บทที่ 4 เพื่อนออนไลน์คนสำคัญ

              อีกวันหนึ่ง  ซัมเมอร์นั่งหน้าโน๊ตบุ๊คตัวเก่ง  ห้องนอนของเธอจัดเป็นระเบียบ  มีผ้าห่มลายดาว  หมอนรูปดวงจันทร์  หากปิดไฟตอนนี้จะเห็นดาวที่สะท้อนแสงอยู่บนเพดาน  มีกรอบรูปเล็กๆ ริมโต๊ะข้างเตียง  เป็นภาพครอบครัวยิ้มแย้ม 

              บนโต๊ะทำงานที่เธอนั่งอยู่ตอนนี้กำลังเปิดคอมอยู่  เธอเข้าสู่ระบบไปยังเว็บบอร์ดที่คนไทยนิยมมากที่สุด  เธอตั้งกระทู้ว่า  ถ้ารู้ตัวว่ากำลังจะตาย  จะทำอะไรก่อนตาย  โดยมีเวลาเหลือเพียงสามเดือนเท่านั้น

              แม้จะไม่ใช่ความจริงทั้งหมด  แต่เธอก็ส่งคำถามที่ใกล้เคียงกับตัวเองออกไป  เวลานั้นเป็นเวลาหกโมงเย็น  คนส่วนใหญ่เลิกงานแล้ว  คำตอบมากมายพรั่งพรูกันเข้ามา

              <Guest0110> : ขอทำบุญก่อนตายค่ะ

              <โอเอซิสกลางทะเลทราย> : ขอทำตามความฝัน

              <Guest7765> : จะตายจริงดิ?  หรือแค่คอนเทนต์เรียกแขก

              <นมเปรี้ยวปั่น> : อยากทำอะไรก็ทำ  ทำไมต้องถามคนอื่น  ถามตัวเองสิ

              <LoveUBoss> : หาสามีก่อนตายค่ะ

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> :  ตอนนี้จะทำอะไรไม่สำคัญ  สำคัญที่ว่าเธออยากทำอะไรต่างหาก  ถ้าหาคำตอบไม่ได้  มาคุยกับเราได้นะ  พร้อมรับฟังเสมอ

              ...

              มีคำตอบอีกนับสิบ  แต่ซัมเมอร์สะดุดใจกับคำตอบนี้  เธอจึงเตรียมติดต่อไปทางหลังไมค์  ซัมเมอร์เห็นเจ้าตัวยังออนไลน์อยู่  จึงส่งข้อความไปสั้นๆ

              <Sunnyraknaka> : เรา Sunnyraknaka  หรือเรียกซันนี่ก็ได้

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> :  สวัสดี  เราคือคืนนี้ยังอีกยาวไกล  เรียกสั้นๆ ว่าไนท์ก็ได้

              <Sunnyraknaka> :เราอยากเป็นอินฟลูฯ  ช่วยเราหน่อย

              เธอหมายถึงอินฟลูเอนเซอร์(Influencer) หรือผู้ทรงอิทธิพลในโลกออนไลน์  นี่คือความฝัน  และเป็นสิ่งที่เธอแทบไม่บอกใคร  เพราะครั้งหนึ่งเคยมีคนหัวเราะเยาะว่าเด็กทำงานพิเศษจนๆ จะดังได้อย่างไร  แต่เธอก็ยังฝันแบบนี้มาโดยตลอด

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> :  พอดีเลย  เราสตรีมเกมอยู่

              <Sunnyraknaka> : เล่าๆ

              ไนท์นิ่งไปครู่หนึ่ง  เพราะการสตรีมเกมมีอะไรให้เล่าเยอะ  แต่เธอก็เลือกที่จะตอบสั้นๆ เท่านั้น

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> :  ก็แค่เหงาๆ เลยหาคนเล่นเกมเป็นเพื่อน

