บทที่ 54 สุดยอดไม้ตายนารีพิฆาต

เราจะโยนโทรศัพท์ทิ้งลงแม่น้ำ หรือ

ย้ายบ้านหนีปิงปิงดี ความคิดในหัวของฉินฟ่านในตอนนี้ สับสนปนเปไปหมด ความจริงสิ่งที่เขากลัวที่สุด ไม่ใช่เรื่องถูกหลอกถูกบังคับขู่เข็ญให้ไปจับโจร

เขารู้สึกว่ามู่ปิงปิงเหมือนบ่อทรายดูด ยิ่งเขาเผลอใจเดินลงไปลึกมากเท่าไหร่จะยิ่งถูกดูดจนจมไปทั้งตัวและหัวใจ ยิ่งพัวพันกับเธอมากเท่าไหร่เขากลัวว่ายากจะหักใจลืมเธอ

…….

 สาว ๆ ของฉินฟ่านในช่วงนี้ก็ช่วยกันเลี้ยงดูคังยูนา เดี๋ยวพาเธอไปเล่นกับกระต่าย เดี๋ยวจับเธอแต่งตัวเหมือนตุ๊กตา

ของเล่นที่แต่ละคนซื้อมาฝาก วางกองสุมอยู่จนเต็มห้อง เยอะมากจนไม่รู้จะให้เล่นอะไรก่อน ว่าง ๆ พวกเธอก็หัดทำกับข้าว รึไม่ก็ตั้งโต๊ะเล่นไพ่นกกระจอกกัน

ส่วนฉินฟ่านในช่วงนี้ก็ฝึกวรยุทธอย่างหนัก เขารู้สึกว่าความเงียบสงบนี้ กำลังจะเลือนหายไป พวกนักฆ่าจะต้องลงมืออีกในเร็ว ๆ วันนี้อย่างแน่นอน

 หลังจากฝึกเสร็จ เขามักจะแวะมาหยอกล้อลูกสาวตัวน้อยเขาใช้นิ้วชี้เขี่ยแก้มเธอเบา ๆ

 “ติ๊งต่องติ๊งต่องคนสวยของป๊ะป๋า”

ฉี่ ๆ

 "ว้าย ตายแล้วยูนาหนูชงชาให้ป๊ะป๋ากินเหรอจ๊ะ"

 สาว ๆ พากันขำกลิ้ง หัวเราะจนตัวโยกเมื่อเห็นนังหนูยูนาฉี่เป็นเส้นสายพุ่งเข้าปากของฉินฟ่านพอดีในตอนที่เขาก้มลงไปหยอกเธอ

"ฮ่า ๆ มีแววจริง ๆ ลูกพ่อน่าจะยิงปืนแม่น เอาไว้โตขึ้นอีกหน่อยพ่อจะสอนยิงปืนดีไหม"

 พอล้างหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ฉินฟ่านก็อุ้มคังยูนาไว้ในอ้อมแขนร้องเพลงกล่อมเบา ๆ ป้อนนมให้เธอจนหลับไป เจ้าตัวเล็กนี่ปากนิดจมูกหน่อยบอบบางน่ารักน่าทะนุถนอนจริง โตขึ้นคงเป็นสาวงาม ไม่รู้ว่าจะทำผู้ชายอกหักสักกี่คน

ลูกสาวกินนมอิ่มหลับไปแล้วเขาค่อย ๆ ดึงขวดนมออกจากปากน้อย ๆ ของเธอแล้วจับอุ้มซบกับหน้าอกตบหลังของเธอเบา ๆ เพื่อให้เรอออกมา

เขาอาจจะไม่ใช่พ่อที่ดีนักถึงจะเป็นคุณพ่อมือใหม่ แต่เขาก็จะพยายามเลี้ยงดูเธอให้ดีที่สุดเขาอุ้มเธอไปส่งให้พี่หลินฮัวเพื่อพาไปนอน

ฉินฟ่านติดนิสัยตื่นแต่เช้าตรู่ เช้านี้เขาเปลือยท่อนบนท่อนล่างใส่กางเกงวอร์มสีแดง ออกไปวิ่งมาสิบกิโลเมตร กลับมาก็ทำซิทอัพต่ออีกสองร้อยครั้ง ตามด้วยวิดพื้นอีกห้าร้อยครั้งเม็ดเหงื่อไหลหยาดหยดจากปลายคางตกลงพื้นจนพื้นนองไปด้วยเหงื่อ

