MasukShare
13. เพื่อนใหม่ 1
Tanggal publikasi:
2025-08-30 12:00:44เมื่อมีเงินก้อนในมือ ตอนขากลับเธอจึงเลือกจองตั๋วรถไฟแบบนอนที่มีราคาสูงถึงสามร้อยบาท
เธอไม่คิดจะนอนบนรถไฟจริง ๆ หรอก เธอจะเข้าไปนอนในพื้นที่ว่างเหมือนเดิม แต่เพื่อพรางสายตาผู้โดยสารคนอื่น เนื่องจากตั๋วนอนจะมีผ้าม่านกั้นเพื่อความเป็นส่วนตัวในแต่ละเตียง แล้วเธอก็เลือกนอนบนเตียงชั้นสองเพื่อป้องกันการสอดรู้สอดเห็นอีกชั้นหนึ่ง
ผู้โดยสารในตอนนี้ยังคงมีอยู่ประปรายเนื่องจากยังไม่ถึงเวลาเดินทาง เมื่อเธอเดินไปยังเลขที่นั่งที่จับจองไว้ก็พบว่าที่นั่งของตนมีผู้ชายขี้เมาคนหนึ่งนั่งอยู่ก่อนแล้ว
และที่สำคัญ ชายขี้เมาวัยกลางคนคนนี้กำลังพยายามจับแขนและโอบกอดสาวน้อยที่นั่งอยู่ข้าง ๆ อย่างไม่อายสายตาผู้โดยสารคนอื่น ขณะที่สาวน้อยคนนั้นก็ทำท่าคล้ายกำลังจะร้องไห้ พยายามช่วยเหลือตัวเองโดยการดึงและปัดมือชายคนนี้ออกอยู่ตลอดเวลา แต่เธอกลับไม่กล้าเปล่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือใด ๆ ออกมา
แล้วก็เป็นพิริยาเองที่อดรนทนไม่ได้ นอกจากจะเป็นผู้หญิงด้วยกันแล้ว วัยของหญิงสาวที่กำลังโดนลวนลามก็ใกล้เคียงกับเธอด้วย
“นี่ ตาแก่ ลวนลามผู้หญิงแบบนี้ใช้ได้เหรอ” เธอเอ่ยหาเรื่องเสียงดัง
“แกเรียกใครตาแก่วะ ฉันเพิ่งอายุ 35 ปี ยังหนุ่มเอ๊าะ ๆ โว้ย” ชายขี้เมาคนนั้นพูดด้วยเสียงอ้อแอ้ “แล้วฉันก็ไม่ได้ลวนลามใครด้วย นี่เมียฉัน จะจับจะต้องอะไรมันหนักหัวใครวะ”
หญิงสาวคนที่โดนลวนลามรีบส่ายหน้าปฏิเสธ
มิน่าล่ะ ถึงไม่มีผู้โดยสารอื่นยอมเข้าช่วยเหลือ คงโดนอ้างเรื่องสามีภรรยาแน่ ๆ
“โกหกหน้าด้าน ๆ นะตาแก่ ถ้าเป็นสามีภรรยากันจริงคงไม่จองที่นั่งแยกกันแบบนี้หรอก”
“อุวะ! แกตาบอดเรอะไงนังเด็กนี่ ฉันก็กำลังนั่งข้างเมียฉันอยู่แล้วไง”
“แต่เผอิญที่นั่งข้างเมียลุงมันเป็นเบอร์ที่นั่งของฉันนี่สิ อย่ามาหน้าด้านทำสันดานเสียแบบนี้ รีบลุกไปไกล ๆ ก่อนที่ฉันจะแจ้งเจ้าหน้าที่มาจับลุง”
เมื่อพิริยาพูดจบ ก็มีเสียงพึมพำของผู้โดยสารที่อยู่ในเหตุการณ์ดังขึ้น
“อ้าว สรุปลวนลามผู้หญิงจริง ๆ”
“ตกลงไม่ใช่สามีภรรยากันตามที่ผู้ชายอ้างตั้งแต่แรกเหรอ”
“พี่ ไปช่วยหน่อย สรุปโดยลวนลามนะ”
ชายคนนี้ดูเหมือนหายเมาเป็นปลิดทิ้งเมื่อเจอเจ้าของที่นั่งตัวจริงและเจอเสียงซุบซิบรอบข้างของผู้โดยสารอื่น