              <Sunnyraknaka> : นี่เธอคุยกับเราเพราะเหงาด้วยป่าว

              ไนท์ส่งสติ๊กเกอร์โมโหกลับมาที่โดนกวน  โดยมีแสงหน้าจอส่องใบหน้าเสี้ยวหนึ่ง  นับว่าเธอเป็นสาวหน้าตาน่ารัก  ไม่นับเสื้อผ้าตามสมัยที่สวมมันราวกับออกมาจากนิตยาสาร

              <Sunnyraknaka> : ยอดวิวล่ะ

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : ล้านอัพทุกคลิป

              ไนท์ไม่มีวี่แววว่าอยากอวด  แต่เห็นเป็นเรื่องธรรมดา  ที่หากใครพยายามและจับความต้องการของตลาดได้  ก็จะสามารถทำแบบเธอได้เช่นกัน  อุปกรณ์สตรีมเกมวางเกลื่อนโต๊ะ  เธอนั่งบนเก้าอี้พนักสูง  ใส่หูฟัง  ใช้เครื่องPCสุดแรง และสลับมาจับเมาส์ 

              <Sunnyraknaka> : ของจริง! ทำยังไงถึงยอดเยอะขนาดนั้น

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : รักพอใจในงาน  มีความขยัน  เอาใจใส่  และไตร่ตรองด้วยปัญญา  เพื่อปรับปรุงแก้ไขอยู่เสมอ  หรืออิทธิบาทสี่

              <Sunnyraknaka> : โห  เป็นธรรมะเชียว

              ซัมเมอร์อึ้ง  ที่เด็กสมัยใหม่จะตอบอะไรแบบนี้  แต่เธอก็นึกทวนในใจว่าหลักการแค่สี่ข้อนี้  มีอะไรบ้าง  และนี่คือเคล็ดลับที่ทำให้ยอดฝีมือทำสำเร็จ  เธอคิดว่าธรรมะกับการทำคลิปไปด้วยกันไม่ได้  แต่ไนท์เป็นข้อยกเว้นที่ว่าเด็กรุ่นใหม่พร้อมเข้าถึงทุกโอกาส  ที่จะพาไปสู่ความสำเร็จ

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : เราว่าอันนี้แหละใช่เลย  ไม่ล้าสมัยไปกับกาลเวลา  แล้วที่จริงท่านไว้ใช้กับการทำสมาธิ  แต่เราเอามาใช้กับงานโดยอนุโลม

              ซัมเมอร์เงียบไปครู่หนึ่ง  เสียสมาธิเพราะเสียงโหวกเหวกของวินเทอร์ที่ดังเข้ามาถึงในห้อง  ดูเหมือนเขาจะหาของไม่เจอ  เลยตะโกนถามแม่เสียงดัง

              ซัมเมอร์ต่อว่าน้องชายในใจ  ประมวลความคิดให้เป็นระบบ  และเรียงลำดับเรื่องที่อยากรู้  ก่อนพิมพ์ด้วยความรู้สึกหนักอึ้งที่ต้องอ้างถึงเรื่องที่ทำให้เธอต้องมาคุยกับเพื่อนออนไลน์

              <Sunnyraknaka> : จริงๆแล้ว เรากำลังจะตายเหมือนที่พิมพ์ในเว็บบอร์ด

              ความจริงนี้ทำให้คู่สนทนาตกใจ  เธอส่งข้อความกลับมาอย่างรวดเร็ว  อยากติดตามว่าเพื่อนใหม่คนนี้จะเป็นอย่างไร  แต่เธอไม่มั่นใจว่าความสงสัยนี้จะเสียมารยาท  หรือทำให้คู่สนทนาลำบากใจหรือเปล่า

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : เห้ย  จริงดิ  แล้วตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?

              ซัมเมอร์หายใจติดขัด  หม่นหมองลง  เมื่อถูกทำให้นึกย้อนถึงความจริงอันน่าเจ็บปวด  ครอบครัวคือแรงผลักดันที่ทำให้เธอหาที่ปรึกษาออนไลน์  น้ำตาหยดลงบนแป้นพิมพ์ขณะตอบไนท์  แสงไฟสะท้อนใบหน้าขาวซีดของเธอ

              <Sunnyraknaka> : บางทีก็เศร้า  บางทีก็โกรธ  ว่าทำไมต้องเป็นเราด้วย  มันเสียใจ  เราเป็นห่วงคนข้างหลัง  ทุกอย่างประดังเข้ามาพร้อมกันไปหมด  เราไม่รู้ต้องทำอย่างไรดี?

