Se connecterPartager
บทที่ 5
Dernier chapitre
รักร้ายในโลงน้ำแข็ง บทที่ 9
มุมมองของเกรซี่"เจ้ายังกล้าพูดถึงลูกอีกงั้นเหรอ จัสติน?"ฉันถามออกไปเสียงเรียบจัสตินเงยหน้าขึ้นทันควัน ดวงตาของเขาแดงก่ำ "ข้ารู้ว่าเขาตายแล้ว... ข้ารู้ว่าข้าเป็นคนฆ่าเขาเอง... ข้าจะใช้เวลาทั้งชีวิตที่เหลือเพื่อไถ่โทษ...""ไม่ เจ้าเข้าใจผิดแล้ว"ข้าตบมือเบาๆ หนึ่งครั้งม่านด้านหลังประตูข้างถูกเลิกออก แม่นมคนหนึ่งเดินอุ้มทารกเพศชายวัยห้าเดือนออกมาเขาแข็งแรง สดใส และเปล่งปลั่งราวกับดวงอาทิตย์น้อยๆเขามีดวงตาสีอำพันเหมือนฉัน และโครงหน้าคล้ายกับจัสตินแต่ไม่มีร่องรอยของความเย็นชาแบบแวมไพร์เลย แทนที่จะเป็นเช่นนั้น เขากลับเปล่งประกายพลังชีวิตอันทรงพลังที่เป็นเอกลักษณ์ของมนุษย์หมาป่าราชวงศ์"โอไรออน" ฉันกล่าว พลางอุ้มเด็กชายขึ้นมาจุมพิตแก้มสีชมพูระเรื่อของเขา "ดูผู้ชายที่น่าสมเพชคนนั้นสิ"จัสตินตะลึงงันไปโดยสิ้นเชิงเขาจ้องมองโอไรออนอย่างสั่นเทา เขาสัมผัสได้ นั่นคือสายเลือดของเขาเด็กคนนี้ไม่ได้กลายเป็นซากแห้งเหี่ยวหรือสัตว์ประหลาด เขาดูสมบูรณ์แบบ แข็งแรงและทรงพลังยิ่งกว่าทารกแวมไพร์ตนไหนๆ"นี่...นี่คือ..." จัสตินเอื้อมมือที่สั่นเทาออกไป พยายามจะสัมผัสเขา น้ำตาไหลอาบหน้า "ลูกช
รักร้ายในโลงน้ำแข็ง บทที่ 8
มุมมองของเกรซี่มือของจัสตินยังไม่ทันจะได้แตะไหล่ของฉันด้วยซ้ำ มวลอากาศในห้องก็พลันเย็นเยียบลงจนกลายเป็นน้ำแข็ง"เอามือสกปรกของแกออกไปให้ห่างจากลูกสาวข้า"น้ำเสียงดุจสายฟ้าฟาดกัมปนาทไปทั่วห้องโถงสภาจัสตินแข็งทื่อ พลังดิบเถื่อนดุจสัตว์ร้ายในเสียงนั้นทำให้เขาสั่นสะท้านตามสัญชาตญาณเขาหันศีรษะและเห็นท่านพ่อก้าวออกมาจากเงามืด—มหาอัลฟ่าแห่งสหพันธ์จันทราข้างหลังเขามีหน่วยพิทักษ์จันทรากองกำลังเต็มอัตราที่สวมชุดเกราะสีดำจัสตินเป็นคนหยิ่งผยอง แต่เขาก็ไม่โง่ เขาจำหมาป่าแก่ผู้นั้นได้ทันที กษัตริย์ในตำนานผู้ปกครองฝูงหมาป่าทั้งหมดในอเมริกาเหนือเขาสลัดท่าทีอวดดีทิ้งไปทันที พยายามรักษามาดทางการทูตไว้บ้างพลางค้อมตัวลงเล็กน้อย "ท่านมหาอัลฟ่า ข้าคือจัสตินลอร์ดแห่งราชสำนักโลหิต นี่ นี่เป็นเรื่องภายในครอบครัวครับ เกรซี่ คู่แท้ของข้า เกรซี่ ดื้อรั้นและหนีมายังดินแดนของท่าน...""คู่แท้รึ?"ท่านพ่อหัวเราะอย่างเย็นชาจนหน้าต่างท้องพระโรงสั่นสะเทือนก่อนที่จัสตินจะทันได้ตอบโต้ ร่างของท่านพ่อก็พร่าเลือนไป วินาทีต่อมา มืออันทรงพลังก็บีบเข้าที่ลำคอของจัสตินแล้วเหวี่ยงเขากระแทกพื้นอย่างแรง!เพล้ง!
