13

หมอปรีดิ์กำลังรู้สึกแปลกๆ หลังจากที่ดื่มเหล้าแก้วที่วรางคณาให้หมดลงสักพัก หล่อนบอกว่า...ถ้าเขาอยากจะเข้าถ้ำก็ให้ตามหล่อนขึ้นไปในห้องของเขา

​อาเลือดลมของเขามันโลดแล่นวูบวาบพิกล

​บางส่วนกำลัง...

​ให้ตาย!

​ตอนนี้สมองของเขากำลังคิดแต่เรื่องอย่างว่า นี่เป็นบ้าอะไรหว่าเรา? หรือว่าวรางคณาเอาอะไรให้เขาดื่มกันนะ

​ไอ้เหล้าแก้วเมื่อกี้ต้องมีอะไรแน่ๆ

​จริงสิ เขาเคยมาแล้วหนหนึ่ง ที่หล่อนเอาเหล้าผสมอะไรบางอย่างให้เขาดื่ม ตอนที่ไปคลับด้วยกัน คืนนั้นฟ้าเหลืองกัน คาตาเลยล่ะ แถมเขายังไม่ใช่แค่แต่กับหล่อนคนเดียวเสียด้วย...มีเพื่อนของหล่อนอีกหนึ่งคน

​ก็หล่อนเป็นเสียแบบนี้แม่เขาถึงกลัว...

​ตอนนี้เขาหูอื้อ ตาลาย คิดแต่เรื่องอย่างว่า คิดแต่หน้าอกคัพดีของวรางคณา คิดถึงแต่การได้สอดเข้าร่างนุ่มๆ ของหล่อน ของใครสักคนก็ได้ โอ...เขากำลังแข็ง แข็งไม่ดูเวล่ำเวลาเลยจริงๆ

​เขาก้าวยาวๆ ขึ้นไปที่ห้อง ขมวดคิ้วนิดหน่อย ที่มันล็อค ไหนหล่อนว่าจะมารอเขา แม่งเอ๊ย! แต่ช่างเหอะ กำลังหูอื้อตาลายแบบนี้ ฤทธิ์ยามันแรงจริงๆ มือของเขาค่อนข้างสั่นขณะที่ไขกุญแจเข้าไปในห้อง แล้วปิดประตูดังปัง

​เขามองกวาดไปที่โซฟา...สายตาสะดุดเข้ากับร่างแน่งน้อยที่กำลังนอนหันหลังให้เขา

​นั่นมัน...

​เขาก้าวยาวๆ ตรงไปหาหล่อน ยัยแมวมอมอีกแล้วนะ มาทำอะไรที่นี่ ที่ห้องเขาไม่รู้หรือไงว่ามันอันตราย อา...ยัยตัวแสบ!

​หมอหนุ่มทรุดตัวลงนั่งข้างหล่อน กลิ่นหอมกรุ่นกำจายมาจากร่างน้อยทำให้เขาถึงกับสูดกลิ่นหล่อนเข้าไป ความร้อนยิ่งไหลพล่าน เขากำลังใกล้จุดแตกดับลืมตัว มือของเขาจับที่ต้นแขนเธอ เพียงแค่เนื้อแตะเนื้อ เหมือนกระแสไฟฟ้าแล่นวูบไปยังบางส่วน ให้มันยิ่ง...ชูแข็งขึ้น

​เขาแข็งจนปวด อยากได้...จนจะลืมตัว

​เขามองหน้าหวานแอร่มนั้น มองปากอิ่มเผยอนิดๆ นั่น

​“เหมียว ตื่นเถอะ เหมียว”

เสียงของเขาแหบเครือ เขามองตกที่ปากเธออย่างลืมตัว เจ้าหล่อนเพียงครางอืออา ไม่ได้ลืมตาขึ้นมา

​สวยเหลือเกิน

​หอมเหลือเกิน

​เขาร้อนเหลือเกิน...

