登入ความสวยของคุณหนูวิรามรเป็นที่ยอมรับของผู้พบเห็น ความเซ็กซี่ดึงดูดสายตา หนุ่มๆก็ไม่ปฏิเสธ แต่ความเย่อหยิ่งของเจ้าหล่อนนี้สิ ได้จุดความหมั่นไส้รุนแรงจากชายหนุ่มผู้หนึ่ง จนอยากมอบบทเรียนให้หล่อนได้รู้ว่า ต่อให้เป็นนางหงส์ทะนงตนสักเพียงไหน ยามถูกครอบงำด้วยไฟตัณหาราคะก็ไม่ต่างไปจากคนทั่วไป แต่ๆๆ ดูเหมือนคนคิดเด็ดปีกนางหงส์หวังให้ร่วงหล่นสู่ดินเพื่อให้บทเรียนแก่หญิงสาวจะลืมคำพังเพยที่ว่า'หมองูตายเพราะงู'หรือ 'ดาบนั้นคืนสนอง' “นับแต่นี้ไป ถ้าวิไม่อนุญาต ห้ามแตะต้องเนื้อตัววิเป็นอันขาด!” “อะไรนะ?” เสียงห้าวแทบจะฟังเป็นตะโกน “น่าจะได้ยินชัดแล้วนี่คะ” “ไม่! อย่ามาตั้งกฎบ้าๆ แบบนี้เชียว” “นี่ไม่ใช่กฎค่ะ มันคือบทลงโทษ" “นี่มันบ้าชัดๆ!” “ก็ใครล่ะทำเรื่องบ้าๆ ขึ้นก่อน” วิรามรแหวก่อนลดเสียงลงเมื่อพูดต่อเสียงเย็น “แล้วก่อนจะโมโหคนอื่นที่ตกเป็นเหยื่อ โกรธตัวเองก่อนดีมั้ยคะ” “จะลงโทษอะไรก็ทำเลยสิ ทำไมจะต้องมาจำกัดสิทธิ์เรื่องนี้ด้วย” ...อิอิ คนกำลังรักกำลังหลงเหี่ยวแห้งหัวโตก็งานนี้ อะไรที่เคยได้กินก็จะไม่ได้กิน
查看更多“อุ๊ย! ปล่อยฉันนะไอ้บ้า บอกให้ปล่อยไง”
เสียงโกรธเกรี้ยวแทบจะลั่นห้อง
“ไม่ปล่อย.. อยากท่ามากนักมันต้องเจออย่างนี้แหละ”
“ไม่นะ! ปล่อย...”
คำพูดปฏิเสธเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองขาดหายกลางคัน เสียงดิ้นรนต่อสู้อึกอักพลอยหายไปด้วย ทิ้งไว้แต่เสียงหายใจหอบกระเส่า
ภาพที่ไม่มีใครได้เห็น...บนที่นอนหนานุ่มขนาดหกฟุตในห้องนอนตกแต่งไว้อย่างสวยงามสมฐานะบุตรสาวเศรษฐี หญิงสาวผิวขาวผ่องผ้าผ่อนไม่มีติดกายกำหมัดทุบหลังไหล่เปลือยแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นมัดของชายหนุ่มที่กำลังซบหน้าลงกับเนินนางอวบอูมอย่างตั้งใจปลุกเร้าอารมณ์ใคร่ให้ลุกโชน ด้วยปากและลิ้นแก่ฝ่ายหญิง
แว่บหนึ่งที่ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นสังเกตสีหน้าหญิงสาว ก่อนแนบหน้าลงดูดเลียติ่งตูมอันเป็นจุดศูนย์รวมประสาทความเสียวซ่านสลับห่อปลายลิ้นแยงร่องที่เขาใช้นิ้วแหวกแคมให้อ้ารับเข้าๆ ออกๆ
ใบหน้ารกหนวดเครามีคราบน้ำรักของหญิงสาว แม้เจ้าตัวจะยังก่นด่าสลับเสียงครางราวกับยังตัดสินใจไม่ได้ ว่าควรปล่อยตัวเองตามอารมณ์เสียวซ่านที่ต้องการปลดปล่อย หรือยุติเหตุการณ์บัดสี
“ฉะ...ฉัน...บอกให้ปล่อย อะ...ไอ้บ้า! ปล่อย...ฉัน”
แม้เสียงจะสั่นพลิ้วขาดเป็นห้วงๆ แต่ก็บอกให้รู้ว่าเจ้าตัวพยายามเต็มที่ในการต่อสู้ เพื่อพาตัวเองรอดพ้นเหตุการณ์คับขันที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะเกิดขึ้น
“อย่าปฏิเสธเลยน่า....”