 เขาหมั่นออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอกล้ามเนื้อร่างกายทุกสัดส่วนจึงแน่นฟิตเปี๊ยะได้รูปทุกสัดส่วน

 "โอ้ย…นี่พวกเราทำบุญสั่งสมมากันกี่

ชาตินะเนี่ย ทำไมสามีของพวกเราถึงได้มีเบ้าหน้า ที่สุดแสนจะกร้าวใจได้ร้ายกาจขนาดนี้นะ"

อิ๋งอิ๋งกินองุ่นไร้เมล็ดพลางพูดด้วยน้ำเสียงปานละเมอด้วยสายตาที่หรี่ปรือ

 "นั่นนะสินิสัยก็แสนจะอบอุ่นอ่อนโยนเรื่องบนเตียงรึก็สุดแสนจะเร้าใจ"

ซูหลิงพูดด้วยสายตาหวานเชื่อมพลางหนีบขาทั้งสองไว้แน่นแค่คิดเธอก็เกิด

อารมณ์แล้วรึเนี่ย

"ฉันชอบฟังคำหวาน ๆ ของเขาที่เขาพล่ำพรอดบอกรักที่ข้างหูฟังแล้วดีต่อใจชะมัดเลย"

โยโย่นอนคว่ำตัวกับพื้น พูดเสียงอู้อี้เพราะ ๆ ใช้สองมือเท้าคางมองดูสามีออกกำลังกายอย่างเพลิดเพลิน

พลางคิดว่าเธอเองก็ต้องหมั่นรักษาหุ่นทรวดทรงองค์เอวให้ดี เวลายืนคู่กับเขาถึงจะดูดีเชิดหน้าชูตาสามีได้

 เหลียนฟ่งเดินผ่านมาถึงกับงงเมื่อเห็นสามสาวล้วนทำตาปรือ ตกอยู่ในภวังค์แห่งความรัก ที่ชวนให้วาบหวามใจ เธอปรบมือดัง ๆ จนสามสาวต้องสะดุ้งสุดตัว

"นี่ พวกเธอมองจนน้ำลายไหลยืดแล้ว

งานการไม่มีทำกันรึไงถึงได้มานั่งเพ้อ

เจ้อกันอยู่ที่นี่"

"เจ๊ฟ่งมาเร็ว มาดูเร็ว ดูซะก่อนแล้วค่อยบ่น ดูสิสามีของพวกเราน่ากินขนาดไหน ทั้งกล้ามทั้งซิกแพคทั้งเบ้าหน้าเป็นเหลี่ยมเป็นมุมเลย แค่เขาโปรยยิ้มมา ฉันก็ใจละลายอ่อนระทวยไปทั้งตัวแล้ว"

โยโย่ชี้ชวนให้เหลียนฟ่งดู

 จริงด้วย เหลียนฟ่งคิดย้อนไปถึงวันแรกที่ได้เจอกับเขา เธอเองยังถึงกับหลุดปากพูดเสียงปานละเมอออกมาว่าหล่อจังเลย

 ซูหลิงเข็นราวแขวนเสื้อผ้ามาเบื้องหน้าของทุกคน

 "แท่นแท๊น…สาว ๆ ทั้งหลายฉันเพิ่งสั่งซื้อทางออนไลน์มา ฉันให้เจ๊ฟ่งคนสวยเลือกก่อนเลยพวกเธอก็มาเลือกด้วยถูกใจชุดไหนเอาไปได้เลยค่ะ"

 "ว้ายชุดนอนพวกนี้ทำไมมันถึงได้โป๊แบบนี้ล่ะ แหวกอกลึกถึงสะดือ แถมยังบางใสแจ๋วเหมือนกับไม่ได้ใส่อะไรเลยนะเนี่ย"

อิ๋งอิ๋งดึงชุดออกมาดู ถึงกับต้องทำตาโต พูดเสียงสั่นด้วยความตื่นเต้นเมื่อคิดว่าเธอต้องใส่ชุดพวกนี้

 "นี่แหละ สุดยอดไม้ตายนารีพิฆาต เราเป็นผู้หญิงก็ต้องรู้จักแต่งหน้าทาปาก หาชุดที่เหมาะกับตัวเองแต่งตัวให้สวย ๆ เวลาออกงานกับสามี จึงจะเชิดหน้าชูตาให้สามีได้

