مشاركة

Chapter 8 ตกใจ

last update تاريخ النشر: 2025-10-28 11:34:51

“อูย...”

พรีมรู้สึกตัวตื่นพร้อมสมองที่หนักอึ้งเช่นเดียวกับทรวงอกที่ถูกทับด้วยบางสิ่งบางอย่าง ฝืนปรือตาขึ้นมาจนได้เห็น หน้ากลม ขนสีขาวและส้ม ดวงตาดำและเหลืองจ้องเธอเขม็ง ขนหัวลุกซู่ทันควัน มือสะบัดขึ้นปัดเจ้าก้อนส้มด้วยความตกใจ

กรี๊ด!!!

เสียงร้องลั่นทะลุทะลวงโสตประสาทใครอีกคนทำให้กายหนาทะลึ่งพรวดขึ้นจากโซฟาตัวใหญ่จนเกิดเสียงดังอักจากการตกโซฟา

“โอ๊ย!”

เสียงที่ร้องตามมาส่งผลให้หญิงสาวชะงัก เอามือออกจากการปิดหน้า ทันได้เห็นกายแกร่งที่สวมเสื้อกล้ามและบ็อกเซอร์กระโจนเข้าหาเธออย่างรวดเร็ว คว้าตัวเธอเข้ากอด

“พรีม พรีม เป็นอะไร”

พรีมอ้าปากหวอเงยมองหน้าคมคายหล่อเหลาของคนที่อวดมัดกล้ามแขนแกร่ง ผลักอกกว้างไปเต็มแรงด้วยความตกใจ

“นาย!”

คนไม่ทันตั้งตัวผงะออกห่างเล็กน้อย ตาคมมีแววไม่เข้าใจในตอนแรกก่อนจะคิดได้ว่าอีกฝ่ายคงกลัวตนเองจึงปักหลักยืนระยะห่างพอประมาณพลางยกมือขึ้นเสยผมยุ่งเหยิง ท่าทางนั้นน่ามองมากซะจนแก้มคนมองร้อนผ่าวขึ้นมา  

“ทำไมนายอยู่นี่”

“นี่บ้านเรา เธอถามผิดหรือเปล่า”

“บ้านนาย” พรีมกวาดตามองรอบห้องเร็ว ๆ พบว่าไม่ใช่หอพักของตัวเอง “ทำไมฉันมาอยู่บ้านนาย บนเตียงของนาย...” ความคิดบางอย่างวาบเข้ามาในหัว เธอรีบยกชายผ้าห่มออกดู ก่อนถอนหายใจโล่งอกที่ตัวเองยังสวมชุดเดิมเมื่อคืน

ขณะเจ้าของบ้านยกมือสองข้างชูขึ้นข้างศีรษะ

“ไม่ได้ทำอะไรเลย เธอกับเพื่อนเมามาก พวกเราเลยต้องพามาบ้านด้วย เมื่อคืนเธอคงละเมอถึงมาอยู่ห้องเรา เราให้เธอกับเพื่อนนอนอีกห้อง”

“งะ งั้นเหรอ” นึกทบทวนดูก็เห็นจริงตามนั้น ภาพเลือนรางในความทรงจำทำให้พรีมเห็นว่าเมื่อคืนเธอกอดเขาร้องไห้จะเป็นจะตาย ไม่รู้จริงหรือฝัน กระนั้นมันทำให้แก้มที่ร้อนอยู่แล้วร้อนฉ่าเหมือนจะไหม้ได้

“กรี๊ดทำไม” โซ่เอ่ยปากถามถึงสาเหตุที่ทำให้เขาตกโซฟา

“นั่น”

คราวนี้พรีมชี้ไปที่ตู้โชว์ข้างผนัง สิ่งมีชีวิตสีส้มนั่งอยู่ตรงนั้นกำลังมองมาตาแป๋ว มันกระโดดไปตอนเธอปัดมันออกจากอก

“อ้าว ลีโอแกเข้ามาได้ไงวะเนี่ย”