​โอ...

​ทำไมถึงได้น่ารัก น่าปรารถนาถึงเพียงนี้นะ

​หมอหนุ่มก้มลงแตะปากกับปากอิ่มย้อยนั่น

​สติของเขาเตลิดไกลเกินระงับแล้วตอนนี้...

​ขวัญเจ้าเอยกำลังฝัน...

​ฝันว่าถูกงูเหลือมตัวหนึ่งรัดแน่นหนา

​เจ้างูตัวนั้นกำลังใช้ลิ้นของมันเลียรอบปากเธอ แล้วก็ทำเหมือนจะกลืนเธอเข้าไป สาวน้อยสะดุ้งผวาขึ้นทั้งตัว เมื่อรับรู้ว่าตอนนี้เธอกำลังถูกรัดจริงๆ แต่ไม่ใช่งู เป็นอ้อมแขนของใครคนหนึ่งต่างหาก แล้วปากอิ่มที่กำลังจะเผยอพูดก็ถูกบดคลึงอย่างหนักหน่วงให้หล่อนแย้มเผยอปากออกจากกัน เปิดช่องทางให้ปลายลิ้นอุ่นของเขาคนนั้นแทรกเข้ามา แล้วขวัญเจ้าเอยก็รู้สึกเหมือนกำลังจะถูกกินจริงๆ จากจูบเร่าร้อนแทบขาดใจนั่น

​“อื้อ...”

​เสียงหวานเอ่ยงึมงำ พยายามดิ้นอึกอักเพื่อให้พ้นจากอ้อมแขนนั่น หากเขากลับไม่ปล่อย กลับยิ่งรัดเธอแน่นเข้า มือร้ายซุกซนนั้น ลูบไล้ไปทั่วร่างงามในอ้อมแขน แบบของชุดที่เปิดมากกว่าปิด ทำให้ผิวผ่องถูกสัมผัสอย่างง่ายดาย ถูกลูบไล้แบบไม่มีอาภรณ์ใดๆ กั้น

​เขายังคงไม่ถอนจูบดื่มด่ำที่ทำให้เธอแทบเป็นลม มือของเขาลูบไล้ฟอนเฟ้น ขวัญเจ้าเอยเหมือนจะเป็นลมไปจริงๆ กับสัมผัสร้อนเร่านั่น เมื่อดิ้นแล้วเขาไม่ปล่อย แม่สาวน้อยก็เริ่มร้องไห้แทน เขารูดซิปหลังของชุดหล่อนออก แล้วดึงรวดเดียว ชุดสวยฟูฟ่องนั่นก็หลุดไปจากร่างงาม เปิดเผยความสวยสะพรั่งในชุดเสื้อชั้นในเกาะอก กับกางเกงชั้นใน

​“เหมียว เหมียวจ๋า”

เขาพร่ำชื่อหล่อน แล้วก้มลงคลุกเคล้าใบหน้ากับทรวงสาวที่ขนาดเกินตัว เขาดึงบราเซียของหล่อนออก พร้อมๆ กับจูบพรมไปกับความสวยสดที่ปรากฏตรงหน้า

​“คุณปรีดิ์ คุณปรีดิ์ ปล่อยหนูนะ อื้อ...อย่า”

​“อื้ม ขอเถอะนะ ทำไมน่ารักแบบนี้ เหมียวจ๋า”

เขาอ้อนเสียงพร่า อ้าปากดูดกลืนปลายยอดทับทิมสีเรื่อเข้าไปในอุ้งปากร้อนๆ ของตน สาวน้อยสะดุ้งขึ้นทั้งตัว มันเสียวสยิวไปทั้งตัว เป็นความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก รู้แต่ว่าเธอกำลังรู้สึกว่าบางส่วนกำลังร้อนผ่าว ในท้องเหมือนมีผีเสื้อนับพันกระพือปีก ส่วนสาวชื้นฉ่ำ อารมณ์ที่ไม่เคยเกิดมาก่อน กำลังเกิดขึ้นกับเธอ มันบอกไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไร สับสนไปหมดแล้วตอนนี้ ว่าควรผลักเขาออก หรือกอดเขาไว้ให้เขาทำอะไรต่อมิอะไรต่อไปดี

