FAZER LOGINCompartilhar
Chapter 33 ยังเจ็บซ้ำ
Data de publicação:
2026-04-16 15:30:5420:00
รถโดยสารเที่ยวสุดท้ายจอดรับ เมญ่าขึ้นนั่งพร้อมผู้โดยสารคนอื่นๆ อีก 2 คน นั่งกอดกระเป๋า มองไปยังท้องถนนอัดแน่นไปด้วยรถรายามค่ำคืน ลมพัดเส้นผมอ่อนปิดดวงตา ทว่าก็ปล่อยให้มันอยู่อย่างนั้น นั่งเหม่อมองแสงสียามค่ำคืน ภายใต้ดวงตาคมที่มองอยู่ไกลๆ ธาวินแอบขับรถตามเมญ่าที่นั่งรถโดยสารกลับอะพาร์ตเมนต์ การจราจรหยุดชั่วขณะ ตรงหน้าคือไฟแดง พร้อมกับไฟส่องข้างทางสาดให้เห็นสีหน้าไร้ความสดชื่นและสดใสของหญิงสาว พลันนั้นคนที่เป็นต้นเหตุกลับรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา เขาไม่ชอบที่เธอเป็นแบบนี้ ไม่ชอบเห็นเธอเศร้าและไม่ชอบให้มีน้ำตา แต่ ทั้งหมดนี้มันมาจากใคร ถ้าไม่ใช่ตัวเขาเอง ปลายเท้าเหยียบคันเร่ง ครั้นไฟเขียวแสดงเพื่อให้รถเคลื่อนตัว แอบขับตามอยู่อย่างนั้น โดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัวเลย เพราะความเหม่อลอยไม่ได้สังเกตรถราบนท้องถนนเลยสักคัน กระทั่งรถโดยสารเคลื่อนตัวช้าลง เมญ่าลงจากรถแล้วจ่ายค่าโดยสาร เดินสะพายกระเป๋าเข้าที่พัก ส่วนธาวินแอบจอดรถยนต์ให้ห่างออกไป แล้วเดินย้อนกลับมายังอะพาร์ตเมนต์ เขาขึ้นไปโดยพลการไม่ได้ ที่นี่มีกฎระเบียบ เมื่อขึ้นไม่ได้ ทำได้เพียงนั่งริมฟุตบาท แหงนหน้ามองห้องเดิมเปิดไฟสว่างเพราะเจ้าของห้องเข้าไปแล้ว หยิบบุหรี่ออกมา นั่งดูดไปพลางๆ คั่นเวลาที่ไม่มีอะไรทำ พลันนั้น รปภ.คนเดิมก็เดินเข้ามา “คุณ” “...” “คุณอีกแล้ว” “...” ธาวินนึกว่าต้องโดนไล่อีกตามเคย ลุกขึ้นยืนพลางปัดฝุ่นบนก้น คาบบุหรี่ไว้ที่ปาก กำลังจะเดินหนีไปตรงอื่น ชายหนุ่มก็เอ่ยขึ้นมา “ขอบุหรี่สักตัวได้ไหมครับ” ฝ่าเท้าก้าวไปด้านหน้าสองก้าวถอยกลับมา ธาวินมอง รปภ.ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ตรงนี้ไม่ได้ห้ามนั่งสูบบุหรี่ เขาแค่อยากดูดเพราะของตัวเองหมดพอดี “ให้หมดซอง” “ของดีเลย เอาตัวเดียวพอ” “ให้คือให้ แต่ถามอะไรหน่อยสิ” ธาวินโอบต้นคอ รปภ.