gallagher scoffed. "What kind of attitude did you show Mr. Duran yesterday? Don't you know that all doctors have a duty to treat all of their patients? You don't have any conscience or professional ethics at all! How dare you refuse to treat a critically ill patient!"

My gaze shifted downward, landing on the brand-new Rolex watch on his wrist.

It wasn't there yesterday.

I understood at once.

"So, how much did he 'donate' to you?" I asked calmly.

Dr. Gallagher's face changed. Then, he hollered at me in fury and said, "What nonsense are you spouting! This is a decision made by the hospital's board of directors!

"Now pack up your things and get out of here!"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Suwanan
Suwanan
ชอบบบบทิสุดดดด รักพี่ตะวันนนน
2025-06-06 11:32:06
1
1
42 Chapters
ตอนที่1 ไม่ชอบหน้า
“รถเป็นอะไรครับ คุณหนูคาเทียร์” ตะวันเดินลงมาจากคณะเห็นน้องสาวของเพื่อนกำลังก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ตรงรถของตัวเอง นึกแปลกใจที่เธอมาจอดรถไกลถึงที่นี่ “จะเป็นอะไร มันก็ไม่เกี่ยวกับพี่ไหมคะ”คาเทียร์ตวัดสายตามองแรงเพื่อนของพี่ชายที่เดินหน้าทะเล้นเข้ามาใกล้ รู้ว่าเธอไม่ชอบเขาก็ชอบมาตอแยเธอทุกครั้งที่เจอหน้า “ฉันก็แค่หวังดี เห็นเธอเป็นน้องสาวไอ้เตอร์หรอกนะ” “ไม่ต้องค่ะ เรื่องแค่นี้ฉันจัดการเองได้”แม้ปากจะพูดแบบนั้นออกไป ทั้งที่ในใจเธอยังไม่รู้เลยว่าทำไมรถที่เมื่อเช้าขับมาดี ๆ ถึงได้มาเสียตอนนี้ เธอพยายามสตาร์ทเท่าไหร่ก็ไม่ติด “จัดการได้ก็ดี งั้นฉันไปล่ะ แต่ก่อนไปจะบอกอะไรให้นะ ตอนนี้หกโมงกว่าแล้ว เธอน่าจะต้องอยู่ตรงนี้คนเดียวนะ” ใบหน้าสวยหันมองตามที่เขาบอก ก็พบว่าแทบไม่มีนักศึกษาหลงเหลืออยู่เลย เพราะเธอเสียเวลาอยู่ตรงนี้จนไม่สนใจเวลาว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว พลันใบหน้าเธอก็ค่อยถอดสีลงเรื่อย ๆ ยอมรับว่ากลัวบรรยากาศแบบนี้ มันวังเวงยังไงก็ไม่รู้ คนตัวสูงที่ยืนยกยิ้มมุมปากมองอาการของคนตัวเล็กที่กำลังหันมองซ้ายขวาอย่างระแวง เขาทำทีเป็นจะเดินหันหลังไปยังรถช็อปเปอร์คันใหญ่ของตัวเองที่จอดอยู่ไม่ห่างจากร
Read more
ตอนที่2 ขอความช่วยเหลือ
