เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 3
บทล่าสุด
มีรักใหม่ ไม่หวนอาลัยคนเก่า บทที่ 8
กู้อวิ๋นโจวร้อนรนจนเหงื่อท่วม แต่ก็ไม่กล้าฝืนออกแรงยัดแหวนเข้าไปจริง ๆเขาเอาแต่พูดจาวกวนอย่างลนลานซ้ำแล้วซ้ำเล่า“ไม่ใช่นะ เจาเจา ผมแค่มือลื่นไปหน่อย เดี๋ยวผมขยับแหวนอีกนิดก็สวมเข้าไปได้แล้ว!”“รอผมก่อนนะ!”สิ้นเสียงของเขา ฉันก็ดึงมือกลับทันทีแหวนที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อจากมือของเขาร่วงลงบนพื้น ส่งเสียงกระทบพื้นดังใสกังวาน“ฉันรอมาตั้งเก้าปีแล้วนะ กู้อวิ๋นโจว”“ฉันชอบคุณมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย เฝ้ารอคุณมาตลอด รอจนเรียนจบ รอจนคู่รักที่เริ่มคบกันในช่วงเดียวกับเราต่างก็แต่งงานมีลูกกันไปหมดแล้ว แต่ฉันก็ยังรอคุณอยู่”“คุณรู้ไหมว่าฉันกำลังรออะไรอยู่?”เขายังไม่ทันได้เอ่ยปากตอบ ฉันก็ตัดบทอย่างเย็นชาอีกครั้ง“ฉันรอให้คุณหันกลับมามองฉัน มองแค่ฉันคนเดียวเท่านั้น”“ไม่ใช่พาลู่หว่านมาด้วย เอาเธอมาเปรียบเทียบกับฉัน แล้วเหยียบย่ำฉันจนดูไร้ค่าไปเสียทุกอย่าง”“ฉันยังรอว่าเมื่อไรคุณจะสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของฉัน รู้ว่าตอนนี้ฉันผอมกว่าลู่หว่านแล้ว ต่อให้นั่งเบาะข้างคนขับก็ไม่บังทัศนวิสัยของคุณอีกต่อไป”“ฉันยังรอให้คุณเรียกรถพยาบาลให้ แทนที่จะปล่อยให้ฉันฟื้นจากอาการหมดสติกลางดึก ต้องเร
มีรักใหม่ ไม่หวนอาลัยคนเก่า บทที่ 7
กู้อวิ๋นโจวไม่สนใจลู่หว่านที่เอาแต่ร้องไห้โวยวาย เขาจัดการเก็บกวาดข้าวของและลบร่องรอยทุกอย่างของเธอออกจากบ้านหลังนี้จนหมดสิ้นก่อนจะไล่เธอออกไปพร้อมกับโยนสัมภาระทั้งหมดตามออกไปนอกประตูแม้แต่ลายนิ้วมือของเธอที่บันทึกไว้ในระบบล็อกประตูก็ไม่เว้นขณะที่กำลังลบลายนิ้วมือ กู้อวิ๋นโจวก็ได้ยินเสียงเปิดประตูที่ตั้งไว้เป็นพิเศษดังขึ้นอีกครั้งตอนที่เขาบันทึกลายนิ้วมือให้ลู่หว่าน เขาเพียงคิดว่าจะได้สะดวกเวลาเพื่อนสนิทของเสิ่นเจาแวะมาเที่ยวที่บ้านคิดไม่ถึงว่าเพียงแค่เขาเผลอไปครู่เดียว ลู่หว่านก็แอบทำอะไรบางอย่างโดยมีเจตนาแอบแฝงอีกแล้วเขาไม่กล้าคิดเลยว่าหากเสิ่นเจาได้ยินเสียงนี้ด้วย เธอจะรู้สึกขมขื่นเพียงใดเพราะแม้แต่เสิ่นเจาเอง เขาก็ยังให้กุญแจไว้เพียงดอกเดียวสำหรับเปิดประตูบ้านแต่กับลู่หว่าน เขากลับใส่ใจถึงขั้นบันทึกลายนิ้วมือให้เธอด้วยความสำนึกผิดและเสียใจค่อย ๆ เอ่อล้นขึ้นในใจ ทำให้น้ำเสียงที่เขาใช้เตือนลู่หว่านยิ่งแข็งกร้าวขึ้นกว่าเดิม“เมื่อก่อนผมเห็นคุณเป็นเพื่อนสนิทของเจาเจา ก็เลยพลอยเอ็นดูคุณไปด้วย เพราะผมไม่ทันระวังตัว คุณถึงได้ฉวยโอกาส”“แต่ต่อจากนี้ อย่าให้ผมเห็นหน้าคุณ
มีรักใหม่ ไม่หวนอาลัยคนเก่า บทที่ 6