รักร้ายในโลงน้ำแข็ง บทที่ 7
มุมมองของเกรซี่ฉันรู้ว่าเขาจะต้องมานับตั้งแต่ท่านพ่อปล่อยข่าวลือว่าเทือกเขาศักดิ์สิทธิ์จันทรามีวารีศักดิ์สิทธิ์แห่งชีวิต ที่สามารถชำระล้างคำสาปได้ทุกชนิด ฉันก็รู้ทันทีว่าตระกูลที่กำลังเน่าเฟะนั่นจะต้องตามกลิ่นมาเหมือนฉลามที่ได้กลิ่นเลือดแต่ฉันไม่คิดว่าเขาจะมาเร็วขนาดนี้ และยังพกความโอหังที่น่ารังเกียจติดตัวมาด้วยวันนั้น ฉันกำลังนั่งอยู่ในห้องโถงสภาเพื่อตรวจสอบรายงานการค้าเกี่ยวกับวารีศักดิ์สิทธิ์แห่งชีวิต ทันใดนั้นประตูบานยักษ์ก็ถูกระเบิดออก "เกรซี่!"จัสตินพุ่งพรวดเข้ามา สภาพของเขาดูไม่ได้เลยแม้แต่น้อย เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ดวงตาตอบลึก และใบหน้าที่เคยหล่อเหลาก็ถูกทำลายด้วยเส้นเลือดสีดำของคำสาปที่เริ่มลามเลียไปทั่ว... นั่นคือราคาของการอยู่ใกล้ชิดกับทารกอสูรโลหิตทว่าเมื่อเขาเห็นฉันนั่งอยู่บนบัลลังก์หลัก แววตาแห่งความคลั่งไคล้และการอยากครอบครองอย่างบิดเบี้ยวก็ระเบิดออกในดวงตาสีเลือดของเขาเขาฝ่าวงล้อมขององครักษ์เข้ามาคว้าข้อมือฉันไว้"เจ้ามาอยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย!" เสียงของเขาแหบแห้งด้วยความตื่นเต้น "ข้ามาเพื่อวารีศักดิ์สิทธิ์แห่งชีวิตและได้ยินชื่อเจ้า...ข้ารู้เลยว่าต้องเป็นเจ้า!
