10

“ป้าดากับลุงทศจะให้น้องชดใช้ยังไงก็ได้ค่ะ” ตากลมโตมองสองสามีภรรยาอย่างออดอ้อน คำพูดหวานหู เอาอกเอาใจ ไหนจะคำแทนตัวเองว่า ‘น้อง’ อีก

ธนัชเจือขำในคอเย้ยหยัน น้องอย่างนั้นน้องอย่างนี้ ยิ่งฟังยิ่งอดมันเขี้ยวยายเด็กนี่ไม่ได้ คิดว่าตัวเองตัวเล็กมากมั้ง น่ารักตาย!

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมใครต่อใครถึงทั้งรักทั้งเอ็นดูญานิศามากมายนัก โดยเฉพาะพ่อแม่ของเขาที่อยากมีลูกสาวแต่มีไม่ได้ เคยแทบจะจับใส่พานมาให้ดองกันตั้งแต่วัยยังไม่แตกเนื้อสาว ทำเอาเขาขยาด

“น้องขอโทษนะคะที่ไม่ได้ดูแลน้องหงส์หยกให้ดี”

“ไม่เป็นไรลูก ช่างมัน” 

นั่น! ผิดจากที่คาดเสียเมื่อไหร่ ซื้อหวยไม่ถูกงี้บ้าง ว่าแต่...น้องหงส์หยกนี่คือใคร ชื่อวัวตัวปัญหานั่นเหรอ? หึ! ตลกชะมัด

“ได้ไงกันพ่อ” ชายหนุ่มโวยวายไปอย่างนั้นเอง แม้จะคาดไว้แล้วว่าพ่อแม่เขาต้องไม่เอาเรื่องยายเด็กอยู่เป็น เขาถึงไม่คิดจะบอกอย่างไรล่ะว่าสวนยางที่พ่อเพิ่งลงปลูกไปก่อนที่เขาจะย้ายกลับมาอยู่บ้านโดนแดกไปเรียบร้อยแล้วกว่ายี่สิบต้น

“สวนกู ยางกู ทำไมจะไม่ได้” จากเสียงอ่อนใส่ญานิศาก็หันมาเสียงแข็งใส่ลูกชาย “มึงนี่มันจริง ๆ เลยไอ้บอม”

“เออตามนั้น ก็แล้วแต่เลยแล้วกัน” ธนัชตีหน้ายุ่งใส่ทุกคนโดยเฉพาะกับหญิงสาวที่ยังนั่งหน้าสลอน

ญานิศาป้อนแตงโมที่ตัวเองหิ้วมาฝากและมีพ่อเขาหั่นชิ้นแล้วนำมาเสิร์ฟใส่ปากคุณกานดา รายนั้นก็บ้ายอ แค่ญานิศาเป็นคนป้อนก็กินเอา ๆ สลับกันป้อนกลับให้อีกต่างหาก

“พ่อ บอมขอตังค์หน่อยดิ” ชายหนุ่มหันหน้าไปขอเงินเสี่ยทศแทนเพราะไม่อยากไปแทรกกลางระหว่างสองสาวต่างวัย

เป็นแม่ลูกกันตั้งแต่ชาติปางก่อนละมั้ง! เหอะ!

“มึงอิเอาเท่าไหร่” เสี่ยทศที่นั่งมองเมียคุยกันกะหนุงกะหนิงกับเด็กสาวอยู่ฝั่งตรงข้ามก็หันไปคว้ารีโมตทีวีมาเลื่อนเปลี่ยนช่องดูมวยคู่เด็ดช่องดังมากสี ปากก็ถามจำนวนเงินที่ลูกชายต้องการ

“สองพัน”

“เอาไปทำแม่มึงเหรอสองพัน”

“แม่มันนั่งอยู่นี่!” กานดาแทบสำลัก เธอตาเขียวปั้ดใส่สามี

“โทษ ๆ เอาไปทำพ่อมึงเหรอฮะ!” เสี่ยทศหันไปลูบแขนขอโทษเมียรักแล้วด่าธนัชต่อ ลามปามเมียมันไม่ดี ด่าตัวเองก็ได้ “สันดานใช้เงินเปลืองนี่แก้ไม่หายเลยนะไอ้บอม”

เอ๊า! สองพันก็โดนด่า ธนัชกลอกตาเมื่อโดนเสี่ยทศด่าเสียเหมือนเขาขอเงินหลักล้าน จากนั้นชายหนุ่มจึงเอ่ยปากต่อรองใหม่

“งั้นพันนึงก็ได้”

“ไปแคว็กขี้ยางเอาตะกะพันเดียวนั้น อยากได้เบี้ยก็ต้องทำงาน ไป ๆ ไปไกล ๆ ส้นตีนกูเลยไป” เสี่ยทศโบกมือไล่แล้วหันไปสนใจเชียร์มวยต่อ ทำเอาธนัชแทบจะทึ้งหัวตัวเอง

อะไรวะ! ทำงานมาเหนื่อย ๆ เหงื่อไหลถึงง่ามดากแล้วแต่ไม่ให้เงินใช้ ขอสองพันบอกเขาใช้เงินเปลืองแต่พอขอพันเดียวผัวน้องดากลับบ่นว่าเงินแค่นี้ไปแงะขี้ยางขายเอาก็ได้

โดนด่าฟรีเงินก็ไม่มีให้

ได้...! เสี่ยจะเล่นแบบนี้กับกูใช่ไหม!

ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปาก มองบิดาด้วยแววตาเย็นเยือก

“โอเค ไปแคว็กขี้ยางขายเนอะ” พูดจบคำธนัชก็เดินปึงปังออกจากบ้านไปยังรถกระบะคู่ใจ ไม่อยู่รอสนทนากับใครอีกแล้ว