เธอเป็นใคร

“ฉันถาม...ว่าเธอเป็นใคร ไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือไง!!” พะพายตะคอกใส่คนตัวเล็กจนเธอสะดุ้ง

“คะ...คือ...ฉะ...ฉันเป็นเพื่อนของ...ของ...เด็กนั่นมันชื่ออะไรวะ” ปลายประโยคพูดด้วยน้ำหนักเสียงที่เบาหวิว ความซวยมันอยู่ตรงนี้ เพราะเธอลืมไปเลยว่ายัยเด็กนั่นชื่ออะไร แล้วแบบนี้เธอจะตอบผู้ชายคนนี้ว่ายังไงล่ะทีนี้

“เพื่อน? น้องฉันไม่มีเพื่อนหน้าตาแบบเธอ” แน่นอนว่าเพื่อนของน้องสาวทุกคนเขารู้จัก และผู้ชายทุกคนที่เข้ามาหาน้องเขา เขาเองก็เป็นคนสแกนเอง ละอองฟ้าถึงได้อยู่รอดปลอดภัยจนถึงทุกวันนี้ไง แต่หารู้ไม่ว่าน้องสาวของเธอกำลังไปตามติดพี่ชายของยัยเฟอร์

“เพื่อนใหม่ไง...แหมนายคิดว่าน้องของนายจะบอกนายหมดทุกอย่างเลยหรือไง” เชิดหน้าตอบ พร้อมทำใจดีสู้เสืออย่างเขา

“ใช่” ย้ำเสียงหนักแน่น พร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ตามด้วยก้าวขายาวๆ มาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ

พอเขามายืนตรงนี้ เธอเหมือนหมาชิวาว่าไปเลย คนหรือเปรตวะเนี่ยโคตรสูง ไม่ทราบว่าแม่พากินข้าวกับเสาไฟหรือไง ทำไมถึงได้สูงลิ่วขนาดนี้ ปลาบปลื้มที่เธอเคยชอบ ก็ว่าสูงแล้วนะ เจอไอ้บ้านี่เข้าไป สูงยิ่งกว่าอีก หรือเขาอาจจะปกติ แต่เป็นเธอเองเนี่ยแหละที่เตี้ย

“นี่ยัยลูกหมา!! สรุปเธอเป็นใครกันแน่ แล้วน้องฉันอยู่ไหน!!” เมื่อเห็นคนตัวเล็กไม่ตอบอะไรกลับมาก็เรียกสติเธออีกครั้ง ไม่วายยังมีฉายาให้เธออีกนี่สิ

“...” เอาไงดีวะเฟอร์ จะบอกความจริงเรื่องเด็กนั่นดีไหม หรือจะโกหกไปก่อน

“เธอสามารถใช้ของทุกอย่างในห้องของฉันได้ แต่ถ้าใครมาถามหาฉัน

ต้องบอกว่าไม่รู้เท่านั้นเข้าใจไหม”

อยู่ๆ เสียงยัยเด็กนั่นก็แล่นเข้ามาในโสตประสาท แถมเธอยังไปตกลงกับละอองฟ้าก่อนที่จะมาอยู่ที่นี่แล้วด้วยว่าจะไม่บอกว่าละอองฟ้าอยู่ไหน แบบนี้เธอจะพูดว่ายังไงดีล่ะเนี่ย

“ฉะ...ฉันเป็นเพื่อนน้องนายจริงๆ นะ...ฉันชื่อเฟอร์...ไม่เชื่อก็โทรไปถามน้องนายเอาเองสิ...ว่าทำไมถึงให้ฉันมาอยู่ที่นี่”

“โทรไปก็รู้ตัวพอดีดิ” พะพายพึมพำกับตัวเองเบาๆ และที่เขามาในวันนี้ก็เพราะพ่อสั่งด้วยแหละ ช่วงนี้ละอองฟ้าทำตัวแปลก ไต้ฝุ่นเลยกลัวว่าลูกสาวของตนจะแอบซุกผู้ชายเอาไว้ แต่พอแอบย่องเข้ามาในห้อง กลับเจอยัยนี่โยกย้ายส่ายสะโพกซะงั้น ผู้หญิงอะไร ตัวเล็กแต่โคตรยั่ว

“ว่าไงนะ...อ้า...หรือแอบมาสืบเรื่องน้องสาว” คนตัวเล็กรู้ทันจึงเอ่ยดักทาง “ฉันจะไปฟ้องยัยนั่น ว่านายแอบมาตามสืบ” ต้องใช่แน่ๆ ทรงนี้ชัวร์เลย งั้นก็ฝันไปเถอะว่าเธอจะบอก เพราะตอนนี้เธอเองก็เหนือกว่าเขาเห็นๆ หากเธอเอาเรื่องนี้ไปบอกยัยเด็กนั่น ไอ้ผู้ชายตรงหน้าเธอเนี้ยต้องซวยแน่ๆ

“เธอเรียกน้องฉันว่ายัยนั่นเหรอ เป็นเพื่อนประสาอะไรถึงเรียกแบบนั้น”

“กะ...ก็ปกตินิ” ความจริงคือจำชื่อไม่ได้

“ถ้าเธอเอาเรื่องที่ฉันมาคอนโดไปบอกน้องฉัน เธอโดนฉันฆ่าข่มขืนแน่!! แล้วพรุ่งนี้ฉันจะมาเอาคำตอบ หาคำตอบดีๆ เอาไว้ด้วยล่ะ” ไม่พูดแต่ปาก เพราะสายตาของเขาจับจ้องมองไปที่หน้าอกของเธอที่โผล่พ้นผ้าเช็ดตัวผืนสีขาวจนเกือบครึ่งเต้า ตัวก็เล็กนมใหญ่เกินตัวฉิบ

ส่วนคนที่ถูกสายตาโลมเลียนี่สิ รีบยกมือขึ้นมาปิดเอาไว้ พลางก้าวถอยหลังหนีเขา แต่ก็ยังคงเชิดหน้าทำเป็นเก่ง ทั้งที่ถ้าเขาคิดจะทำอะไรเธอ แน่นอนว่าเธอรอดยาก

“ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต!!”