“อ้าว ๆ ขอโทษด้วยว่ะน้อง สงสัยเมียพี่กับพี่ดูเลขที่นั่งผิด เดี๋ยวลุกให้ ไปน้อง เรานั่งผิดที่” ไม่วายหันไปจับกระชากแขนหญิงสาวที่อยู่ข้าง ๆ ให้ลุกขึ้น ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่อยากปล่อยสาวน้อยตัวหอมและขี้อายคนนี้ไปง่าย ๆ อีกอย่างการดึงสาวน้อยคนนี้ไปด้วยกันจะช่วยแก้สถานการณ์ย่ำแย่ตรงนี้ได้ด้วย
“ปล่อยนะ ฉันไม่ใช่เมียนาย ฉันไม่รู้จักนาย” ในที่สุดสาวน้อยคนนั้นก็สุดกลั้น ยกมือปิดหน้าร้องไห้โฮออกมา
เมื่อเห็นท่าทีของหญิงสาว ผู้โดยสารอื่นก็เตรียมลุกฮือขึ้นมาเพื่อรุมประชาทัณฑ์ชายขี้เมาทันที ชายขี้เมาเห็นท่าไม่ดีจึงวิ่งหนี แต่วิ่งไปได้ไม่ถึงสองก้าวก็ล้มทั้งยืนอยู่กลางวงผู้โดยสาร ทำเอาผู้โดยสารทั้งหมดต่างก้มมองด้วยแววตาตื่นตกใจ
พิริยายืมยิ้มมองร่างที่สลบเหมือดตรงพื้นรถด้วยแววตาสะใจ ก่อนที่จะวิ่งไปกดปุ่มฉุกเฉินข้างรถเพื่อเรียกเจ้าหน้าที่
ระหว่างนั้น มือข้างขวาของเธอก็ยังคงจับแท่งทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าเล็ก ๆ สีดำไว้แน่น ใช่แล้ว ระหว่างที่นายคนนี้เตรียมวิ่งหนี พิริยาก็รีบฉวยที่ช็อตไฟฟ้าออกจากกระเป๋ากางเกงไปจี้ที่เอวของเขาจนเกิดเหตุการณ์ล้มทั้งยืนอย่างที่เห็น
หลังจากช่วยให้ชายบ้ากามฟื้นจากสลบ เจ้าหน้าที่รถไฟเริ่มทำการสอบสวนจึงพบว่าชายคนนี้จองตั๋วโดยสารด้วยแต่จองแบบตั๋วนั่ง แล้วที่สำคัญชายคนนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับหญิงสาวที่เขาอ้างว่าเป็นภรรยาแม้แต่น้อย แต่เพราะถูกตาถูกใจสาวน้อยคนนี้กะทันหันระหว่างเดินหาที่นั่งของตนเอง
และด้วยอาการเมาทำให้คุมสติตัวเองไม่ได้ จึงได้ก่อเหตุลวนลามดังกล่าว เมื่อสอบสวนเรียบร้อย เจ้าหน้าที่รถไฟจึงลากเขาไปยังสถานีตำรวจเพื่อฝากขังท่ามกลางความโล่งใจของผู้โดยสารและหญิงสาวที่โดนลวนลาม
Bab terbaru
พุทธศักราช 2525 โปรดอ่อนโยนกับฉันหน่อย ตอนพิเศษ – ความสุข 2