วิธีนี้เป็นวิธีที่ง่ายก็จริง แต่พี่ชายเธอก็จะบ่นที่ปล่อยให้รถหม้อน้ำแห้งไม่ดูแล เรื่องก็จะถึงพ่อกับแม่ แบบนี้เธอก็จะต้องโดนแม่บ่นอีก เผลอ ๆ อาจจะไม่ได้ขับรถอีกด้วยซ้ำ “ฉันไม่อยากให้พี่เตอร์รู้ แต่ถ้าพี่ไม่อยากช่วยก็ไม่เป็นไร เอาเบอร์ติดต่อร้านมาก็ได้ ฉันจะจัดการเอง” “เธอรู้เรื่องเกี่ยวกับรถเหรอ ขนาดรถหม้อน้ำแห้งยังไม่รู้เลย อย่าทำเก่งเลยดีกว่า” “นี่พี่!!! ฉันพูดด้วยดี ๆ นะ” “จะขอความช่วยเหลือคนอื่น เธอก็ต้องพูดดี ๆ นะถูกแล้ว หรือว่าคุณหนูแบบเธอไม่เคยพูดดีกับใคร” คาเทียร์พยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อระงับอารมณ์ของตัวเองที่เริ่มไม่ปกติ เพราะเขาเอาแต่แกล้งเธอไม่หยุด แถมหน้าตาก็ยียวนเสียเหลือเกิน ถ้าไม่ใช่เรื่องรถเธอคงไม่มายืนคุยกับเขาอยู่แบบนี้แน่ ๆ แต่ดูเหมือนเขาจะทำว่าตัวเองอยู่เหนือกว่าเธอ ที่ทำให้คนแบบเขามีความสำคัญขึ้นมา “เอาโทรศัพท์พี่มา ฉันจะเมมเบอร์ให้” มือหนาของตะวัน ล้วงเอาโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงออกมายื่นให้เธอ มองเธอกดเบอร์ใส่เครื่องเขาอย่างใจเย็น ก่อนจะลอบยิ้มออกมาเมื่อเห็นใบหน้าสวยตั้งใจกับสิ่งตรงหน้ามาก กับอีแค่เธอเมมเบอร์โทรศัพท์ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าเธอน่ามองนักก็ไ
Read more
ตอนที่3 เพิ่งเห็นว่าเธอน่ารัก
คาเทียร์สะบัดหน้าใส่ผู้ชายตรงหน้า เธอรู้หรอกว่าเขาแกล้งถามออกมาให้เธออายเล่น ๆ ที่ถูกเพื่อนทิ้งแบบนี้ แต่เขาคงลืมไปว่าตัวเองก็ไม่มีแฟนเหมือนกับเธอ “รอให้พี่หาแฟนได้ก่อนนะ ฉันถึงจะมีแฟน” “แล้วผู้ชายที่ต่อแถวรอถึงหน้ามหาลัย เธอเอาไปไว้ที่ไหน” ตะวันเลิกคิ้วถามด้วยท่าทางกวนอวัยวะเบื้องล่าง ทำให้คาเทียร์หมั่นไส้เขาอย่างหนัก“แล้วพี่เกี่ยวอะไรด้วย” “แล้วถ้าฉันไปต่อแถวล่ะ ถึงคิวฉันเธอจะสนใจฉันหรือเปล่า” “สองครั้งแล้วนะ” “สองครั้งอะไร?” “พี่พูดแบบนี้กับฉันสองครั้งแล้วนะ ตอนแรกก็คิดว่าพี่พูดเล่น แต่ตอนนี้ฉันเริ่มเชื่อจริงแล้วนะ” เมื่อวานเขาก็พูดทำนองนี้กับเธอ แต่พอเธอถามเขาก็บอกว่าเธอหลงตัวเอง แล้ววันนี้เขาก็พูดแบบนี้อีก จะไม่ให้เธอคิดได้ยังไงว่าเขาหลงเสน่ห์เธอจริง ๆ “ตอบคำถามฉันมาก่อน” “พี่ก็รู้ว่าพี่ไม่ใช่ผู้ชายในสเปกฉัน อีกอย่างเราสองคนไม่เหมาะสมกันหรอก ตัวเองยังเคยบอกว่าฉันเป็นคุณหนูเท้าเหยียบไม่ถึงพื้น มาวันนี้พูดแบบนี้ คิดว่าจะหลอกฉันได้หรือไง” “ฮ่า! ฮ่า!”ตะวันขำท่าทางของเธอ ที่ทำปากขมุบขมิบด่าเขา อันที่จริงเขาเริ่มสังเกตุมานานแล้วว่าเธอไม่ได้เหมือนภาพลักษณ์ที่ทุกคนบอก ที่เขาไ
