Chapter 7 | เสียวสะท้านทรวง nc

Chapter 7 | เสียวสะท้านทรวง nc

“อื้อ~คะ…คุณแน่วแน่ พอก่อนค่ะ” เธอร้องปรามแต่คำขอร้องขอไม่เป็นผล เมื่อคนเมาที่กำลังรุกรานไม่หยุด แน่วแน่เริ่มกดวนที่เม็ดทับทิม ทำให้เธอต้องเปล่งเสียงครางออกมาอย่างซ่านเสียว

ร่างบางแอ่นอกขึ้นเมื่อปากของเขาดูดดื่มความหอมหวานจากเต้าสวย ลิ้นร้อน ๆ ตวัดไปมายิ่งทำให้คนตัวเล็กรู้สึกเหมือนจะขาดใจตาย มืออีกข้างของเขาก็ลูบไล้ไปบนร่างกายเปลือยเปล่าด้วยความปรารถนา

“อ๊า”

“คุณแน่วแน่ อื้อ พอก่อนค่ะ” ปาลิตาร้องท้วงอีกครั้ง สมองของเธอขาวโพลนสติสัมปชัญญะเลื่อนลอย พยายามสูดอากาศเข้าปอดเมื่อความรัญจวนจู่โจมจนเธอหายใจไม่ทัน “ทำแบบนี้มันผิดนะคะ”

เธอปรามเขาและพยายามเรียกคืนสติของตัวเอง ถ้ายังปล่อยเขาทำอยู่แบบนี้ ทุกอย่างจะบานปลายมากกว่าเดิม

“ผมไม่สน” คนเมาลิ้นพันกัน จูบต่ำลงมาจนถึงสะดื้อเล็ก เขาหยอกเอินไปมา หยอกเล่นราวกับว่าร่างกายของเธอเป็นร่างกายของเขา มันยากเหลือเกินที่ปาลิตาจะควบคุมตัวเองได้

ทุกครั้งที่เขาจูบร่างเล็กก็สะท้านตามจังหวะปากที่จูบลงบนเนื้อนุ่ม 

“คุณแน่ อ๊ะ~ อ๊า” ริมฝีปากจุมพิตลงบนเนินเนื้อ เพียงแค่ตรงนั้นถูกสัมผัสร่างกายก็ร้อนวูบวาบราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นพล่านตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า นิ้วของเขายังคงกดคลึงเม็ดทับทิมสีหวาน มันทำให้เธอเสียวซ่านจนร่างกายต้องขับน้ำหล่อลื่นออกมาจนเปียกชุ่มช่องทางรัก

เรียวขาถูกแยกออกจากกัน ปาลิตาต้องสะดุ้งแอ่นอกจนหลังไม่ติดพื้น เมื่อเขาตวัดลิ้นลงดอกไม้สีหวาน ความเสียวซ่านเล่นงานเธออย่างหนัก ปาลิตาไร้ซึ่งสติควบคุมตัวเอง เมื่อลิ้นร้อนเสือกเสยความอ่อนไหวกลางกายตวัดถี่รัว เพียงไม่นานร่างกายเล็กก็กระตุกถี่ ๆ หวีดร้องออกมาอย่างสุขสม

“ตาผมเเล้ว” แน่วแน่ถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็ว ปาลิตาได้สติก็รีบลุกขึ้น แต่มือหนาของชายหนุ่มก็ผลักเธอให้นอนราบอีกครั้ง เธอพยายามถอย แต่หากว่ามือหนาก็ลากขาเธอแล้วแทรกกายเข้าตรงหว่างขา ทำให้ขาเรียวแยกออกกว้างกว่าเดิม

“คุณแน่คะ พอค่ะ อย่า…อ๊ะ!” แน่วแน่รูดแกนกายจ่อที่ดอกไม้สวย เขาดันเข้าไปเพียงนิด คนตัวเล็กก็ดิ้นพล่านถดถอยกายหนี แน่วแน่มองหน้าเธอแล้วกดเน้นกว่าเดิม

“พะ…พอค่ะ ลิตาเจ็บ” ปาลิตาเอามือผลักอกหนาอย่างแรง แต่คนตัวใหญ่ราวกับยักษ์ปักหลั่นไม่สะเทือนเลยแม้แต่น้อย “เอาออกไปค่ะ ลิตาเจ็บ”

“….” แน่วแน่หยุดชะงัก ไม่กล้าแม้แต่จะเดินหน้าต่อ เขารู้ว่าหากขยับตัวแม้เพียงเสี้ยวองคุลี คนใต้ร่างของจะต้องเจ็บมากกว่านี้แน่

แต่หากไม่สานต่อคนที่ทรมานจะเป็นเขา แน่วแน่หยุดนิ่งในช่วงล่าง แต่โน้มตัวใช้ปากครอบครองยอดปทุมถันสีหวาน ขบเม้มดูดดึงมันตามความพอใจ 

“อื้อ คุณแน่” ความเสียวซ่านเริ่มเล่นงานเธออีกครั้ง พอร่างกายทั้งสองคุ้นชินซึ่งกันและกัน แน่วแน่ก็ขยับสะโพกถี่รัว มองดูจุดเชื่อมต่อที่มีเลือดไหลซึมออกมาจนเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนสีขาว

เธอเป็นสาวบริสุทธิ์ และคนที่พล่าผลาญพรหมจรรย์ของเธอ คือเขาเอง….