“เหนื่อยรึยัง แวะนั่งพักที่ไร่องุ่นข้างหน้าก่อนไหม” แดนดินหันไปถามภรรยาอย่างเอาใจใส่ วันนี้เป็นวันที่สามแล้วที่ปิ่นแก้วฟื้นตัวจากไข้ เขาจึงค่อย ๆ พาเธอเดินออกกำลังกายให้ไกลขึ้นทีละน้อย และวันนี้หลังจากขับรถมาทิ้งไว้ที่ไร่แอปเปิลที่ตีนเขา เขาได้ค่อย ๆ จูงมือเธอเดินเรื่อยมาและตั้งใจจะเดินไปให้ถึงรีสอร์ตที่ตั้งอยู่ตรงเชิงเขาเลยทีเดียว“สบายมากค่ะ แก้วไม่ใช่คนบอบบางขนาดนั้นนะ”ตลอดทางที่เดินมาด้วยกัน แดนดินไม่ยอมปล่อยมือเธอแม้แต่น้อย ภาพของชายวัยห้าสิบกำลังจับมือภรรยาวัยสี่สิบห้าได้สร้างรอยยิ้มให้กับหนุ่มสาวที่เดินผ่านไปมา จนปิ่นแก้วอดรู้สึกขัดเขินไม่ได้“พี่ไม่อายเหรอไง อายุปูนนี้กันแล้วยังมาเดินจับมือกันอยู่อีก”“อายทำไม พี่จับมือเมียพี่เองใช่ใครอื่นเสียที่ไหน แล้วอายุปูนนี้อีก มันปูนไหนกัน ไม่เห็นเหรอว่าหน้าเรานี่ตึงเปรี๊ยะชนิดที่หนุ่ม ๆ สาว ๆ ยังอายเลยนะ” อันนี้แดนดินไม่ได้เข้าข้างตัวเอง เพราะความที่อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดินดีน้ำดี ประกอบกับสุขภาพร่างกายและจิตใจที่ดี ทำให้เขาและปิ่นแก้วมีใบหน้าที่อ่อนกว่าวัยไปนับสิบปีปิ่นแก้วยิ้มกว้
พุทธศักราช 2525 โปรดอ่อนโยนกับฉันหน่อย ตอนพิเศษ – ความสุข 1
หลังจากนอนจับไข้ไม่ได้สติมาสามวัน วันนี้ปิ่นแก้วจึงได้ตื่นขึ้นมาด้วยสภาพร่างกายที่ใกล้เคียงกับปกติในที่สุด เธอเหลียวมองไปรอบ ๆ ห้องนอนอันสว่างไสวและอบอุ่นในเรือนไม้ที่เคยหลังเล็กและมอซอมาก่อน ห้องนอนของเธอและสามีห้องนี้เป็นห้องที่สว่างที่สุดในบ้าน เป็นห้องที่สามีที่รักของเธอใส่ใจและออกแบบตามความชอบของเธอทั้งสิ้นไม่ว่าเมื่อไหร่ ไม่ว่าจะผ่านมาแล้วกี่ปี สามีของเธอคนนี้หากจะคิดจะทำอะไร มักจะยึดเอาความชอบของเธอเป็นที่ตั้งเสมอ ปิ่นแก้วเผยรอยยิ้มพร้อมแววตาที่เจือแววหวานอย่างไม่มีที่สิ้นสุดเมื่อนึกถึงผู้ชายของเธอ“แค็ก แค็ก”ทันทีที่สิ้นเสียงไอของเธอ ประตูห้องนอนก็ค่อย ๆ แง้มออกมาอย่างช้า ๆ พร้อมกับศีรษะหลากหลายขนาดที่โผล่สลอนมาให้เห็นตั้งแต่ขอบบนยันขอบล่างของประตู เป็นศีรษะของตัวเลขทั้งห้าที่เธอรักอย่างที่สุด“แม่ตื่นแล้ว” ปิ่นตะวัน ลูกสาวคนโตวัยสิบเก้าปีเอ่ยเรียกแม่ด้วยน้ำเสียงดีใจ“แม่นอนไปยาวตั้งสามวันเลยนะ หิวไหมคะ สองทำขนมสูตรใหม่ที่แม่ให้ไว้สำเร็จแล้ว เดี๋ยวหนูไปตัดมาให้นะคะ” สาวน้อยปิ่นจันทร์วัยสิบห้าปีพูดกับแม่เสร็จแล้วก็
พุทธศักราช 2525 โปรดอ่อนโยนกับฉันหน่อย ตอนพิเศษ – รักษิต 2