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : อันดับแรกต้องจัดลำดับความสำคัญและความต้องการของตัวเองก่อน  ถ้าไม่จำเป็นทิ้งได้ก็ทิ้ง  ถ้าจำเป็นก็ต้องทำจนวันสุดท้าย

              ไนท์ตอบอย่างมืออาชีพ  เพราะเธอเองก็ใช้วิธีนี้ในการจัดการกับชีวิตส่วนตัว  จึงไม่ยากในการแนะนำคนอื่น

              <Sunnyraknaka> : เราขอถามหน่อย  ทำยังไงถึงจะมีแรงบันดาลใจในการทำงาน

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : มีโค้ชคนหนึ่งบอกว่า  แรงบรรดาลใจจะทำให้เธอมีแรงไม่กี่วัน  แต่การทำซ้ำในกระบวนการจะทำให้เธอไปถึงเป้าหมาย  เพราะในที่สุดจะเกิดความชำนาญ  แล้วความชำนาญจะทำให้งานของเธอโดดเด่นยิ่งกว่าการมีพรสวรรค์

              อย่างตอนแรกไม่มีใครชอบดูคลิปเราเท่าไหร่  แต่พอเราทำซ้ำๆ จนชำนาญ  จนสนุก  จนทำให้คนฟังรู้สึกว่าเขาไม่ได้เล่นเกมคนเดียว  เขามีเราเป็นเพื่อนด้วย  ปากต่อปากก็พาไป  จนเราแตะล้านอัพทุกคลิป  เราเองก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่าเธอจะสำเร็จเมื่อไหร่  หรือด้วยคลิปแนวไหน  เพราะเธอต้องทดลองด้วยตัวเอง  สิ่งที่เราแนะนำได้คือ  ทำซ้ำ ไปเรื่อยๆ นะ

              <Sunnyraknaka> : อืม  ขอบใจนะ  แต่เราก็ไม่แน่ใจว่า  นี่คือความต้องการจริงๆ ของเราหรือเปล่า  ถ้าตายไปชื่อเสียงจะยังสำคัญอีกเหรอ

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : การมีชีวิต  ก็คือการได้ทิ้งอะไรไว้ให้คนข้างหลัง  เพราะแบบนั้นเราเลยมีแรงบันดาลใจในการทำคลิป  และนี่คือเหตุผลที่เราเลยต้องคุยกันแบบนี้

              <Sunnyraknaka> : ถ้าไม่มีเหตุการณ์แบบนี้เลยคงจะดีกว่า

              เธอค้าน  นึกอยากโทษฟ้าดิน  ที่ส่งอุปสรรคครั้งใหญ่มาให้  เธอเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งเท่านั้น  และเธอจะไม่ยอมแพ้จนกว่าจะคว้าความฝันไว้ได้  เธอเปรียบความฝันนี้เหมือนส่องไฟไปในความมืด  แม้ไฟจะไม่สว่างจ้า  แต่ก็พอทำให้มองเห็นได้

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : ใช่  เอาล่ะ  แต่เราต้องรู้ก่อนว่า  เพราะมีเหตุผลแบบนี้เราเลยฝักใฝ่ในการทำประโยชน์ให้ตัวเอง  และทิ้งอะไรไว้ให้คนข้างหลัง  อย่างเช่น  ซันนี่ตอบได้ไหม ว่าทำไมต้องเป็นอินฟลูฯ ด้วย

              ซัมเมอร์ตื่นตัวกับคำถามนี้  ดวงตาโตขึ้น  พิมพ์ข้อความด้วยความว่องไว  เนื้อตัวสั่นเทาเพราะอากาศเย็นลง  จากแสงสุดท้ายหมดลง