หนุ่ม ชี้ไปยังห้องพักของเมญ่า “อะไรเหรอครับ” “ฉันอยากขึ้นไปบนอะพาร์ทเมนต์นี้” เขามองตามก้านนิ้วมือยาว ก่อนจะส่ายหัวรัวๆ ขึ้นมาทันควัน “ขึ้นไปเองไม่ได้ครับ ต้องมีคนลงมารับและแจ้งว่าเป็นผู้มาเยือนครับ” นี่คือกฎ ที่นี่ไม่อนุญาตให้ใครเข้าได้สุ่มสี่สุ่มห้า ธาวินย่นคิ้วเหมือนนึกว่าต้องอาศัยขึ้นไป ขณะที่ รปภ. ยืนดูดบุหรี่แสนถูกคอ ทว่าเสียงคนมาใหม่ดันเอ่ยเรียก “คุณวิน!!” เจ้าของชื่อหันตามเสียงเรียก ตันหยง คู่นอนคนเก่าที่เขาไม่ได้ติดต่อหลายเดือน “...” “มาหยงเหรอคะ” ประโยคคำถามนั้นทำธาวินเหมือนมีทางเลือก ตันหยงนี่แหละ จะพาเขาขึ้นไปบนตึกนี้ได้ ห้องพักของตันหยง “ติดต่อไม่ได้นานเลย โทรหาไม่รับ โทรกลับก็ไม่มี” หญิงสาวตัดพ้ออย่างน้อยใจ แต่รู้สถานะตัวเองดีว่าธาวินให้เป็นได้แค่คู่นอน กระนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะในเรื่องความรู้สึกมันไม่ได้มากมายเท่าการได้เงินและการเลี้ยงดู “งานยุ่ง เธอเองก็มีเสี่ยคนใหม่แล้วนิ” “โอเค...” โดนรู้ทันซะแล้ว “มาหาหยงถึงที่ มีอะไรคะ” ตันหยงหย่อนกายนั่งบนตัก โอบกระชับลำคอแกร่ง หมายจะชวนทำเรื่องอย่างว่าและหากเสร็จสม เธอก็จะได้เงินตอบแทน “ลุกออกไป” “...” ทำหน้างงๆ ทุกครั้งที่เจอหน้าและอยู่ด้วยกันเขาไม่เคยปฏิเสธ “ลุกออก” น้ำเสียงเข้มขึ้น ทำคนเด็กกว่าลุกมานั่งที่เดิม ตันหยงหยิบผลไม้เข้าปาก มองชายหนุ่มคนคุ้นเคยมีสีหน้าเครียดๆ “ตกลงมาทำอะไร” “ไม่มีที่ไป” เขาตอบเพียงเท่านี้ ยิ่งทำคนอายุน้อยขมวดคิ้วนึกสงสัย คนระดับธาวินนั่งเล่นในคลับหรูๆ หรือเลานจ์ไฮโซได้สบาย ไม่จำเป็นต้องนั่งในห้องแคบตรงนี้ด้วยซ้ำ กระนั้นไม่เอ่ยถามในความสงสัยที่กำลังคิด ส่วนธาวินก็เอาแต่เสดวงตามองประตูตรงหน้า ลึกๆ อยากมาดูเมญ่าต่างหาก และที่สำคัญห้องของตันหยงอยู่ตรงข้ามกับคนที่ตัวเองตามมา บทสนทนาทั้งสองยังดังขึ้น เล็ดลอดออกไปด้านนอก โดยไม่รู้เลยว่าคนฝั่งตรงข้ามถือยืนอยู่หน้าห้องแล้วเผอิญได้ยิน เมญ่ากลับมาจากเอาถุงขยะลงไปทิ้ง “เขามาหาผู้หญิงของเขา” เมญ่าบอกตัวเอง เตือนตัวเองให้จำฝังใจ แต่ทำไมมันเจ็บมากกว่าเดิม ไขกุญแจได้ก็เอาตัวเองเข้ามา อ่อนล้าอ่อนแรงแทบคลานอยู่รอมร่อ หงายหลังลงเตียง มองเพดานสีขาวพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา ต้องอยู่แบบนี้จริงๆ น่ะเหรอ อยู่กับความเจ็บช้ำแบบนี้ตลอดไปเหรอ ไม่ไหวหรอก เจ็บเกินไป เช้าต่อมา