ทันทีที่มองเห็นเจ้าเหมียวสีส้ม โซ่ผละห่างจากเตียงเดินไปอุ้มมันลงจากหลังตู้ สลับกับมองประตูห้องที่ยังปิดอยู่ หรือเมื่อคืนเขาจะลืมปิด หลังกล่อมคนเมาหลับได้แล้ว เขาดันหลับไม่ลงจนต้องลงไปหาดีกรีระงับใจกายเพิ่มเติม

“แมวพี่เราน่ะ มันชอบเดินเพ่นพ่านไปทั่วบ้าน เมื่อคืนเราคงลืมปิดประตู”

โซ่ว่าพลางอุ้มเหมียวตัวอ้วนกลับมาที่เตียง คนบนเตียงกลับถอยกรูด

“อย่าเอามันมาใกล้เรา”

“กลัวแมวเหรอ”

“อื้อ เราไม่ชอบแมว ตอนตื่นเห็นมันนั่งบนอกจ้องเขม็ง เราตกใจเลยร้อง”

“ลีโอมันไม่ดุหรอกไม่ต้องกลัว เธอล้างหน้าล้างตาก่อนละกัน เราจะเอามันลงไปข้างล่าง ผ้าขนหนูอยู่ในตู้ จะหยิบเสื้อกางเกงเราไปใส่ก่อนก็ได้ เผื่ออยากอาบน้ำ”

เห็นท่าทางของหญิงสาว โซ่เลยตัดสินใจอุ้มแมวออกจากห้อง เปิดโอกาสให้เธอได้จัดการธุระส่วนตัวด้วย พรีมคงไม่รู้ตัวว่า สภาพหน้ายุ่งหัวฟูตอนตื่นนอนของเธอน่ามองไม่หยอก

พรีมถอนหายใจอย่างโล่งอก เพราะตอนเด็กเคยโดนแมวจรที่โรงเรียนกัดจึงไม่ชอบแมวมาตั้งแต่ตอนนั้น

หลังตั้งสติได้ หญิงสาวรีบไปล้างหน้าล้างตาแม้ศีรษะจะหนักอึ้งก็ตาม เธออยากเจอเพื่อน ๆ แล้วก็รู้สึกไม่สมควรอย่างยิ่งที่เข้ามาอยู่ในห้องนอนของผู้ชายแบบนี้

พรีมไม่คิดจะอาบน้ำเปลี่ยนชุด แค่ล้างหน้าล้างตาให้ตัวเองสดชื่น แล้วรีบลงมาชั้นล่างและพบว่าเพื่อนรักทั้งสองกำลังนั่งคุยกับฟีมและลม พอเห็นหน้าเธอพากันมองมายิ้ม ๆ

“ไงพรีม หลับสบายไหมครับ” ฟีมเป็นคนทักขึ้นมา

“อืม สบายดี พวกแกล่ะตื่นนานยัง” ท้ายประโยคถามเพื่อนทั้งสอง

“เพิ่งลงมาก่อนหน้าแกนี่เอง เจอโซ่อุ้มเจ้าเหมียวออกมาพอดี” เซียร์เป็นคนตอบ พลางขยับให้เพื่อนนั่งลงข้างกันบนโซฟาตัวยาว

เจ้าของบ้านเดินออกมานั่งด้วย โดยนั่งลงข้างพรีม พลางวางตะกร้าแก้วบนโต๊ะ ก่อนจะหยิบมันออกมารินกาแฟในเหยือกใสแจกจ่ายทุกคน

“แก้แฮงก์”

“หูย...บริการดีนะเนี่ย” หมิงแซว

“ไม่ได้สิหมิง เป็นครั้งแรกเลยนะที่มีสาวมานอนบ้านเรา” โซ่ตอบพลางหัวเราะเบา ๆ ตาคมตกลงจบที่เสี้ยวหน้าของคนนั่งข้างกัน

“เชื่อดีไหมเนี่ย” เซียร์แกล้งเย้าอีกคน “แล้วสาวคนที่ปีนเตียงนายนี่นับด้วยปะ”

