ตอนที่ 4.2 การเปลี่ยนแปลง

“ไม่เอานะ ลันดาไม่เอาด้วยหรอก” ฟ้าลันดาถอยหนีจากชุดชั้นในที่แสนวาบวิวนั้น เพียงคิดภาพที่เธอใส่แล้ว ขนที่ตัวเธอก็พร้อมกันลุกเกลียวขึ้นมา

“เลิกใส่ชุดชั้นในสปอร์ตบราพวกนั้น แล้วเปลี่ยนมาใส่ดันทรงให้อกสวย หรือไม่ก็ปีกนก กางเกงในสีเนื้อ ดำ เพื่อเสริมสร้างบุคลิกภาพให้เกิดความมั่นใจในตัวเอง ไม่ใช่ลายกาตูนน่ารักพวกนั้น” ณิราพูดร่ายยาวไม่หยุดนึกว่าเพื่อนตัวเอง ยังยืนฟังเธอบ่น แต่ความจริงแล้ว ตอนนี้ฟ้าลันดารีบชิ่งหนีไปนั่งที่ม้านั่งรอที่หน้าร้านแล้วตอนนี้

ฟ้าโปรด หรือณิรา สาวน้อยลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศส แต่มีเสี้ยวจีนจากตาที่เป็นคนจีน ณิราเป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่วัยเด็กของฟ้าลันดา ณิราจะดูโตเป็นสาวเต็มตัวมากกว่าฟ้าลันดา ด้วยมีบิดาที่เป็นชาวต่างชาติ ยิ่งตอนที่ขึ้นมัธยมปลายณิรายังไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศส จึงได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่

ด้วยความลงตัวของ 3 เชื้อชาติในตัว ณิราจึงเรียกสายตาให้คนมองตามเพราะความสวย น่ารัก และยังได้เค้าโครงใบหน้าที่คล้ายคลึงบิดามาอีกทุกอย่างในตัวณิราจึงคือความลงตัว

ถึงทั้งคู่จะแยกกันไปเรียนตอนขึ้นมัธยมปลาย ณิราย้ายไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ พอจบมัธยมปลายหญิงสาวก็กลับมาต่อที่ไทย ส่วนฟ้าลันดาเรียนโรงเรียนคอนแวนต์หลักสูตรอินเตอร์ที่ไทย

ฟ้าลันดากับณิราซื้อของหอบเต็มไม้เต็มมือพะรุงพะรังลงจากรถ จนอุ่นอารีต้องรีบวิ่งมาถือของช่วย เธอเห็นใบหน้าและผมยาวสีดำที่ถูกตัดเป็นทรงให้เข้ากับรูปหน้า เธอยิ่งรู้สึกว่าใบหน้าหวานยิ่งดูมีเสน่ห์ที่ทิ้งคราบของเด็กสาว เริ่มโตเป็นสาวเต็มตัว

ทั้งที่ตอนนี้พึ่งจะ 18 ปี ยังมองเห็นเค้าโครงความสวยที่มีเสน่ห์เย้ายวนใจของสาวแรกรุ่น จากแต่ก่อนมีความน่ารักนุ่มนิ่มดึงดูดสายตาอยู่ก่อนแล้ว

“พากันกลับมาแล้วเหรอ พี่ว่าจะพาออกไปกินข้าวที่โรงแรมของ... เรา” เสียงของวาคินดังมาก่อนตัว แต่พอเจอข้าวของกองพะเนินที่พวกเธอถือมาวาคินเป็นต้องชะงักค้าง เขามองเด็กสาวทั้งคู่ที่ทั้งสองมือถือของเต็มไปหมด ขนาดแม่บ้านมาถือช่วยแล้วยังไม่หมด

“แล้วจะยืนตกใจอีกนานไหม... โปรดหนักแล้วยัยลันดาก็ตัวเท่ามด” ณิราคิดว่าวาคินตกใจลุคใหม่ของน้องสาวตัวเอง

แต่ความจริงแล้ว วาคินกำลังตกตะลึงกับทรงผมที่สั้นแค่ต้นคอของณิราต่างหาก ความสวยที่โดเด่นจากส่วนผสมหลายเชื้อชาติ

บวกกับลุคผมสั้นทำให้ยิ่งมีเสน่ห์ จนหัวใจของวาคินมันเต้นรัวเร็วไม่เป็นจังหวะ แต่ก่อนเธอจะผมยาวสลวยจนถึงกลางหลัง ก็ดูน่ารักสมวัยด้วยอยู่แล้ว

แต่วันนี้พอณิราพอตัดผมสั้น สีผมออกโทนสีน้ำตาลอ่อนโชว์เรียวคอขางผ่อง กลับทำให้วาคินมองสำรวจตรวจเด็กสาวตรงหน้าเพิ่มมากกว่าทุกครั้ง

