เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 24
บทล่าสุด
พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี บทที่ 1588
“รักษาโรคอย่างนั้นหรือ?” เซียวเหิงมีสีหน้าไม่เข้าใจ มุมปากกระตุกเป็นรอยยิ้มหยันตนเอง “ข้าเป็นโรคอะไรกันแน่ ขนาดเจ้าสำนักราชาโอสถผู้เกรียงไกรยังไร้หนทางรักษา?”เฉียวเนี่ยนหามีแก่ใจจะล้อเล่นกับเขาไม่ นางกล่าวเพียงว่า “อาจเป็นพิษกู่ แต่ทุกอย่างต้องรอให้พบสตรีชาวหนานเจียงนางนั้นก่อนจึงจะยืนยันได้”พิษกู่อย่างนั้นหรือ?รอยยิ้มบนใบหน้าของเซียวเหิงค่อย ๆ เลือนหายไป ที่แท้ฝันร้ายตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา ล้วนมีสาเหตุมาจากพิษกู่หรอกหรือ? แววตาของเขาหม่นแสงลงโดยไม่รู้ตัวเมื่อเฉียวเนี่ยนเห็นเช่นนั้น ก็ไม่รู้จะปลอบประโลมอย่างไร จึงหันไปมองนอกรถม้าแทนนางลอบทอดถอนใจในอก... ยังเหลือการเดินทางอีกตั้งสามวัน...ล้อรถบดขยี้ไปบนถนนแผ่นหินที่ขรุขระของเมืองไป๋สุ่ย ส่งเสียงกระทบดังทึบหนัก ก่อนจะหยุดลง ณ มุมอับที่ห่างไกลผู้คนแห่งหนึ่งอิ๋งชีลงจากรถเป็นคนแรก เขากวาดสายตามองไปรอบบริเวณด้วยความระแวดระวังกระท่อมเบื้องหน้ามีขื่อประตูต่ำเตี้ยราวกับถูกกาลเวลากดทับจนหลังค่อม บานประตูทำจากไม้ผุหลายแผ่นนำมาปะติดปะต่อกัน เต็มไปด้วยรอยแตกร้าวลึกบ้างตื้นบ้าง สีสันซีดจางกลายเป็นสีน้ำตาลเทาคร่ำครึ ขอบประตูถูกมอ
พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี บทที่ 1587
สัมผัสแรกที่ฟื้นคืนคือเปลือกตาอันหนักอึ้ง เขาพยายามฝืนปรือตาขึ้นจนเปิดออกได้เพียงรอยแยกเล็ก ๆแสงอันเจิดจ้าสาดเข้ามาในฉับพลัน ทำให้เขาต้องหลับตาลงอีกครั้งด้วยความระคายเคือง ครั้นเมื่อค่อย ๆ ลืมตาขึ้นใหม่อีกครา ภาพที่พร่ามัวจึงเริ่มกระจ่างชัดขึ้น เขาพบว่าตนกำลังนอนอยู่ในรถม้าคันแคบทว่าวิ่งได้อย่างเรียบเรื่อย ใต้ร่างรองรับด้วยฟูกหนานุ่ม ...และในยามนั้นเอง เขาก็ได้เห็นนางเฉียวเนี่ยนนั่งพิงผนังรถม้าอยู่ฝั่งตรงข้าม นางหลับตาลงคล้ายกำลังงีบหลับพักผ่อนแสงแดดอันเจิดจ้าและอบอุ่นในยามสายของวสันตฤดู ลอดผ่านช่องว่างของม่านรถม้าที่สั่นไหวเล็กน้อย ตกกระทบลงบนใบหน้าด้านข้างของนางพอดิบพอดีแสงนั้นขับเน้นกรอบหน้าอันนุ่มนวล ทอดเงารูปพัดลงใต้ขนตาที่ยาวหนาเป็นแพ สันจมูกโด่งรั้นงดงาม ริมฝีปากสะท้อนแสงเป็นสีชมพูระเรื่อดูสุขภาพดีแสงอาทิตย์ที่อาบไล้รอบกายทำให้นางดูราวกับถูกฉาบด้วยขอบทองคำจาง ๆ ดูสงบเงียบและงดงามจับใจชั่วขณะที่จิตใจล่องลอย กาลเวลาคล้ายจะหมุนย้อนกลับไปเมื่อนานแสนนานมาแล้วในรถม้าเช่นนี้ แสงแดดเช่นนี้ และนาง... ก็เป็นเช่นนี้ยามนั้น นางยังเป็นเพียงเด็กสาวตัวน้อยที่แสนซุกซนและร่าเ
พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี บทที่ 1586