กู้อวิ๋นโจวเหยียบคันเร่งจนมิดราวกับคนเสียสติ ขับรถด้วยความเร็วสูงตลอดทางกลับบ้าน เขาตั้งใจจะกลับไปเก็บข้าวของ แล้วรีบจองตั๋วเครื่องบินไปหาเสิ่นเจาให้เร็วที่สุดเขาไม่ได้หวังให้เสิ่นเจายกโทษให้ ขอเพียงได้อธิบายทุกอย่างให้เธอเข้าใจอย่างชัดเจนก็พออย่างน้อยก็อยากให้เสิ่นเจารู้ว่า ในใจของเขามีเพียงเธอคนเดียวมาโดยตลอดคนที่เขารักมีเพียงเสิ่นเจาคนเดียวเท่านั้น!แต่ทันทีที่ก้าวเข้าไปในห้องนอน เขาก็ต้องตกตะลึงกับสภาพห้องที่เปลี่ยนไปจนเผลอถอยหลังออกมาห้องนอนใหญ่ที่เดิมเคยโล่งว่าง ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยข้าวของมากมาย ทุกมุมห้องล้วนมีร่องรอยของผู้หญิงอีกคนอยู่เต็มไปหมดทั้งรองเท้าส้นสูง กระเป๋า และเครื่องสำอางของลู่หว่าน ต่างถูกจัดแยกเป็นหมวดหมู่อย่างเป็นระเบียบตามมุมต่าง ๆ ของห้องราวกับว่าห้องนี้เป็นห้องของเธอมาตั้งแต่แรกบนเตียงในห้องนอนใหญ่มีบางอย่างนูนขึ้นมาเป็นแนวโค้ง ที่แท้ก็เป็นลู่หว่านนั่นเอง“กู้อวิ๋นโจว คุณกลับมาแล้วเหรอ เป็นยังไงบ้าง คุณกับเจาเจาไปจดทะเบียนสมรสกันเรียบร้อยแล้วหรือยัง?”เธอนอนอยู่บนเตียงตรงตำแหน่งที่เดิมเคยเป็นที่นอนของเสิ่นเจา พร้อมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงขี้เล่น
มีรักใหม่ ไม่หวนอาลัยคนเก่า บทที่ 5
เมื่อได้ยินเช่นนั้น กู้อวิ๋นโจวก็โพล่งออกมาอย่างไม่อยากเชื่อ “เป็นไปไม่ได้!”“เรานัดกันแล้วว่าจะไปจดทะเบียนสมรสวันนี้ เจาเจาจะไปทำงานต่างประเทศได้ยังไง? แถมยังไปตั้งห้าปีอีก!”“คุณโกหกผมใช่ไหม? เสิ่นเจาอยู่ข้าง ๆ คุณใช่ไหม?”“ฝากบอกเสิ่นเจาด้วยว่า ถ้าเธอยังไม่โผล่มาภายในหนึ่งชั่วโมง ต่อไปก็ไม่ต้องมาจดทะเบียนสมรสกันอีก!”เมื่อได้ยินน้ำเสียงเกรี้ยวกราดของกู้อวิ๋นโจว เพื่อนร่วมงานของฉันก็นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะอดถามออกมาไม่ได้“คุณนัดกับเจาเจาไว้จริง ๆ เหรอ?”กู้อวิ๋นโจวชะงักไป “หมายความว่ายังไง?”เพื่อนร่วมงานสูดหายใจเข้าลึก ๆ ราวกับเตรียมจะระบายทุกสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมาให้หมดในคราวเดียว“ฉันถามว่าคุณได้ปรึกษาเจาเจาเรื่องนี้บ้างหรือเปล่า?”“หรือว่าตั้งแต่ต้นจนจบ เป็นแค่คุณกับลู่หว่านยัยจอมเสแสร้งคนนั้นที่คิดกันไปเองฝ่ายเดียว?”“คุณเคยถามเจาเจาบ้างไหมว่าเธอว่างหรือเปล่า แล้วเธออยากไปจดทะเบียนสมรสกับคุณไหม?”สีหน้าของกู้อวิ๋นโจวเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงปากแข็ง“ลู่หว่านเป็นคนละเอียดรอบคอบกว่าเจาเจา ให้เธอเป็นคนจัดการมันผิดตรงไหน? หรือเจาเจาจะมางอนผมเพราะเรื่องเล็
มีรักใหม่ ไม่หวนอาลัยคนเก่า บทที่ 4
