บทส่งท้าย

รพีปล่อยให้เพียงขวัญนอนหลับพักผ่อน เพราะเธอต้องเหนื่อยหลายอย่าง ไหนจะให้นมลูก ไหนจะพาอุ้มเดินในตอนกลางวัน รพีจึงเสียสละดูแลลูกตอนกลางคืน เธอมีหน้าที่แค่ถลกเสื้อแล้วเอาลูกเข้าเต้าเท่านั้นเอง

ปัจจุบันนี้รพียังคงทำงานสอนหนังสือเหมือนเดิม เพิ่มเติมคืนนอนน้อยลงกว่าแต่ก่อน แต่ละวันนอนติดกันได้ไม่เกิน 4 ชั่วโมงเท่านั้น เขาคิดอย่างเศร้าๆ เพราะลูกชายเพิ่งจะมานอนยาวไม่กี่วันที่ผ่านมา

“เดี๋ยวอีกพักเดียวลูกเราก็โตแล้วค่ะ ถ้าพี่รพียังไม่พร้อม หนูว่าเราควรคุมกำเนิดนะคะ เอาอย่างนี้ไหม หนูจะไปฝังยาคุม...”

“ไม่ๆๆๆ ไม่ต้องถึงขนาดนั้น ฉันไม่ได้ไม่พร้อมขนาดนั้น” รพีรีบแทรกก่อนที่ภรรยาจะเสนอไอเดียมากกว่านี้

“ก็พี่รพีบอกว่ายังไม่พร้อม แต่ตอนนี้เราก็ไม่ได้ป้องกัน” เธอเปรยขึ้น พอมดลูกเข้าอู่สามีก็จัดหนักทุกคืน ปากก็บ่นว่าไม่ค่อยมีเวลานอน แต่พอสบโอกาสลูกหลับก็ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ทุกวี่ทุกวัน เพียงขวัญชักเริ่มงงกับชายหนุ่มแล้ว

“ฉันไม่ได้ไม่พร้อมขนาดนั้น เฮ้อ... อย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้เลยดีกว่า เอ้า! เฮ้ย! เจ้าพัฒน์!” รพีวิ่งปราดไปที่ลูกชายตัวแสบ เขากำลังจะคลานลงบ่อน้ำที่เต็มไปด้วยกอบัวเสียแล้ว รพีวิ่งหน้าตั้งไปคว้าลูกเอาไว้ได้ทันท่วงที ก่อนที่เหตุการณ์ไม่คาดฝันจะเกิดขึ้น

“เกือบไปแล้ว!” เพียงขวัญวิ่งตามมาติดๆ

“คุณพระคุณเจ้าช่วย! โชคดีที่หันมาทัน ไม่อย่างนั้นได้คลานตกบ่อบัวแน่ๆ ไม่เป็นไรแล้วนะ” รพีหอมแก้มซ้ายขวาลูกชายตัวน้อย เพียงขวัญใจหายไปด้วยเลย

“เลี้ยงเด็กนี่เผลอไม่ได้เลยจริงๆ นะคะ นี่ขนาดเราแค่หันมาคุยกันแป้บเดียวเอง”

“อืม หลังจากนี้เราต้องระวังเพิ่มมากขึ้น อ่ะ... ว่าแต่... คุณแม่ทั้งสองกับคุณพ่อไปไหนหมด” รพีหันไปมองรอบบ้าน วันนี้รู้สึกว่าบ้านเงียบเชียบไปหมด

“ไปทำบุญค่ะ เป็นเจ้าภาพทอดกฐินที่วัด”

“อ่อ... กิจกรรมตามประสาคนแก่”

“ตอนแรกแม่จะชวนหนูกับพี่รพีและลูกไปด้วย แต่หนูเห็นว่าพี่รพีเพิ่งหยุดงาน อยากให้พักผ่อน ก็เลยปฏิเสธไป” เพียงขวัญบอก เธอรับลูกจากชายหนุ่มมาอุ้มไว้กับตัว เดินกล่อมไปรอบๆ สนามหญ้า

“ดีแล้วล่ะ ดูท่าเจ้าหนูนี่จะง่วงแล้วนะ เราพาเข้าไปนอนดีไหม”

“ก็ดีนะคะ”

เพียงขวัญพารพีพัฒน์ไปนอน ส่วนรพีเก็บของต่างๆ ที่วางไว้ในสนามหญ้าตามเข้าไปในบ้าน ปกติเวลาที่บ้านเขาทำบุญมักจะยกกันไปทั้งบ้าน ทิ้งไว้แค่กับข้าวกลางวันเท่านั้น รพีมองดูหญิงสาวที่ถลกเสื้อให้ลูกเข้าเต้าตาวาว เพียงขวัญมีเต้านมที่ใหญ่โตอยู่แล้ว แต่พอมีลูก มีน้ำนม เต้านมกลับขยายใหญ่ขึ้นอีกหลายเท่าตัวจนมันมหึมา ซึ่งเขาก็ชอบมากเสียด้วย

“พี่รพี” เธอเรียกชายหนุ่มที่ยังคงจ้องมองเต้านมของเธอตาไม่กระพริบ

“หืม... ว่าไงนะ” รพีละสายตาจากเต้านมอย่างแสนเสียดาย เธอส่ายหน้าระอาใจกับสามีจอมหื่น