“เซียร์อย่าแซว”

“พรีมเป็นคนแรกเลยนะที่ปีนเตียงไอ้โซ่ เรายืนยัน” ฟีมส่งเสริม

คนที่เพิ่งปีนเตียงหนุ่มตวัดมองค้อนแต่ละคน ขยันแซวให้เธอหน้าร้อนไม่พัก

“จริง” เจ้าของเตียงย้ำปิดท้ายสีหน้าเปื้อนยิ้ม “ไม่คิดรับผิดชอบหน่อยเหรอ เธอทำเราเสียความบริสุทธิ์”

“เสียความบริสุทธิ์อะไรเล่า นายเอาเจ้าก้อนส้มนั่นไปไหนแล้ว”

พรีมเขินจัดจากคำพูดกินความนัยเลยเฉไฉเปลี่ยนเรื่อง

เพื่อนพากันหัวเราะ

“เอามันไว้ในห้องพี่เราแล้ว หรือเธออยากเล่นกับมันอีก เดี๋ยวเรา...”

“ไม่ต้อง เราไม่ได้อยากเล่น”

“คนอะไรกลัวแมวกรี๊ดซะลั่น นี่ถ้าห้องไม่เก็บเสียงนะ คงแตกตื่นทั้งบ้าน กรี๊ดซะเราตกโซฟาเลย”

“พรีมมันกลัวแมวมาแต่เด็กละ” เซียร์ลูบผมเพื่อนเบา ๆ ด้วยความเอ็นดูปนขำ นึกภาพตามตอนเพื่อนร้องลั่น

“หรือว่า...เป็นตอนนั้นที่เธอถูกแมวกัดที่โรงเรียนน่ะ”

ชายหนุ่มนึกถึงช่วง ป.4 มีลูกแมวตัวผอมโซหลงเข้ามาในสนามเด็กเล่น พรีมไปจับมันหวังจะเอาไปหาของกินให้แต่กลับถูกมันกัดนิ้วเลือดสาด

“ฮื่อ” เธอฝังใจกับภาพนั้นทำให้ต่อมาเข้าใกล้แมวไม่ได้อีกเลย เจอที่ไหนเธอมักเลี่ยงตลอด

หลังคุยเล่นกันพักหนึ่งสาว ๆ บอกจะกลับไปเอารถที่ผับเดอะซิน โซ่อาสาไปส่ง ก่อนแยกย้ายเขาได้นัดแนะเพื่อนวัยเด็กไว้

“ไว้คุยกันนะพรีม” ยกมือถือชูขึ้นเพื่อบอกให้รู้ว่าคุยยังไง

“โอเค ขอบใจนะโซ่”

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 66 จบบริบูรณ์

    แผนการอันนั้นทำให้โซ่ต้องมายืนอยู่หน้าโต๊ะกระจกสำหรับแต่งหน้าและเก็บของของเมียรักในห้องวอล์กอินโคเซต ตามองขวดยาคุมเขม็ง พรีมเปลี่ยนมากินยาได้หนึ่งปีแล้ว เขาจะคุมเองเธอก็ไม่ยอม บอกกลัวพลาดท้องทั้งที่แต่งงานกันแล้วนี่แหละ“ยืนทำอะไรตรงนี้ ไม่เข้าไปนอนสักทีล่ะ”เสียงทักถามจากเมียรักมาพร้อมกับอ้อมกอดที่ทำให้ใจอุ่นได้ทุกครั้งพรีมเบี่ยงหน้ามาสบตากันผ่านกระจกเงา ก่อนสายตาจะหลุบมองเห็นบางอย่างในมือสามี“นั่นอะไร”“ยาบำรุง”“โซ่ป่วยเหรอ ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า”“เปล่า เราไม่ได้เป็นอะไร”สุ้มเสียงห่วงใยของเมียรักทำให้โซ่โยนขวดยาลงไปบนโต๊ะ หันมาอุ้มร่างนุ่มเข้าห้องนอน ตามขึ้นไปนอนกอด เริ่มอธิบายกับสายตาเป็นคำถามที่มองมา“ยาบำรุง ไอ้ฟีมมันแนะนำให้เรานำมาเปลี่ยนกับยาคุมของตัวเอง”ใส่ความออดอ้อนลงไปในคำท้ายเมื่อตาเมียไหวระริก ด้วยกลัวเมียจะโกรธ“ทำแบบนั้นเพื่อ”หญิงสาวกลั้นยิ้มวางหน้าขึงขัง เข้าใจดีว่าสามีที่รักต้องการอะไร“เราอยากมีตัวเล็ก ๆ แล้ว”“ทำไมรีบล่ะ”หน้าคมขยับเข้ามาซุกบ่าเล็ก ฉวยเม้มต้นคอขาว“ถ้ามีตอนนี้ เลี้ยงไม่กี่ปีลูก ๆ ก็โตแล้ว เค้าจะได้สวีตกับตัวเองได้เต็มที่ไง ไม่ต้องไปวิ่งตามลูก