 เวลาอยู่ในห้องหอก็ต้องรู้จักเล่นกับใจของสามี ให้เขาเห็นเราในชุดนอนสุดแสนจะเซ็กซี่วับ ๆ แวม ๆ เหมือนปิดแต่ไม่ปิดกระตุ้นจนเขารู้สึกเลือดลมพลุ่งพล่าน

ฉันการันตีได้เลยว่าผู้ชายร้อยทั้งร้อยแพ้ไม้ตายนี้อย่างราบคาบแน่นอนล้านเปอร์เซ็นต์

 จะว่าไป ที่พวกเราใส่ชุดสุดแสนจะโป๊แบบนี้ ก็เพื่อเขาโดยเฉพาะใช่ไหม แน่นอน…เขาย่อมต้องพึงพอใจเป็นอย่างมากเพียงแต่บางครั้งเขาเป็นผู้ชาย เลยไม่ค่อยเอ่ยปากขอเรื่องพรรค์นี้เอง

 แต่ถึงเขาจะไม่เอ่ยปากก็ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่ต้องการ ฉันสมัครเมมเบอร์ให้พวกเธอทุกคนหมดแล้ว ทั้งคอร์สเรียนแต่งหน้า นวดหน้าบำรุงผิวฟิตเนสสปา ทำเล็บ

ทำผม เอาเป็นว่าพวกเราต้องสวยให้โลกตะลึงจนหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ทั้งหลายต้องอิจฉาสามีของพวกเรา เจ๊ฟ่งคนสวยเห็นด้วยไหมคะ"

 สามสาวเฮลั่นรุมกอดซูหลิงจนเธอหายใจไม่ออก

"ฮ่ะ ๆ สมกับเป็นซีอีโอมือทองไม่ว่าเรื่องอะไรเธอก็คิดออกมาได้อย่างสร้างสรรค์ เรื่องนี้ขอยกให้เธอเป็นเจ๊ใหญ่เลยละกัน

 โอ๊ะ เขาเดินมาโน่นแล้ว ทุกคนรีบเก็บชุดนอนก่อนเร็วเข้าเดี๋ยวความแตกกันพอดี"

 อิ๋งอิ๋งรีบเข็นราวเสื้อผ้าเข้าไปเก็บ

 ฉินฟ่านเดินยิ้มเหงื่อชุ่มโชกเข้ามา

 อิ๋งอิ๋งพาเขานั่งลงแล้วยื่นผ้าเช็ดหน้าให้เขาซับเหงื่อ โยโย่ยื่นแก้วน้ำส้มคั้นเย็นเจี๊ยบให้เขาดื่มเหลียนฟ่งคนหนึ่งอยู่ช่วงบน นวดไหล่นวดแขนคนหนึ่งอยู่ช่วงล่างนวดต้นขานวดน่อง สองสาวช่วยกันนวดคลายกล้ามเนื้อให้เขาอย่างขะมักเขม้น

"คุยอะไรกันอยู่เหรอท่าทางสนุกเชียว"

"พวกเรากำลังคุยเรื่องจะไปจ่ายตลาดว่าจะซื้ออะไรมาทำกับข้าวดีค่ะ"

 อิ๋งอิ๋งตอบแบบขอไปที

 "งั้นขอไปอาบน้ำก่อน เดี๋ยวผมไปด้วยจะได้ช่วยกันถือของ"

เขาพูดเสร็จก็หมุนตัวเดินไปอาบน้ำ

 "รีบเก็บเร็ว ๆ เข้าเดี๋ยวเขาจะเห็นซะก่อน"

 ตลาดสดในยามเช้าคลาคล่ำไปด้วยผู้คน แต่ยังดีที่ไม่ถึงกับเบียดเสียด เสียงของพ่อค้าแม่ขายร้องเชิญชวนคนที่เดินผ่านไปผ่านมาให้ซื้อของที่แผงของตนเสียงต่อรองราคาเสียงคนเข็นผักตะโกนบอกให้หลบหน่อย กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารโชยเข้าจมูก

พวกเธอเข้าแผงหมู แวะแผงผัก ชี้ชวนกันให้ดูปลาว่าจะเลือกตัวไหนถึงจะสด พอมาถึงแผนกอาหารทะเล อิ๋งอิ๋งถึงกับเขย่าแขนเหลียนฟ่งไปมา ราวกับเด็กน้อยตัวเล็ก ๆ

