รวมเรื่องสั้นชุดบุหงาระบำไฟ

รวมเรื่องสั้นชุดบุหงาระบำไฟ

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-09-27
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
50บท
1.3Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

'พราวนภา’ แม่ม่ายสาวทรงเสน่ห์ที่หย่าขาดจากสามีเก่าไปหลายสิบปี แต่จะเป็นเช่นไร หากพราวนภาโคจรมาพบกันกับสามีเก่าของเธอในวันงานอบรมในวงการน้ำหมึก

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

เสน่ห์ร้ายแม่ม่ายพราวนภา - บทนำ

때는 밤 11시.

형님 집 아래에 있는 공원에서 야간 러닝을 하던 중, 풀숲 속에서 들려오는 남녀의 바스락 소리가 들려왔다.

“진동성, 설마 안 되는 거야? 집에서는 느낌 안 산다고 해서 여기까지 왔더니, 왜 아직도 안 돼?”

‘저거 우리 형수님 목소리 아니야?’

나는 그 소리를 듣자마자 여자가 내 형수님 고태연이라는 걸 알아버렸다.

‘형과 형수는 밥 먹으러 간다고 했는데? 왜 공원 풀숲에 있는 거지?’

여자 친구는 한 번도 안 사귀어 봤지만 동영상은 그래도 많이 봤다고 자부하기에, 나는 곧바로 두 사람이 무슨 짓을 하는지 알아버렸다.

‘형과 형수님이 이런 스릴을 좋아할 줄은 몰랐네. 그것도 공원에서.’

순간 몰래 엿듣고 싶다는 생각을 참을 수 없었다.

형수는 얼굴도 예쁘장한데 몸매는 더 끝내준다. 그런 형수의 신음소리라니 이건 꿈에 그리던 일이었다.

살금살금 수풀 쪽으로 걸어가 몰래 머리를 내밀었더니 형수님이 형 위에 앉아 있었다. 물론 나를 등지고 있었지만 등 라인을 감탄할 수밖에 없었다.

순간 입이 바싹 마르고 아랫배에 열기가 올라왔다.

하지만 이렇게 매력적인 형수님 앞에서 형은 영 맥을 못 췄다.

“태연아, 나 여전히 안 되는데.”

그 말에 형수가 버럭 화를 냈다.

“약도 없네, 정말. 이제 고작 서른다섯이면서 왜 이렇게 쓸모가 없어? 안 서면 싸기라도 해야 할 거 아니야. 아무것도 없으면 애는 어떻게 가져? 계속 이러면 나 다른 사람 만난다? 당신은 애 싫을지 몰라도 나는 엄마가 되고 싶다고.”

잔뜩 화가 난 형수가 바지를 입고는 수풀 밖으로 걸어 나오자 놀란 나는 헐레벌떡 도망쳤다.

집에 돌아온 지 얼마 지나지 않아 형수가 돌아오는 소리가 들렸다.

‘쾅’ 닫히는 문소리에 내 가슴도 ‘철렁’ 내려앉았다.

‘깜짝 놀랐네. 형과 형수님 사이가 이렇게 안 좋을 줄이야.’

나는 속으로 중얼거리며 가슴을 쓸어내렸다.

여자는 나이가 들수록 욕구가 많아진다더니 형수님도 욕구 불만인 게 틀림없었다.

‘하긴, 형처럼 비실비실한 몸으로 형수님을 어떻게 만족시키겠어? 나 정도는 돼야지.’

‘퉤퉤퉤! 내가 지금 무슨 생각을 하는 거야? 고태연은 내 형수님이라고 어떻게 이런 생각을 할 수 있어?’

물론 내가 진동성과 친형제는 아니지만 친형제 못지않게 끈끈한 사이다.

형이 아니었으면 내가 대학도 갈 수 없었을 거고.

내가 이런저런 생각에 잠겨 있을 때, 옆방에서 낮은 신음소리가 들려왔다.

얼른 귀를 벽에 대고 엿들어 봤더니 이건 틀림없이 신음이었다.

‘형수가 지금...’

생각할수록 몸이 달아올라 도저히 참을 수 없어 나도 결국 바지 버클을 내렸다.

잠시 뒤, 벽 하나를 사이 두고 나와 형수의 신음 소리가 한데 섞였다.

영혼이 이어진 듯한 느낌에 나도 모르게 온갖 생각이 들었다.

