Mag-log inแต่งงานกับเธอแล้ว แต่เขายังวนเวียนกับคนรักเก่าไม่เลิก แค่โทรศัพท์กริ๊งเดียวก็ทิ้งเธอรีบไปหาผู้หญิงคนนั้น ถูกคนร้ายจับตัวไปพร้อมกันเขาเลือกช่วยคนรักเก่าแล้วทิ้งเธอไว้ให้คนร้ายย่ำยี รถเบรคแตกพุ่งตรงมา เขาดึงคนรักเก่าหลบแล้วผลักเธอไปถูกรถชน ในเมื่อเขาตัดรักเก่าไม่ขาด งั้นเธอยอมหลีกทางให้เธอปาใบหย่าใส่หน้าเขาแล้วจากไป คว้าหนุ่มหล่อรุ่นน้องมาเป็นสามี ต่อมาเขาร่ำไห้คร่ำครวญ " ผมขอโทษ คุณกลับมาได้ไหม เราไม่หย่ากันได้หรือเปล่า"
view more2ปีผ่านไปไวจริงๆ" พี่อัยครับผมเรียนจบแล้วนะ วันนี้ผมรับปริญาแล้วผมใส่ชุดครุยมาให้พี่ดูด้วย เป็นไงหล่อไหมครับ "อานนท์สวมชุดครุยมานั่งลงพิงเจดีย์เก็บอัฐของอัยญดา หลังงานศพ พายัพมารับเขาไปที่บ้านของอัยญดา เพื่อพบกับอนันต์พ่อของเธอ อนันต์บอกว่าอัยญดาต้องการให้เขาเรียนต่อจนจบ ห้ามออกเด็ดขาด ส่วนเรื่องค่าเทอมค่าใช้จ่ายอื่นๆ อนันต์จะเป็นคนส่งเสียให้ต่อจากอัยญดาเอง ทีแรกเขาจะปฏิเสธ แต่เมื่อมันเป็นสิ่งที่เธอต้องการ เขาจึงทำตามโดยไม่ขัดข้อง และวันนี้เขาก็เรียนจบตามที่เธอหวังแล้ว ตั้งแต่วันนั้นพอเลิกเรียน เขาจะมาหาเธอที่นี่ทุกวัน มาทำความสะอาด และนั่งเล่าเรื่องนู้นเรื่องนี้ให้เธอฟัง ส่วนแม่ของเขาก็ตายจากไปเมื่อปีก่อนด้วยโรคมะเร็งทั้งที่ผ่าตัดไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่ก็กลับมาเป็นอีกที่ แถมลุกลามเร็วจนรักษาไม่ทันแล้ว ก่อนจากไปแม่ขอโทษเขาเรื่องอัยญดา เขาไม่โกรธแม่แล้ว ทุกอย่างมันเป็นโชคชะตาที่กำหนดมาสวบ สวบ เสียงฝีเท้าคนเดินมาทางนี้ อานนท์แหงนหน้าขึ้นมอง เป็นภาพคุ้นเคยที่ทุกวันเขาจะเห็นธันวามาที่นี่ เขานั่งพิงเจดีย์กินเหล้าแล้วพูดพร่ำเพ้อไม่รู้เรื่องตั้งแต่เสร็จงานศพครั้งนั้น เขาได้ข่าวว่าธันวาลาออ
ธันวาถูกการ์ดรุมกระทืบจนสะบักสะบอมแต่เขาก็ยังพยายามจะเข้าไปข้างในให้ได้พวกการ์ดพากันกระทืบเขาจนสลบ แล้วลากออกไปโยนทิ้งข้างนอกธันวาลืมตาตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ที่โรงพยาบาล มีสายน้ำเกลือห้อยอยู่ เขารีบลุกขึ้นถอดสายน้ำเกลือออกอย่างแรงจนเลือดพุ่ง " เฮ้ยไอ้ธันมึงจะไปไหน "ขจรกับมารุตเข้ามาจับตัวธันวาเอาไว้ " ปล่อย ปล่อยกู กูจะไปหาอัย "" ไปหาที่ไหน ที่บ้านอัยหน่ะเหรอมึงจะกลับไปให้เขากระทืบปางตายอีกรึไง "" นี่ถ้าพวกกูไม่ไปงานศพอัย แล้วไอ้จรมันตาดี เห็นมึงนอนสลบอยู่ข้างถังขยะหน้าบ้าน มึงไม่ตายห่าไปแล้วเหรอ "" ดี ตายได้ก็ดี กูมันเลว กูฆ่าอัยกับลูกด้วยมือของกูเอง กูเป็นคนผลักอัยกับลูกให้ไปตาย ฮือ ฮือ ฮือ "" พวกกูก็บอกก็เตือนมึงแล้ว แต่มึงก็ยังเหมือนเดิมมึงปกป้องคนอื่นมากกว่าลูกเมียของมึง ครั้งแรกถูกหย่าก็ยังไม่สำนึก ""อุตส่าห์วางแผนง้อเมียซะดิบดี กูก็ช่วยให้มึงใช้ทั้งเกาะทั้งคนงานของกู ช่วยมึงง้อเมีย เขายอมให้โอกาสมึงแล้ว แต่มึงเสือกทำอย่างที่สัญญากับเขาไว้ไม่ได้ มึงปกป้องแต่อร จนทำให้อัยต้องเกือบถูกรุมโทรม แล้วนี่ก็เพื่อปกป้องอร มึงถึงกลับผลักเมียกับลูกไปให้รถชนตาย "" กูรู้แล้