เมื่อเห็นสีหน้าของเฉียวเนี่ยนย่ำแย่ถึงเพียงนั้น อิ๋งชีคล้ายจะนึกสิ่งใดขึ้นได้ เสียงทุ้มต่ำของเขาดังขึ้นท่ามกลางพุ่มไม้อันเงียบสงัด ประหนึ่งก้อนหินที่ถูกโยนลงกลางผืนน้ำอันนิ่งสนิท ทำลายความเงียบงันอันเยือกเย็นในใจของเฉียวเนี่ยนลง: “ท่านเจ้าสำนัก... เมื่อหลายปีก่อนในยามวิกฤต ข้าน้อยเคยช่วยชีวิตสตรีชาวหนานเจียงผู้หนึ่งที่เชี่ยวชาญวิชาคุณไสย นามว่าอากู่น่า เท่าที่ข้าน้อยสืบทราบในภายหลัง นางมิใช่นักปรุงคุณไสยธรรมดา ฝีมือของนางนั้น... ล้ำลึกเหนือสามัญยิ่งนัก นับเป็น ลิขิตสวรรค์ ที่ข้าน้อยเพิ่งได้รับข่าวว่า ยามนี้นางพำนักอยู่ที่เมืองไป๋สุ่ยซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ หากเร่งควบม้าเร็ว เพียงสามวันก็ถึงขอรับ”เฉียวเนี่ยนเงยหน้าขึ้นในทันใด ประกายไฟแห่งความหวังอันริบหรี่ทว่าโชติช่วงพลันจุดติดขึ้นในดวงตา ขจัดไอเย็นแห่งความสิ้นหวังก่อนหน้าให้มลายสิ้นคำพูดของอิ๋งชีประดุจเชือกช่วยชีวิตที่ทอดลงมากลางหุบเหวอันมืดมิดจนมองไม่เห็นแม้แต่ฝ่ามือตนเองนางจ้องเขม็งไปที่อิ๋งชี: “เจ้าแน่ใจหรือว่าจะพบนาง? แล้วนางจะยอมช่วยหรือไม่?”แววตาของอิ๋งชีราบเรียบทว่ามั่นคง: “ยามที่ข้าน้อยช่วยชีวิตนางในครานั้น นางเคยให้ส
พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี บทที่ 1585
เฉียวเนี่ยนละมือออก พยายามข่มความหนักอึ้งและความรู้สึกไร้หนทางที่ถาโถมเข้ามาในอก นางปรับน้ำเสียงให้ดูราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ “ชีพจรยังคงเดิม แผลเก่ายังไม่ทุเลา ซ้ำจิตใจยังบอบช้ำเกินรับไหว จำต้อง... พักผ่อนให้มาก”นางสบตาเซียวเหิงพลางทอดเสียงอ่อนโยนลงอีก “เซียวเหิง เจ้าพักผ่อนให้ดีเถิด อย่าได้คิดฟุ้งซ่านเรื่องใด ข้าจะหาหนทางช่วยเจ้าเอง”เซียวเหิงกระตุกมุมปากคล้ายต้องการจะฝืนยิ้มเพื่อตอบรับคำปลอบโยนของนาง ทว่ารอยยิ้มนั้นยังไม่ทันเป็นรูปเป็นร่างก็พลันแตกสลายไป หลงเหลือไว้เพียงความเหนื่อยล้าที่ฝังลึกจนสุดหยั่ง”เขาสะบัดหน้าเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า: “อืม... ลำบากเจ้าแล้ว”เฉียวเนี่ยนถอยกายออกจากรถม้า ปิดประตูลงแผ่วเบา ตัดขาดความอึดอัดกดดันอันน่าอึดอัดใจจนแทบสำลักทิ้งไว้ภายในแสงแดดอบอุ่นในฤดูใบไม้ผลิอาบไล้ร่าง ทว่าเฉียวเนี่ยนกลับไม่รู้สึกถึงความอบอุ่นแม้แต่น้อย ในใจคล้ายมีมวลน้ำแข็งมหึมากดทับอยู่นางส่งสัญญาณให้เซียวเหอไปดูแลเกอซูอวิ๋น ส่วนตนเองเดินเลี่ยงไปยังพุ่มไม้เงียบสงัดบริเวณชายป่าข้างค่ายพักแรมอย่างแนบเนียนแสงแดดถูกกิ่งใบหนาทึบตัดแบ่งเป็นดวงเล็กดวงน้อยพร่างพ
พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี บทที่ 1584