형수가 나와 만났다면 얼마나 좋을까 하는 생각이 들어났다.

하지만 이건 절대 불가능한 일이다.

형수와 나 사이에는 영원히 넘을 수 없는 형이라는 존재가 있으니.

형한테 미안한 일은 할 수 없다.

더러워진 속옷을 대충 화장실에 두고 나는 내일 씻자는 생각으로 잠이 들었다.

이튿날, 잠에서 깨었을 때 시간은 벌써 9시가 넘었다. 형은 이미 출근했고 집에는 나와 형수 둘뿐이었다.

아침을 하는 형수는 실크로 된 나시 슬립을 입은 채로 굴곡진 몸매를 드러냈다.

특히 풍만한 가슴을 본 순간 입이 바싹 말랐다.

“수호 씨, 일어났어요? 얼른 씻고 밥 먹어요.”

형수는 나를 보자마자 먼저 인사를 건넸다.

내가 이곳에 온 지는 아직 며칠 되지 않기에 형수와 아직 친해지지 못하여 많이 어색했다.

이에 나는 짤막하게 대답하고 곧장 화장실로 향했다.

그렇게 한창 씻던 그때, 갑자기 어제 벗어두었던 속옷이 내 뇌리를 스쳤다.

‘형수가 나보다 일찍 깨어났는데 설마 본 건 아니겠지?’

이런 생각을 하며 재빨리 확인한 나는 그대로 얼어붙고 말았다.

속옷이 사라졌다.

내가 이곳저곳 찾고 있을 때 갑자기 뒤에서 형수의 목소리가 들려왔다.

“찾을 필요 없어요. 이미 씻었으니까.”

순간 가슴이 철렁했다.

‘그 속옷에 내 정액이 가득 묻어 있는데, 형수가 씻었다면 봤을 거잖아!’

이건 너무 부끄러웠다.

그런데 형수는 팔짱을 낀 채 눈웃음을 치며 아무렇지 않은 듯 나를 봤다.

“수호 씨, 혹시 어제 무슨 소리 들었어요?”

나는 고개를 절레절레 흔들며 어제 형수의 소리를 들었다는 걸 극구 부인했다.

“아니요, 아무것도 못 들었어요.”

“그래요? 내 방에서 이상한 소리 듣지 못했어요?”

‘이건 나를 시험하는 건가?’

“저 어제 10시쯤에 잠들어서 아무것도 못 들었어요.”

이 말을 끝으로 나는 도망치듯 그 자리를 벗어났다.

왠지 모르겠지만 형수의 심문에 가슴이 콕콕 찔렸고 눈은 저도 모르게 형수의 가슴으로 향했다.

분명 마가 낀 게 틀림없다.

나는 곧장 식탁 앞에 앉아 묵묵히 음식을 먹었다. 하지만 밥이 코로 넘어가는지 입으로 넘어가는지 모르겠다. 그도 그럴 게, 형수가 이내 걸어와 하필이면 내 옆에 앉았기 때문이다.

왜 이러는지 이해가 되지 않는다. 예전에는 분명 내 맞은편에 앉았는데, 오늘은 왜 내 옆에 앉는지.

내가 이런저런 생각에 잠겨 있을 때, 형수가 갑자기 손가락으로 내 팔뚝을 쿡쿡 찔렀다.

순간 온몸이 감전되는 듯 찌릿해 났다.

‘여자가 내 몸을 만지는 게 이런 기분이구나.’

신기한 기분이었다.

“수호 씨, 혹시 내가 무서워요?”

“아니요. 그냥 조금 어색해서요.”

“사람은 원래 어색하다가 점점 익숙해지는 거 아니겠어요? 어색하니까 더 많이 교류해야죠. 그래야 얼른 친해지죠. 수호 씨, 남자와 여자가 가장 빨리 친해지는 방법이 뭔지 알아요?”

내 착각인지 모르겠으나 형수는 분명 나에게 암시하는 것 같았다.

그걸 인식하니 너무 당황해 밥이 넘어가지 않았다.

설렘 반 긴장 반인 심정으로 형수의 말에 담긴 의미를 생각하다가 끝내 용기를 내 질문했다.

“뭔데요?”

“아이 만드는 거요.”

형수는 맑은 두 눈으로 나를 바라보며 아주 직설적으로 말했다.