"เจ๊ฟ่งซื้อกุ้งไปด้วยนะ ชั้นชอบกินกุ้งเผามากเลย"

"ฮะ ๆ ได้เลย เราสองคนนี่ใจตรงกันชะมัด ฉันเองก็ชอบกินกุ้งเผาเหมือนกัน"

 "นี่ซื้อกุ้งเสร็จก็กลับกันได้แล้วพวกเธอแทบจะเหมามาหมดทั้งตลาดแล้วนะ"

ฉินฟ่านตะโกนบอก คิดไม่ถึงว่าผู้หญิงซื้อของราคาไม่กี่หยวนจะใช้เวลาเยิ่นเย้อเนิ่นนานแบบนี้ ทั้งเลือกของ ต่อรองราคา ไม่ถูกใจความสดก็ไปดูร้านอื่น ไม่ชอบขี้หน้าคนขายก็ไปดูร้านอื่น

สำหรับเขาแล้วไม่ว่าจะผักกาดขาวรึว่าหมูสามชั้นร้านไหน ๆ มันก็เหมือนกันหมดไม่ใช่เหรอพวกเธอสี่สาวเดินเล่น ซื้อของชิว ๆ สองมือว่างเปล่า แต่เขากลับเป็นกุลีทั้งแบกทั้งหามอยู่คนเดียวแล้วจะไม่ให้เขาบ่นได้ยังไง

 "ที่รักคุณอาสามาถือของเองนะ จำไม่ได้เหรอคะ"

เหลียนฟ่งหยิกหนึบเข้าที่เอวของเขา

เจ็บจนเขาต้องแยกเขี้ยวใส่

"โธ่ นี่ผมถือของจนแทบจะมองไม่เห็นทางเดินแล้วนะ"

 "เป็นผู้ชายก็ต้องเข้มแข็งอดทนหน่อยสิเดี๋ยวกลับไปจะให้รางวัลรับรองเลยว่าจะหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง"

เหลียนฟ่งกระซิบเสียงเบาตอนท้ายถึงกับเป่าลมเข้าหูของเขาเบา ๆ

 "จริง ๆ นะ ผมเรียนมาน้อยอย่าหลอกกันนะคราวนี้สู้ตายเลยโว้ย"

คราวนี้ฉินฟ่านยิ้มแก้มแทบปริเพราะคำว่ารางวัลเพียงคำเดียว

เธอบอกว่าอะไรนะ เมื่อครู่ฟังไม่ค่อยชัดสักเท่าไหร่ เต้น…รูด…เสาใช่คำนี้เลย

 กึ๋ย แค่คิดก็เสียวแล้วโว้ยบางทีอาจจะได้รางวัลใหญ่ ถึงขนาดบิ๊กโบนัสเลยก็ได้ตอนนี้ต่อให้เดินซื้อของอีกสามชั่วโมง เขาก็จะไม่บ่นซักคำ

 "นี่ ดูสิ ดูสิ ตรงนั้นมีตู้ถ่ายสติกเกอร์ด้วย พวกเราไปถ่ายรูปกันเถอะตั้งแต่กลับมาซูโจว ฉันยังไม่เคยถ่ายรูปเลย นะ ๆ"

 อิ๋งอิ๋งปั้นหน้าตาน่าสงสารทุกคนหันไปมองเจ๊ฟ่งเป็นตาเดียวกัน เจ๊ใหญ่ว่ายังไงทุกคนก็ว่ายังงั้นเหลียนฟ่งวางมาดชี้นิ้วไปข้างหน้าเหมือนแม่ทัพใหญ่สั่งให้ทหาร

บุกโจมตีข้าศึกที่อยู่เบื้องหน้า

 "จัดไป เลทโก"

"เอาล่ะฟังนะนี่คือกติกา ห้ามทุกคนเก๊กหล่อเก๊กสวยโดยเด็ดขาดต้องทำหน้าทะเล้น ๆ ยิ่งแปลกประหลาดจนหลุดโลกยิ่งดีเข้าใจไหม"

อิ๋งอิ๋งดี๊ด๊าออกหน้าออกตาด้วยความดีใจพลางอธิบายกฎกติกามารยาท

ในการถ่ายรูปสติ๊กเกอร์ให้ทุกคนฟัง

 “ให้ฉันถ่ายก่อน”

 “นี่อย่าบังฉันสิ”