“พี่คิน...ไปถือของช่วยยัยลูกแมวลันดานู้น เมื่อไหร่จะหายตกใจเนี่ย” ณิราเรียกพี่ชายของเพื่อนอีกครั้ง

“คิดยังไงถึงตัดผมสั้น” วาคินเดินไปช่วยฟ้าลันดาถือของ เขาคิดว่าจะขุนน้องสาวให้โตสักหน่อย ช่วงนี้ผอมมากเกินไปเหมือนที่เวหามันบอกจริงๆ ก่อนที่จะหันหน้ามาชวนณิราคุย

“ก็ไม่ได้คิดว่าไง แค่อยากเปลี่ยนลุคแค่นั้นเอง” ณิราเป็นคนฉลาดด้วยเคยใช้ชีวิตด้วยตัวเองมาเกือบ 4 ปีที่ต่างประเทศ

ดังนั้นการที่่วาคินมองเธอด้วยสายตาแปลกๆแถมยังดูสนใจเธอมากกว่าปกติ ทำให้ณิราเริ่มรู้สังหรณ์แปลกๆ

หญิงสาวจึงสะบัดหัวตัวเองเบา ๆ ให้ความคิดนั้นทิ้งไป เธอไม่ชอบผู้ชายเจ้าชู้ที่ใช้ผู้หญิงเปลืองแบบวาคิน และตัวเธอเองก็ไม่ใช่สเปคเขาด้วยเช่นกัน วาคินแค่รู้สึกแปลกตาแค่นั้นเอง

เมื่อช่วยฟ้าลันดาขนของเสร็จตอนแรกวาคินว่าจะพาสองสาวออกไปกินข้าวข้างนอก แต่เห็นสภาพฟ้าลันดาที่นั่งพิงพนักโซฟานิ่งก็เลยเปลี่ยนใจ

สงสัยคงเหนื่อยจากการถูกเพื่อนลากเข้าร้านนั้นออกร้านนี้ทั้งวันเป็นแน่

“ยัยลูกแมวลันดา วันเกิดฉันปีนี้ว่าจะจัดงานปาร์ตี้ที่คลับ แต่ยังหาสถานที่ไม่ได้เลย” ณิรากำลังเลือกสถานที่ตามที่เลขานุการของพ่อเธอส่งมาให้ แต่ยังไม่มีที่ไหนถูกใจ

“อีกไม่กี่วันเอง มันจะทันเหรอ” ฟ้าลันดาที่นอนพักหลับตาแต่ยังไม่หลับพูดขึ้นเสียงเบา

“โปรดจะจัดปาร์ตี้ที่คลับเหรอ ?” ยังเอ่ยปากพูดไม่จบฟ้าลันดาก็รู้สึกถึงรังสีบางอย่างที่ส่งมา จึงลืมตาขึ้นก่อนที่จะก้มหน้าหลบสายตา

“ลันดา... ยังไม่ได้ว่าจะไม่ไปสักหน่อย” เสียงเล็กพึมพำออกมาเบา ๆ

“เธอจะนอนวันละ 10-12 ชม. เหมือนลูกแมวขี้เซาไปถึงไหน ถ้าไม่ไปฉันไม่ยอมจริง ๆ นะยัยลันดา”

ฟ้าลันดาคือเข้านอนก่อน 2 ทุ่มทุกวัน จะตื่นอีกทีคือประมาณ 6 โมงเช้า

“จัดที่ร้านพี่ก็ได้นะโปรด เดี๋ยวจะล็อกวันให้ อยากได้อะไรพิเศษลิสต์รายการมาได้เลย” วาคินเดินถือผลไม้มาให้ฟ้าลันดากับณิรา

ณิรานิ่งคิดก่อนที่จะพยักหน้า เพราะอยากให้เพื่อนเธอไปงานวันเกิด เธอจึงตอบตกลงวาคินไป เวหาจะได้ไม่เป็นห่วงฟ้าลันดาด้วยถ้าจัดที่คลับของวาคิน

“เจ้านายครับ วันนี้คุณหนูออกไปข้างนอกกับคุณณิราเหมือนเดิมครับ แต่วันวันนี้คุณหนู…”

เวหาที่นั่งฟังอเล็กซ์รายงานเรื่องของฟ้าลันดาว่าวันนี้เด็กสาวไปทำอะไรมาบ้าง คิ้วคมเข้มถึงกับขมวดเข้าหากันแน่น เพราะไทม์ไลน์วันนี้ของฟ้าลันดาดูแปลกกว่าทุกครั้ง