“ลูกหลับแล้ว ช่วยอุ้มไปนอนเปลหน่อยได้ไหมคะ ช่วงนี้หนูปวดหลัง”

“ได้สิ”

เขาพาลูกชายไปนอนเปล เพียงขวัญจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้วจะเอนกายนอนบ้าง รพีรีบเข้ามานั่งข้างๆ แล้วดันตัวเธอลงนอน เธอเบิกตากว้าง มองเขาด้วยความไม่ไว้ใจ

“พี่รพีจะทำอะไรคะ”

“ลูกหลับแล้ว สักหน่อยไหม” เขากระซิบข้างใบหู เพียงขวัญดันหน้าอกเต็มแรง

“พักก่อนไหมคะ เราทำแบบนี้ติดกันทุกวันเลยนะคะ”

“ไม่ดีหรือไง”

“พี่รพีไม่เบื่อบ้างเหรอคะ” เธอเอียงคอถาม รพีคิดในใจว่าเธอคงไม่รู้ว่าท่าทางแบบนั้นทำให้เขาใจลอยมากแค่ไหน แม่เจ้าประคุณมีลูกหนึ่งแล้ว แต่เสน่ห์ แรงดึงดูดต่อเพศตรงข้ามยังล้นเหลือ แถมมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ

“ไม่เบื่อเลยสักนิด แล้วเธอล่ะ เบื่อแล้วเหรอ” เขาย้อนถามกลับ เพียงขวัญส่ายหน้าอย่างอายๆ

“เปล่าค่ะ” เธอตอบพลางหลบสายตา รพีได้ใจ พรมจูบไปทั่วใบหน้า

“เห็นไหม เธอเองก็ไม่ได้เบื่อ ถ้าให้ฉันทาย เธอก็น่าจะชอบด้วยซ้ำที่มีสามีตื่นตัวกับเรื่องบนเตียงขนาดนี้” ชายหนุ่มขบเม้มติ่งหูเธอเล่น เพียงขวัญหลับตาลงช้าๆ คิ้วขมวดขึ้นเมื่อความรู้สึกเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วเรือนกาย ขนลุกซู่ชูชันไปหมด

“ค่ะ”

“เร็วเถอะ เดี๋ยวเจ้าตัวแสบจะตื่นมาอาละวาดก่อนที่จะได้สนุกกัน”

สนุก... เขาใช้คำว่าสนุก เพียงขวัญไม่กล้ามองสบตาเขาเลยแม้แต่น้อย สองมือหนาสาละวนกับเต้านมอวบอิ่ม ตอนที่เธอคลอดลูกใหม่ๆ รพีอยากลองลิ้มรสชาติน้ำนมสดๆ จากเต้านัก อยากรู้จนของลองดูดนมของเธอ รสชาติมันก็ไม่ได้แย่ แค่มีความอุ่นๆ ละมุนลิ้นมากกว่านมวัว มิแปลกใจเลยว่าทำไมลูกถึงชอบนัก ทั้งอร่อย ทั้งอุ่น จากอ้อมกอดและเต้านมขนาดใหญ่

รพีเปลื้องผ้าของเธอออกอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็จัดการเสื้อผ้าของตัวเองต่อ จนทั้งสองร่างเปล่าเปลือยด้วยกันทั้งคู่ เขาชวนเธอเล่นท่า 69 ผลัดกันทำออรัลให้กันและกันจนพอใจ ยามเธอเดินทางสู่สรวงสวรรค์ เขาก็จัดแจงให้นอนอ้าขา สอดแท่งเนื้อเข้าไปในร่างกายพลางขยับโยกตามอารมณ์ร้อนระอุ

รพีเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าระหว่างเธอกับเขาใครจะเร่าร้อนมากกว่ากัน เธอผลักให้เขานอนราบแล้วเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมโยกเสียเอง เขามองเธอด้วยสายตาฉ่ำปรือ ตอนเธอเด้งเข้าเด้งออก เต้านมกระเพื่อมไหวแบบสุดๆ มันใหญ่มาก เวลากระเพื่อมทีเขาละลานตาไปหมด สองมือหนาบีบเคล้นเต้านม เคล้นคลึงนิดเดียวน้ำนมก็กระฉูดออกมาจนเปียกมือ เขาเลยลดแรงลง เน้นสะกิดปลายถันมากกว่า แค่นี้ก็ทำให้เธอร้องครวญครางไม่ได้ศัพท์แล้ว

“อ๊า... อ๊าย... อ๊ะๆๆๆ”

“นมใหญ่มากเลยเมียจ๋า โอย... อูย... อย่าเพิ่งโยกแรง โยกแรงแบบนี้เดี๋ยวแตก” รพีร้องห้าม แต่เพียงขวัญไม่ฟังเสียง เธอขยับเขยื้อนร่างกายเด้งเข้าเด้งออกจนกระทั่งรพีทนไม่ไหว กระแทกกายสวนขึ้นไปตามจังหวะของเธอ เพียงครู่เดียวน้ำรักก็แตกพร่ากระจายอยู่ในช่องทางสวาท เธอฟุบกายนอนบนแผ่นอกกว้างของเขา ร่างบางเกร็งกระตุกวูบวาบ ด้วยความเพลียทำให้เพียงขวัญผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่รู้เลยว่าบทรักร้อนครั้งนี้จะทำให้เธอตั้งท้องลูกอีกคน

                                                                             จบบริบูรณ์