ลิ้นสากแบ ตวัดเลียเม็ดกลางแคมคั่นคำพูดอู้อี้
“รู้นะว่าเสียว อยากให้ผมเย_จนน้ำแตก”
คำพูดลุ่นๆ อย่างคนไร้การศึกษา ที่ไม่พยายามจะกลั่นกรองให้ฟังสุภาพ ส่งผลต่อคนฟังเกินกว่าที่ชายหนุ่มจะคาดถึง
นอกจากโกรธ วิรามรรู้แต่ผู้เดียวว่าคำพูดดิบ เถื่อน ฟังหยาบคาย ทำเอาหล่อนเกือบพบความสุขสมอีกครั้ง เมื่อประกอบกับที่โดนชายหนุ่มโจมตีปุ่มกระสันอย่างไม่ปรานี
“ฉ... ฉันจะฆ่าแกไอ้หน้า อูยยยส ตะ...ตัวเมีย!”
ปากอวบอิ่มผรุสวาทเผลอครางซี้ดคั่นคำด่าทอ เมื่อปากหยักได้รูปรวบดูดแรงๆ
“ยังจะปากเก่งอีกนะ”
ใบหน้าคมสันหล่อเหลาผงกขึ้นมองคนปากเก่ง
“ดี! เก่งให้ตลอดละกัน”
ร่างสูงใหญ่ล่ำสันเคลื่อนจากท่าหมอบยันตัวชันตรงกลางระหว่างต้นขาขาวอวบ
โดยไม่บอกกล่าว ก่อนหญิงสาวจะทันคลายความมึนงงจากความเสียว ท่อนลำใหญ่โตแข็งปั๋งก็จ่อติดปากทางรูคับชุ่ม
หญิงสาวปากจัดจ้านร้องเสียงหลง เมื่อถูกเติมเต็มในจังหวะเดียว
ท่อนเนื้ออวบใหญ่แข็งปั๋งทำเอาหล่อนแทบจุก ลมหายใจติดขัดจนต้องอ้าปากช่วยในการสูดลมเข้าปอด
“เป็นไงล่ะทีนี้ ยังจะปากร้ายว่าคนอื่น ไม่คิดถึงหัวจิตหัวใจว่าเขาก็มีความรู้สึกเหมือนกันอีกมั้ย”
ท่อนลำเขื่องพองขยายรับจังหวะบีบรัดของช่องทางคับแน่นโดยที่ผู้เป็นเจ้าของรูฉ่ำไม่ได้ตั้งใจ
“ว่า... แกล่ะที่... อูยส์”
ที่ร้องไม่ใช่เพราะถูกทำร้าย แต่เพราะท่อนเนื้อแข็งๆ ของชายหนุ่มเริ่มขยับเข้าๆ ออกๆ
แต่ละครั้งที่สะโพกสอบโก่งถอย นวลเนื้อของหล่อนเหมือนจะถูกดูดติดไปด้วย จนต้องผวาตาม
เมื่อความเสียวซ่านขับหลั่งน้ำรักออกมาช่วยหล่อลื่น ที่รู้สึกคับตึงจนแปลบปลาบเริ่มผ่อนคลาย
“อู๊! อูย ...เบา หน่อยฉะ...ฉัน สะ...เจ็บนะ”
“จะบอกว่าเสียวก็พูดออกมาเลยคนสวย อูว...ตอดดีชะมัด!”