ร่างของอัยญดาถูกชนกระเด็น อานนท์ถอดรองเท้าเขวี้ยงทิ้ง รีบวิ่งไปหาร่างของอัยญดาที่นอนจมกองเลือด ธันวาปล่อยอรดีจากอ้อมแขนจะไปหาอัยญดา แต่อรดีรั้งแขนเอาไว้" ธัน ฉันเจ็บ ไม่ไหว"ธันวาหันกลับมาดูอรดี น้ำคร่ำไหลออกมาเหมือนก็อกแตก โธ่เว้ยจะมาคลอดอะไรตอนนี้วะ เขาหันซ้ายหันขวาหาคนช่วยแต่คนก็ไปมุงดูอัยญดาที่ถูกรถชนกันหมด" ธัน ฉันเจ็บไม่ไหวแล้ว จะคลอดแล้ว "ธันวาตัดสินใจอุ้มอรดีเข้าไปข้างใน เมื่อวางเธอลงบนเตียงได้ เจ้าหน้าที่ก็เข็นเข้าห้องคลอดทันที " พี่อัย พี่อัยครับมองผมสิพี่ พี่ฮือ ฮือ "อานนท์กอดร่างท่วมเลือดของอัยญดาร้องไห้ เธอกระอักเลือดออกมาทั้งปากทั้งจมูก มือจับท้องเอาไว้" ละ ลูก ลูก "พูดได้แค่นั้นก็หมดสติไป" พี่อัย พี่อัย พี่อัยยยยย "อานนท์อุ้มร่างอัยญดาวิ่งเข้าไปในโรงพยาบาล สวนทางกับธันวาที่วิ่งมาพอดี เจ้าหน้าที่รีบเข็นเตียงมารับ พาร่างโชกเลือดของอัยญดาเข้าห้องฉุกเฉิน ธันวาวิ่งกระหืดกระหอบตามมา อานนท์ทรุดตัวนั่งลงกับพื้นร้องไห้อย่างไม่อาย พอเห็นธันวาวิ่งมาเข้าก็รีบลุกขึ้นชกไปที่หน้าของธันวาเต็มแรงจนล้มลง อานนท์ชี้หน้าด่าธันวา" เพราะมึง มึงทำให้พี่อัยต้องเป็นแบบนี้ มึงผลักพี่อ
โรงพยาบาลแห่งนี้เป็นเอกชนราคาแพง แต่ถือว่าเป็นสวัสดิการพิเศษให้พนักงาน อรดีจึงได้มาฝากท้องและคลอดลูกที่นี่ฟรีทุกอย่าง ในนามพนักงานบริษัท ธันวาปรายตามองชายหนุ่มที่นั่งเก้าอี้ถัดไป เขารู้สึกคุ้นเคยเหมือนเคยเห็นที่ไหน แล้วก็หันขวับไปดู ชายคนนั้นก็หันมาสบตาพอดีทั้งสองต่างนิ่งงันจ้องตากันไม่กระพริบ ประตูห้องตรวจเปิดออก อัยญดาเดินออกมา" พี่อัย " " อัย "ทั้งสองร้องเรียกอัยญดาพร้อมกัน เธอมองสองคนสลับไปมา อานนท์กับธันวาต่างก็พุ่งเข้าไปหาเธอ แต่การ์ดทั้งสองก็ขวางเอาไว้" พี่อัยครับ "" อัย ผม "" ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ เรื่องของเรามันจบไปนานแล้ว เราหย่ากันแล้ว "" ไม่อัย คุณบอกจะให้โอกาสผม "" ใช่ แต่คุณก็โยนมันทิ้งไปแล้วนี่ คุณไม่เคยทำได้อย่างที่คุณพูด ไม่ว่าสถานการณ์ไหนไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณก็เลือกเธอก่อนฉันอยู่ดี "ธันวากลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก เขาพูดไม่ออก เขาผิดคำพูด ผิดสัญญากับเธอจริงๆ แต่จะให้เขาทำยังไงเขาเองก็ลำบากใจ" คุณกับเธอเหมาะสมกันดีจริงนะ สวรรค์ช่างสรรสร้างให้พวกคุณได้คู่กันจริงๆ "อัยญดาโปรยยิ้มให้อรดี อรดีลุกขึ้นมาหาอัยญดา" คุณอัยคุณเข้าใจผิดแล้ว ฉันกับธันเราเป็น