그 순간 나는 사레가 걸렸다.

형수가 왜 이런 말을 하는지 이해가 되지 않았다. 내가 형수와 뭘 할 수 있다고.

‘설마 나를 노리나?’

‘형이 안 되니까 나한테 희망을 품은 건가?’

‘안돼, 난 절대 형한테 미안한 일 할 수 없어.’

나는 다급히 의자를 들고 옆으로 물러났다.

“형수, 농담하지 마세요. 누가 보면 오해해요.”

형수는 나를 보며 피식 웃더니 곧장 질문했다.

“그럼 솔직히 말해봐요. 어제 무슨 소리 들었어요? 솔직히 말하지 않으면 깊은 대화를 해봐야 할 것 같은데요.”

‘헉, 절대 그럴 수 없어.’

나는 놀란 가슴을 다독이며 결국 입을 열었다.

“형수님, 저 확실히 무슨 소리 들었어요. 하지만 고의는 아니었어요.”

“혹시 내 신음 소리였어요? 듣기 좋던가요?”

형수님이 이렇게 노골적인 질문을 할 거라고는 생각지도 못했다.

얼굴은 화끈 달아올랐고, 가슴은 요란하게 북을 쳐 어떻게 대답해야 할지 갈피를 잡지 못했다.

그러던 그때.

마침 밖에서 노크 소리가 들려오자 나는 지푸라기라도 잡는 심정으로 얼른 달려가 문 쪽으로 달려갔다.

그리고 문을 열었더니 밖에는 늘씬한 여자 한 명이 서 있었다.

얼굴은 예쁘장한 데다, 나올 데 나오고 들어갈 데 들어가 연예인 못지않았다.

여자는 나를 보자 눈을 크게 뜨며 물었다.

“그쪽은 누구죠?”

그 말에 나는 어이가 없었다.