ปากเอ่ยชม สะโพกแกร่งขยับโยกไม่หยุดหย่อน
หน้าหล่อๆ ที่เจ้าตัวเสริมความดุดันด้วยหนวดเคราแหงนเริด ปากได้รูปหนาหยักครางอืออา
ครั้งนี้คือครั้งที่สองที่เขาบุกเข้ามาหาความสุขจากลูกสาวนายจ้าง
ครั้งแรก เกิดขึ้นเมื่อสองสัปดาห์ก่อน
หล่อนทำเขาประหลาดใจ ที่ยังมีเยื่อพรหมจารีหลงเหลือ
เขานึกไม่ถึงว่าผู้หญิงสวย เซ็กซี่ มีเสน่ห์เย้ายวนชวนใจอย่างหล่อนจะไม่เคยผ่านผู้ชายมาก่อน ยิ่งมองเลยไปถึงว่าหล่อนมีเพื่อนผู้ชายมากหน้าหลายตา เฟลิตกับคนนั้นทีหวานกับคนนี้ทีก็ยิ่งไม่น่าเชื่อ
จะว่าไป แม้เขาจะติดใจรูปร่างหน้าตาของหล่อนตั้งแต่แรกเห็น แต่เขาก็มองว่าลูกสาวคนเดียวของคุณหญิง รัตนา โชติธนกิจ ไม่ได้มีดีอะไรนอกจากความสวย เกิดมามีพ่อแม่รวย
แต่ที่ทำให้เขาขัดเคือง คือนิสัยของหล่อนที่แสดงออกต่อเขา
ถึงเขาจะเป็นแค่คนขับรถของมารดาหล่อน แต่เขาก็เป็นคนเหมือนกับหล่อน แต่ดูเหมือนหล่อนจะเห็นเขาเป็นสัตว์อีกเผ่าพันธุ์ที่น่ารังเกียจ
เขาเกลียดเวลาหล่อนตวัดสายตาผ่านเขาไปราวเป็นตัวแมลงที่ไร้ความหมาย
นั่นทำให้เขาเปลี่ยนเป้าหมายที่คิดไว้แต่แรก ด้วยการบุกเข้าปลุกปล้ำทำเมียเสียเลยในคืนหนึ่ง เมื่อโอกาสอำนวย
เขาอยากให้บทเรียนหล่อน นั่นคือความตั้งใจของเขา
ไม่คิดจะเข้าหาหล่อนอีกจนกว่า... เขาจะเคลียร์ตัวเอง นั่นคือความตั้งใจที่สอง หลังพรากพรหมจารีจากหล่อน
แต่ดูเหมือนเขาจะทำตามความตั้งใจไม่ได้สักอย่าง
เขาหยุดความต้องการที่มีต่อเรือนกายงามอวบอิ่มที่เคยลิ้มรสไม่ได้
เกือบสองสัปดาห์นับแต่เขาได้ชิมรสหวานจากกายสาว ทุกค่ำคืนของเขา คือความทรมานอย่างแท้จริง
เขาถวิลหาอกอวบขาวน่าฟัด สะโพกงอนงามที่เขาเคยเข้าประกบหลังเพื่อมอบประสบการณ์เสียวแก่หล่อน
ความเป็นชายของเขารวดร้าว เพียงนึกถึงร่องฉ่ำคับแน่นที่เขาเป็นผู้บุกเบิก
แล้วเขาก็ทนไม่ไหว...