รักร้ายในโลงน้ำแข็ง บทที่ 6
มุมมองของจัสตินหนึ่งเดือนให้หลัง รอยปริร้าวแห่งความผิดปกติก็เริ่มบาดลึกผ่านความโศกเศร้าอันด้านชาของฉันฉันเฝ้าดู "ร่าง" ของเกรซี่ มันยังคงเย็นเฉียบ แต่สมบูรณ์แบบ ไม่มีแม้แต่สัญญาณของการเน่าเปื่อยในตอนที่ฉันกำลังจะเรียกผู้อาวุโสสายมนตราที่เก่าแก่ที่สุดของตระกูลมาตรวจสอบ ความวุ่นวายก็ระเบิดขึ้นจากทิศทางของสถานศักดิ์สิทธิ์เมื่อฉันไปถึงที่นั่น ฉันพบว่ารัศมีแสงรอบๆ บุตรของไอโซลด์สว่างจ้าจนแสบตาสมาชิกในตระกูลต่างพากันลงไปนอนดิ้นพราดกับพื้น กรีดร้องด้วยความทรมานเพราะคำสาปโลหิตในกายเริ่มกำเริบรุนแรงขึ้นอาการที่เคยเกิดขึ้นเพียงเดือนละครั้ง บัดนี้กลับกลายเป็นความทรมานที่เกิดขึ้นทุกเมื่อเชื่อวัน"นี่มันผิดปกติ" ผู้เฒ่าคนหนึ่งรายงานฉันอย่างตื่นตระหนก "พรของทารกแรกเกิดควรจะบรรเทาความเจ็บปวดของเรา ไม่ใช่กระตุ้นให้มันรุนแรงขึ้นแบบนี้!"ฉันจ้องมองทารกคนนั้นเขม็ง แสงนั่นเจิดจ้าก็จริง แต่มันกลับทำให้ฉันรู้สึกคลื่นไส้ ราวกับว่าแสงนั้นถูกสร้างขึ้นมาเพื่อปกปิดบางอย่างที่เน่าเฟะเอาไว้ขณะที่ฉันเต็มไปด้วยความสงสัย ทารกก็กรีดร้องเสียงแหลมสูงและในตอนที่ฉันกำลังจมอยู่กับความสับสน ทารกคนนั้นก็แผดเ
รักร้ายในโลงน้ำแข็ง บทที่ 5
มุมมองของเกรซี่ในที่สุดฉันก็กลับบ้าน บ้านที่แท้จริงของฉัน อาณาเขตของท่านพ่อไม่ต้องอ้อนวอนขอชีวิตจากแวมไพร์ใจดำอย่างจัสตินอีกต่อไปก่อนที่สติของฉันจะเลือนหายไปโดยสมบูรณ์ สัญชาตญาณของแม่—แรงขับเคลื่อนของหมาป่าสาวที่จะปกป้องลูก—ก็ทำให้ฉันพยายามดิ้นรนกลับมาหลังจากต่อสู้อย่างหนักเพื่อหลบหนีจากโลงน้ำแข็งนั้น ฉันจะยอมแพ้ตอนนี้ไม่ได้จัสตินได้ตัดพันธะคู่แท้ของเราแล้ว แต่ฉันยังมีแผนสุดท้ายฉันต่อสู้ผ่านความเจ็บปวดอันพร่าเลือน แล้วเปิดใช้งานคริสตัลสื่อสารฉันอดทนกับความเจ็บปวดแสนสาหัสจากพิษดอกวูลฟ์สเบน กุมท้องและส่งสัญญาณที่ฉันจำได้ขึ้นใจ"ท่านพ่อคะ" ฉันเค้นเสียง "ลูกควรจะฟังพ่อ ลูกควรจะ...ได้โปรด...ช่วยลูกด้วย"ท่านพ่อถามเพียงพิกัดของฉัน ท่านไม่ต้องการรายละเอียดใดๆ พันธะโลหิตอัลฟ่าอันเก่าแก่ของเราส่งต่อความหวาดกลัวของฉันข้ามผ่านระยะทางไกลทันทีที่ฉันได้ยินเสียงของท่า่นพ่อ ฉันก็ทรุดลงร้องไห้โดยสิ้นเชิงความเสียใจ ความโล่งอก และความเศร้าโศกหลั่งไหลท่วมท้นเข้ามาในตัวฉันภายในสิบห้านาที หน่วยพิทักษ์จันทราก็ปรากฏตัวข้างฉัน เคลื่อนไหวราวกับวิญญาณท่ามกลางแสงจันทร์พวกเขาอุ้มฉันขึ้นเป
รักร้ายในโลงน้ำแข็ง บทที่ 4