              <Sunnyraknaka> : เราอยากพาคนไปสู่ชีวิตที่มีความหมาย  มีความเพลิดเพลิน  และได้มองโลกอย่างที่เราเห็น  ว่ามันสวยงามขนาดไหน

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : อุ่นใจ  ที่มีคนแบบนี้อยู่ในโลกนะ

              ในขณะเดียวกัน  ไนท์ก็ได้แรงบันดาลใจจากเพื่อนใหม่  เธอเอื้อมมือไปจับสมุดตารางเวลา  หลังคุยเสร็จเธอวางแผนจะทำคลิปแนวใหม่  เพื่อเรียกยอดติดตาม  ซัมเมอร์ไม่ใช่คนเดียวที่ได้อะไรจากการคุยในครั้งนี้ 

              ซัมเมอร์ดีใจที่ได้ยินแบบนั้น  รอยยิ้มบางปรากฎที่แก้มเนียน  แต่ขณะเดียวกันก็รู้สึกเหมือนจะวูบ  เพราะร่างกายอ่อนเพลียจากการทำงานที่โฮมรันมาตลอดทั้งวัน  แม้จะรวยแต่ซัมเมอร์ต้องเก็บความลับเรื่องลอตเตอรี่เอาไว้  และทำตัวให้เหมือนเดิมมากที่สุด

              <Sunnyraknaka> : เราไม่อยากตายเลยอะ  เรายังอยากมีชีวิต  มันทุกข์มากเลย  ทรมานใจสุดๆ

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : ความทุกข์เหมือนอะไรรู้ไหม  เหมือนท้องฟ้าเวลาฝนตก  แต่ฝนตกแล้ววันหนึ่งแดดก็ย่อมออก  ดังนั้นไม่ว่าจะดีหรือร้าย  มันก็จะผ่านพ้นไปทั้งหมด  เธอกำลังเผชิญหน้ากับความทุกข์  แต่ทุกข์ถึงที่สุดก็ยังจางคลาย  เธอจะเข้มแข็งเพราะเธอเจอเรื่องที่แย่ที่สุดแล้ว  แย่กว่านี้ไม่มีอีกแล้ว  เพราะงั้นมองให้เป็นโอกาสนะ  ที่จะได้เรียนรู้จากสิ่งที่เป็นที่สุดแล้ว

              <Sunnyraknaka> : เราจะตายก็จริง  แต่เราอยากให้คนข้างหลังรักเรา  แต่เรากลัวเหลือเกิน  กลัวว่าถ้าครอบครัวเรารู้  เขาจะโล่งใจ  เขาจะมีความสุขที่เวลาของเราหมดลงได้สักที  แม่รักแต่น้อง  แม่ไม่รักเรา  ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน  ในสายตาแม่  เราเป็นแค่ตัวประกอบเสมอ

              ไนท์นึกถึงใครคนหนึ่ง  แต่โลกจะกลมขนาดส่งคนๆ นั้นมาคุยกับเธอเลยเหรอ  เธอสลัดความคิดแล้วพิมพ์ตอบไป

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : เขาจะรักเรา  เพราะสิ่งที่เราทำให้เขามันจะมีวันหมดอายุ  เขาจะนึกถึงวันเก่าๆ ที่เราเคยทำดีให้เขา  เชื่อเราเถอะ  ว่าบางคนรักโดยไม่แสดงออก  แต่ไม่ได้แปลว่าเขาไม่รักนะ

              ซัมเมอร์อยากแชร์เรื่องของตามดาว  เธอสอดส่องสายตาไปยังนาฬิกา  เสียงนาฬิกาเดินในห้องที่เงียบงัน  เห็นว่าเวลาผ่านไปไม่เท่าไหร่  จึงเล่าให้เพื่อนออนไลน์คนใหม่ฟัง