​“อ๊า...มะไม่ อย่าจับตรงนั้นของหนู”

เธอรีบห้ามเมื่อเขาเลื่อนไถลใบหน้าไปตามหน้าท้องนุ่ม กลิ่นของความสาวโชยกรุ่น คนกำลังมัวเมาและคึกคะนองไปด้วยอารมณ์ใคร่ จับขาของหล่อนพาดไหล่ กระชากางเกงในตัวจิ๋วจนมันขาดอย่างใจร้อน แล้วซุกหน้าลงไปกับกลีบสาวที่ปิดแน่น

​“อื้อ...มะ...อื้อ”

​นี่มันความรู้สึกอะไรกัน สาวน้อยตอนนี้ในหัวอื้ออึงไปหมด เสียงดื่มกินหล่อนจากเขายิ่งทำให้หล่อนเตลิดเปิดเปิงลอยล่องขึ้นไปสู่ห้วงอารมณ์ที่ตนเองไม่รู้จัก ปรีดิ์ห้ามตัวเองไม่อยู่แล้ว ไม่รู้ว่าเพราะสิ่งที่ตนเผลอดื่มเข้าไปมันปลุกอารมณ์ชายจนเกินจะต้าน หรือเพราะในใจลึกๆ ที่มีต่อแม่แมวมอมของเขากันแน่ รู้แต่ผิวเนื้อนุ่มนิ่ม กลิ่นสาวนี้ทำให้เขามัวเมา หลงใหล และถอนตัวไม่ได้จริงๆ

​มือของหล่อนจิกผมเขาแน่น หลับตาปี๋ เกร็งไปหมดทั้งตัว เมื่อเขาระรัวลิ้นกับติ่งเกสรสาว คลี่แย้มหล่อนเพื่อเขา ค่อยสอดแทรกปลายนิ้วเข้าไปทีละนิด อา...แน่นเหลือเกินแม่ทูนหัว แม้จะคลั่งไปด้วยตัณหาอันดำมืด แต่เขาก็ยังนึกอาทรหล่อน หล่อนฟิตแทบจะสอดนิ้วเข้าไปไม่ได้

​ครรลองธรรมชาติทำให้หล่อนขับน้ำหวานออกมา ทำให้นิ้วของเขาเคลื่อนไปได้ทีละนิด ร่างน้อยเกาะกอดเขาแน่นเมื่อเขาละจากตรงนั้น แล้วขึ้นมาจูบเธอ ปากของเปี่ยมไปด้วยรสชาติของเธอและกลิ่นของเธอ สาวน้อยครางกับปากเขา เธอกำลังถูกส่งขึ้นไป ขึ้นไป...หูอื้อไปหมด ไม่รับรู้ใดๆ นอกจากปลายนิ้วของเขาที่กำลังบรรเลงเพลงหฤหรรษ์กับพื้นที่ส่วนนั้น

​ราวกับพลุนับพันแตกในสมองเธอ

​ร่างงามเกร็งทั้งตัวเมื่อถึงจุด

​เขาครางแนบปากนิ่มอิ่มที่ตอนนี้เห่อช้ำไปหมดเพราะแรงดูดดึงบดเคล้าของเขา เขาไม่ไหวแล้ว...เขาต้องได้เธอตอนนี้

​เสียงทุ้มพึมพำแผ่วขอโทษ ร่างน้อยหอบหายใจเพราะสวรรค์ที่เพิ่งขึ้นไปลิ้มรส  เขาแยกเรียวขาของเธอออกให้มีที่สำหรับเขา ลูบไล้กลีบกุหลาบฉ่ำน้ำ