 “ยิ้มหวาน ๆ กันหน่อย”

 “เดี๋ยวขอแต่งหน้าก่อน รอด้วยสิ”

 ในที่สุดรูปตลก ๆ น่ารัก ๆ ก็ถูกถ่ายออกมาทั้งแลบลิ้นปลิ้นตา ทำปากจู๋ออกแนวเซ็กซี่ แอ๊บแบ๊วทำตาโต ใส่วิกผมสีแดงสีเขียวทำท่างัดข้อ รูปที่ถูกถ่ายออกมาเป็นที่พอใจของทุกคน

 แต่คนที่พออกพอใจมากที่สุดกลับเป็นฉินฟ่านเพราะเขาไม่เคยประสบการณ์แบบนี้มาก่อน พอกลับถึงบ้านสี่สาวช่วยกันทำกับข้าว เขาเอาแต่นั่งบนโซฟาดูรูปไป หัวเราะเสียงดังลั่นบ้านไปอยู่คนเดียว

 บางทีทนขำไม่ไหว ถึงขนาดเอามือทุบหมอนอิงจนดังพลั่ก พลั่ก! สี่สาวเมื่อได้

ยินเสียงหัวเราะของเขา พวกเธอก็พลอยมีความสุขไปด้วย

พระจันทร์คืนนี้ทอแสงสว่างดูนวลตา ให้ความรู้สึกทั้งสวยงามทั้งเปลี่ยวเหงา คืนนี้จะมีคู่รักที่นั่งแนบชิดอิงแอบ พร่ำพลอดบอกรักกันสักกี่คน จะมีคนสมหวังใน

ความรัก จนโลกทั้งใบกลายเป็นสีชมพูเยอะไหมนะ แล้วจะมีคนที่ผิดหวัง จนต้องนอนร้องไห้ หมอนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาบ้างรึเปล่า

 แต่ว่าในค่ำคืนที่สุดแสนจะโรแมนติกนี้ สาวสวยหุ่นดีอย่างมู่ปิงปิงคนนี้ กำลังนั่ง

ด่าคนอย่างไฟแล่บแบบสาดเสียเทเสียอยู่บนดาดฟ้าเพียงลำพังคนเดียว

อ้อ ขออภัยลืมไปว่ามีแมลงสาบห้าหกตัวที่ไต่ข้างฝาผนังดาดฟ้าอยู่เป็นเพื่อนเธอ เธอยกเบียร์กระป๋องขึ้นดื่มอั่ก อั่ก อั่กแบบไม่บันยะ บันยัง

 "ฮึ…ไป…ไปให้พ้นหน้าฉันเลย ไอ้บ้า

ไอ้หมอเถื่อนไอ้คนลามกเฮงซวย ไอ้คนเลวบัดซบ"

นี่เธอเริ่มเมาแล้วรึไง ทำไมถึงได้มี

แต่ใบหน้าของไอ้คนเจ้าเล่ห์ฉินฟ่าน ลอย

ไปลอยมาอยู่เบื้องหน้าเธอเดี๋ยวโผล่ตรงโน้น เดี๋ยวโผล่มาตรงนี้

บางครั้งเธอยังเห็นแมลงสาบที่มีหัวเป็นฉินฟ่านยิ้มอย่างกรุ้มกริ่มอีกด้วย จนเธอทนไม่ไหวต้องเอากระป๋องเบียร์ขว้างมัน

 แต่อาการไข้ใจแบบนี้เธอเป็นมาสามสี่วันแล้วนี่นาไม่ใช่เพราะความเมาแน่ ๆ ไม่ว่าเธอจะทำอะไร ก็คิดถึงแต่ไอ้คนเจ้าชู้คนนี้อยู่ตลอดเวลา ความรู้สึกนี้ราวกับที่เขาเรียกกันว่าลมหายใจแห่งความคิดถึง

หูของเธอแว่วเสียงฝีเท้าเดินใกล้เข้ามา

จนเธอต้องหันหน้าไปดูด้วยสายตาที่หรี่ปรือเพราะความเมา เธอมองเพ่งแล้วเพ่งอีกจึงเห็นว่าเป็นฉินฟ่านไอ้คนเจ้าชู้

เธอไล่ไอ้ภาพลวงตาเฮงซวยด้วยน้ำเสียง

ที่อ้อแอ้

"ชิ้ว ๆ…ไปเล้ย ไม่ต้องมาสนใจ

ช้าน ดื่ม…วันนี้ต้องมาวกันไปข้างหนึ่ง"