Read more
ตอนที่4 หมดอารมณ์
“แล้วพี่เขาจะติดต่อกลับมาหากูไหมว่ะ หรือว่ากูควรทำเป็นติดต่อไปหาพี่เขาดี” “กูเชื่อเลย มึงมันบ้าอีเทียร์ ชอบเขาแต่ทำเป็นหยิ่งใส่เขา หยุดคีฟลุคคุณหนูสักทีเหอะ เดี๋ยวจะขึ้นคาน” “ปากเสียอีมิล คนนี้แหละที่เหมาะเป็นพ่อของลูกกู”ดวงตากลมโตเหม่อลอยขึ้นไป ในเมื่อตอนนี้เธอเองก็รู้แล้วว่าเขาก็ชอบเธอ คงไม่แปลกใช่ไหมถ้าเธอจะทักไปหาเขาก่อน อาจจะเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าก็ได้ “เดี๋ยวคืนนี้กูจะทักไปหาพี่เขาก่อน พวกมึงรอดูกูได้เลย”ทั้งมิลลิและปลายฝนส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ “นั่นพวกคาเทียร์นิ นั่งทำอะไรตรงนั้น” คาเตอร์เห็นน้องสาวตัวเองนั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนก็หยุดยืนดูและทักขึ้นมา เขาเดินมาจากคณะกับตะวัน ซึ่งก่อนที่คาเตอร์จะทักขึ้นมานั้น ตะวันเห็นหญิงสาวนั่งอยู่ตรงนั้นนานแล้ว และได้เห็นผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้าไปพูดคุยกับเธอด้วย ก่อนหน้าเขาก็เคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้หลายครั้ง อีกทั้งผู้ชายหลายคนก็เคยพูดถึงเธอบ่อย ๆ แต่ทว่าเขากลับไม่รู้สึกอะไร ไม่เหมือนตอนนี้ที่เขารู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ที่เห็นแบบนี้ ไม่รู้ว่าเขากำลังเป็นอะไร ทั้งที่ก่อนหน้าก็ไม่ได้ชอบเธอเสียด้วยซ้ำ เธอเป็นผู้หญิงที่คนละขั้วกับเขาอย่างสิ้นเชิ
Read more
ตอนที่5 ถูกวางยา
“กูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”ตะวันลุกขึ้นเดินแหวกฝูงชนไปเข้าห้องน้ำ ตอนนี้เขาเริ่มมึน ๆ เพราะเพื่อนชงเหล้าอย่างเข้ม เลยคิดว่าจะเดินไปล้างหน้าเสียหน่อย ระหว่างที่กำลังเดินอยู่ หางตาเขาเหลือบไปเห็นคาเทียร์กำลังนั่งอยู่กับเพื่อน แต่ทว่าเพื่อนคนนั้นเขาไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน คงจะเป็นเพื่อนในคณะที่เขาไม่รู้จัก เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไร เขาก็เดินเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตา ก่อนจะเดินออกมาเพื่อจะไปสูบบุหรี่ตรงหลังร้าน เดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว เพราะใจมันกังวลบางอย่าง หางตาก็เหลือบไปตรงที่คาเทียร์นั่งอยู่อีกครั้ง แต่กลับไม่พบเธอนั่งอยู่ตรงนั้นแล้ว มีเพียงเพื่อนของเธอที่ยังนั่งอยู่ที่เดิม ขายาวเลยเดินไปมองหาตรงหน้าห้องน้ำหญิงที่แน่นขนัด แต่ก็ไม่เห็นเธอปะปนอยู่ตรงนั้น ภายในใจก็เริ่มกังวลขึ้นมาอย่างหนัก เลยเดินตรงไปยังเพื่อนของเธอที่นั่งอยู่ที่โต๊ะคนเดียว “คาเทียร์ไปไหน?” “คะ?”