“그러는 그쪽은 누군데요?”
แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
50
เสน่ห์ร้ายแม่ม่ายพราวนภา - บทนำ
“แม่คะ ลัลไปนอนก่อนนะ” ลัลลาวีร์เอ่ยขึ้นขณะลอบมองมารดาของตนเองกำลังง่วนอยู่กับหน้าจอคอม “ไปสิจ้ะ ลูก” พราวนภาเอ่ยแล้วเงยหน้าขึ้นบอกลูกสาวเสียงหวานพราวนภามองจนลัลลาวีร์เดินขึ้นบันไดบ้านหายลับตาไปแล้ว หญิงวัยกลางคนจึงก้มหน้ามามองงานตนเองต่องานของพราวนภาเป็นงานเขียนนวนิยายขนาดยาว แม้จะได้เงินไม่มากนักแต่ก็มากพอที่จะประคองชีวิตเธอกับลูกสาววัยเยาว์ได้พราวนภาอาศัยอยู่กับลูกสาวสองคน เธอหย่าขาดกับสามีไปตั้งแต่ลัลลาวีร์ยังเป็นวัยรุ่นจวบจนปัจจุบันนี้เธอยังไม่มีใครใหม่แม้ว่าเธอจะเริ่มเหงาบ้างก็ตาม...นักเขียนสาวใหญ่สะบัดหัวเพื่อไล่ความคิดไม่เข้าท่าออกไป แล้วเบือนหน้ามาก้มหน้าก้มตาเขียนนวนิยายต่องานเขียนของพราวนภาเป็นงานเขียนนิยายรักโรมานซ์ทั่วไป หากแต่ได้รับความนิยมมากในหมู่นักอ่านขึ้นติดอันดับหนึ่งในห้าเว็บไซต์ดังหลายเว็บไซต์พราวนภามักจะใช้ชื่อนามปากกาว่า 'พลอยเพทาย'สำหรับเขียนนิยายโรมานซ์สิบแปดบวกโดยเฉพาะ“ตึ๋ง” เสียงข้อความดังขึ้นในกล่องข้อความ gamailที่แม่ม่ายสาวเปิดอยู่มือเรียวสวยเอื้อมคลิกเมาส์อย่างรวดเร็วในกล่องข้อความเมื่อเห็นเป็นอีเมล์ใหม่“ใครกันนะ ส่งเมล์มาในเวลานี้” พราวนภาเ
อ่านเพิ่มเติม
เสน่ห์ร้ายแม่ม่ายพราวนภา - 1. ผู้ชายใจดี 1/1
"สายแล้ว” พราวนภาเอ่ยอย่างกระหืดกระหอบ ยามเมื่อก้มลงมองดูนาฬิการองเท้าส้นเตี้ยก้าวเดินฉับ ๆ เพื่อให้ทันนัดหมายในเก้าโมงร่างระหงส์สวมชุดเดรสยาวเลยเข่าสีโอรส ดวงตาคู่นั้นสอดส่ายหาไปยังบุคคลที่จะช่วยเหลือเธอได้วันนี้เป็นวันที่สาวใหญ่อย่างพราวนภาเดินทางมายังงานอบรม “สานฝัน สืบงานเขียน” หากแต่เวลานี้เธอกลับกำลังหลงทางไปห้องอบรมไม่ถูกขณะที่กำลังหลงทางอยู่นั้นรองเท้าส้นเตี้ยของม่ายสาวก็พลันเหยียบเศษเปลือกกล้วย“กรี๊ด” พราวนภาหวีดร้องสุดเสียงยามเมื่อเรือนร่างอรชรกำลังเสียหลัก พราวนภาหลับตาลงด้วยความหวาดกลัว“คุณครับ...เป็นอะไรไหมครับ” เสียงของชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยขึ้นเวลานี้พราวนภากำลังอยู่ในอ้อมแขนของเขา ธนพรั้งเอวอรชรมาใกล้ตัวพราวนภาลืมตาโพลง แม่ม่ายสาวใหญ่สังเกตเห็นหนุ่มน้อยคนหนึ่ง ดวงตาคู่นั้นเปล่งประกายระยับ คิ้วเข้มจนเน้นให้ใบหน้าหล่อดูคมคาย ดวงหน้าคมคายอยู่ใกล้ใบหน้านวลผ่องแค่คืบ พราวนภาสัมผัสได้ถึงหัวใจของตนเองที่เต้นระรัว“ฉันไม่เป็นไรค่ะ” พราวนภาเอ่ยขึ้นขณะยืนตัวตรง ม่ายสาวจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยกว่าเดิม“ขอบคุณนะคะที่ช่วยฉันไว้” พราวนภาเอ่ยขณะสบสายตาชวนหวามใจของชายหนุ่มตรงหน้า
