บทที่ 24 การตัดสินใจครั้งสุดท้าย (2)

“พูดออกมา น้องดาพูดแล้วพี่จะคิดดูอีกทีว่าจะเซ็นเอกสารนี้หรือเปล่า” เตโซยื่นข้อเสนอออกไปเพื่อใช้กดดันดาริกาอย่างไม่ให้รู้สึกอึดอัดใจมากจนเกินไป

“ดา...ดาแค่อยากไปทบทวนตัวเองในที่ที่ไม่มีพี่เตคะ บางทีการได้อยู่ไกลกัน ได้อยู่คนเดียว มันอาจจะมีอะไรดีขึ้นและชัดเจนมากกว่านี้ค่ะ ดายอมรับนะคะว่าดาเริ่มไม่แน่ใจในความรู้สึกแล้วตั้งแต่เรื่องของศินเมื่ออาทิตย์ก่อน” ดาริกาพรูลมหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจพูดออกไปในที่สุด

“ทำไมถึงไม่มั่นใจในความรู้สึกของตัวเอง ดาเป็นเจ้าของหัวใจ เป็นคนที่รู้สึก ทำไมต้องไปฟังคนอื่นพูดด้วย เชื่อหัวใจเชื่อตัวเองสิ น้องดาชัดเจนกับความรู้สึกตัวเองมาตลอดเลยนะ ทำไมคราวนี้ถึงลังเลซะล่ะ หวั่นไหวไปกับพูดคนอื่นไปได้กันล่ะคนเก่ง” เตโซพูดพลางลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปนั่งลงบนขอบโต๊ะข้างๆ ดาริกาก่อนจะยื่นมือไปวางลงบนศีรษะของหญิงสาวอย่างเอ็นดูพลางโยกไปมาเบาๆ ด้วยความอ่อนโยน

“พี่โซพูดก็ถูกค่ะ แต่ดาก็อยากทบทวนตัวเองอีกครั้ง นะคะ ดาอยากแน่ใจกว่านี้เพราะบางทีสิ่งที่ศินพูดอาจจะเป็นความจริงที่ดายังไม่รู้ตัวก็ได้ ขอให้ดาได้ลองทบทวนตัวเองหน่อยนะคะ ถ้าดาได้มั่นใจก็คงจะมีอะไรๆ ดีมากกว่าก็ได้นะคะ นะคะพี่โซ ให้ดาได้ออกไปลองใช้ชีวิตได้ทบทวนตัวเอง ได้ตัดสินใจด้วยตัวเองจริงๆ โดยที่ไม่มีใครมาพูดให้ตัดสินใจ นะคะ” ดาริกาเงยหน้ามองเตโซอย่างขอร้องอ้อนวอนทั้งที่มือหนาแสนอบอุ่นยังคงวางอยู่บนศีรษะ

“พี่จะยอมเซ็นเอกสารให้ ส่วนเรื่องที่จะยอมให้ไปหรือเปล่า พี่จะรอให้ดาได้ใช้เวลาคิดตลอดทั้งคืนนี้ แล้วพรุ่งนี้เราค่อยมาคุยกันอีกที ผ่านงานเลี้ยงคืนนี้ไปก่อนได้ไหมครับ” เตโซเข้าใจความต้องการของดาริกาจึงยอมที่จะเซ็นเอกสารให้เพื่อพบกันคนละครึ่งทาง

เพราะเขาเองก็ไม่อยากให้ดาริกาไปเรียนต่อไกลถึงต่างประเทศ หากคิดจะเรียนต่อจริงๆ เขาก็ยินยอมที่จะให้ไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยทางภาคเหนือของประเทศก็ได้ แต่ไม่อยากให้ไปไกลถึงต่างประเทศเช่นนั้น อย่างไรเขาก็อดที่จะเป็นห่วงหญิงสาวไม่ได้หากอยู่ไกลหูไกลตา แม้จะไม่มีเรื่องของศศินแล้วก็ตามแต่ก็ยังห่วงเธออยู่ดี

“คืนนี้เหรอคะ” หญิงสาวขมวดคิ้วถามออกไปอย่างไม่เข้าใจ

“คืนนี้ งานเลี้ยงส่งมอบตำแหน่งให้เตรับช่วงต่อ...พี่เห็นนะว่าเราสองคนหลบหน้ากันตั้งแต่กลับมาจากโรงพยาบาล คืนนี้ดาลองเผชิญหน้ากับเตโดยที่ไม่เดินหนีไม่หลบตา เผชิญหน้าตรงๆ เผื่อจะคิดอะไรได้บ้าง แล้วพรุ่งนี้เราค่อยมาคุยกันอีกที” เตโซอธิบายให้ดาริกาได้เข้าใจถึงจุดประสงค์ของเขาที่คิดจะช่วยก่อนจะเลือกเส้นทางที่อาจจะผิดหรือถูกก็เป็นได้