สภาพจิตใจอ่อนล้าลงทุกเมื่อ ยืนหน้ากระจกหวีผม ครั้นแห้งจากการเป่าแต่ยังไม่เป็นทรง เมญ่าเป็นคนผมสวย แค่สางด้วยหวีซี่ห่างๆ ไม่กี่ทีก็เรียบตรงมีน้ำหนัก รวบเข้าที่จากนั้นมัดด้วยยางรัดผมแล้วติดกิฟต์ให้เรียบร้อย ใบหน้าแต้มเครื่องสำอาง เปลือกตากรีดอายไลเนอร์แบบเฉียว ริมฝีปากฉ่ำด้วยลิปสติก แต่ในแววตาอัดอั้นไปด้วยความทุกข์ระทม มองนาฬิกาบนมือถือ อีกครึ่งชั่วโมงถึงเวลาเข้างาน ความรู้สึกไม่อยากทำอะไร ไม่อยากใช้ชีวิตกัดกินทุกวินาที ทุกครั้งของความเสียใจ อยากขังตัวเองเหมือนที่ผ่านมา กระนั้น ด้วยภาระหน้าที่ต้องรับผิดชอบ คนข้างหลังยังรอ แม่ควรพักผ่อนและหยุดทำงาน น้องยังต้องมีอนาคต ทุกคนคืออีกครึ่งชีวิตที่ต้องดูแล จะทิ้งทุกอย่างลงเหมือนครั้งนั้นไม่ได้ เงินเก็บเหลือน้อย ค่าใช้จ่ายยิ่งเยอะและหัวใจก็แสนบอบช้ำ ต้องประคับประคองทุกอย่างไปพร้อมกัน ยากเหลือเกิน แต่ต้องทำให้ได้ บีบมือตัวเองแน่นๆ สูดหายใจสร้างพลังทางกาย แต่มันช่างน้อยนิด ความคิดกับร่างกายสวนทางกัน เมญ่าก้าวขาเอาตัวเองพร้อมไปทำงาน กำลังจะเปิดประตู ก็ได้ยินเสียงคนด้านนอกยืนคุยกัน มันช่างคุ้นหูเหมือนเคยได้ยินมาก่อน พลันนั้นรีบเอียงหูแนบประตู ตั้งใจเสียงอันแผ่วเบาแต่พอได้ยิน “วันหลังมาอีกนะคะ” ตันหยงเดินเกาะแขนธาวินออกมาส่งหน้าประตู ครั้นชายหนุ่มเผลอหลับทั้งคืน ตื่นอีกทีพระอาทิตย์ก็โผล่ขึ้นขอบฟ้า แม้จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขานอนโซฟา เจ้าของห้องนอนเตียง ทว่าคนที่ไม่รู้เรื่องราวยืนแอบฟังอดคิดไม่ได้ไปต่างๆ นานา เมญ่าคิดว่าธาวินและตันหยงต้องมีเรื่องอย่างว่าเกิดขึ้นเมื่อคืน คนหนึ่งนอนร้องไห้ อีกคนมีความสุขกับเรื่องบนเตียง “ของเธอ” “เงิน” ตันหยงตาลุกวาว เงินจำนวนหนึ่งถูกควักออกจากกระเป๋าแล้วนับให้เห็นต่อหน้าต่อตา “ถือว่าเป็นค่านอนของฉัน” “ห้าพัน ขอบคุณนะคะ” หญิงสาวยื่นมือรับอย่างไว นับจำนวนแบงก์อีกครั้ง ยิ้มพอใจกับค่าตอบแทนที่ชายหนุ่มยื่นให้ ก่อนจะมองธาวินที่เอาตาเหล่หางตามองประตูตรงข้าม ในสายตานั้นช่างอาลัยอาวรณ์ ราวกับอยากเจอใครสักคนในห้องนี้ แต่ตันหยงไม่รู้ในความสัมพันธ์ของชายหนุ่มและเจ้าของห้องนี้ ได้แต่ย่นเรียวคิ้วโก่งสวยอย่างนึกสงสัย