อ่านเพิ่มเติม
เสน่ห์ร้ายแม่ม่ายพราวนภา - 1. ผู้ชายใจดี 1/2
“พราว แต่งหน้าหน่อยเถอะผมไม่อยากกินข้าวอยากกินพราวเหมือนเดิม” เสียงของธนูดังขึ้นธนูลอบมองดวงหน้าหวานสวยของพราวนภาด้วยสายตาเจ้าเล่ห์“ธนูค่ะ พราวไม่ชอบแต่งหน้าค่ะ” พราวนภาเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจอะไรมากนักหญิงสาวไม่แม้แต่จะสนใจความรู้สึกเขาด้วยซ้ำ ในตอนนั้นพราวนภาคิดแค่ว่า ทะเบียนสมรสจะมัดใจธนูไว้ได้แต่เปล่าเลยรถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบคฤหาสน์หลังโตรโหฐานที่พราวนภาย้ายเข้ามาอยู่ได้สักประมาณเดือนกว่าในฐานะภรรยาใหญ่ของตระกูลจอมปลอมอย่างดิเรกสิงหะ“คุณพราวแย่แล้วค่ะ” เสียงของป้าชื่นเอ่ยขึ้นอย่างกระหืดกระหอบ“มีอะไรคะป้าชื่น” พราวนภา ภรรยาใหญ่ของตระกูล เอ่ยถามขณะเงยหน้าออกจากกองหนังสือที่กองพะเนินสูงท่วมหัว“ก็คุณ....” ยังไม่ทันที่ป้าชื่นจะพูดจบ พราวนภาก็สะดุ้งสุดตัวกับเสียงอี๋อ๋อที่ดังลั่น“หน็อย คุณธนู” พราวนภาเอ่ยขณะลุกขึ้นจากเก้าอี้บุนวมพราวนภาเดินไปตามเดินเพื่อไปยังห้องนอนของธนูกับเธอทันทีปลายเท้าเรียวขาวสะอาดสืบไปอย่างพร้อมมีเรื่องกับบรรดาเมียน้อยของธนู“คุณธนู!” พราวนภาตวาดฉาดใหญ่แล้วถีบประตูเข้ามาอย่างไม่กลัวเกรงธนูกระเด้งตัวพรวดออกจากหญิงสาวเปลือยอกท่อนบนทันที“พี่ธนูมีเมียแล
อ่านเพิ่มเติม
เสน่ห์ร้ายแม่ม่ายพราวนภา -2. แผนร้าย 1/1
“ยินดีต้อนรับเข้าสู่งานจับมือเขียน โครงการอบรมสานฝันสืบงานเขียนค่ะ” เสียงของเด็กสาวหน้างานเอ่ยขณะอยู่ในชุดพนักงานของดิเรกสิงหะกรุ๊ป“ค่ะ” พราวนภาเอ่ยขณะส่งใบสมัครให้หญิงสาวคนนั้นพนักงานด้านหน้ารับมาตรวจดูแล้วส่งให้เธอเซ็นชื่อเพิ่มอีกที่“เดี่ยวคุณพราวนภาเซ็นตรงนี้อีกที่นะคะ” จิลชวาในวัยอายุยี่สิบหกปีเอ่ยขณะชี้ไปที่จุดที่พราวนภาต้องเซ็น“ค่ะ” พราวนภาควานหาปากาในกระเป๋าแล้วหยิบขึ้นมาเขียนชื่อของเธออย่างลวกๆ“เดี่ยวเชิญรับอาหารว่างแล้วเดินเข้าไปในงานได้เลยนะคะ” จิลชวาเอ่ยเสียงชัดถ้อยชัดคำสตรีเบื้องหน้าของจิลชวาเป็นหญิงสาววัยกลางคน ภายใต้แว่นกันแดดสีชา จิลชวาลอบเห็นกรอบโครงหน้ารูปไข่ ผิวขาวเนียนละเอียดหมดจดไร้ไฝฝ้าผู้หญิงคนนี้แน่ๆ ที่เป็นภรรยาของพี่ชายของเธอ จิลชวาอดนึกในใจไม่ได้ว่า เวลาผ่านไปพราวนภาที่เธอเคยดูถูกกลับมีความสวยแปล่งประกายสะดุดตากว่าผู้เข้าร่วมทุกคนที่เธอเคยพบมา“ค่ะ” พราวนภารับคำเพียงสั้นๆ แล้วหมุนตัวออกมาทันที“ทางไปห้องน้ำไปทางไหนคะ” พราวนภาเอ่ยถามจิลชวาอย่างไม่คุ้นเคย“เลี้ยวซ้ายเดินไปสุดทางแล้วเลี้ยวขวาค่ะ” จิลชวาเอ่ยเสียงหวานแล้วฉีกยิ้มอย่างเป็นมิตรที่สุดเท่าที่เธอ