“พี่วินเป็นอะไรถึงเที่ยวยุส่งหนึ่งไปให้พี่อาร์ตแบบนี้” ปิ่นตะวันเอ่ยขึ้นอย่างหงุดหงิดรักษิตหน้าเจื่อนลงขณะที่ภายในใจเขาหงุดหงิดไม่ต่างจากเธอ “อาร์ตสนใจหนึ่งมานาน ฐานะก็ดีเหมาะสมกับหนึ่ง เป็นถึงลูกผู้ว่าเชียวนะ”“อ้อ..ถ้าหนึ่งจะคบกับใครก็ต้องดูฐานะความเหมาะสมเป็นหลักเหรอคะ” สีหน้าและแววตาของหญิงสาวแสดงถึงความน้อยใจสุดขีดยามเมื่อมองตรงไปยังรักษิต“ถ้าพี่มองเขาว่าดีทุกอย่างพี่ก็ไปคบกับเขาเองสิ ไม่ต้องเตะหนึ่งส่งไปแบบนี้ หนึ่งไม่ชอบ” เธอสะบัดหน้าและวิ่งหนีไปทันที ไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พูดหรือแก้ตัวอะไรแม้แต่น้อย-----“หนึ่ง เป็นอะไรรึเปล่าลูก ให้สองมาตามไปกินข้าวก็ไม่ยอมไป ไม่สบายตรงไหน” ปิ่นแก้วเข้ามายังห้องนอนของลูก เมื่อเห็นเธอนั่งหน้าบึ้งอยู่บนเตียง คนเป็นแม่ก็อดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้ น้อยครั้งนักที่สาวน้อยที่มีนิสัยผู้ใหญ่เกินตัวจะแสดงอาการโมโหแบบนี้ออกมา“โมโหคนน่ะค่ะ เห็นหนึ่งเป็นของเล่น คิดจะจับโยนหนึ่งให้ใครก็ได้ทั้งนั้น” ในอารมณ์โมโหมีความน้อยใจแฝงอยู่อย่างเห็นได้ชัด
พุทธศักราช 2525 โปรดอ่อนโยนกับฉันหน่อย ตอนพิเศษ – รักษิต 1
“วินไม่ใช่ลูกโดยสายเลือดของพ่อและแม่”รักษิตวัยสิบแปดปี ที่เพิ่งผ่านพ้นวันเกิดตัวเองไปได้หนึ่งวันถึงกับตัวแข็งทื่อและมองไปที่พ่อกับแม่ของเขาอย่างตกตะลึง“ทำไมพ่อกับแม่ถึงบอกเรื่องนี้ให้ผมรู้” น้ำตาของเขาเอ่อคลออย่างห้ามสัญชาตญาณของร่างกายไม่อยู่“เพราะพ่อกับแม่กลัวว่าในอนาคตลูกอาจไปรับรู้เรื่องนี้จากปากคนอื่นและเข้าใจอะไรผิด ๆ ไป พวกเราจึงตัดสินใจบอกลูกจากปากของเราด้วยข้อมูลที่เป็นความจริงที่สุด”แพงน้ำตาคลอเบ้าไม่น้อยไปกว่าลูก “แม่ขอให้ลูกรับรู้เอาไว้อย่างว่า ถึงลูกจะไม่ใช่สายเลือดเดียวของเรา แต่ลูกคือจิตวิญญาณของพ่อกับแม่ พ่อกับแม่รักลูกมากที่สุดนะ”รักษิตนิ่งเงียบไปหลังจากนั้น “พ่อครับ แม่ครับ ถ้าผมจะถามอะไรที่มากกว่านี้ พ่อกับแม่จะบอกผมตามความจริงไหม”“แน่นอนสิลูก” สุวิทย์ยืนยันหนักแน่น “ในเมื่อพวกเราตัดสินใจบอกลูกในเรื่องนี้แล้ว เรื่องอื่น ๆ ที่วินอยากรู้ พ่อกับแม่จะเล่าให้ฟังอย่างไม่ปิดบังใด ๆ อีก”“ลูกอยากถามอะไรพ่อกับแม่ก็ถามมาได้เลย”คนเป็นลูกส่ายหน้า “ตอนนี้ผมอยากอยู่คนเดียวครับ”รักษิตนั่งอยู่