หญิงสาวคนนั้นทำหน้างุนงงใส่เขา “ฉันถามว่าคาเทียร์ไปไหน” “พี่เป็นอะไรกับเธอเหรอ ถึงได้มาถามหากัน” ตะวันทำสีหน้าหงุดหงิด ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้หญิงเขาคงจะกระชากคอถามเธอไปแล้ว ตอนนี้เขาเริ่มคิดไปถึงว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีกับเธอ เพราะจา
Read more
ตอนที่6 ต้องการ(Nc++)
หลังจากพูดจบมือหนาก็จับท้ายทอยเธอเข้ามารับจูบดุดันของเขาทันที ต้องโทษที่เธอยั่วให้เขาต้องข่มอารมณ์ ทำให้รสจูบของเขาควบคุมไม่ได้ เขาสอดลิ้นเข้าไปในโพลงปากนุ่มของเธอ รู้สึกถึงรสชาติแอลกอฮอล์ที่เธอดื่มเข้าไป มือหนาของเขาเริ่มลูบไล้ตรงแขนเล็กของเธอ ก่อนจะขยับมาเรื่อย ๆ จนถึงเต้าอวบอิ่มที่คนตัวเล็กเด้งสู้ ให้เขาบีบมันได้อย่างถนัดถนี่ "อืม"ลิ้นร้อนเกี่ยวพันลิ้นเล็กของเธออย่างเมามันส์ อารมณ์กระสันพุ่งถึงขีดสุด ก่อนที่เขาจะผละจูบออก "ฉันไม่มีถุงยางนะ" คาเทียร์ไม่สนใจคำพูดของเขา อารมณ์เธอไปไกลกว่านั้นมากแล้ว เธอปลดเดรสสายเดี่ยวของตัวเองลงไปกองอยู่ที่เอวเล็ก จับมือหนาของเขามาบีบเค้นเต้าอวบของเธอ จนจุกสีหวานขึ้นแข็งเป็นตุ่มไต สู้นิ้วเรียวที่บีบบี้หยอกล้ออย่างรุนแรง "อ๊าสส ฉันต้องการตอนนี้"เสียงหวานร้องครวญคราง ตะวันก้มลงซุกใบหน้าหล่อเหลาเข้าตรงร่องอกของเธอ สูดดมกลิ่นหอมของกายสาว เขาใช้ลิ้นปาดเลียตรงนั้นย้ำ ๆ จนร่างเล็กสั่นสะท้าน เชิดหน้าขึ้นกัดริมฝีปาก มือเล็กก็กดหัวเขาเอาไว้ "ดูดแรง ๆ พี่ดูดนมฉันแรง ๆ อ๊าสส" จะว่าเธอบ้าก็ได้ แต่ตอนนี้เธอต้องการจริง ๆ เธอต้องการเขามาก อยากให้เขาปรนเปรอเธ
Read more
ตอนที่7 ไม่มีที่สิ้นสุด(Nc20+)
“พอก่อน…ค่อยไปต่อคอนโด”กว่าตะวันจะผละเธอออกไปได้ ก็ต้องโดนเธอขย่มสามรอบติด คนตัวเล็กไม่น่าเชื่อว่าจะแรงดีไม่มีตก ถ้าเขาไม่ใช้แรงขัดขืนเพราะไม่อยากทำที่ลานจอดรถอีกแล้ว เธอคงไม่ยอม ขนาดตอนนี้เขาจะให้เธอใส่เสื้อผ้า ร่างเล็กยังขัดขืนเขา เอามือเล็กมาลูบอกแกร่งของเขาไปมาด้วยสายตายั่วยวน เขาต้องท่องไว้ในใจว่าเธอโดนยา ถ้าไม่โดนเธอคงไม่ทำหน้าตา ท่าทางแบบนี้กับเขาแน่ นับว่าเป็นการฝึกความอดทนอย่างดี