บทที่ 8 แข็งแรงขึ้นมาได้

ก่อนที่แม่จะเดินออกจากห้องไปยังช่วยห่มผ้าให้หลินเว่ยที่นอนหลับอยู่บนโซฟาด้วย ไฟในห้องถูกปิดเรียบร้อยพร้อมกับประตูที่ปิดลง

หยางซินจึงค่อย ๆ คลานออกมาจากใต้เตียง แน่นอนว่าเธอกลัวว่าจางเฮ่อจะรู้ว่าเธออยู่ที่นี่ด้วยจึงได้ย่องออกไปจากห้องอย่างเงียบเชียบ

คิดว่าพรุ่งนี้เช้าเธอค่อยมาปลอบเขาแต่เช้า ด้วยอาหารอร่อยและการดูแลที่เอาใจใส่ ต่อให้แม่กับพี่จะบังคับให้เธอพาเขาใส่รถเข็นออกมาและเอาไปทิ้งข้างถนนเหมือนชาติที่แล้วเธอก็ไม่มีทางทำตามอย่างเด็ดขาด

และในความมืดนั้นเธอไม่รู้เลยว่า จางเฮ่อกำลังมองแผ่นหลังของเธอจนกระทั่งหยางซินออกจากห้องไป ในใจของเขาตอนนี้กำลังคิดว่า

หากว่าพรุ่งนี้แม่และพี่สาวของเด็กคนนั้นบีบบังคับให้ทิ้งเขา หรือไม่ก็ฆ่าเขา หยางซินที่ก่อนหน้านี้ทั้งดีและร้ายกับเขาจะตัดสินใจทำยังไง

น่าประหลาดที่ตอนนี้ เขากลับรู้สึกแคร์ความคิดของหยางซินมากกว่าใคร นั่นคงเป็นเพราะว่าเด็กคนนั้นเป็นคนเดียวกระมังที่คอยดูแลเขาในเวลาที่คนทั้งโลกกำลังหันหลังให้เขาแบบนี้

เช้าวันต่อมาหยางซินยังตื่นมาแต่เช้าเพื่อเคี่ยวโจ๊กบำรุงให้กับจางเฮ่อ วันนี้เธอแอบขโมยโสมของพ่อเพื่อใส่เข้าไปบำรุงร่างกายให้เขา และในตอนที่แม่เดินเข้ามาในครัวและเห็นเธอกำลังทำอาหารให้จางเฮ่อ วันนี้แม่กลับไม่ด่าสักคำ นอกจากยื่นซองสีน้ำตาลให้เธอ

"เอาให้พี่เขยแกลงลายมือซะ"

"อะไรแม่"

"หนังสือหย่า"

หยางซินมองซองน้ำตาลจากนั้นก็รับมาแต่โดยดี แน่นอนว่าเธอไม่อยากทะเลาะกับแม่ตั้งแต่ยังไม่ได้เอาโจ๊กโสมไปให้จางเฮ่อ แม่มองเธออย่างรู้ทัน

"วันนี้ฉันจะไม่ตีแก ที่ขโมยโสมพ่อมา จะถือว่าเป็นการให้ครั้งสุดท้ายกับจางเฮ่อ ให้เงินเขาไปก้อนหนึ่งหลังจากที่เขายอมลงลายมือชื่อ จากนั้นแกก็เอามันไปทิ้งที่ไกล ๆ ไม่ให้มีคนเห็น"

"ค่ะแม่"

เธอก็รับปากไปงั้น ๆ แหละ ไม่ได้คิดจริงจังว่าจะพาเขาไป ไม่มีทางที่เธอจะทำเรื่องเดิมซ้ำรอยอีก และดูเหมือนว่าชาตินี้แม่ของเธอจะบีบบังคับจางเฮ่อเร็วกว่าชาติที่แล้ว

ในชาติที่แล้วของเธอ จางเฮ่อถูกหยางซินมอมยา จนทำให้เขาไม่ได้สติ จากนั้นก็ทำตามคำสั่งของเธอ ยานี่หยางซินเป็นคนหามาเอง เพราะเธอถูกแม่กับพ่อบีบบังคับให้ต้องทำทุกทางให้พี่เขยยอมหย่า เธอจึงได้แสร้งทำดีกับเขาและวางยาเขาในที่สุด

จะว่าไปคนที่ทำให้พี่เขยยอมเซ็นหย่ากับพี่สาว ก็คือตัวเธอเอง และคนที่พาเขาไปทิ้งก็ยังเป็นเธออีก สมควรแล้วที่ตายแบบนั้น ให้ตายเถอะ สรุปคนที่ร้ายที่สุดก็คือเธอ

หลังจากรับซองเอกสารมาแล้ว โจ๊กบำรุงของเธอก็เสร็จพอดี หญิงสาวตักใส่ชามและยังมียาจีนบำรุงร่างกายที่เธอต้มด้วยตัวเองอีกชามหนึ่ง

ยาแผนปัจจุบันก็ถือว่าดีแล้ว แต่การได้ดื่มยาจีนบำรุงร่างกายถึงจะฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว ชาตินี้ในเมื่อทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วกว่าชาติที่แล้ว ดังนั้นเธอจึงต้องเร่งมือทำให้เขาหายป่วยก่อนที่พ่อ แม่ และพี่สาวของเธอจะทำร้ายเขามากไปกว่านี้

ระหว่างทางที่ถือถาดอาหารไปยังห้องใต้บันไดของพี่เขยที่เขาถูกขับไล่ออกมาจากห้องนอนใหญ่ หยางซินก็เจอเข้ากับพ่อที่กำลังจะไปดูแลที่ร้านขายกระเบื้องเคลือบซึ่งเป็นกิจการของที่บ้านเข้าพอดี