พุทธศักราช 2525 โปรดอ่อนโยนกับฉันหน่อย ตอนพิเศษ – นิชา 2
ตอนพบพ่อครั้งแรกเธอแสดงอาการต่อต้านเขาอย่างรุนแรงเพราะโกรธแทนแม่ แต่ก็เป็นแม่อีกนั่นแหละที่มาพูดให้เธอเข้าใจ ให้เธอแยกแยะ เพราะอย่างไรเสียเขาก็คือพ่อของเธอ แม้เขาจะบกพร่องในหน้าที่สามี แต่ก็ยังนับว่าไม่บกพร่องในหน้าที่พ่อ เห็นได้จากที่เขามอบเงินให้แม่มาเลี้ยงดูเธอและตั้งตัว จะว่าไปที่แม่ตั้งตัวขึ้นมาได้ก็เพราะเงินที่เขามอบให้ในครั้งนั้นหลังจากนั้นเธอจึงค่อย ๆ ยอมรับท่านทีละน้อย ยอมให้ท่านรับเธอไปอยู่ที่บ้านเดือนละสองถึงสามวันแล้วแต่โอกาส ซึ่งแม่เองก็ยอมปล่อยให้เธอไปทำความรู้จักกับญาติข้างพ่อแต่โดยดีในที่สุดก็สืบความมาได้ว่าที่พ่อมาหาเธอและแม่นั้นก็เพราะพ่อเลิกกับภรรยาคนนั้นแล้ว เป็นการจากกันด้วยดีเหมือนคราวที่เลิกกับแม่ สาเหตุการเลิกคือพ่อป่วยหนักมาก่อนหน้านี้จนไม่สามารถมีลูกได้อีก เขาและภรรยาจึงตัดสินใจแยกทางกันเพื่อให้ฝ่ายหญิงไปมีอนาคตที่ดีกว่าเมื่อเกิดเหตุเช่นนี้ ทางครอบครัวของพ่อจึงอยากได้เธอกลับไปในฐานะทายาทเพียงคนเดียวของครอบครัว ส่วนแม่ของเธอนั้นจะกลับไปหรือไม่ก็แล้วแต่แต่น่าเสียดายที่แม่นารีไม่ใช่นารีคนเดิมที่ต้องพึ่งครอบครัวเ
พุทธศักราช 2525 โปรดอ่อนโยนกับฉันหน่อย ตอนพิเศษ – นิชา 1
“นิ่ม เอาหูฉลามไปส่งให้น้าแก้วที” “ได้ค่ะ รอแป๊บ ขอล้างมือก่อน”เสียงใสตะโกนมาจากหลังร้านขายอาหารแห้งชื่อดังของตลาดริมชล และรอไม่นานนักก็มีเสียงวิ่งตึง ๆ มาจากหลังร้านอย่างรวดเร็วบ่งบอกถึงบุคลิกที่ร่าเริงและกระตือรือร้นของเจ้าตัว“ใจเย็น ๆ ลูก วิ่งจนร้านถล่มแบบนี้เงินทองปลิวหายหมด”นิชายิ้มเผล่ แม้จะถูกบ่นแต่เธอไม่กลัวแม้แต่น้อยเพราะรู้ว่าแม่บ่นไปอย่างนั้นเอง ตลอดเกือบสิบเจ็ดปีที่ผ่านมาหญิงสาวรู้ดีว่าแม่รักเธอมากแค่ไหน“อย่าลืมบอกน้าแก้วด้วยนะว่ากระเพาะปลาที่สั่งไว้ยังไม่ได้ รอของเข้าวันศุกร์นี้แม่จะเอาไปให้อีกที”เสียงแม่ยังคงไล่ตามหลังระหว่างเธอกำลังวิ่งจี๋ออกจากร้าน หญิงสาวทำเพียงแค่หัวเราะเสียงใสตอบกลับไป ระหว่างทางที่เอาของไปส่ง เธอก็ส่งเสียงทักทายบรรดาญาติมิตรในตลาดไปทั่ว เพราะเห็นหน้าและผูกพันกันมานานนับสิบปีนับตั้งแต่จำความได้นิชาก็วิ่งเล่นกินนอนอยู่ในตลาดที่สะอาดสะอ้านแห่งนี้แล้ว ไม่ว่าซอกไหนมุมไหนของตลาดเธอรู้จักหมด เธอสามารถเรียกที่แห่งนี้ว่าบ้านได้อย่างสบายร้านของแม่เป็นร้านค้าอาหารแห้งนำเข้าที่ใ