ฉินฟ่านเดินเข้าไปหาเธอช้า ๆ มู่ปิงปิงวันนี้ไม่เหมือนหมวดมู่ที่เขารู้จัก เธอนั่งบนแคร่ไม้ สีหน้าเริ่มแดงกล่ำเพราะฤทธิ์เบียร์ เธอไม่กลัวเขาทำมิดีมิร้ายบ้างเลยรึไงถึงได้โทรเรียกให้เขามาตอนเธอเมา แต่ท่าทางในวันนี้ของเธอ ดูอ่อนแอแปลก ๆ พิกลเหมือนลูกนกตัวน้อยที่ตากฝนจนเนื้อตัวหนาวสั่นต้องการไออุ่นจากใครสักคน

"คุณเมาแล้วไปนอนเถอะตื่นขึ้นมาคุณจะรู้สึกดีขึ้นเอง"

ฉินฟ่านมองดูกระป๋องเบียร์ ที่ทิ้งเกลื่อนอยู่บนพื้นกว่าสิบกระป๋อง พร้อมอุ้มเธอขึ้นมาโดยไม่ฟังเสียงคัดค้าน ที่อยากจะดื่มต่ออีกสักยกไม่ว่าจะทุบตีร้องโวยวายยังไงเขาก็ไม่สน ยังคงอุ้มพาเธอไปส่งที่ห้องนอน

 เขาวางเธอลงบนเตียงนอนอย่างเบามือ แล้วยืดตัวขึ้นกำลังจะเดินออกไปแต่เธอกลับดึงมือเขาอย่างแรงจนเขาเสียหลักล้มลงมาข้าง ๆ ตัวเธอเธอพลิกตัวขึ้นคร่อมทับบนตัวเขาสายตาทั้งคู่ประสานกัน

 "ฉันสวยไหม"

เธอถามด้วยเสียงอ้อแอ้กลิ่นเบียร์เตะจมูกของเขา

"สวย คุณเป็นผู้หญิงที่สวยมาก แล้วก็เมามากด้วย ควรที่จะนอนพักผ่อนได้แล้ว"

 "คุณรักฉันรึเปล่า"

 "รัก รักมาก รักมากที่สุดของหัวใจเลย"

เธอยิ้มด้วยความพอใจแล้วไม่พูดพล่ามทำเพลงก้มลงกัดหัวไหล่ของเขาอย่างแรง เขาก็นอนนิ่งปล่อยให้เธอกัดซะงั้น

"ถ้าคุณทำให้ฉันเสียใจฉันจะกัดคุณให้ตายไปเลย"

 เขากำลังจะร้องบอกอีกครั้งว่าเธอนั้นเมาแล้ว แต่เธอกลับจูบปิดปากเขาเสียก่อน แล้วจัดการถอดเสื้อผ้าของเขาและของเธอ เสียงสวบซาบจากการถอดเสื้อผ้าทำให้รู้สึกราวกับอุณหภูมิในห้องเริ่มร้อนผ่าว

นี่เธอกำลังเล่นกับไฟเองนะ เขาเองก็มีใจให้เธอเต็มร้อยอยู่แล้วเธอยังจะมาทำแบบนี้อีกเขายังจะทนไหวอีกหรือ

 ในบรรดาสาวงามของเขา ทุกคนล้วนมีเสน่ห์ความงามกันคนละแบบ แต่มู่ปิงปิงมี

ทรวดทรงองค์เอวที่ทรงเสน่ห์อวบเร้าใจเป็นที่สุด พูดให้เข้าใจง่าย ๆ ก็คือ นมเป็นนม ตูดเป็นตูดเอวบางเหมือนมดตะนอย โดยเฉพาะเวลาที่เธออยู่ในชุดเครื่องแบบตำรวจ

ภายใต้แสงโคมไฟสีหน้าแดงระเรื่อเพราะฤทธิ์เบียร์ยิ่งงดงามชวนมอง มือของฉินฟ่านค่อย ๆ ลูบไล้เรียวขาได้รูปของเธออย่างเบามือ ทั้งสองตอนนี้ต่างเหลือแค่ชุดชั้นใน เขายื่นมือไปค่อย ๆ ปลดตะขอยกทรงแล้วถอดมันออก เธอหลับตาลงด้วยความอาย แต่ก็ยินยอมแต่โดยดี

