บทที่ 26 ของขวัญที่วิเศษที่สุด (3)

หนึ่งปีหกเดือนต่อมา

เสียงร้องไห้ของเด็กชายตัวน้อยวัยเก้าเดือนทำให้ดาริกาซึ่งกำลังทำร้ายงานเล่มสุดท้ายก่อนเรียนจบรีบลุกขึ้นวิ่งไปยังที่นอนของลูกน้อยแล้วอุ้มขึ้นมาพาดบ่าแล้วตบเบาๆ ที่แผ่นหลังสลับกับลูบไปมาอยุ่ราวห้านาทีเสียงร้องไห้ก็เงียบลง หญิงสาวจึงค่อยๆ วางเด็กชายตัวน้อยลงนอนที่เดิมพลางนั่งลงข้างๆ มองลูกชายที่นับวันใบหน้าเริ่มเผยเค้าโครงของเตชินออกมาจนอดที่จะคิดไปถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาไม่ได้เลยสักนิดกับการที่จะต้องอุ้มท้องดูแลจนคลอดและตอนนี้

เก้าเดือนที่เธอจะต้องดูแลทั้งสุขภาพตัวเองและเด็กในท้องไม่ใช่เรื่องง่ายเลยเพราะห้าเดือนเธอมีอาการแพ้ท้องจนเกือบเรียนไม่ได้ มิหนำซ้ำยังเอาแต่คิดถึงเตชินจนเกือบสุขภาพจิตแย่ลง ยังโชคดีที่เตโซคอยเดินทางมาช่วยดูแลและยังมีคนรู้จักของเตโซที่เป็นเจ้าของร้านอาหารแวะเวียนมาช่วยดูเสมอ จนใกล้คลอดไปจนถึงคลอดยังดีที่ได้เตโซสละเวลามาอยู่เป็นเพื่อนถึงสองเดือนเต็มๆ จนเธอผ่านช่วงเวลายากลำบากมาได้ในช่วงแรก แต่นับหลังจากนั้นคือบทเรียนชีวิตในรูปแบบของการเป็นแม่ของเต็มตัวเมื่อเธอจะต้องตื่นมากลางดึกด้วยเสียงร้องของลูกน้อย กว่าจะได้หลับก็หลับได้เพียงสองสามชั่วโมงก็ต้องตื่นไปเรียนจนเวลาล่วงเลยใกล้ถึงวันที่เธอจะเรียนจบแล้ว

เธอได้คำตอบ

ใช่ เธอได้คำตอบทันทีอย่างไม่มีข้อแม้ไม่มีความลังเลเมื่อนางพยาบาลพาลูกชายของเธอมาเจอครั้งแรกหลังคลอด เป็นคำตอบที่ทำให้เธอดีใจไม่ได้เพราะมันชัดเจนจนไม่มีเหตุผลใดม่ขัดขวางได้

‘หน้าเหมือนเตมากเลย’ เตโซพูดขึ้นด้วยความตื่นเต้นที่ได้เห็นหน้าหลานชาย

‘พี่โซคะ ดาได้คำตอบแล้วคะ’ ดาริกาพูดขึ้นพลางหันกลับไปมองเตโซหลังรับลูชกายตัวน้อยมาอุ้มเป็นครั้งแรกหลังนางพยาบาลอุ้มมาให้ 

‘แล้วคำตอบของดาคือ?’ เตโซละสายตาจากหลานชายไปมองคนเป็นแม่

‘ดาตัดสินใจถูกแล้วที่เลือกมาอยู่ที่นี่เลือกที่จะมาหาคำตอบ เพราะคำตอบของดาคือพี่เตคะ ตลอดเวลาที่ผ่านมาจนถึงตอนนี้ คนคนเดียวที่ผุดขึ้นมาให้คิดถึงก็คือพี่เต เป็นพี่เตมาตลอดที่เป็นเจ้าของหัวใจของดา’ ดาริกาตอบด้วยรอยยิ้มกว้างอย่างมีความสุข

เมื่อคำตอบของเธอไม่มีความลังเลหรือคำโกหกเพียงเพราะเด็กเป็นลูกของเตชิน แต่เป็นคำตอบที่ชัดเจนและยังเป็นของขวัญที่วิเศษที่สุดสำหรับเธอ

‘พี่ดีใจที่ดาได้คำตอบแบบนี้ เตยังตามหาดาไม่เลิกเลยจนตอนนี้มันไม่เข้าบริษัทจนผู้ใหญ่เริ่มไม่พอใจแล้ว’ เตโซยิ้มรับคำตอบดาริกาอย่างดีใจที่สุด

‘พี่เตกับลูกคือของขวัญที่วิเศษที่สุดสำหรับดา ดาจะไม่มีทางทำหลุดมือไปคะ’ เธอยิ้มกว้างตอบรับเตโซที่ยื่นมือมาลูบศีรษะเธอด้วยความอ่อนโยน