ดวงใจขอเซียวเหอดิ่งวูบ ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นบีบขยี้ ทั้งยังคล้ายร่วงหล่นลงสู่ห้วงน้ำลึกอันเย็นเยียบเขามองบานประตูรถม้าที่ปิดสนิท ราวกับจะสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดมหาศาลที่น้องชายกำลังแบกรับอยู่เงียบๆเขาสูดลมหายใจเข้าลึก อากาศเย็นระรื่นในต้นวสันตฤดูไหลเวียนเข้าสู่ปอด ทว่ากลับไม่อาจปัดเป่าเมฆหมอกที่ปกคลุมอยู่ในใจให้จางหายไปได้เลยแม้แต่น้อยเขาหลุบตาลงมองเกอซูอวิ๋นแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ข้าจะไปดูเขาเสียหน่อย” พูดจบก็ก้าวตรงไปยังรถม้าใบหน้าอันงดงามหมดจดของเฉียวเนี่ยนเองก็ถูกปกคลุมด้วยร่องรอยแห่งความกังวล นางไม่ลังเลเลยแม้แต่นิดที่จะก้าวตามไปจนกระทั่งทั้งสองเดินมาหยุดลงที่ข้างรถม้าเซียวเหอก็ยกมือขึ้นเคาะประตูเบา ๆ พยายามปรับน้ำเสียงให้อ่อนโยนที่สุดประหนึ่งกำลังปลอบประโลมเด็กน้อยที่ขวัญอ่อน: “เหิงเอ๋อร์ วันนี้อากาศดีนัก เจ้าลงมาสูดอากาศข้างนอกหน่อยเถิด”ทว่าภายในรถม้ากลับเงียบสงัดราวกับไร้สิ่งมีชีวิตผ่านไปเนิ่นนานกว่าที่เสียงอันแหบพร่าและเปี่ยมไปด้วยแรงต้านของเซียวเหิงจะดังลอดออกมา “ไม่ต้อง”น้ำเสียงนั้นเจือไปด้วยความหงุดหงิดที่ถูกกดข่มไว้อย่างฝืนทนและความเห
พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี บทที่ 1583
เมื่อเรื่องสิ้นสุด ใครเล่าจะแยกแยะได้ว่าคืออาเพศดินถล่ม หรือพิบัติภัยจากน้ำมือมนุษย์? ต่อให้แว่นแคว้นจิ้งจะพิโรธดั่งอสนีบาตฟาดฟัน ก็คงได้แต่ยืนเผชิญหน้ากับผืนดินมอดไหม้อันสิ้นหวังนี้ แล้วทอดถอนใจอย่างไร้หนทางเท่านั้น!เมื่อคิดได้ดังนี้ อวี่เหวินฮ่าวก็หลุดหัวเราะออกมาในลำคอ เสียงหัวเราะนั้นกังวานก้องอยู่ในห้องศิลา แฝงไปด้วยความสาแก่ใจที่ชวนให้ผู้คนขนลุกชันแววตาของโหยวต๋าฉายประกายอำมหิต “แผนการของพระองค์ช่างลึกล้ำยิ่งนัก! สูงส่งกว่าองค์รัชทายาท... ไม่สิ สูงส่งกว่าไอ้คนโง่เขลาที่รู้แต่จะใช้กำลังอย่างองค์ชายใหญ่ตั้งกี่เท่าต่อกี่เท่า! ด้วยแผนซ้อนกลสามชั้นนี้ ต่อให้ฉู่จืออี้กับเฉียวเนี่ยนจะมีคนละสองชีวิต ก็เกรงว่าจะหนีไม่พ้นเงื้อมมือมัจจุราชในครานี้ไปได้!”ระหว่างที่กล่าว โหยวต๋าก็ประสานมือคารวะด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “องค์ชายทรงวางพระทัย ข้าน้อยจะทุ่มเทสุดกำลัง ไม่ให้เสียแรงที่ทรงมอบหมาย!”สิ้นคำ เขาก็หมุนตัวจากไป ร่างนั้นหลอมรวมหายไปกับความมืดมิดของราตรีอย่างรวดเร็วอวี่เหวินฮ่าวยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวในห้องตำรา แสงเทียนอาบไล้ลวดลายมังกรดิ้นทองบนฉลองพระองค์สีดำขลับจนดูราวกับมีชีวิต ดุดันป
บางทีคุณอาจจะชอบ
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X67.3K viewsในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ59.9K viewsคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้203.0K viewsห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน125.3K viewsSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้70.4K viewsมู่หรงเหว่ยว่าน ลิขิตหวนรัก
เซียงเทียน&ทาราโย271 viewsหวงรักเมีย(เด็ก)VIP
เจ้าหมูน้อย3.2K viewsพุบ่าวเฒ่า..สาววัยทีน
สิบห้ากันยา ราศีสิงห์632 views