แต่วันก่อนอเล็กซ์มารายงานว่าเหมือนมีคนพยายามเข้าหาฟ้าลันดา ตอนนั้นเวหารู้เลยว่าเขาเป็นห่วงเธอมากกลัวไปหมด ไม่หวาดกลัวอะไรมากมายขนาดนั้นมาก่อนในชีวิต ชายหนุ่มอยากให้เธออยู่ในสายตาตัวเองตลอดเวลา ไม่มีใครสามารถปกป้องและดูแลเธอได้ดีเท่าเขา

ด้วยความถูกเลี้ยงแบบตามใจมาตั้งแต่เด็กๆ เวลาทำอะไรจึงออกจะดื้อดึงไปหน่อย จนอยากจับร่างเล็กมาตีก้นให้หายดื้อ

แล้วที่น่าอยากจับตีกลัวเขาดุแอบไปรายงานตัวเองคนเดียว มันน่าโมโหจนแทบกระอักเลือดด้วยความเป็นห่วง ที่ตอนแรกอเล็กซ์บอกว่าหาตัวฟ้าลันดาไม่เจอ

“ไม่เจอหน้ากันกี่ไม่กี่วัน ดูดตขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่” เวหาบ่นพึมพำเองคนเดียว หลังจากที่เขากำลังเลื่อนดูรูปภาพของยัยเด็กดื้อ

ถ้าอีก 2 ปีข้างหน้า ฟ้าลันดาโตเต็มตัวความสวยและเสน่ห์ของเธอ จะสะกดสายตาเขาขนาดไหน ใบหน้าเรียวเล็กได้รูป ดวงตาเรียวสวย ริ​ริ​มาจาก​ฝีปากอมชมพูนิดๆ ที่เวหาอยากจะลองสัมผัสดูว่ามันจะหวานละมุนมากแค่ไหน กระโปรงสั้นเหนือเข่าที่โชว์เรียวขาสวยคู่นี้อีก

ถ้าหากเธอตกไปเป็นของผู้ชายคนอื่น เขาคงจะทนมองผู้ชายคนนั้นมีชีวิตอยู่ไม่ได้เป็นแน่

ผมยาวนุ่มสลวยที่มันเงาเหมือนคนสุขภาพดีที่มันยาวถึงกลางหลัง ถูกตัดให้เป็นทรงเข้ากับใบหน้าเล็กเรียวรูปไข่ กลับมีเสน่ห์กลับน่าดึงดูดมากกว่าเดิมหลายเท่า

ผิวขาวอมชมพูที่ดูกระจ่างใสมากขึ้นกว่าเดิมของเธอ ยิ่งทำให้ดูโตเป็นสาว

เขานั้นรู้ดีถึงความสวยของยัยตัวเล็กนั้น แต่พอได้มาประจักษ์แก่สายตาเขาตอนนี้ ยิ่งทำให้หัวใจเขาเต้นรัวแรงมากกว่าเดิม จึงยิ่งอยากที่จะครอบครองร่างเล็กตรงหน้าให้เป็นของเขาคนเดียวเสียตอนนี้

“ยัยเด็กเอาแต่ใจ” เวหาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ทำงาน ด้วยความว้าวุ่นใจ ความร้อนรุ่มในอกที่มันแผดเผาในตอนนี้ เขาไม่รู้ว่าจะจัดการอย่างไรดี

มือหนาเลื่อนดูภาพอีกหลายภาพในไอแพดที่คนของเขาส่งมาให้ดู ริมฝีปากหนาเผลอยกยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว จนทำให้เขาหวนไปคิดถึงวันที่เขาเดินไปบอกกับผู้เป็นปู่

“ผมไม่ได้ผิดสัญญากับปู่นะ... แต่ผมไม่เคยตกปากรับคำเลยต่างหาก”

ชายหนุ่มเพียงแค่กลัวว่าเธอจะเหนื่อยเกินไปที่จะเรียนสายการแพทย์ เพราะมันต้องทุ่มทั้งแรงกายแรงใจ พอจบมาก็ต้องทำงานอย่างหนัก เขากลัวเธอไม่มีเวลาพักผ่อน

ทุกคนมองว่าฟ้าลันดาเป็นเด็กดี ว่านอนสอนง่าย แม้กระทั่งวาคิน แต่ใครจะรู้ภายใต้ใบหน้าหวานที่ดูเรียบร้อย เวลาดื้อและเอาแต่ใจแม้กระทั่งเขายังแทบจะเอาไม่อยู่ เพราะเธอคิดว่ายังไงเขาก็แค่ดุ สุดท้ายก็ตามใจเธอเหมือนเดิม

ที่มากกว่านั้นเวหากลัวเธอมีอันตรายจากคนที่อยู่ในที่มืดที่ไม่หวังดีกับเขา เข้ามามาทำร้ายเธอแทนจะทำอย่างไร