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 65 ตอนพิเศษ 2

    “ตกลงปะล่ะ”“ตกลง”พรีมตอบโดยไม่ลังเล ความรักที่มีต่อคนตรงหน้าไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน แม้ตลอดสองปีมานี้จะอยู่ด้วยกันทุกวัน ใกล้ชิดกันยิ่งกว่าคนในครอบครัว หากเธอก็รู้สึกเหมือนเขา คือยังอยากใกล้ชิดกันให้มากขึ้นไปอีกร่างนุ่มถูกยกหมุนท่ามกลางเสียงหัวเราะทุ้มนุ่ม เธอเองก็ยิ้มกว้างก่อนหัวเราะไปด้วยกัน สองมือกอดรอบลำคอหนาอย่างไว้เนื้อเชื่อใจริมฝีปากต่างพานพบประกบกันหลังชายหนุ่มหยุดหมุน โอบอุ้มร่างนุ่มไว้อย่างนั้น จูบแสนหวานที่หวามไปทั้งหัวใจถูกมอบให้แก่กันและกันอย่างลึกซึ้งตรึงอารมณ์ “กลับห้องกันเถอะ”หญิงสาวเอ่ยชวนหลังจูบแสนหวานจบลง“ไม่อยากเดินเที่ยวต่ออีกหน่อยเหรอ”“ไว้พรุ่งนี้ก็ได้ เราอยากอยู่กับโซ่” ท้ายประโยคกระซิบอย่างมีความหมายชายหนุ่มอมยิ้ม โอบเอวเล็กพาเดินกลับที่พักทันที แต่เส้นทางที่เลือกใช้นั้นก็ยังประดับด้วยแสงไฟที่ให้ความงดงามและแสนโรแมนติก บ่อยครั้งที่เขากดจูบขมับบางด้วยความรัก ชี้ชวนให้ดูสิ่งต่าง ๆ“เหนื่อยมั้ย”“ไม่เหนื่อยหรอก ดูไฟเพลิน ๆ”แม้หญิงสาวจะตอบไปอย่างนั้น กายแกร่งยังเดินมาย่อตัวลงข้างหน้า วาดแขนไปด้านหลังเพื่อรั้งร่างเล็กขึ้นหลัง“แบบนี้นายเหนื่อยแย่เลย”เ