ตลอดเวลาขับรถ เธอดึงชุดเดรสของเธอลงโชว์เต้าอวบของตัวเอง ใช้มือข้างหนึ่งบีบนวด อีกข้างก็เอาสอดในกางเกงยีนส์ของเขา แล้วล้วงเอาแก่นกายใหญ่มาสาวรูด “ซี้ด~ เธอทำฉันไม่มีสมาธิขับรถ” มือเล็กแสนนุ่มที่สัมผัสลำใหญ่ของเขาไปมา ก่อนที่เธอจะทำในสิ่งที่เขาไม่คิดคือก้มหัวลงมาอ้าอมความแข็งขืนเข้าปาก ถึงตอนนี้เขาต้องขบกรามกลั้นเสียงครางของตัวเองอย่างหนัก พยายามโฟกัสที่การขับรถ แต่เหมือนเธอจะแกล้งเขาด้วยการดูดดึงแรงจนความอารมณ์กระสันพลุ่งพล่าน “อ๊าสส เธอจะดูดให้ขาดเลยหรือไง ซี้ด~ คาเทียร์ ไปเอามาจากไหน”การทำรักของเธอทำให้เลือดในกายเขาสูบฉีดอย่างหนัก มือหนาลูบหัวเล็กของเธอ ที่ผงกขึ้นลงให้แก่นกายเข้าออกปากเล็กอย่าง
Read more
ตอนที่8 ได้แล้วก็ทิ้ง
ตะวันตื่นขึ้นมาเพราะเสียงโทรศัพท์ที่แผดร้องอย่างหนัก มือหนาควานหาคนตัวเล็กที่เขานอนกอดก่ายทั้งคืน แต่ทว่ากลับพบเพียงความว่างเปล่า ร่างสูงสะดุ้งตกใจลุกขึ้นขยี้ตามองหาคาเทียร์อีกครั้ง แต่ก็ไม่พบเธออยู่ในห้องนี้แล้ว มือหนากำเข้าหากันแน่นด้วยความโมโหที่ถูกเธอทิ้งให้นอนแก้ผ้าอยู่คนเดียว คาเทียร์ยังไงก็ยังเป็นคาเทียร์อยู่วันยังค่ำ เธอแสบมากที่กล้าทิ้งเขาไว้แบบนี้ แต่ทว่าเธอคิดผิด เพราะครั้งนี้เขาจะไม่ยอมให้เธอทำอย่างที่ตัวเองต้องการได้อีก “ได้แล้วคิดจะทิ้งกันเหรอ มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกคาเทียร์”เสียงทุ้มบ่นพึมพำด้วยความโมโห เขารีบหยิบเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมาสวมใส่อย่างลวก ๆ ก่อนจะเดินไปโบกแท็กซี่หน้าโรงแรมม่านรูด ในชีวิตไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน ผู้หญิงอะไรทำเขาเจ็บใจอย่างหนัก ต้องนั่งรถกลับไปเอารถที่จอดไว้ที่ผับ แล้วก็กลับคอนโด เพื่อนก็โทรเข้ามาไม่หยุด คงสงสัยว่าเมื่อคืนเขาบอกว่าจะไปห้องน้ำแล้วก็หายไปเลยทั้งคืน แต่ตอนนี้ในหัวเขาไม่มีอารมณ์คิดเรื่องนั้นอีกแล้ว เขากดโทรออกหาคนตัวดี ที่กล้าทิ้งเขาไว้ที่ม่านรูดคนเดียว รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่มีรถกลับ เธอยังกล้าทำกับเขาแบบนี้ แต่ทว่าเขาโทรเ
Read more
ตอนที่9 ไม่ง่ายอย่างที่คิด