อ่านเพิ่มเติม
เสน่ห์ร้ายแม่ม่ายพราวนภา -2. แผนร้าย 1/2
‘นี่ใจร้ายจะไม่ให้ฉันเข้าไปในงานขนาดนี้เลยเหรอนี่’ พราวนภาคิดในใจบรรยากาศรอบทิศมีแต่ความมืดมิด กลิ่นชื้นอับของห้องน้ำลอยแตะจมูกของพราวนภาแม้จะเป็นโรงแรมอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ หากแต่ห้องน้ำในวันงานสัมมนา แม้ว่าจะไม่ได้ใหญ่มากกระนั้นห้องน้ำกลับมีกลิ่นอับเหมือนหนูตายพราวนภานึกหวั่นในใจ ม่ายสาวรีบเก็บลิปสติกราคาแพงเข้ากระเป๋าสะพายของเธอ“ซู่ซู่” เสียงขู่คำรามดังขึ้นจากฟากใดฟากหนึ่งในห้องน้ำที่วังเวงและมีเพียงเธอทำให้ม่ายสาวอดรู้สึกหวั่นในใจไม่ได้พราวนภานึกได้ว่าโทรศัพท์ของเธอมีไฟฉายอยู่ หญิงสาวสืบเท้าไปใกล้หน้ากระจกอีกครั้งม่ายสาวหันกลับมาเพื่อหาต้นเสียงของเสียงปริศนาอีกครั้ง หากแต่คราวนี้พราวนภาต้องหวีดร้องสุดเสียงแสงไฟฉายจากโทรศัพท์สาดส่องไปสะท้อนเข้ากลับ อสรพิษขนาดเขื่องชูคอแผ่แม่เบี้ยเกล็ดมะเมื่อมสีดำนิลร้อยเรียงเป็นระเบียบอย่างประณีตตามธรรมชาติที่ควรจะเป็นแม้ว่าจะสวยงามเพียงใดในความรู้สึกของพราวนภา หากแต่อสรพิษร้ายชูคอหรากลับทำให้สตรีม่ายสาวตรงหน้าสาวเท้าไปไหนไม่ออกพราวนภายืนขาแข็งขณะที่อสรพิษงูเห่าตรงหน้าเลื้อยเข้ามาใกล้เรียวขาอรชรของแม่ม่ายสาวมากขึ้นกว่าเดิม“กรี๊ด” พราวน
อ่านเพิ่มเติม
เสน่ห์ร้ายแม่ม่ายพราวนภา -3. กระดังงาลนไฟ 1/1
“ได้สิคะ คุณธนู” เสียงหวานแหลมดังเล็ดลอดมาจากสตรีที่นอนหลับพริ้มอยู่ตรงหน้าหนุ่มใหญ่สะดุ้งพรวดสุดตัว ธนูสบสายตากับดวงตาคู่กลมโตนั้นอย่างไม่เชื่อสายตา“พราว คุณตื่นแล้วเหรอ” ชายหนุ่มเอ่ยขณะนั่งลงเลียบเคียงถามสตรีตรงหน้า“ค่ะ พราวตื่นแล้ว” พราวนภาเอ่ยด้วยเสียงเข้มกว่าเดิมเล็กน้อย“ธนูยังรักพราวอยู่ใชไหมคะ” พราวนภาเอ่ยแล้วโผเข้ากอดหนุ่มใหญ่ราวกับสตรีไร้เดียงสา“ครับ ผมขอโทษกับเรื่องที่ผ่านมา แต่วันนี้ผมเกือบเสียคุณไป เวลานี้ผมรู้แล้วว่าผมรักใคร” หนุ่มใหญ่เอ่ยแล้วผละออกจากอ้อมกอดของหญิงสาวดวงหน้าคมคายอยู่ใกล้ดวงหน้าหวานแค่คืบ เวลานี้พราวนภาลืมเลือนไปเสียแล้วว่าเหตุใดเธอมาอยู่ที่นี่ ราวกับว่าโลกทั้งโลกหยุดหมุน พราวนภาอาจเลือกรักคนผิดแต่เธอมั่นใจว่าศึกรักครั้งนี้เธอเป็นฝ่ายได้แต้มต่อพราวนภาจงใจเลื่อนใบหน้าที่ประทินโฉมเข้าใกล้หนุ่มใหญ่ ทายาทของตระกูลอสังหาริมทรัพย์ ‘ดิเรกสิงหะ’ริมฝีปากของธนูทาบทับลงบนริมฝีปากอวบอิ่ม หนุ่มใหญ่บดขยี้เรียวปากนั้นอย่างหื่นกระหายเพียงสัมผัสแรกทำให้พราวนภาอดจูบตอบกลับไม่ได้ แม่ม่ายสาวสัมผัสได้ถึงความกระหายตรงหน้าว่าเขากระหายมากเพียงใดและเธอเองก็กระหายเช่นกัน
อ่านเพิ่มเติม