              <Sunnyraknaka> : เราตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่ง  เธอไม่ได้สวยแต่มองไม่เคยเบื่อ  เธอไม่ค่อยพูด  แต่แววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยรัก  เธอไม่มีคำพูดหวาน  แต่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ  เราอยากบอกเธอว่าเรารักเธอ  อยากขอให้เธอใช้เวลาที่เหลือกับเรา  แต่ปากเรา  ปากเราทำร้ายเธอครั้งแล้วครั้งเล่า  บางครั้งเราก็ห้ามปากตัวเองได้  แต่บางครั้งปากก็เป็นนายเรา

              ไนท์ยิ้มอ่อนโยน  ในขณะที่สาวเท่จะไม่มีวันได้เห็น  เธอพิมพ์ข้อความทีอ่านแล้วสบายใจ  สมกับใจที่สบายและปลอดโปร่งของเธอ

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : เราว่าเธอยังมีโอกาสเปลี่ยนแปลงตัวเอง  มีเวลาเป็นเดือนๆ ไม่ใช่เหรอ  ใช้เวลาเหล่านี้ให้เป็นประโยชน์  แล้วไล่ตามความรักไปนะ

              <Sunnyraknaka> : ขอบคุณนะ  ไนท์ใจดีพอๆ กับผู้หญิงของเราเลย

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : แน่ะ  ยังตามจีบเขาอยู่  เรียกว่าผู้หญิงของเราแล้วเหรอ

              ไนท์หัวเราะเงียบๆ อยู่คนเดียว  ที่ได้แกล้งเพื่อนคนใหม่  เสียงหัวเราะสะท้อนในห้องนอนปิดของเธอ  จึงรับรู้ได้ว่าไม่มีใครอื่นอยู่กับเธอ  ความเหงาเกือบเกาะกุมหัวใจ  แต่เธอยังมีเพื่อนใหม่คุยด้วย  นับว่าดีแค่ไหน

              ซัมเมอร์นึกเปรียบเทียบกับตามดาวนิดหน่อย  ตรงที่เธอไม่ค่อยพูด  และไม่มีมุกตลกอะไรแบบนี้  จากนั้นก็ปัดความคิดนี้ออก  โฟกัสกับไนท์ต่อ

              วินเทอร์เปิดประตูห้องเข้ามา  คิ้วขมวด  หันซ้ายขวา  แล้วหยิบสายชาร์จแบตไปไม่ขอสักคำ  ขณะนี้พี่สาวกำลังจดจ่อกับเพื่อนใหม่  เธอจึงไม่ได้ตอบโต้  แต่ก็คาดโทษไว้แล้ว  ว่าเสร็จจากเรื่องนี้  นายวินเทอร์โดนสวดยับแน่

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : เข้าเรื่องงานนิดหนึ่ง  เธออยากทำคอนเทนต์แบบไหน

              ซัมเมอร์ชั่งใจนิดหนึ่ง  ก่อนพิมพ์เอาสิ่งที่ปรากฎในหัวแบบไม่กรองออกมา

              <Sunnyraknaka> : แนวที่อยากทำเหรอ  เราอยากให้คนดูเกิดความรู้สึกดีๆ  อิน  แล้วก็ซาบซึ้งใจ  อาจจะไม่ใช่คลิปเดียวกันพันอารมณ์  แต่คลิปละอารมณ์ก็ได้  มันอธิบายไม่ถูก   เหมือนหนังสักเรื่องที่เราไม่รู้ว่ามันมีอะไร  แต่ทำให้คนดูอยากติดตามไปเรื่อยๆ จนจบ  และคนอยากดูหนังที่ผู้กำกับคนนี้ทำอีก

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : แล้ว...

              ซัมเมอร์งงงวยกับคำว่า 'แล้ว' จนต้องถามใหม่ 

              <Sunnyraknaka> : แล้ว?

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : รออะไรอยู่  ไล่ตามความฝันไปเลย  แต่เราอยากให้เธอสัญญาอะไรสักอย่างได้ไหม

              <Sunnyraknaka> : ว่า?