แต่ไม่ถามอะไรมาก ธาวินที่เอาแต่กระอักกระอ่วนใจ ยกมือคล้ายจะเคาะห้องตรงข้าม ก็ชะงักและหย่อนมือกลับตามเดิม ใจเสาะขึ้นมาเสียดื้อๆ ทำไมเมญ่าไม่ออกมาเลย นอนรอทั้งคืนไม่ได้ยินแม้แต่เสียงเปิดประตู ธาวินถามตัวเองอยู่ในใจ ซึ่งย่อมไร้คำตอบ หัวใจที่ปั่นป่วนไม่น้อย มันดันสวนทางกับริมฝีปากอันกล้าหาญ เขาปฏิเสธความรู้สึกตัวเอง ทั้งที่ข้างในจะเป็นจะตายอยู่รอมร่อ “แกไม่กินของต่อคนรู้จัก” ย้ำเตือนตัวเอง บอกตัวเองว่าไม่เอาคนที่เคยเป็นคนใกล้ตัวคนสนิท ไม่ต่างกับตบตีกับร่างสองของตัวเอง สะบัดใบหน้ารัวๆ อยากให้ความรู้สึกกระอักกระอ่วนหายไปสักที
Último capítulo
พ่ายธาวิน Chapter 56 พ่ายธาวิน
20:30Just’ 69 Haremทันทีที่รถหรูเคลื่อนจอด เมญ่าตาเบิกกว้าง ไม่ได้ตกใจที่ได้กลับมาที่นี่ แต่ตกใจที่ธาวินพาเธอมา“คุณวิน”“ทำไมทำหน้าแบบนั้น”“พาญ่ามาที่นี่”หันหน้ากลับไปถามด้วยท่าทางงงๆ“ทุกอย่างมันคืออดีตไปแล้วญ่า ต่อให้เธอเคยเป็นของใครมาก่อน ฉันก็ไม่คิดแบบนั้นอีกแล้ว”ชายหนุ่มแตะมือลงต้นขานิ่ม บีบเบาๆ และยิ้มอย่างสบายใจ พลันนั้นก็ลงจากรถมาก่อน เดินอ้อมมาเปิดประตูให้คนด้านในลงตาม วันนี้เมญ่าแต่งตัวสวยและเซ็กซี่ที่สุดดวงตาสีอ่อนมองด้านหน้าของ Just’ 69 Harem ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือมีการ์ดรักษาความปลอดภัยหน้าใหม่ๆ ที่เธอไม่เคยเห็น อาจเป็นไปได้ว่าเมฆารับเข้ามาหลังจากเธอลาออกในครั้งนั้นมือหนากระชับมือขาวบาง ธาวินเดินล้วงกระเป๋าไปยังประตูทางเข้าพิเศษที่มีไว้ให้กับลูกค้าคนสำคัญและธาวินคือหนึ่งในนั้นด้านในอึกทึกด้วยเสียงเพลงและแสงไฟละลานตา ทันทีที่เข้าไป เมญ่าแอบหรี่ตาเล็กน้อย ครั้นตอนนี้ไม่ชินกับแสงไฟสีแดงม่วงสลับกับฟ้าและสีอื่นๆ ลูกค้าเข้ามาใช้บริการค่อนข้างมาก แต่ก็ยังคงให้ความเป็นส่วนตัวได้ดี“ญ่า...ญ่า!!”เสียงดังตะโกนแข่งกับเสียงเพลงที่เปิดภายใน เจ้าของชื่อที่ได้ยินห
พ่ายธาวิน Chapter 55 ไม่นานเกินรอ