ปึก! ปึก! ปึก!

เสียงเนื้อกระแทกเนื้อพร้อมกับเสียงครางหยาบโลน แน่วแน่กระแทกกระทั้นถี่รัว มือเล็กของเธอก็กรีดกรายอยู่แผ่นหลังของชายหนุ่ม เปล่งเสียงครางออกมาด้วยความเสียว

“อ๊า” ร่างกายหนาเคลื่อนไหวดุจเกลียวคลื่น เมื่อร่างกายของปาลิตาคุ้นชินและรับแรงกระแทกได้แล้ว ชายหนุ่มไม่ผ่อนแรง แต่เริ่มกระแทกรัวเร็ว ภายในของปาลิตาตอดรัดรุนแรง

“คุณแน่วคะ!” ปาลิตาสูดลมหายใจเข้าปอดรัว ๆ ความต้องการพุ่งทะยานถึงขีดสุด แน่วแน่ขย่มโยกอย่างซ่านใจ เลือดในกายร้อนฉ่า ๆ กับความต้องการที่พุ่งทวี 

เพียงไม่นานทั้งสองก็หวีดร้องออกมาอย่างสุขสม ปาลิตากระตุกถี่ ๆ สมองขาวโพลน ร่างกายเบาหวิวราวกับล่องลอย เธอไม่อยากจะเชื่อว่าสิ่งที่เขาทำมันจะทำให้เธอมีความสุขได้ขนาดนี้

ความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาในกายถูกเขาปลุกมันขึ้นมา ทำให้อิสตรีผู้ไม่ประสีประสาในเรื่องเพศได้ลิ้มรสความสุขแปลกใหม่ที่ไม่เคยเกิดขึ้น เขาฉีกกระชากความไร้เดียงสาของเธอจนพังยับเยิน ด้วยรสสัมผัสที่แสนเร่าร้อน

แน่วแน่จะปาลิตานอนคว่ำจากนั้นก็เอาหมอนรองใต้ท้องของเธอ เขาสอดแทรกแกนกายเข้าความอ่อนนุ่มจากทางด้านหลัง เธอถูกเติมเต็มจนคับแน่น ความเสียวก่อเกิดขึ้นอีกครั้ง 

มือเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่นเมื่อชายหนุ่มอัดกระแทกท่อนเนื้อ ปาลิตาหันหน้ากลับไปมองสีหน้าของเขาที่ดูทรมาน ทุกครั้งที่เขากระแทกเข้าหาเธอก็ยิ่งรู้สึกกระสันมากขึ้นทุกที 

มือใหญ่ประคองเต้าอวบที่แกว่งไกวตามจังหวะพร้อมกับจูบที่แผ่นหลังเล็กเบา ๆ เอวหนากระแทกเน้นถี่รัว 

“อ๊า” ปาลิตาครางเสียงหวาน รู้สึกราวกับจะตายเสียให้ได้เมื่อความหรรษาเกิดขึ้นหลายครั้ง บทรักที่เขากระทำต่อเธอเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า กว่าทุกอย่างจะจบลงก็เล่นเอาเธอแทบหมดแรง

•*•*•*•

เช้าของอีกวัน แสงแดดอุ่น ๆ แผ่เข้ามาปะทะม่าน ปาลิตานอนซุกตัวอยู่กับอกแกร่ง ค่อย ๆ ปรือตาขึ้น แล้วเงยหน้าขึ้นมองคนที่นอนหลับไหลที่สาดบทรักใส่เธอเกือบทั้งคืน

เธอยกมือของแน่วแน่ออกอย่างเบามือแล้วหยัดกายลุกขึ้นนั่ง ความเจ็บปวดพุ่งเข้าใส่ใจกลางความสาว แต่พอจะลุกขึ้นยืนร่างบางก็ถูกกอดรัดทำให้ต้องล้มไปนอนที่เตียงอีกครา

“คุณแน่วคะ” มือเล็กดันที่หน้าอกของเขาเอาไว้ “พอได้แล้วค่ะ วันนี้คุณแน่วมีประชุมนะคะ” เธอหลบสายตาเขินจนหน้าแดง  เมื่อคนบนร่างคร่อมร่างของเธอเอาไว้ 

“จริงสิ” แน่วแน่พยักหน้าเบา ๆ แล้วลุกขึ้น แต่ก่อนจะลุกก็ไม่วายจุมพิตที่ปากนุ่ม รสจูบหวานล้ำทำเอาหญิงสาวเคลิบเคลิ้ม กว่าเขาจะถอดถอนริมฝีปาก ปาลิตาก็แทบขาดใจตาย

ปาลิตามองตามแผ่นหลังที่เดินเข้าไปในห้องน้ำ เธอรีบลุกขึ้นจากเตียงมองคราบเลือดที่เปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนพรางถอนลมหายใจออกมา 

สิ่งนั้นมันตอกย้ำว่า สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนระหว่างเขามันคืออะไร แม้ทุกอย่างมันจะรวดเร็วราวกับเป็นผู้หญิงใจง่าย แต่ปาลิตาก็ไม่ปฏิเสธว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน มันทำให้เธอมีความสุขมากเพียงเพียงไร