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : จะไม่ยอมแพ้จนนาทีสุดท้าย

              <Sunnyraknaka> : อืม สัญญา

              ซัมเมอร์เอ่ย  ในใจพองโต  เธอได้แนวคิด  ได้แรงบันดาลใจจากเพื่อนออนไลน์ที่ไม่เคยเห็นหน้า

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : เธอเพศอะไรเหรอ  ซันนี่

              ไนท์คิดว่าควรถามรายละเอียดส่วนตัวบ้าง  เพื่อที่จะได้เข้าใจอีกฝ่ายมากขึ้น

              <Sunnyraknaka> : หญิงจ้ะ

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : เราก็ผู้หญิงเหมือนกัน  มิน่าล่ะ  คุยกันถูกคอเชียว  แต่เอ๊ะ  เธอแอบชอบผู้หญิงคนหนึ่ง  หรือเธอจะเป็น?

              <Sunnyraknaka> : เป็นแม่ทุกสถาบันจ้า

              ไนท์หัวเราะเบาๆ กับคำตอบนั้น  แล้วพิมพ์ถามไปอีก

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : อายุล่ะ

              <Sunnyraknaka> : ยี่สิบปีค่ะ

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : เอ๊ะ  เท่ากันอีกแล้ว

              <Sunnyraknaka> : ขอเบอร์โทรได้ไหม  เราจะแอดเธอ  แล้วก็ขอคุยด้วยบ่อยๆ ได้ไหม

              <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : ได้นะ  ไม่ติด  ถ้าเราว่างเราจะคุยด้วย

              ซัมเมอร์รู้สึกคุ้นกับภาษาแชทแบบนี้  แต่นึกไม่ออกว่าไนท์เป็นเพื่อนคนไหนของเธอ  แล้วโลกก็ไม่ได้เล็กด้วย  พวกเขาจะรู้จักกันได้ไง  หญิงเท่หยุดคำถามเอาไว้ว่าชื่อจริงของไนท์คืออะไร  แล้วออกจากระบบ  เธอไม่อยากทำให้เพื่อนใหม่อึดอัดใจจากคำถามสอดรู้แบบนั้น

              พร้อมกันนั้น  ไนท์เองก็อยากถามคำถามเดียวกัน  แต่ไม่คิดว่าคำตอบจะเป็นไปได้

              แรงใจจากไนท์ส่งต่อมาให้ซัมเมอร์  ไฟร้อนจุดติดในใจของเธอ  จนหญิงสาวอยากออกไปถ่ายคลิปลงไอทูปเดี๋ยวนี้  ด้วยทรัพยากรทั้งหมดที่เธอมี  ก่อนจะหมดเวลาบนโลกนี้อย่างที่เธอกลัว

              เหมือนอีกฝ่ายจะช่วยบรรเทาความทุกข์ใจของซัมเมอร์ลง  เธอเช็ดน้ำตา  ระบายยิ้ม  จัดการปิดคอมพิวเตอร์  ความเหงา  ความทุกข์หายไป  ใช่ว่าเธอไม่มีใครในชีวิต  แต่คนในชีวิตไม่อาจเข้าใจเธอเหมือนที่เธอคนนี้เข้าใจ 

              เธอขอบคุณบุญเก่า  เวรกรรม  สิ่งศักดิ์สิทธิ์  หรืออะไรก็แล้วแต่  ที่ส่งเพื่อนคนนี้มาให้  บางอย่างในใจเธอบอกว่าคนๆ นี้ควรคบและเป็นที่พึ่งได้  หากไม่มีตามดาว  ซัมเมอร์คงจะเปิดใจให้เธอไปแล้ว  ความอบอุ่นใจไม่ใช่ว่าทุกคนจะสร้างให้คนอื่นได้  แต่เจอคนที่สร้างให้ได้แล้ว  ก็ควรเก็บเอาไว้ให้นานที่สุด

              ซัมเมอร์ใช้พลังงานจนหมด  แสงจากหลอดไฟส่องลงบนตัวเธอ  บ่งบอกเวลาว่าควรพักผ่อน  เธอหลับคาโต๊ะคอม  ด้วยร่างกายที่อ่อนแรง  ในตอนที่คุยเสร็จไปแล้วนั้น