พุทธศักราช 2525 โปรดอ่อนโยนกับฉันหน่อย 31. แม่ลูก
เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากช่วยกันจัดเก็บข้าวของของแพงให้เข้าที่แล้ว ทั้งคู่ก็ออกไปยังบ้านของผู้ใหญ่บ้าน ซึ่งนัดหมายกันไว้ตั้งแต่เมื่อวานเรื่องย้ายชื่อออกจากทะเบียนบ้าน หลังจากทำเรื่องย้ายทะเบียนบ้านเรียบร้อยแล้ว ปิ่นแก้วได้ดึงแพงไปลงบันทึกประจำวันที่สถานีตำรวจเพื่อป้องกันอีก
พุทธศักราช 2525 โปรดอ่อนโยนกับฉันหน่อย 30. แดนดิน 2
“ดิน รอนานไหม” แพรวพรรณที่เพิ่งเดินลงมาจากหอพักสอบถามชายหนุ่มยิ้ม ๆแดนดินหันไปมองคนรักแล้วยิ้มกลับไปให้ “เพิ่งมาถึงเหมือนกัน ไงวันนี้ไปกินที่ไหนกันดี”“ไปหน้ามหาวิทยาลัยเถอะ พรรณเบื่อกับข้าวในโรงอาหารแล้ว เขาว่ามีร้านสเต๊กเปิดใหม่ บรรย
พุทธศักราช 2525 โปรดอ่อนโยนกับฉันหน่อย 28.ตัดสัมพันธ์ 2
“อ้อ..คิดจะหาเพื่อนไปแขวนคอตายว่างั้น” แจ่มจันทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด จากคราแรกยังรู้สึกสะใจที่เด็กร้ายกาจอย่างแพงหมดที่พึ่งและหมดหนทางที่จะไปขอความช่วยเหลือจากใคร แล้วเป็นไง ตอนนี้ดันมีคนเอาเท้าเข้ามาแทรกเสียได้“ไว้รอถามความสมัครใจของพี่แพงอีกที แต่
พุทธศักราช 2525 โปรดอ่อนโยนกับฉันหน่อย 26. แพง
“อะไรกันแก้ว กลับบ้านทีไรเป็นต้องมีของมาฝากทุกครั้ง คราวหน้าไม่ต้องแล้วนะ” คำปันเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกรงใจพร้อมกับห้ามปรามไปในตัว“ไม่เป็นไรค่ะลุง ไม่ได้เสียเงินซื้อหาอะไรเลย อย่างเสื้อกันหนาวนี่แก้วก็ขายเอง คืนทุนไปหมดแล้วด้วย เหลือแต่กำไร แก้วเลยเอามาฝากลุง
Anda juga akan menyukai
พิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.7K Dibacaเพื่อนเกย์สอนกาม
อลิซาเบธ ลี83.1K Dibacaพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่606.8K Dibacaรวมเรื่องสั้นสุดฟิน
กาสะลอง331.7K Dibacaในนามเมียเด็กของท่านประธาน
อิมฮายอน (poxnnxdda)150 Dibacaประธานลู่ต้องสยบ คุณซูไปตรวจสายเลือดอีกแล้ว
หวานละมุน302 Dibacaวันที่รักสวนทาง
ระรินรัก183 Dibacaเมื่อประธานไร้ใจ...ต้องกลายเป็นหมาโบ้
วาตานิช20 Dibaca