“ลูกคือของขวัญที่วิเศษของพ่อกับแม่นะครับตาหนู อีกไม่นานแม่จะพาตาหนูกลับไปหาพ่อ ตอนนี้พ่อของลูกเอาแต่ตามหาเราสองคนไม่เลิกเลย พ่อเขารักเรามากเลยเนอะ” ดาริกาพูดพลางยื่นมือไปลูบหน้าอกของลูกชายตัวน้อยด้วยความรักขณะที่หวนคิดไปถึงวันที่ได้อุ้มลูกครั้งแรก

ภาพความทรงจำเริ่มไหลย้อนกลับมาให้เธอคิดถึงตัวเองที่ต้องคอยวิ่งไปเรียนกับคอยดูแลลูกน้อยจนนอนได้ไม่ถึงห้าชั่วโมงในแต่ละวัน และยังมีงานบ้านที่จะต้องทำอยู่เป็นประจำจนถึงวันที่ลูกน้อยสามารถดูดนมทางขวดได้เธอก็ต้องคอยปั้มนมแช่ตู้เย็นก่อนนำมาอุ่นเพื่อให้ลูกได้ดื่มกิน แม้ช่วงเวลาเหล่านั้นจะทำให้เธอเธอเหนื่อยและยากลำบากที่จะต้องทำเองทุกอย่างเพียงคนเดียว

แต่เธอไม่เคยมองลูกน้อยเป็นภาระเลยสักครั้ง สำหรับเธอลูกน้อยคือของขวัญที่แสนวิเศษที่ได้รับมา

“แม่สัญญา แม่จะรีบเคลียร์ทุกอย่างเพื่อที่จะได้เรียนจบไวๆ แม่จะรีบพาตาหนูกลับไปหาพ่อนะครับ อาจจะต้องเล่นเกมกันสักหน่อยตามที่คุณลุงวางแผนแกล้งคุณพ่อนะครับ” ดาริกาพูดขึ้นอีกครั้งเมื่อหวนคิดถึงแผนที่เตโซได้บอกกับเธอเอาไว้ว่าจะจัดการเช่นไร

ส่วนเธอทำเพียงแค่รอเวลาเท่านั้น

‘หลังเรียนจบแล้วดากลับไป ถ้าดาเจอเตเมื่อไรดาอย่าเพิ่งใจอ่อน ดาเล่นตัวอีกนิดแต่ไม่ใช่จะขัดใจเตไปซะหมด ทำให้เตได้รู้ว่าควรพยายามมากกว่าที่จะได้ดากับลูกกลับคืนไป’

คำพูดของเตโซดังขึ้นมาในความทรงจำยิ่งทำให้ดาริกายิ้มขันกับตัวเองเมื่อหญิงสาวก็มีแผนที่จะทำให้เตชินเผยทุกอย่างในใจออกมาดดยไม่ปิดบังอะไรอีกเช่นกัน

“ช่วยแม่จัดการคุณพ่อหน่อยนะครับตาหนู” ดาริกาก้มมองลูกชายที่หลับไปอีกครั้งแล้วพูดขึ้นมาด้วยความนึกสนุกอย่างมีความสุข

เพราะตลอดเวลาที่อยู่ประเทศอังกฤษเธอคิดทบทวนในทุกๆ วันมาตลอดถึงความรู้สึกของตัวเองและของเตชินที่มักจะได้รับความเคลื่อนไหวจากเตดซที่คอยรายงานในทุกๆ เดือน แม้จะรู้สึกว่าเป็นการเอาเปรียบของฝ่ายชายแต่ในตอนนี้เธอรู้แล้วว่ามันเป็นเรื่องดีที่เธอได้เห็นว่าเตชินกำลังทำกำลังรู้สึกเช่นไร

สิ่งที่เธอตัดสินใจผิดก็คือการที่ไม่ได้พูดคุยกับเตชินก่อน

มันคือสิ่งเดียวที่เธอทำผิดและต่อจากนี้ไปเธอจะทำให้มันถูกต้องและรักษาความรักของเขาอย่างดีไม่ให้หลุดมือไปเป็นอันขาด

เธอจะมอบความรักและหัวใจททั้งหมดให้กับเขาอย่างไม่มีวันจะเอากลับคืนมา เพราะสองสิ่งนี้คือเครื่องยืนยันได้ว่าเธอจะยืนอยู่เคียงข้างเตชินไม่ไปไหนเพื่อคอยดูแลและรักเขาให้มากเท่ากับที่ชายหนุ่มให้เธอ และเป็นสิ่งที่เธอจะตอบแทนความรักให้กับเขาได้อย่างคุ้มค่าที่สุด

เท่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะทำให้กับผู้ชายที่โอบอุ้มเธอมาด้วยความรัก