ตัดสินใจบุกเข้าหาหล่อนในคืนนี้ หลังจากไปส่งมารดาของหล่อนที่งานเลี้ยงแห่งหนึ่ง ซึ่งเขาจะต้องไปรับกลับในอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า
“รินก็รักพี่ตุลย์ค่ะ รักมากกกก มากจนรินเริ่มกลัวว่าถ้าวันหนึ่ง พี่ตุลย์หมดความต้องการในตัวริน รินอาจไม่สามารถอยู่เป็นผู้เป็นคนได้อีกต่อไป”“รินจ๋า!” ตุลยธรซ้อนทับหลังมือเรียวบางด้วยมือหนา ดึงมือน้อยนั้นมากดจูบที่ใจกลางฝ่ามือขาวนุ่ม พูดเสียงสะท้าน “สาวน้อยของพี่ เมียตัวน้อยของพี่ ถ้าความรักสามารถสร้างชีวิตอมตะ เชื่อเถอะว่ารินจะอยู่ค้ำฟ้า เพราะความรักที่พี่ต่อรินมากมายจนพี่เองก็กลัว ว่ารินจะกลัวความรัก ความปรารถนารุนแรงที่พี่มีต่อริน”ปากบางอิ่มคลี่ออกเป็นรอยยิ้มหวาน“รินจะไม่วันกลัวความรักความปรารถนาที่พี่ตุลย์มีต่อรินแน่ๆ ค่ะ”“แม้ว่าพี่...อาจจะรุนแรงกับรินไปบ้าง อย่างนั้นหรือจ๊ะ”“ไม่ค่ะ ระหว่างเราจะไม่มีคำว่ารุนแรง พี่ตุลย์ก็รู้แล้วนี่คะ ว่ารินไม่ได้เปราะบางอย่างที่หลายคนอาจจะคิด”มือเรียวบางขยับจากอุ้งมือหนาเพื่อวางประทับบนอกกว้างนูนแน่นด้วยมัดกล้ามตึงเรียบนิ้วเรียวเล็กขยับเข้าหาหัวนมกะจิริดตุลยธรปิดเปลือกตาลงชั่วครู่ ปล่อยความซ่านเสียวให้ครอบงำเมื่อหัวนมกลางวงป้านสีชมพูระเรื่อของเขาถูกปลายนิ้วนุ่มบี้คลึง“รินรับพี่ตุลย์ไหวค่ะ และถ้าพี่ตุลย์จะรุนแรงไปบ้างรินก็ไม่กลัว หรือ
ช่วงเวลาเดียวกับที่วิรามรนอนคิดหาทางแก้ลำสามีจอมหื่น บนห้องพักส่วนตัวชั้นที่18 รินรดาก็กำลังนอนบิดตัวอยู่กลางเตียงสี่เสาแขนเรียวทั้งสองถูกมัดโยงกับหัวเตียง ปลายขาถูกแยกกว้างจากกันผูกโยงไว้กับเสาเตียงด้วยกำไลผ้านุ่มสาวน้อยกำลังถูกสำรวจอย่างถ้วนถี่ด้วยสายตา ฝ่ามือ และนิ้วที่สวมปลอกผิวขรุขระ“พี่ตุลย์ขา พะ...พอแล้ว ลิลไม่ไหว”“แปลว่าอยากได้พี่อีกแล้วใช่ไหมคนดี”ตุลยธรถามเสียงกระเส่า แววตาเร่าร้อนที่รินรดาเริ่มคุ้นชิน และเรียนรู้ว่าภายใต้ท่าทีสุภาพเยือกเย็นเป็นสุภาพบุรุษ คูหมั้นของเธอมีความร้อนแรงและความต้องการทางเพศสูงในระดับที่ผู้หญิงบางคนอาจจะนึกกลัวแต่ไม่ใช่เธอ...เธอมีความสุขอย่างที่บรรยายได้ไม่มีวันหมดสิ่งที่เธอเรียนรู้จากเขาคือสิ่งที่เธอเองก็เพิ่งรู้เมื่อได้ลอง ว่าตัวเองมีความต้องการเกือบๆ จะในระดับเดียวกับเขาภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ตุลยธรได้เปลี่ยนเธอจากสาวน้อยไม่เดียงสาวเป็นสาวร้อนที่พร้อมจะสนองบทรักยามสามีเรียกร้อง และเขาเท่านั้นสามารถเติมเต็มความต้องการล้นหลากแก่เธอได้เขาทำให้เธอพร้อมจะเรียนรู้ในสิ่งเขาต้องการ พร้อมจะรับความสุขที่เขามอบให้ ไม่ว่าจะดิบเถื่อน นุ่มนวล ร้อนแรง