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 64 ตอนพิเศษ 1

    “นึกถึงวันแรกที่เราช่วยเธอหิ้วของขึ้นห้องน่ะ”“ทำไม มีอะไรพิเศษเหรอ”“เรามีเรื่องจะสารภาพแหละ”“ว่า”“วันนั้นของมันไม่ได้หล่นจากถุงหรอก เราหยิบออกเอง”“ทำไมล่ะ”หญิงสาวมองคนรักอย่างไม่อยากเชื่อ นึกถึงเหตุการณ์วันนั้นขึ้นมา เธอแปลกใจตั้งแต่ตอนนั้นเหมือนกัน ถุงที่เธอผูกปากถุงอย่างดีทำไมถึงเปิดได้“เราจะได้มีเหตุผลไปหาเธออีกไง”“เจ้าเล่ห์จริง ๆ”โซ่หัวเราะ “ยอมรับว่าเจ้าเล่ห์ ตอนนั้นอะไรที่จะทำให้เราได้คบกับเธอ เราทำหมดแหละ”พรีมมองค้อน หมั่นไส้คนเจ้าเล่ห์มากกว่าจะโกรธคนโดนค้อนหัวเราะร่าท่าทางเบิกบานใจ ยักคิ้วหลิ่วตาให้สาวคนรัก“ทำไงได้เนอะ ชอบมากเลยคนนี้”วางของที่ถือมาไว้บนโต๊ะในครัวเสร็จ ชายหนุ่มยกร่างนุ่มขึ้นนั่งบนโต๊ะ โอบกอดไว้หลวม ๆ ส่งสายตารักใคร่มองสบตาคู่งามที่เต็มไปด้วยความรู้สึกไม่ต่างกัน“ใกล้ปีใหม่แล้ว ปีนี้อยากไปเที่ยวไหน อ๊ะ ๆ ไม่เอาเขาใหญ่แล้วนะ”“ไม่หรอก ปีนี้เราตามใจนาย อยากไปไหนล่ะ”“น่ารักฝุด ๆ แฟนใครน้อ...”“แฟนโซ่ไงคะ”โซ่คลี่ยิ้ม มอบจูบหวาน ๆ ซ่านซึ้งทรวง ถูกอกถูกใจในคำตอบ“ปีนี้เราไปเที่ยวญี่ปุ่นกันนะ ไปดูหิมะสวย ๆ หนาว ๆ แล้วลงแช่อนเซ็นอุ่น ๆ คงฟินดี”“ฮื่อ”หลั

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 63 แฮปปี้นิวเยียร์

    โซ่พรมจูบไปทั่วหน้าปลั่งอย่างแสนรักขณะซึมซับความรู้สึกสุดพิเศษ ทั้งกอดรัดร่างนุ่มแน่นอย่างแสนหวงแหน หญิงสาวอิงแอบแนบซบไม่คิดผละห่าง แล้วก็รู้สึกถึงความต้องการของเขาผ่านความผ่าวร้อนที่คึกแข็งขึ้นมารวดเร็ว“มันใหญ่อีกแล้ว” เสียวหวานกระซิบ“มันอยากซุกพรีมอีก” โซ่เอ่ยยิ้ม ๆ หอมแก้มนุ่มแรง ๆ ก่อนทำท่าจะลุกจากโซฟา“ไปไหน”“หยิบถุงก่อน เราไม่อยากให้พรีมเสี่ยงถึงเราพร้อมรับผิดชอบทุกอย่างก็เถอะ” ถึงจะชอบที่ได้สัมผัสกันแบบไม่มีสิ่งขวางกั้นมากจับใจ ถึงแม้สถานะระหว่างกันคือคู่หมั้นที่ผ่านการเข้าพิธีหมั้นหมายด้วยความเห็นชอบของผู้ใหญ่แล้ว โซ่ไม่คิดจะให้มีเรื่องใดมาทำให้พรีมต้องหยุดชะงักการใช้ชีวิตในวัยนี้พรีมยึดต้นแขนใหญ่ไม่ยอมให้ลุก ซุกหน้ากับซอกคอหนา พึมพำเสียงเบา“ไม่เสี่ยงหรอก” ไม่ปล่อยให้คนรักนิ่วหน้าสงสัยนาน “เราไปฝังยาคุมมา”“พรีม! ตั้งแต่เมื่อไหร่” ได้ยินแบบนั้น ชายหนุ่มรีบจับแขนเรียวมาสำรวจ ก่อนจะเห็นรอยเล็ก ๆ ตรงแขนข้างหนึ่ง ช่วงก่อนหยุดยาวสิ้นปี ต่างคนต่างยุ่งเรื่องสอบและติวกับเพื่อน เขาถึงพลาดเรื่องนี้ หน้าเข้มขึ้น ลูบรอยเล็กแผ่วเบา“เจ็บหรือเปล่า เธอไม่จำเป็นต้องทำแบบเลยนะ”ท่าทางห่วง