​“เหมียวจ๋า พี่ขอนะ พี่ไม่ไหวแล้ว”

​“คุณปรีดิ์ อื้อ...อุ๊ย หนูเจ็บ”

หล่อนทุบอกเขาเบาๆ ร่างงามเกร็งแข็งเมื่อเขาสอดแทรกความใหญ่โตเข้ามา เขาตัวโตกว่าเธอตั้งหลายเท่า อะไรๆ ก็...ใหญ่ตามตัวเขาไปด้วย

​เขาพรมจูบไปทั่วใบหน้านองน้ำตาของสาวน้อย กระซิบพร่ำแทบไม่เป็นภาษา มันดีเหลือเกิน เธอกำลังทำให้เขาไม่ไหว เพียงแค่สอดเข้าไปได้นิดหน่อย เขาก็เกือบจะล้นหลั่งออกมา

​“อา...เหมียวจ๋า เหมียว...อย่าเกร็งคนดี อย่าเกร็ง เดี๋ยวจะเจ็บนะ โอ๋ๆ จุ๊ๆ”

​“อื้อ...คุณปรีดิ์ หนู...ฮึก”

เสียงหลังคือเสียงสะอื้น เขาโอ๋เธอยังกับโอ๋เด็กที่ตัวเองพาวิ่งแล้วหกล้มอย่างนั้น แต่นี่...มันเจ็บกว่าหกล้มแน่นอน...เจ็บ...แต่ก็รู้สึกดีไปด้วย อะไรกันนี่?

​เขาก้มลงดูดดื่มทรวงนุ่ม บีบเคล้นอย่างมันมือ อีกมือหนึ่งแตะไปยังส่วนเกสรร่างกายยังเชื่อมกันอยู่ เขาค่อยๆ ดันตัวเข้าไป ขณะที่เล้าโลมไปด้วย สติส่วนลึกยั้งคิดว่าน้องยังบริสุทธิ์มันทำให้เขาค่อยๆ อ่อนโยน ไม่ได้รุนแรงเอาแต่ใจ

​แต่จะให้ปล่อยก็ไม่ได้

​ไม่ได้จริงๆ

​ไม่รู้ว่าเพราะยาปลุกเซ็กซ์ที่วรางคณาใส่มา หรือว่าเพราะอย่างอื่นกันแน่ มันทำให้เขาหยุดตัวเองไม่ได้

​เสียงสะอื้นค่อยแผ่ว กลายเป็นเสียงครางแทน เมื่อเขาปลุกเร้าหล่อนไปด้วยแบบนั้น จนเมื่อเขาแนบแน่นเป็นเนื้อเดียวกับหล่อน เขาก็กระซิบอ้อนริมหู จูบซับน้ำตาให้ แล้วค่อยๆ ขยับ

​“เจ็บอีกไหม เจ็บหรือเปล่า เหมียวจ๋า พี่จะทำช้าๆ อา...อื้ม...ดีเหลือเกิน”

​เธอหลับตาพริ้ม หน้าตาแดงไปหมดเพราะแรงอารมณ์ เธอเม้มปากแน่น การขยับของเขายิ่งทำให้เธอรู้สึกเสียวซ่านปนเจ็บนิดๆ ก่อนจะค่อยคลายความเจ็บกลับรู้สึกอย่างอื่นแทน

​สองร่างเกาะกอดกันค่อยพากันไปยังห้วงแห่งความสุขในเพศรส เขาสอนสั่งให้สาวน้อยค่อยรับความสุข ไม่ใช่หนเดียว แต่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า...

​ในที่สุดขวัญเจ้าเอยก็หลับคาไปกับอกกว้าง ทั้งๆ ที่เขายังบรรเลงเพลงรัก เคลื่อนไหวเข้าออกในตัวเธออย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย

​