“หยุดนะดอน หยุดเดี๋ยวนี้ อือ อูยยย”ขาของวิรามรอ้ากว้างยินยอมให้ใบหน้าสามีคุณชายซุกซบเข้าหาจุดกระสัน ปากสั่งให้หยุด ตรงข้ามกับปฏิกิริยาแอ่นกายรับการปรนเปรอ “วิจะ...โกรธ อูยส์...เกลียด โอ๊ะ...อ๊ายส์...อีตาบ้า”วิรามรกระเสือกกระสนตัวหนี แต่นายดอนหรือจะยอมพ่ายปากหยักไม่ละจากกลีบแคมอวบ ลิ้นแบกว้างไล้เลียแยะแยงรูฉ่ำที่กำลังหลั่งน้ำหวานให้ดื่มกิน“หยุด...ดะเดี๋ยวนี้...โอย..ไม่ คุณมัน...ซาตานจริงๆ นะดอน อ้ายซ์...คุณกัดฉัน”“ดูดจ้ะยาหยีไม่ใช่กัด”ดูเถอะ ยังมีหน้าเงยขึ้นมาแจกแจงเสียอีกวิรามรนึกอยากจะยกเท้าขึ้นถีบร่างหมอบคู้ระหว่างกลางขาเรียวให้กระเด็น ถ้าขาหล่อนมันจะไม่ทรยศผู้เป็นเจ้าของ เพราะนอกจากจะไม่ทำอย่างที่ใจคิดแว่บๆ ยังกระหวัดโอบไหล่หนาไว้แน่น“อะ...อูยส์...ดอน นี่จะ...ฆ่าวิใช่มั้ย” ดอนเหลือบมองสีหน้าเสียวสุขของภรรยาแว่บหนึ่งไม่ตอบก็ปากไม่ว่างนี่ใครไม่ได้ลิ้มรสไม่รู้หรอกว่าที่หอยสวยๆ ของภรรยาสุดรักของเขาขับหลั่งออกมายามเกิดอารมณ์ซ่านเสียวหวานหอมแค่ไหน ชวนลุ่มหลงแค่ไหน“วิจะ...เกลียดคุณ อะ! จริงๆ นะ เกลียดไปจนตายเลยที่คุณทำกับวิเหมือน...ฮือ...โอ้ยซ์ อ๊าส์!”วิรามรพยายามดึงตัวลุกนั
“พี่ตุลย์ขา ริน......ริน.....อูยส์ เสียวเหลือเกิน....อืออือออ ช่วย...ริน อย่าทรมาน...”ไม่อายแล้วที่จะร่ำร้องวอนขอให้เขาปลดปล่อยให้พ้นจากอารมณ์ที่เพิ่งได้ทำความรู้จักเป็นครั้งแรกในชีวิตสาวตุลยธรยิ่งเมามันกับการเสียบเสย สุขแสนสุขทั้งที่ยังไม่ถึงจุดปลดปล่อย เพราะเสียงครางครวญใสๆ สั่นพร่า อย่างลืมตัวร้องขอความสุขจากเขาน้ำหวานหลั่งออกมามากตามแรงความกำหนัดเท่าใด ความคล่องตัวในการเคลื่อนไหวลำโตแข็งขมึงของชายหนุ่มก็มีมากขึ้นเท่านั้นรินรดายังร้องครางอืออือไม่ขาดปากกับบทบรรเลงเพลงรักหนักหน่วงที่เจอเข้าครั้งแรกหลายนาทีหลังจากลืมตัวลืมอายขอให้คูหมั้นหนุ่มช่วยปลดปล่อย รินรดาก็รับรู้ว่าคูหมั้นหนุ่มยังสนุกกับการทรมานเธอ ฉมองอันชาญฉลาดเรียนรู้ได้ไวจึงคิดหาวิธีใหม่ที่น่าจะเป็นไปได้ ว่าจะสามารถเร่งเขาได้ดีกว่าการร้องขอด้วยเสียงครางวิงอวนแล้วก็เป็นฝ่ายตุลธรที่ถึงกับร้องคราง ใบหน้าหล่อๆ บิดเบ้“รินจ๋า...อยะ...อย่า อูยส์ อย่างนี้ พี่จะ...”เมื่อเธอวอนขอ เขาไม่นำพา รินรดาจึงเล่นบทดื้อบ้าง ไม่ยอมฟังเสียงห้ามปรามขาดเป็นห้วงๆ ด้วยการโยกย้ายส่ายสะโพกยั่วยวนยิ่งเขาถาโถมแรงลงมา เธอก็ยิ่งแอนบั้นท้ายกลืนกิ