เสน่ห์ร้ายแม่ม่ายพราวนภา -3. กระดังงาลนไฟ 1/2
“อ๊า” พราวนภาคร้องเสียงหลงยามเมื่อธนูโลมเลียไปทุกกลีบของดอกไม้ราวกับภมรรุมทึ้งเกสรอย่างกระหายธนูเร่งระดับความต้องการของเขาขึ้น หนุ่มใหญ่เล้าโลมพราวนภาอย่างใคร่กระสันต์พราวนภาครวญกระชั้นขึ้น เธอรู้สึกหายใจติดขัดเมื่อแท่งไอติมขนาดมโหราฬสอดเข้ามาในช่องทางสวรรค์ที่หญิงสาวของขาดมานานเรื่องบนเตียงเวลานี้ทำให้พราวนภา ม่ายสาวพราวเสน่ห์ ลืมเสียสนิทว่าเธอมาทำอะไรที่นี่พราวนภากระแทกสวนยามเมื่อธนูกระแทกเข้าออกอย่างเป็นจังหวะมากกว่าเดิม“พราวผมรักคุณ” ธนุเอ่ยคำนี้ขณะคร่อมร่างของแม่ม่ายสาวพราวเสน่ห์ พราวนภาไว้เวลานี้ในสายตาธนู พราวนภาเปรียบดั่งกระดังงาเพียงแค่ลนไฟกลับลุกโหมอย่างไม่น่าเชื่อสายตาตนเองพราวนภาครางลั่นยิ่งยามเมื่อธนูบิดยอดปทุมของหล่อนแล้วหยอกเย้าอย่างซุกซนสำหรับพราวนภาเวลานี้เธอกำลังคุมเกม เพียงแค่พราวนภาเริ่มหยอกเย้าคนอย่างธนู ดิเรกสิงหะกลับตอบสนองเธอได้ดีถึงเพียงนี้เชียวหรือนี่...เป็นไปได้ยาก“พราวผมจะจดทะเบียนสมรสกับคุณใหม่นะ” หนุ่มใหญ่เอ่ยขณะเล้าโลมเรือนกายขาวนวลอย่างรุนแรง“ค่ะ” พราวนภาเอ่ยแล้วสบสายตาจริงจังแม่ม่ายสาวแสนฉลาดตรงหน้ารู้ได้ทันที่ว่าในห้องนี้มีกล้องวงจรปิด พราว
อ่านเพิ่มเติม
เสน่ห์ร้ายแม่ม่ายพราวนภา -4. เปลี่ยนใจได้ไหม 1/1
แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาแยงดวงตาของธนู หนุ่มใหญ่ขยี้ตาอย่างแรงเหตุการณ์เมื่อคืนราวกับจะตอกย้ำให้ธนูรู้ชัดว่าน้ำพริกถ้วยเก่าอย่างพราวนภารสเลิศเพียงใด กระนั้นหนุ่มใหญ่ยังอดชำเลืองมองภรรยาเก่าของเขาไม่ได้หากแต่เวลานี้พราวนภากลับอันตธานหายไปเสียแล้วกระนั้นร่องรอยน้ำสวาทยังคงมีอยู่ให้เห็นจนหนุ่มใหญ่อดใจหายไม่ได้“ตื่นแล้วเหรอคะ...” พราวนภาเอ่ยถามขณะหนุ่มใหญ่ตรงหน้ากำลังจมลึกในห้วงภวังค์ธนูสะดุ้งสุดตัวเมื่อเห็นว่าพราวนภาสวมชุด...เมื่อวานที่เขาบรรจงถอดมันออกมากับมือเดรสสีแดงสั้นเผยให้เห็นว่าสตรีตรงหน้างดงามเพียงใดดวงหน้าอ่อนหวานล้อมกรอบด้วยเรือนไหมสีน้ำตาลแดงปล่อยยาวสยายถึงกลางหลังธนูสังเกตว่าพราวนภามีริมฝีปากที่สะดุดสายตามากกว่าสิ่งอื่นใดบนดวงหน้างดงามหนุ่มใหญ่ไล่ระดับสายตามายังเอวคอดที่โค้งเว้าอย่างสมดุลพราวนภาคนใหม่มีท่าทางแตกต่างจากภรรยาคนเก่าของเขามาก แม้กระทั่งเรื่องบนเตียงกลับเจนจัดมากกว่าเดิมแม่ม่ายสาวประเมินสถานการณ์ตรงหน้าอย่างชั่งใจ...พราวนภาไม่มีทางเลือกมานักหากว่าเธอไม่ตัดสินใจทำไรสักอย่าง“คุณลืมเรื่องเมื่อวานเถอะ พราวผมขอโทษ” ธนูพูดแล้วรีบสวมเสื้อผ้าให้เร็วกว่าเดิม
อ่านเพิ่มเติม
เสน่ห์ร้ายแม่ม่ายพราวนภา - 4.เปลี่ยนใจได้ไหม 1/2