หลายวันต่อมาความเกร็งเมื่อเจอต้องญาติผู้ใหญ่ของธาวินค่อยๆ เบาลง เปลี่ยนเป็นความสนิทสนมระหว่างเมญ่าและแม่ของธาวิน บรรยากาศภายในบ้านหลังโตเป็นไปอย่างอบอุ่น ชายหนุ่มได้ใช้โอกาสนี้พักผ่อนเต็มตัว อยู่กับครอบครัวมากขึ้นหลังจากย้ายไปอยู่ภูเก็ตถาวรเพราะต้องดูแลกิจการภายในห้องครัวกำลังวุ่นวาย ดวงเด่นนึกสนุก อยากโชว์ฝีมือตัวเองลองทำขนมให้ว่าที่ลูกสะใภ้ได้ชิม“ตอนแม่เป็นสาว ชอบทำให้คุณธวัฒน์กิน แต่พอคลอดตาวินไม่มีเวลาเลย ทิ้งฝีมือตัวเองนานหลายปี”“เหรอคะ”เมญ่ามองอุปกรณ์ต้องตาตาโต ไม่นึกมาก่อนว่าคนแก่กว่าจะชอบทำขนมเป็นงานอดิเรก“วันนี้มีโอกาสเสียที ลองดูนะญ่า”“ค่ะ”นอกจากจะเป็นหัวเรือใหญ่ทำของอร่อยๆ ในวันนี้ ยังได้เมญ่าและแม่บ้านคอยเป็นผู้ช่วย เมญ่าค่อยๆ นวดแป้ง โดยได้ดวงเด่นเป็นคนสอน ยังทำเงอะงะเพราะส่วนตัวเธอไม่ใช่ผู้หญิงมีปลายจวัก ทว่าต้องลองทำเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดและโดนตำหนิว่าทำอะไรไม่เป็นเลย“ทำได้ใช่ไหม”“ได้ค่ะ ญ่าอาจทำไม่เก่ง แต่จะพยายามนะคะคุณแม่”“ชอบจัง...ชอบคนตั้งใจ”ดวงเด่นอดชื่นชมคนตรงหน้าไม่ได้ มองใบหน้าจิ้มลิ้มไม่มีเครื่องสำอางแต่งแต้ม พลางยิ้มกว้างราวกับภูมิใจ ดวงเด่นชอบคนม
พ่ายธาวิน Chapter 54 ที่รักของธาวิน Nc
ธาวินถอดริมฝีปาก มองเนินปากอวบของเมญ่าแดงก่ำเพราะถูกเขาดูดอย่างแรง ขณะที่ปากตนเปื้อนด้วยหยาดน้ำลายยืดออกมาเป็นสาย เมญ่าปรือดวงตามอง กระเส่าลมหายใจครั้นความซาบซ่านเล่นงานขึ้นมาทีละนิดชุดนอนสีชมพูไม่ได้บางมาก สังเกตดีๆ จะเห็นบราเซียและกางเกงชั้นในที่ยังสวม ธาวินวางมือบนอกอวบอิ่ม บีบเต็มง่ามและนวดฉุดความต้องการของเมญ่าออกมา จากนั้นสอดเข้าไปใต้แผ่นหลัง ใช้เพียงมือเดียวบีบตะขอบราเซียและปลดมันออกอย่างชำนาญ หัวนมกลมแป้นดุนดันผ่านชุดนอน สองจุกกลมตั้งเด่นตระหง่านต่อดวงตาสีรัตติกาลอันแสนหื่นกามท้องนิ้วโป้งคลึงเม็ดนมแข็งเป็นไต มองเจ้าของหน้าอกอวบนอนครางกระเส่าและหลับตาพริ้มอย่างมีอารมณ์ใต้ร่างตนเขาชอบเมญ่าตอนทำหน้าแบบนี้ หน้าเสียวๆ โคตรเซ็กซี่“ฮื่อ...!”ร่างอ้อนแอ้นบิดเร้า ทำผ้าปูเรียบตึงเริ่มยับยู่ยี่ ธาวินร่นกายลงต่ำ ดันหัวเข่าแยกออกจากกัน อ้ากว้างเห็นเนินอวบกลางหว่างขาถูกห่อรัดด้วยกางเกงชั้นในสีเดียวกับบราเซีย นิ้วโป้งคลึงตรงตำแหน่งรอยแยก ขยี้เบาๆ แต่ทำเมญ่าสะดุ้งจนก้นลอย สักพักก็ทิ้งลงเตียงเช่นเดิม ก่อนจะสะดุ้งโหยงอีกครั้ง เมื่อปลายลิ้นตวัดเลียช่องทางโดยไม่ถอดกางเกงในของเธอออก“อ่าส์...!