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 62 เราจะกินนาย

    ตลอดหลายเดือน บิดามารดาเดินทางกลับไทยเมื่อไหร่มักจะเรียกหาพรีมเข้าไปเล่นด้วย พวกท่านเอ็นดูพรีมมากกว่าเขาที่เป็นลูกชายซะอีก เหตุเพราะพรีมเป็นคนขี้อ้อนน่ารัก แม่ที่มีแต่ลูกชายจะไม่หลงยังไงไหวตัวเขายังหลงเธอจะตาย“ไว้ปิดเทอมใหญ่ค่อยไป จะได้อยู่กับท่านหลาย ๆ วันให้หายคิดถึงไปเลยดีไหม”“เธอว่าดี เราก็ว่าดี”“นายน่ารักที่สุดเลย”หญิงสาวแนบหน้าเข้าจูบแก้มขาวหนัก ๆ เป็นการให้รางวัลในความน่ารัก ก่อนจะเกาะกอดกายหนากระชับ เอนหน้าวางคางบนบ่ากว้าง ปล่อยให้เขาแบกเธอไปเรื่อย ๆครั้งนี้โซ่เลือกบ้านหลังใหม่อยู่ห่างจากหลังอื่นพอควรจึงมีความเป็นส่วนตัวและมองเห็นวิวสวยได้ทุกองศา“หนักหรือเปล่า เหนื่อยมั้ยให้เราลงเดินดีไหม”“ตัวเบายังกะนุ่น เอาตรงไหนมาหนัก”ชายหนุ่มยังยืนยันว่าไม่หนัก ไม่เหนื่อยด้วยการวิ่งขึ้นเขาโดยมีแฟนสาวเกาะหลัง“เกินไปแล้ว เดี๋ยวก็หัวใจวายหรอก”“ถ้าจะวายขอวายบนอกเธอดีกว่า”“นายนี่”โซ่หัวเราะร่วน ยอมหยุดวิ่ง เปลี่ยนมาก้าวเดินแทน ซึ่งใช้เวลาไม่นานก็ถึงบ้านพักหลังงาม“ว่าไม่เหนื่อยแต่ได้เรื่องเหมือนกันนะเนี่ย มาปั๊มหัวใจหน่อยเร็ว”หน้าระรื่นยิ้มกรุ้มกริ่มไร้ร่องรอยความเหนื่อยล้า ถึงอย่

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 61 ครอบครัว

    หลังจากคบหาดูใจกันมาพักใหญ่ โซ่ร่ำร้องอยากเปิดตัวกับครอบครัวของเธอบ้าง ทั้งที่เขาเองก็ได้รู้จักพี่สาวทั้งสองของเธอแล้ว แม้จะผ่านทางการคอลล์วิดีโอตอนที่เธอคุยกับพี่ ๆ บางครั้งเขาร่วมคุยด้วย แต่โซ่ให้เหตุผลว่ายังไม่เคยเจอตัวจริงกันอย่างเป็นทางการสักครั้ง ส่วนทางบิดามารดาเธอนั้น เขาเจอบ่อยเพราะพาเธอกลับบ้านทุกเดือนดังนั้นในวันหยุดสงกรานต์พรีมจึงได้พาชายหนุ่มมาบ้านที่นนทบุรีด้วย ซึ่งวันนี้พี่สาวทั้งสองพร้อมกับคนรักกลับมาบ้านเช่นกันโซ่หอบของฝากมากมายมาด้วยและไม่ลืมหิ้วกล้วยไม้ต้นใหญ่กำลังออกดอกสะพรั่งโดยมีช่อดอกยาวเฟื้อยเต็มต้น พอเธอถาม เขาบอกเล่าคร่าว ๆ ว่าเป็นกล้วยไม้ตระกูลช้างคนรับถูกอกถูกใจมาก ยิ้มกว้างหน้าบาน รีบบอกให้นำไปไว้ในเรือนกล้วยไม้ทันที“หนุ่มคนนี้นี่รู้ใจพ่อเราจริง ๆ” พัชรีเย้าลูกสาว“นั่นก็ขยันหาของมาเอาใจกันค่ะ พรีมห้ามก็ไม่ฟัง” กล้วยไม้บางต้นราคาแพงจนเธอตกใจ“แล้วพี่พลอยกับพี่เพลงมาถึงนานยังคะ พากันไปไหนแล้วล่ะ”ในบ้านไม่มีพี่สาวทั้งสอง พรีมรู้ว่าพวกเขามาถึงจากรถยนต์หรูสองคันที่จอดอยู่หน้าบ้าน“สักพักแล้วล่ะ ตอนนี้นั่งเล่นกันอยู่ในสวนหลังบ้าน”“งั้นเราไปสมทบกับพี่ ๆ กั

