บทที่ 20 ความรักก็เหมือนดาบสองคม (1)

บทที่ 20

ความรักก็เหมือนดาบสองคม

ตลอดทั้งวันดาริกาทำงานอย่างไม่มีสมาธิเมื่อหลักฐานถูกส่งให้ถึงมือตำรวจเป็นที่เรียบร้อยและไม่เกิดปัญหาหากแต่หญิงสาวก็อดกังวลไม่ได้ถึงความไม่ราบรื่นในอนาคตเมื่อตอนนี้ทางตำรวจได้เริ่มดำเนินคดีอีกครั้งและกำลังรอหมายศาลเพื่อเข้าคุมตัวศศินกับคณินเพื่อมาให้ปากคำก่อน

ดาริกากลัวว่าทุกอย่างจะไม่เป็นอย่างที่ทางตำรวจคาดหวัง รวมถึงความคาดหวังของทุกคนที่จะเห็นศศินกับคณินได้รับโทษทาวกฎหมายเพื่อไปชดใช้ความผิดที่ได้ก่อเอาไว้

หญิงสาวนั่งพิงผนักหัวเตียงเหม่อมองตรงโดยไม่ทันสังเกตเตชินที่เดินเข้ามาภายในห้องของเธอเป็นประจำตั้งแต่สาวเจ้าย้ายกลับมาอยู่บ้าน หากบอกให้ถูกชายหนุ่มคล้ายจะกลับห้องของตัวเองไม่ถูกเสียแล้วเมื่อตัดสินใจมานอนห้องของเธอ แม้จะถูกเตโซเอ่ยแซวพลางบ่นไปชุดใหญ่ที่รู้ว่าเขาทำให้ดาริกาเจ็บเช่นไรบ้างจากปากของเคนให้คนในบ้านก่อนจะย้ายกลับเข้ามา แต่เขาก็ยังเลือกที่จะทำเป็นหูทวนลมไม่ใน่ใจอดีตนอกจากปัจจุบัน

เมื่อเตชินเดินเข้ามาหลังคุยเรื่องงานบริษัทกับเตโซเสร็จก็พบว่าดาริกากำลังนั่งเหม่อจนไม่มีสติไม่รู้ว่าชายหนุ่มเดินจนมาหยุดอยู่ด้านข้างเตียงฝั่งที่สาวเจ้านั่งอยู่ เมื่อพบว่าเธอยังไม่รู้ตัวเขาจึงโน้มตัวลงไปประทับจูบเธอจนได้ผล

“พี่เต ทำอะไรคะเนี่ย” ดาริกาขมวดคิ้วถามออกไปด้วยความตกใจเมื่อรู้ตัวว่าถูกเขาจูบทีเผลอ

“มัวคิดอะไรอยู่ นั่งเหม่อจนไม่รู้ว่าพี่เข้ามา” เตชินทำลอยหน้าลอยตาไม่สนใจสายตาคาดโทษของเธอพลางนั่งลงเบียด

“จะมาเบียดกันทำไมคะ แล้วทำไมยังเข้ามานอนในห้องดาอีก” แม้จะรู้คำตอบดีว่าเขาจะตอบเช่นไร แต่หากตอนนี้ภายในบ้านมีทั้งเตโซและเปมิกาไม่เหมือนก่อนหน้านี้ที่ทั้งสองคนยังไม่กลับเข้ามา

“ผัวเมียนอนแยกห้องกันคนอื่นเขาจะเข้าใจผิดคิดว่าเราทะเลาะน่ะสิ และมีที่ไหนผัวนอนห้องตัวเองเมียนอนห้องตัวเองแบบนี้ นอนด้วยกันถูกแล้ว” เขาไม่เพียงพูดแต่ยังยกแขนอ้อมไปด้านหลังโอบหัวไหล่รั้งให้เธอเอนตัวพิงเขา

“ไม่แปลกนะคะ ดากับพี่เต…” เสียงของสาวเจ้าขาดห้วงเมื่อถูกริมฝีปากของเขาทาบทับลงมาก่อนจะผละออกไป