พ่ายธาวิน Chapter 53 ใครก็ห้ามไม่ได้
ห้องนอนสำหรับแขกถูกเตรียมไว้รอ เมญ่านั่งบนเตียงนิ่มสีขาว ซับผมที่เปียกจากการโดนน้ำขณะที่อาบ ดวงเด่นเป็นคนหัวโบราณ ต่อให้รู้ว่าลูกชายและคนรักจะเลยเถิดมากันนับครั้งไม่ถ้วน ถ้ายังไม่แต่งงานต้องนอนแยกห้องกัน ฉะนั้นคืนนี้ เมญ่าต้องนอนคนเดียวในห้องกว้างๆ ที่ไม่คุ้นชินเสียเท่าไหร่ก๊อก ๆ !!เสียงเคาะไม่ดังมาก แต่ดึงความสนใจของคนด้านในได้ดี หญิงสาวมองไปยังต้นทางของเสียง ขมวดหัวคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 5 ทุ่ม บ้านหลังโตเงียบสนิทเหมือนทุกคนต่างเข้านอน หรือจะเป็นธาวิน ไม่น่าใช่ เพราะถูกแม่สั่งไว้ว่า ห้ามเข้าหาเธอเด็ดเหรอ ครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ก็ลุกขึ้น จากนั้นเปิดประตู ค่อยๆ แง้มและชะโงกหน้าออกมาก็เห็นว่าเป็นดวงเด่นที่เคาะห้องเธอ คนแก่กว่าสวมชุดนอนผ้าซาตินสีม่วงเข้ม ยืนยิ้มแป้นไม่เห็นฟันอยู่ด้านหน้า“หนูญ่า...ยังไม่นอนใช่ไหม”“ยังค่ะ คุณแม่ละคะ”“แม่นอนไม่ค่อยหลับ เลยออกมาหาหนู”“...”คนอายุน้อยยิ้มรับเบาๆ เขินเล็กน้อยเมื่อถูกคนในบ้านหลังโตให้การดูแลและต้อนรับเป็นอย่างดี“แม่ขอเข้าไปหน่อย”เมื่อเจ้าของบ้านต้องการมีหรือจะกล้าขัด เมญ่าพยักหน้ารีบเปิดประตูอ้าออกกว้างแล้วถอยตัวให้คนแ
พ่ายธาวิน Chapter 52 ว่าที่ลูกสะใภ้
รถยนต์จอดสนิท เพียงเสี้ยววินาทีเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ด้านนอกมีคนรอรับและรออำนวยความสะดวก เมญ่าดวงตาเบิกกว้างอย่างตกใจ คนนอกสวมชุดเหมือนอย่างเป็นทางการ ท่าทางแสดงออกทำอย่างกับว่าเธอเป็นเจ้าหญิงจากแคว้นใดในโลกหล้า ขณะที่ธาวินยังอมยิ้มมองอาการของคนรัก“คนใช้ คนสวน คนสนิทของคุณพ่อคุณแม่ทั้งนั้น”“รอกันแบบนี้เลยเหรอ”“อืม...เป็นปกติ”แต่ไม่ปกติสำหรับเมญ่าเลยสักนิดธาวินชินกับเหตุการณ์ตรงหน้า เวลาเขากลับบ้านมักถูกต้อนรับแบบนี้เสมอ ทว่าอีกคนยังเกร็งแทบก้าวขาไม่ออก เป็นผลให้ชายหนุ่มลงนำมาก่อนแล้วเดินอ้อมมารับเธอ“ทุกคนไปทำงานตัวเองเถอะ แฟนผมทำตัวไม่ถูกแล้วเห็นไหม”ผู้ใต้บังคับบัญชามองหน้ากัน เมื่อเป็นคำสั่งก็ไม่มีใครกล้าขัด เดินไปคนละทิศละทางแต่ยังชะเง้อและเหล่ตามอง เป็นเรื่องตื่นเต้นของตระกูลกนกวาณิชย์“ลงมา”“คุณวิน ญ่า...”