“ลงมา”ตะวันบอกเสียงเรียบเมื่อรถจอดสนิท แต่ทว่าคนตัวเล็กยังคงนั่งนิ่ง เหมือนไม่ได้ยินที่เขาพูด เลยต้องใช้ไม้เด็ดคือขโมยหอมแก้มเธอแรง ๆ ทันที ฟอด!!! “นี่…อย่ามาทำรุ่มร่ามนะ” “เธอมันนิสัยไม่ดี ได้ฉันแล้วคิดจะทิ้ง ผู้หญิงดี ๆ เขาไม่ทำกันหรอก” คาเทียร์ตาเบิกโพลงตกใจในคำพูดของเขา เธอพยายามนับหนึ่งถึงสิบในใจ ไม่รู้ตอนนี้เธอกำลังเผชิญกับปัญหาอะไรอยู่กันแน่ ระหว่างกลัวพี่ชายรู้กับต้องรับมือกับผู้ชายอย่างเขา“ถ้าฉันมันผู้หญิงไม่ดี พี่ก็อย่ามายุ่งกับฉันสิ” “เรามาไกลเกินกว่าที่จะพูดคำนั้นแล้ว ไปตกลงกันดี ๆ ดีกว่า”คำพูดดูดีเหลือเกิน ดีจนเธอรู้สึกหมั่นไส้ อยากจะด่าเขา แล้วดูเถอะแทบจะเดินกอดเธออยู่แล้ว "ได้กันแล้ว พี่ต้องทำตัวเบอร์นี้เลยเหรอ" "เบอร์ไหน?"เขายักคิ้วกวนเธอ"เบอร์ตองหรือเปล่า" "พูดจาทุเรศ"เสียงหวานพึมพำด้วยความหงุดหงิด แค่ไม่ถึงชั่วโมง เธอก็ปวดหัวตุบ ๆ ที่ต้องอยู่ใกล้ผู้ชายคนนี้ หน้าตา ท่าทางก็ดูเหมือนจิ๊กโก๋ ไม่รู้คืนก่อนเธอนอนกับเขาไปได้ยังไง "เข้ามาสิ" ถึงท่าทางจะดูเถื่อนแต่รสนิยมการใช้ชีวิตดีใช้ได้ ถ้าไม่นับรถช็อปเปอร์คันใหญ่ของเขา คอนโดที่พักก็หรูหรา เข้ามาเธอก็เดินไปนั่งท
Read more
ตอนที่10 ปฏิเสธร่างกายไม่ได้(Nc20+)
“ว้าย!!! นี่พี่ปล่อยฉันนะ” พลั่ก!!! ตุ๊บ!!! ตะวันสะบัดร่างเล็กลงบนที่นอนอย่างแรง ก่อนที่เขาจะคร่อมร่างเล็กของเธอไว้“หยุดดิ้น ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก ถ้าเธอไม่ยอม” “ใครจะยอมให้พี่ทำแบบนั้นอีก ถ้าฉันมีสติฉันไม่เอาคนอย่างพี่หรอก”สิ้นสุดคำพูดแสนหยาบคายที่กระแทกกลางใจคนตัวสูง ริมฝีปากหนาก็ประกบปากจูบรุนแรงริมฝีปากอวบอิ่มของเธอทันที เขาจูบดุเดือดราวกับต้องการลงโทษเธอที่พูดจาดูถูกเขานับครั้งไม่ถ้วน จูบจนได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในปาก คาเทียร์ใช้แรงสะบัดใบหน้าหนีเขา แต่เธอสู้แรงเขาไม่ได้เลยได้แต่ปล่อยให้เขาจูบเธออยู่แบบนั้น จากตอนแรกจูบป่าเถื่อนเต็มไปด้วยความหยาบคาย ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นจูบแสนหวานเหมือนต้องการปลอบใจกับการกระทำก่อนหน้า มือเล็กของคาเทียร์ยกขึ้นลูบไล้แผ่นหลังแกร่งของเขาอย่างลืมตัว ร่างกายเธอเริ่มโอนอ่อนลงไปเรื่อย ๆ จนมีความรู้สึกมวลท้องน้อยวูบโหวงราวกับมีผีเสื้อบินวนอยู่นับล้านตัว ตะวันที่เห็นเธอเริ่มคล้อยตามเขาแล้ว มือหนาของเขาก็ยกขึ้นบีบอกอวบอิ่มของเธอเบา ๆ เพื่อสร้างสัมผัสแปลกใหม่ให้กับเธอ เขาค่อย ๆ ทำทุกอย่างแบบใจเย็น “อือ อืม”เสียงหวานครางผะแผ่วออกมาเบา ๆ จากลำคอ ร่างก
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status