“พี่กับดาทำไม ถ้าพูดคำว่าเราไม่ใช่ผัวเมียกัน พี่ให้คิดใหม่” เตชินพูดพลางจ้องมองดาริหาอย่างกดดัน

“คนเอาแต่ใจ” หญิงสาวได้แต่แหวใส่คนเอาแต่ใจ

“แต่พี่อยากเอา…ใจเมีย” ชายหนุ่มยกยิ้มขันในความน่ารักของสาวเจ้าที่ถลึงตาใส่อย่างแงงอน เขาจึงพูดเย้าเธอด้วยการเว้นวรรคคำพูดจนเธอตาโตใส่ก่อนจะคลี่ยิ้มพูดคำท้ายออกไปแล้วจบด้วยการฉกจูบอย่างไม่ทันให้เธอตั้งตัว

ร่างบางเอนหลังนอนราบไปกับที่นอนโดยที่ถูกคนตัวสูงทาบทับคร่อมเอาไว้ทั้งที่ยังมอบจูบละมุนอ่อนโยนให้อย่างทะนุถนอม ข้อมือของเธอถูกรวบเอาไว้ด้วยมือหนาข้างเดียวขณะที่ถูกเขาควบคุมทุกอย่าง เรียวปากอิ่มเผยอขึ้นรับลิ้นร้อนที่สอดเข้ามาเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กที่รอรับอย่างรู้ประสา

ลมหายใจรินรดกันและกันจนยากจะหาความห่างของใบหน้าที่ใกล้ชิด

มือเรียวบางกำเข้าหามือใหญ่ที่เลื่อนจากข้อมือมาประสานเกี่ยวเรียวนิ้วทั้งห้าของเธอจนรู้สึกถึกความร้อนที่แผ่ซ่านจากมือหนาสู่มือของเธออย่าลุ่มลึกจนซาบซ่านไปทั่วเรือนร่าง มือหนาอีกข้างลูบไล้ที่ต้นขาของดาริกาซึ่งตั้งชันขึ้นรับมือหนาจนปลายกระโปรงชุดนอนร่นลงมากองที่สะโพกเผยให้เห็นแพตตีลายลูกไม้สีดำช่างเย้ายวนให้เตชินอดใจไม่ไหวเลื่อนฝ่ามือลูบไล้กลางกายของสาวเจ้าโดยที่มีแพตตีขวางกั้นเอาไว้ พร้อมกับริมฝีปากที่ลากไล้ขบเม้มลงมาที่ลำคอจนขึ้นสีแดงระเรื่อเป็นจ้ำๆ จนมาที่เนินทรวงอกที่ถูกเขาใช้ปากงับสายสปาเกตตีชุดนอนจนหลุดจากบ่าเผยให้เห็นทรวงอกหนึ่งข้างที่กลมกลึงพอดีมือปลายยอดสีหวานชูชันรอรับเรียวปากร้อนของเขา

เตชินไม่รอช้าที่จะดูดดื่มความเปรี้ยวซ่าในตอนนี้ทันทีเมื่อกลางกายของดาริกาเริ่มเปียกแฉะรับมือหนาที่ลูบไล้ผ่านแพตตีลายลูกไม้ ชายหนุ่มครอบครองทรวงเต้าอย่างดูดดื่มด้วยความหลงใหล โลมเลียปลายลิ้นเย้าหยอกจนหญิงสาวครางกระเส่า

“อ่ะ…อ่ะ อ่าส์”

มือเรียวบางข้างที่ไร้พันธนาการยกขึ้นจากข้างลำคัวขึ้นมาขยุ้มผมของชายหนุ่มด้วยความเร่าร้อนแอ่นหน้าอกรับริมฝีปากร้อนที่กำลังครอบครองอย่างเจ้าข้าวเจ้าของจนหญิงสาวรู้สึกเจ็บเล็กน้อย