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 60 ฉลองวาเลนไทล์

    คำฟ้องนั้นเรียกเสียงหัวเราะจากผู้ใหญ่และซีน ขณะที่พรีมอายจนหน้าร้อนไปหมด แอบหยิกมือที่กุมมือเธออยู่เป็นการปราม“ไม่ต้องคิดมากหรอก บ้านเรารวยมากอยู่แล้วไม่ได้ต้องการเงินมาต่อเงิน แม่ต้องการคนที่รักลูกแม่ด้วยใจจริง ขอแค่หนูเป็นคนดี เป็นคนที่โซ่รัก พ่อกับแม่ก็พร้อมจะรักและเอ็นดูหนูนะหนูพรีม”“ขอบคุณมา

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 59 เซอร์ไพรส์อีกครั้ง

    หญิงสาวนิ่วหน้าใส่คนรัก ทั้งเรื่องที่เขาตอบไม่ตรงคำถามสักที และเรื่องที่จับเธอมานั่งบนตัก รถก็ไม่ได้กว้างมากมายอะไร นั่งแบบนี้ เธอเบียดเขาแนบชิดจนรู้สึกถึงอะไร ๆ ได้หมด ใจในโพรงอกเต้นรัว ทั้งที่ไม่ได้จะคิดลามก“กลัวโดนจับเหรอ”คนขับถามยิ้ม ๆ ฉวยแก้มนุ่มเป็นกำไร“กลัวอายมากกว่า”“มีกฎหมายห้ามนั่งซ้อ

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 58 การแสดงความรักของผู้ชาย

    โซ่คลี่ยิ้ม กระชับมือที่วางบนบั้นเอวบาง“ตอนนั้นเรายื่นบัตรให้เธอดู เธอไม่เห็นทัก แสดงว่าจำเราไม่ได้เหมือนกัน”พอถูกท้วง หญิงสาวยิ้มอ่อน “ตอนนั้นเราไม่ได้ดูชื่อบนบัตรเลย”เพราะมัวใจเสียเรื่องแฟน ทั้งเจ็บตัวอีก เธอจึงไม่มีกะจิตกะใจจะมองบัตรที่เขาให้“พอรู้ว่าเธอเลิกกับแฟน เราดีใจมากนะ”“ก่อนนั้นเห็น

  • พัชราวลัย (โซ่อ้อนรัก)   Chapter 57 กระหาย

    หญิงสาวทิ้งกายลงบนที่นอน ห่อปากร้องคราง ทั้งเกร็งเท้าจิกที่นอน เกร็งมือจิกเล็บใส่หลังมือใหญ่ สะโพกส่ายร่อนรับสัมผัสเมื่อความหวามไหวอัดแน่นพุ่งทะยานสู่จุดเสียดเสียวสูงสุด เนื้อตัวเกร็งกระตุกสะท้านตาคมเหลือบมองภาพความเสร็จสมอย่างพึงพอใจ ยอมปล่อยมือเล็กเพื่อเคลื่อนมือหนาบีบเฟ้นเคล้นลูบผิวบั้นท้ายตึง

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status