 ไม่ทราบว่าเป็นเพราะแอร์เย็นเกินไปรึเปล่า หน้าอกใหญ่กลมกลึงได้รูปอวบอัดเต่งตึงไม่หย่อนคล้อยของมู่ปิงปิงพลันสั่นสะท้านเบา ๆ จนยอดอกอวบอิ่มสีชมพูที่ชูชันสั่นไหวไปมา

 เขาค่อย ๆ บรรจงดูดกลืนมันอย่างช้า ๆ จนร่างของเธอสั่นระริกเพราะไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องผู้ชาย นี่เป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับเธอ เขาไม่เร่งรีบค่อย ๆ เล้าโลมให้เธอผ่อนคลายขาของทั้งคู่เสียดสีกันไปมาเบา ๆ มือของเขาลูบไล้เรียวขางามของเธอไปมา เขาค่อย ๆ ลูบคลำบีบเค้นอกอวบอึ๋มของเธอ พร้อมขบกัดติ่งหูของเธอเบา ๆ จนเธออดไม่ไหวต้องส่งเสียงร้องครวญครางออกมา

ไรขนอ่อนของเธอกระทบแสงไฟที่สาดส่องมาดูงดงามแปลกตา ปลายลิ้นของเขาลากเลื้อยไปมาอย่างช่ำชองเริ่มจากจากซอกคอร่องอก สะดือ ไล่ต่ำลงไปเรื่อย

เธอมอบกายมอบใจให้เขาจนหมดสิ้นยินยอมให้เขาลิ้มรสความหวาน จากตัวเธอทุกกระเบียดนิ้วตามที่เขาต้องการจนเธอเริ่มเกิดอารมณ์ขึ้นมาทีละน้อยจนรู้สึกฉ่ำแฉะมือของเขาล้วงไปถอดกางเกงในเธอออกแล้วค่อย ๆ จับขาเธอแยกออกแล้วยัดกระบองทองเข้าไปอย่างช้า ๆ

 ช่วงเวลาชวนระทึกขวัญนี้ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นราวกับขึ้นรถไฟเหาะตีลังกา เขาผ่านสนามรักมาอย่างโชกโชนมากมายจึงรู้จุดกระตุ้นที่ไวต่อความรู้สึกของผู้หญิงเป็นอย่างดี

 เขาค่อย ๆ บรรเลงเพลงรักอย่างนุ่มนวล ช่วงเวลาที่เปี่ยมสุขเช่นนี้แม้แต่เทพเซียนยังต้องอิจฉา เสียงร้องครวญคราง เสียงเตียงที่ดังเอี๊ยดอ๊าด เสียงหัวใจของทั้งสองคนที่พร่ำพรอดบอกรักกัน หากหยุดเวลาในช่วงเวลานี้ไว้ได้จะวิเศษถึงเพียงไหนกันนะ

รัก…คำเดียวสั้น ๆ แต่ความหมายของมันช่างยิ่งใหญ่จริง ๆ แล้วเขาก็พาเธอเสพความสุขตามประสาหนุ่มสาวที่มีไฟรักให้กัน

 จิ๊บ ๆ

 แสงแดดอุ่น ๆทะลุม่านหน้าต่างเข้ามาพร้อมกับเสียงนกร้อง มู่ปิงปิงในอ้อมกอดของฉินฟ่านพลันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา จากการถูกเขาแกล้ง โดยใช้ไรหนวดแข็ง ๆ ของเขาถูไปมาเบา ๆ ที่ต้นคอ มันทำให้เธอรู้สึกจั๊กจี้

"ตื่นแล้วเหรอแมวน้อยขี้เซา"

"อืมคุณตื่นนานแล้วเหรอคะ"

"อื้อ ตื่นนานแล้ว แต่ยังอยากนอนกอดคุณอยากมองดูคุณนาน ๆ ให้หายคิดถึง

ทำไงได้ก็ผมรักคุณนี่นา

เฮ้อ พูดไปใครจะเชื่อคุณไม่รู้หรอกว่าที่ผ่านมาผมทรมานมากน้อยสักเพียงไหนผมได้แต่เฝ้ารอคอยอย่างเงียบ ๆ รอว่าสักวันหนึ่งคุณจะรักผมบ้าง สักนิดก็ยังดี ในที่สุดสวรรค์ก็คงซาบซึ้งในความรักที่