“ดา...” เธอมองหน้าเขาด้วยความลังเล

“น่า นะ ลองทำตามที่พี่แนะนำก่อน มันไม่เสียหายอะไรไม่ใช่เหรอ ลองการเผชิญหน้าก่อนนะคนเก่ง” เขาพูดพลางยื่นใบหน้าลงไปใกล้พล่งโยกศีรษะสาวเจ้าด้วยความอ่อนโยนก่อนจะคลี่ยิ้มเมื่อเธอส่งยิ้มกลับมาให้

ทว่า ประตุห้องทำงานที่ถูกปิดอยู่ก็ถูกเปิดออกมาแค่เพียงเล็กน้อยเมื่อคนที่เปิดประตูคือเตชิน ทันทีที่สายตาเห็นเตโซกำลังยิ้มให้กับดาริกาด้วยท่าทางที่สนิทสนมมากกว่าเขาที่มีให้กับหญิงสาว ฉับพลันคำพูดของศศินก็ดังขึ้นมาในหัวทันทีเพราะทุกสิ่งที่เขาเห็นและได้ยินบนรถเมื่อสองสัปดาห์ก่อนใช่ว่าเขาจะลืมมันไป

‘ดาแน่ใจเหรอว่ารักมันจริงๆ น่ะดา’ ศศินปล่อยมือออกจากแขนของดาริกายืดหลังตรงถามกลับยไปเสียงเรียบ

‘พูดอะไรของศิน’ ขมวดคิ้วถามกลับไปอย่างไม่เข้าใจทั้งที่ทุกคนรู้ว่าเธอรู้สึกอย่างไรกับเตชิน

‘ดาอาจจะรักมันเพราะมันเป็นเหมือนพี่ชายของดาที่สนิทและเล่นกับดามาตั้งแต่เด็กก็ได้ ดาคงเข้าใจผิดก็ได้ ดาติดมันมาตั้งแต่เด็ก ดา ดาลองคิดให้ดี ไม่ว่าดาจะเจ็บตัวดาจะเสียใจไม่ว่ากับเรื่องอะไร มันเข้าไปปลอบดาเข้าไปดูแลดาไม่ต่างจากพี่ชายคนหนึ่ง ไปเที่ยวหรือเล่นสนุกมันก็เล่นเป็นเพื่อนดา แตกต่างจากเราที่มองดาในฐานะผู้หญิงที่เรารักมาตลอด’ ศศินพูดเสียงเข้มนิ่งอย่างจริงจัง

“เธอมองฉันเป็นพี่ชายหรือผู้ชายคนหนึ่งกันแน่ดาริกา”

คำพูดของศศินในวันนั้นทำให้เขาคิดไม่ตกมาถึงสองสัปดาห์จนต้องหลบหน้าดาริกาจนเขาเองที่ทนไม่ไหวที่จะต่างคนต่างหลบหน้ากันเช่นนี้จึงอยากมาหาเตโซเพื่อขอคำปรึกษาจากคนเป็นพี่ชาย แต่ไม่คิดเลยว่าจะมาเห็นเตโซกับดาริกาเช่นนี้จึงทำให้เขาฉุกคิดไปถึงเรื่องที่เขาได้รู้ว่า...

คนที่จะต้องแต่งงานกับดาริกาและควรมีฐานะเป็นสามีของเธอที่แท้จริงแล้วก็คือเตโซไม่ใช่เขา

ความจริงที่ซ่อนอยู่มาตลอดอาจจะกำลังเผยออกมาแล้วก็เป็นได้ที่ว่าคนที่เธอรู้สึกมากกว่าพี่ชายอาจะเป็นเตโซไม่ใช่เขา ที่ผ่านมาก็เป็นเพราะเรื่องราวในอดีตที่อาจเป็นสาเหตุที่ซ่อนความรู้สึกจริงๆ ของเธอ จนทุกอย่างจบลงความรู้สึกของดาริกาถึงได้เผยออกมาในที่สุด ก็คงเป็นเช่นนั้นกระมัง

เตชินเลือกที่จะปิดประตูลงก่อนจะหมุนตัวเดินออกห่างจากหน้าประตูห้องทำงานของพี่ชายกลับไปที่ห้องของตัวเองทันทีด้วยความรู้สึกที่มากมายหลากหลายจนน่าหงุดหงิดใจเมื่อเขาได้เห็นแล้วว่าหัวใจของเธออาจจะเป็นของเตโซก็เป็นได้ ยิ่งภาพสิ่งที่เตโซคอยดูแลปกป้องหญิงสาวก็ยิ่งตอกย้ำให้เขาได้เห็นถึงความชัดเจนที่ว่าเขาอาจจะเป็นได้แค่พี่ชายของเธอ

เป็นได้แค่พี่ชายจริงๆ งั้นหรือ...

หรือมันอาจจะถึงเวลาแล้วที่ตัวจริงจะต้องทำหน้าที่ต่อจากพี่ชายเช่นเขา