สุดท้ายฉันก็ไม่ได้รอจนรถพยาบาลที่เขาบอกว่าจะเรียกมาถึงก่อนหมดสติ ฉันยังเพ้อฝันว่าอย่างน้อย ต่อให้เป็นเพียงเพราะอยากให้ฉันไปขอโทษลู่หว่าน กู้อวิ๋นโจวก็น่าจะมีเมตตาเรียกรถพยาบาลให้ฉันสักคันแต่เขากลับไม่ได้ทำเช่นนั้นเมื่อฟื้นขึ้นมากลางดึก ฉันก็พบว่าตัวเองยังคงนอนอยู่บนพื้นเหมือนเดิม คราบเลือดที่ไหลออกมาแห้งกรังไปหมดแล้วฉันฝืนพยุงร่างกายที่อ่อนแรงให้ลุกขึ้น ก่อนจะเรียกแท็กซี่ไปโรงพยาบาลด้วยตัวเองระหว่างที่หมอห้องฉุกเฉินกำลังทำแผลให้ฉัน เขาก็ถอนหายใจอย่างสะเทือนใจไปด้วย“หนูก็อายุไม่น้อยแล้วนะ น่าจะหาแฟนสักคนได้แล้ว ไม่อย่างนั้นเวลาเจ็บตัวกลางดึกแบบนี้ ก็ต้องทนรับมือทุกอย่างอยู่คนเดียว”“หนูไม่รู้หรอกว่าเมื่อคืนช่วงดึก มีผู้หญิงคนหนึ่งปวดท้องประจำเดือน แฟนของเธอถึงกับอุ้มเธอในท่าเจ้าหญิงไปส่งถึงเตียงผ่าตัด แถมพออ้าปากก็ขู่จะทำลายอนาคตในอาชีพของพวกหมออีกต่างหาก!”ฉันฝืนยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมาเขาไม่รู้เลยว่าฉันไม่ได้ไม่มีแฟน แถมยังเกือบจะได้แต่งงานกันแล้วด้วยซ้ำก็แค่คู่หมั้นของฉันทิ้งฉันที่กำลังบาดเจ็บไว้กลางดึก แล้วรีบไปเป็นอัศวินคอยปกป้องผู้หญิงคนอื่นก็เท
มีรักใหม่ ไม่หวนอาลัยคนเก่า บทที่ 3
เมื่อกลับมาถึงเรือนหอ ฉันก็เปิดกระเป๋าเดินทางที่วางอยู่ข้างเตียง แล้วเริ่มเก็บข้าวของฉันเพิ่งย้ายเข้าบ้านใหม่มาได้ไม่ถึงเดือน จึงมีข้าวของไม่มากนักพอโยนกล่องแหวนที่แอบเก็บซ่อนไว้ตลอดเก้าปีลงถังขยะ ข้าวของที่เหลืออยู่ก็ยิ่งน้อยลงไปอีกฉันเพิ่งปิดกระเป๋าเดินทางลง ก็ได้ยินเสียงอิเล็กทรอนิกส์จากการเปิดประตูดังมาจากด้านนอก“คุณหนูลู่มาแล้ว ทุกคนหลบไป!”อากาศชื้นที่เจือไอเค็มของทะเลพัดกรูเข้ามา ฉันมองลู่หว่านที่ผลักประตูเข้ามาด้วยความตกตะลึง“เจาเจา ทำไมเธอกลับมาก่อนแล้วไม่บอกกันสักคำเลยล่ะ? ฉันกับกู้อวิ๋นโจวรอเธออยู่ที่ชายหาดตั้งนานแน่ะ!”ฉันไม่ได้สนใจสายตาตัดพ้อของเธอเลยสักนิด เอาแต่จ้องมองประตูบานนั้นไม่วางตา“เธอเข้ามาได้ยังไง?”“กู้อวิ๋นโจวบันทึกลายนิ้วมือให้ฉันตั้งแต่วันแรกแล้วล่ะ ฟังสิ เสียงเปิดประตูที่ตั้งไว้ให้ฉันโดยเฉพาะ เท่มากเลยใช่ไหม!”ฉันพยักหน้าเบา ๆ รู้สึกขมฝาดไปทั้งปลายลิ้นตลอดหนึ่งเดือนนับตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ กู้อวิ๋นโจวกลับแค่โยนกุญแจให้ฉันดอกเดียวเท่านั้นเวลาลืมเอากุญแจติดตัวมา ฉันก็ทำได้เพียงรอจนกว่าเขาจะเลิกงาน แล้วอาศัยจังหวะที่เขากลับบ้านเดินเข้
บางทีคุณอาจจะชอบ
ยามหิมะร่วงโรย
นิจนิรันดร์13.8K viewsข้ามพันธนาการรัก สู่ชีวิติใหม่
ใบไม้17.1K viewsกุหลาบเฉาในฤดูหนาวที่สอง
ขนนกสง่างาม9.6K viewsหักกิ่งหลิวสิ้นสายใยรัก
เสี่ยวหมี่หู7.3K viewsความรักถึงคราวเศร้าจนขาดใจ
เจี่ยวซี2.1K viewsหลุดพ้นพันธนาการแห่งการรอ
เกิดใหม่ก็บ้าเลย22.3K viewsความรักอยู่ใกล้แค่เอื้อม และอยู่ไกลสุดขอบฟ้า
เฉี่ยนเฉี่ยน2.6K viewsแยกห้องนอนสามปี พอฉันย้ายออกคุณสามีดันร้อนรน
เหนียนเหนียน2.2K views