โง่งมงายของผม

 “เซอร์ไพรส์เลยนะเนี่ย”

เธอกลั้นยิ้มมองดูเขา

 “เซอร์ไพรส์เรื่องอะไรเหรอครับ”

 “ก็เรื่องที่คุณปากหวาน กะล่อนปลิ้นป้อนได้ใจซะขนาดนี้ค่ะ”

“ปากโหวงปากหวานอะไรกันผมพูดออกมาจากใจต่างหาก”

“เมียหลวงเมียน้อย เมียคนโต เมียคนเล็ก คุณก็ปากหวานกับพวกเธอแบบนี้ทุกคนเหรอคะ”

 พอมู่ปิงปิงแซะเรื่องฮาเร็มของเขา เขาก็ได้แต่ยิ้มเจื่อน ๆ

“ผมรักพวกคุณทุก ๆ คนรับรองได้เลยว่าไม่มีรักลำเอียง ผมพยายามที่จะ

ทนุถนอมความสุขของพวกเราเอาไว้ จะได้ไม่ราญน้ำใจสวรรค์ที่เอ็นดูผม”

 “คุยกันให้เข้าใจตรงกันก่อนถึงฉันจะเป็นเมียคุณ แต่ฉันจะเป็นตำรวจต่อ เพราะว่าฉันรักงานนี้เข้าใจไหมคะ”

“เยสเซอร์ มาดาม”

 เขาตะเบ๊ะใส่เธอพร้อมกับหอมแก้มเธออย่างมันเขี้ยว

“แต่ถ้าจะให้ดี ผมว่าคุณย้ายไปอยู่บ้านของเราเถอะนะ ผมจะได้ช่วยนวดขาให้ เวลาคุณไปเดินลาดตระเวนมาจนเมื่อย จะได้คอยพะเน้าพะนอเอาใจคุณ ก่อนคุณไปทำงาน จะได้ไปช่วยถือหมูเห็ดเป็ดไก่เวลาคุณไปจ่ายตลาดหลังเลิกงาน ดีไหม…ว่าไงครับ"

 เขาหอมแก้มเธอไปอีกฟอดใหญ่

"แล้วพวกสาว ๆ ในฮาเร็มของคุณจะไม่เคืองฉันเหรอคะ"

"ไม่หรอก เพราะพวกเธอคิดว่าความรักใคร่ปรองดองของครอบครัวเป็นสิ่งสำคัญ ผมเองก็หวังว่าพวกคุณจะเข้ากันได้ดี คุณไม่ต้องเป็นห่วงในเรื่องนี้"

"แต่ว่า…"

 เพี๊ยะ!

“นี่คือคำสั่งเข้าใจไหม"

 เขาตีก้นเธอเสียงดังฉาดใหญ่แก้มก้นขาวผ่องเป็นรอยแดงขึ้นมาทันทีนี่คงไม่ใช่ว่าเขาเสพติดการตีก้นผู้หญิงไปแล้วใช่ไหม

บางครั้งเขาก็นึกสงสัยตัวเองเหมือนกัน

เธอหน้าแดงด้วยความอาย เพราะไม่เคยมีผู้ชายตีก้นเธอมาก่อน เอ๋…ไม่ใช่สิ

เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ตอนสอบปากคำเขาที่สถานีตำรวจ เขาก็เคยตีก้นเธอมาแล้ว แถมเมื่อคืนเขาทำกับเธอตั้งหลายอย่างมากกว่าตีก้นซะอีก

"คุณคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงใจง่ายรึเปล่าคะ

แถมยังเป็นคนเริ่มก่อนด้วย"

"คุณก็ดูเป็นคนหัวสมัยใหม่นี่นาทำไมถึงได้คิดแบบคนรุ่นเก่าล่ะจำไว้ คุณคือคนที่ซื่อสัตย์ ต่อความรู้สึกของตัวเองต่างหาก กล้ารักกล้าชัง ผมดีใจมากเลยนะที่คุณยอมรับความรักจากผม ผมถึงขนาดบนบานต่อสวรรค์เลยนะ ว่าถ้าคุณไม่รักผม ผมจะไปบวชเป็นหลวงจีนเฒ่า ไม่ยอมสึกชั่วชีวิต”

“คุณนี่พูดได้เรื่อยเปื่อยจริง ๆ”