มุมมองของจัสตินมันรู้สึกเหมือนถูกลิ่มเงินตอกทะลุ... ปักเข้ากลางหัวใจพอดิบพอดีฉันก้าวถอยหลังไปก้าวหนึ่งอย่างโงนเงน แต่ทิฐิ—ศักดิ์ศรีอันเก่าแก่ของลอร์ดแวมไพร์—ก็พลุ่งพล่านขึ้นมา ฉันยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคง"เป็นไปไม่ได้! ตอนข้าออกมานางยังดีๆ อยู่เลย นางจะตายได้ยังไง!" ข้าคำราม "นี่ต้องเป็นแผนการโง่ๆ ของนางอีกแน่ นางก็แค่เรียกร้องความสนใจ ข้าบอกแล้วไงว่าอย่าไปหลงกลเกมนาง!""นี่ต้องเป็นกลอุบายของนางอีกแน่ๆ นางแค่พยายามเรียกร้องความสนใจจากข้า ข้าบอกเจ้าแล้วว่าอย่าหลงกลเกมของนาง"ผู้บัญชาการรองของฉันสะดุ้ง เสียงของเขาสั่นเครือภายใต้ความโกรธของฉัน"นายท่าน ร่างของนางอยู่ข้างนอกนั่น เราตรวจสอบรอยตีตราคู่แท้แล้ว...มันหายไปแล้ว จางหายไปหมดสิ้น นั่นคือเลดี้ เกรซี่จริงๆ"เสียงคำรามแหบพร่าดังระงมอยู่ในอก ความตื่นตระหนกประดุจไฟบรรลัยกัลป์แผดเผาจนข้าหน้ามืดตามัว ฉันกระชากกุญแจมาจากมือเขาแล้วพุ่งตัวออกไปราวกับสายฟ้าสีเลือดพังทลายประตูออกไป"ไปที่ห้องลับ! เดี๋ยวนี้!"ผู้ช่วยของฉันไม่กล้าลังเล เขารีบตามมาติดๆฉันเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเหลือเชื่อ ไปถึงห้องนั้นในเวลาไม่ถึงนาทีฝูงทาสโลหิตและสม
รักร้ายในโลงน้ำแข็ง บทที่ 3
นักเล่นแร่แปรธาตุของตระกูลเห็นสภาพของฉัน เขาก็รู้ทันทีว่าต้องพาฉันไปยังสถานที่รักษาที่แท้จริงให้ได้เขาตัดใจส่งข้อความผ่านพันธะโลหิตถึงจัสตินอย่างลนลาน"ลอร์ด จัสติน นี่เป็นเหตุฉุกเฉิน! ได้โปรดมาที่สถานศักดิ์สิทธิ์! สภาพของเกรซี่วิกฤตมาก นางงกำลังทรมานจากเวทมนตร์ทางจิตอย่างรุนแรง!"เสียงของจัสติน
รักร้ายในโลงน้ำแข็ง บทที่ 2
"นี่เป็นความผิดของเจ้า! กล้าดียังไงมาต่อต้านพลังของข้า!"เสียงของมอร์เวนก้องอยู่ในหัวฉัน มันเปี่ยมไปด้วยความโกรธแค้นวินาทีต่อมา ความเจ็บปวดที่หยั่งรากลึกราวกับจะฉีกกระชากวิญญาณให้แยกจากกันก็พุ่งพล่านไปทั่วร่างฉันกรีดร้องสุดเสียง ร่างทั้งร่างกระตุกโก่งงออย่างรุนแรงก่อนจะกระแทกกลับลงกับพื้นดินเ
รักร้ายในโลงน้ำแข็ง บทที่ 1
ฉันพยายามลากสังขารที่หนักอึ้ง ใช้แรงเฮือกสุดท้ายผลักฝาโลงน้ำแข็งแต่ทันทีที่มันปิดสนิท อักขระยับยั้งการคลอดเปล่งแสงสีชาด ถักทอเป็นตาข่ายมนตร์ไอเย็นซ่านไปทั่วร่าง ราวกับเข็มพันเล่มทิ่มแทงผิวหนังและพันธนาการหมาป่าในตัวฉันไว้ เด็กในท้องสัมผัสได้ถึงอันตราย เขาดิ้นพล่านอย่างรุนแรง ทุกครั้งที่เขาถีบตัว