“ลงมา ไม่อย่างนั้นจะมีแต่คนมอง”หญิงสาวกระชับมือบนตัก สูดหายใจหนักๆ แล้วส่งมือให้ธาวินประคองลงจากรถ มือหนากันศีรษะทุยกระแทกขอบประตู ระวังไม่ให้ล้มแล้วจับมือเดินเข้าบ้านที่ตนคุ้นเคยภายในห้องกว้างและใหญ่โต ข้าวของตกแต่งมีราคาสมกับเป็นบ้านคนรวย กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้สดที
พ่ายธาวิน Chapter 51 พามาพบผู้ใหญ่
เครื่องบินโบอิ้งลำใหญ่ของสายการบินอันดับหนึ่งที่ใครๆ ต้องยกนิ้วให้ในการบริการและความหรูหรา ทะยานขึ้นท้องฟ้าจากภูเก็ตมายังสนามบินสุวรรณภูมิ โดยเลือกเวลาเดินทางในช่วงบ่ายเพราะเป็นเที่ยวบินที่เร็วที่สุดและมีที่นั่งติดกันธาวินกุมมือนุ่มของคนรักมาตลอดการเดินทาง มองหญิงสาวที่ปิดปากเงียบตั้งแต่เครื่องเริ่มสูงขึ้นกระทั่งลอยบนน่านฟ้า มองนอกหน้าต่างยังเห็นกลุ่มก้อนเมฆสีขาวลอยเป็นปุยนุ่นสะท้อนโดนแสงแดดที่อยู่เหนือกว่าสาดส่องลงมา บางจังหวะตัวเครื่องสั่นโครง ครั้นบินผ่านก้อนเมฆกลุ่มใหญ่ เพียงชั่วครู่ก็นิ่งตามเดิมเมญ่ามีอาการสั่นๆ กระนั้นไม่ใช่เพราะเธอกลัวความสูงแต่อย่างใด แต่กำลังกังวลและตื่นเต้นเมื่อต้องพบเจอผู้ใหญ่ของธาวินเป็นครั้งแรก มือหนากระชับแน่นคลายออกแต่ไม่ได้ผละออกจากกัน ธาวินใช้ปลายนิ้วเกลี่ยบนหลังมือขาวเบาๆ พลางยกมุมปากยิ้มละมุนส่งให้คนทำสีหน้าจะร้องไห้อยู่รอมร่อ“เป็นอะไร”“ญ่า...”“ไม่มีอะไรให้กังวลสักนิด ทุกคนต้องยินดี”แม้ธาวินจะการันตีว่าทุกคนในตระกูลใจดี ทว่าตัวเองเป็นเพียงลูกหลานชาวประมง ฐานะครอบครัวไม่ได้ยากจนข้นแค้น แต่ใช่ว่าจะร่ำรวยจนสมฐานะของอีกฝ่าย ทั้งอดีตที่ผ่านมาและอาช
Você também pode gostar
บอสเหวินรีบตามเร็ว! คุณภรรยาค่าตัวสามหมื่นล้าน
ถานฉี58.8K visualizaçõesรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง149.7K visualizaçõesภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว168.0K visualizaçõesราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน307.6K visualizaçõesเสิร์ฟรักพลิกชะตา ราชินีคอร์ตหญ้า ยุค 80
ยอดกวีสี่ฤดู302 visualizaçõesโซ่รักโซ่เสน่หา
มาดามเฟอร์ / กษิรา / เหว่ยเล่อซาน64 visualizaçõesจับจองรัก
นามปากกา ไขขวัญ81 visualizaçõesBAD DEEP รักร้ายของผู้ชายร้ายลึก
จิรณิกา40 visualizações