พราวนภาอดตอบรับสัมผัสนั้นไม่ได้ ม่ายสาวแอ่นเรือนกายขาวผ่องตอบสนองต่อแรงปรารถนานั้นทันที “อ๊า” พราวนภาครวญเสียงหวานอย่างเผลอไผลธนูลอบสังเกตอย่างเงียบกริบ หนุ่มใหญ่อดรู้สึกหวามใจไม่ได้ ดวงตาคู่คมเปล่งประกายระยับกว่าเดิมหนุ่มใหญ่ไม่รอช้าถลันเข้าหาหุบเขาแห่งมวลหมู่ดอกไม้ที่เปิดกว้างขึ้นกว่าเดิมทันที“อ๊าย” พราวนภาร้องครางเสียงหลง ยามเมื่อทายาทอันดับแรกดอมดมกลีบดอกไม้ของเธอ ขณะเดียวกันกับที่ธนพยังคงเล้าโลมเธอด้วยริมฝีปากอย่างยั่วเย้าหนุ่มใหญ่สะบัดลิ้นไปมาอย่างกระสันต์เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ธนพบดจูบขยี้ริมฝีปากของพราวนภาพราวนภารู้สึกราวกับนี่คือภาพฝัน ม่ายสาวทรงเครื่องอย่างเธอกลับถูกพี่น้องสองคนรุมเร้าด้วยแรงปรารถนาอย่างสุขสันต์...นี่ซิความสุขอย่างแท้จริงสาวใหญ่เริ่มปลดปล่อยอารมณ์ให้เตลิดราวกับดอกบัวพลิ้วเอนไหวไปตามแรงลม “พี่พราวชอบไหมครับ” ธนพเอ่ยดวงดวงหน้าแดงระเรื่อ ขณะมือยังคงเคล้นคลึงทรวงอกอิ่มได้รูปสวยอย่างมันส์มือ“อื้ม” พราวนภาตอบรับเพียงสั้นๆ“พราวเราสองคนพี่น้องชอบคุณมานานแล้ว แต่ธนพไม่กล้าที่จะบอกออกไป” ธนูเอ่ยขึ้นดวงหน้าคมคายของเขาแต้มรอยยิ้มจริงใจที่สุดเท่าที่พราวนภาเคย
อ่านเพิ่มเติม
เสน่ห์ร้ายแม่ม่ายพราวนภา - 4.เปลี่ยนใจได้ไหม 1/3
แม่ม่ายทรงเครื่องสัมผัสได้ว่า ธนูแทรกตัวผ่านช่องทางสวรรค์ของเธออย่างไม่ปรานี กระนั้นในโพรงปากกับมีแท่งไอติมเขื่องธนพคาอยู่ธนพจับศีรษะของพราวนภาเข้าออกอย่างแผ่วเบาที่สุด หากแต่พราวนภากลับรู้สึกพึงใจต่อเหตุการณ์เช่นนี้อย่างถึงที่สุดตั้งแต่เกิดมา พราวนภาไม่เคยรู้สึกราวกับผกผินได้เช่นนี้มาก่อน ม่ายสาวรู้สึกนี่คือสวรรค์รำไรของเธอขณะที่พราวนภาตกอยู่ในภวังค์ห้วงวสุข ธนูเองก็ขยับเข้าออกช่องทางสวาทของเธออย่างเป็นจังหวะบทบรรเลงเกมกามารมณ์เริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือดธนพเองก็จับศีรษะของพราวนภาเข้าออกอย่างไม่หยุดหย่อนดวงหน้าคมคายคล้ายธนูแหงนขึ้นอย่างกระสันต์ถึงที่สุดเฉกเช่นเดียวกับพราวนภา ธนพอดร้องครางออกมาราวกับสิงห์คำรามไม่ได้เช่นเดียวกันกับธนูหนุ่มใหญ่อดรู้สึกไม่ได้เลยว่าเขาชอบบทเพลงรักที่แสนจะดุเดือดแบบนี้มากเพียงใด ยิ่งยามเห็นแววตาของพราวนภาที่แสดงออกถึงความสุขที่เธอไม่เคยได้รับทำให้เขายิ่งกระแทกเธอแรงกระชั้นขึ้นกว่าเดิมธนูอดรู้สึกดีไม่ได้ เขามักจะแข็งตัวทุกครั้งที่เห็นฝ่ายหญิงเป็นหมากเบี้ยล่างอย่างนี้ ยิ่งยามนี้ได้เห็นภรรยาเก่าของเขาสุขสันต์ยิ่งสร้างความกระหายให้เขาอย่างหาที่สุดไม่ได้ลม
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status