“คำว่าโรคจิต มันยังน้อยไปสำหรับคนอย่างฉัน”

หมับ!!

“ไวน์นี่...ฉันขอนะ” พูดพร้อมกับเอื้อมมือไปแย่งแก้วไวน์ในมือของเธอมากระดกทีเดียวหมดแก้ว

“เฮ้ย...นั่นแก้วสุดท้ายเลยนะ” โวยวายเสียงดัง เพราะเธอยังดื่มไม่หนำใจเลย ไหงกลายเป็นโดนไอ้บ้านี่แย่งไปหน้าตาเฉย

“บ้าเอ๊ย...เสียบรรยากาศหมดเลย กำลังดื่มด่ำบรรยากาศฟินๆ ไหงพี่ชายยัยเด็กบ้านั่นเข้ามาขัดจังหวะซะได้” คนตัวเล็กรีบเดินไปทิ้งตัวลงนั่งที่ปลายเตียง พยายามหาทางรอดให้กับตัวเอง แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว

ก็เลยตัดสินใจไปหาเด็กแสบอย่างละอองฟ้าที่คอนโดเก่าของเธอแทน แต่ทว่าเมื่อไปถึงยัยเด็กนั่นกลับขอร้องให้เธออยู่ต่อ เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะยัยเด็กนั่นยังจับพี่ชายเธอทำสามีไม่สำเร็จตามดวงบ้าบออะไรก็ไม่รู้ ทั้งยังเสนอรถคันหรูมาให้เธอใช้อีก แล้วแบบนี้เธอจะไม่คว้าไว้ ก็คงจะโง่เกินไปแล้ว

“เอาวะ...แลกกับการใช้ชีวิตของไฮโซ แม้จะเสี่ยงไปหน่อยแต่ก็ถือว่าคุ้ม!! ได้ทั้งรถ ได้ทั้งคอนโด ฟินสุดๆ ไปเลย” เฟอร์พูดกับตัวเอง พร้อมกับหมุนควงกุญแจรถสปอร์ตเล่น สองเท้าก้าวขึ้นไปยังคอนโดหรู เตรียมใช้ชีวิตแบบชนชั้นสูงอีกครั้ง

ครืด ครืด ครืด!!

‘สายขิม’

“ว่าไงมึง”

[วันนี้กูเห็นอีกะทิบูดคู่อริมึงด้วย มันควงวิศวะการบิน...มึงจะไม่มีเด็กคณะนี้ไม่ได้นะเว้ย]

“แล้วมึงจะให้กูไปหาเด็กคณะนั้นมาจากไหน มึงก็รู้ว่ากูชอบผู้ชายแบบพี่ปลื้ม”

[มึงตัดใจจากพี่ปลื้มไปเถอะ เขามีลูกมีเมียไปแล้วนะ มูฟออนค่ะเพื่อน เชื่อกู]

“กูรู้แล้วน่า เขาปฏิเสธกูขนาดนั้น กูต้องตัดใจอยู่แล้ว กูก็คงไม่หน้าด้าน หน้าทนไปแย่งมาไหม”

[ดีค่ะ เพราะงั้น...เดี๋ยวกูส่งโปรไฟล์เด็กการบินไปให้เลือกเดตนะ และที่สำคัญ มึงอย่าแพ้มันเชียว มึงต้องเหนือกว่ามัน และจำให้ขึ้นใจว่ามันจะมาผงาดชูคอเป็นดาวเด่นแบบมึงไม่ได้] อัดเข้ามาเต็มๆ เลยเพื่อน คำยุยงส่งเสริมที่ทำให้เธอบ้าจี้ทำตามทุกครั้ง

ติ้ง!

เพียงไม่นานนักรูปพร้อมประวัติทางบ้านและการศึกษา ของเหล่าบรรดาหนุ่มๆ คณะวิศวะการบินก็ถูกส่งมาในเครื่องเธอรัวๆ แต่ทว่าหนึ่งในสิบคน กลับมีผู้ชายที่เธอเพิ่งตีฝีปากด้วย

“เฮ้ย!! ไอ้บ้านั่นนี่?” แล้วด้วยความตกใจ มือที่ซูมดูรูปพะพายกลับเผลอไปกดหัวใจซะงั้น

สายขิม : แหมตาถึงนะมึง นี่พะพาย วิศวะการบินปีสี่ โซแบดบอยโคตรน่าควง ถ้ามึงเอาคนนี้กูว่าอีกะทิบูดต้องปรี๊ดแตกแน่ๆ ที่เห็นมึงได้หนุ่มฮอตของคณะไปควง

เฟอร์ : ไม่เอามึง กูไม่เอาคนนี้ มือกูลั่นเฉยๆ

เธอรีบปฏิเสธ แต่ทว่าไม่ทันเสียแล้ว เพราะเพื่อนของเธอจัดการนัดบอร์ดให้เป็นที่เรียบร้อยแล้วด้วย เล่นเอาซะคนตัวเล็กถึงกับยกมือขึ้นกุมขมับเลย ให้ตายเถอะ ลำพังแค่วันนี้ก็แทบจะกินหัวกันอยู่แล้ว จะเอาอะไรมาเดตกับอีตาบ้านั่น รับรู้ได้เลยว่ามันคงจะพังไม่เป็นท่าแน่ๆ