เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 270 น้ำใจอาบยาพิษ
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-28 00:13:01
บทล่าสุด
ลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ ตอนที่ 273 กงกรรมกงเกวียน
“ท้อง... ท้องของข้า ลูก... ลูกแม่”หานลี่เยี่ยนแผดเสียงร้องด้วยความขวัญเสีย เสียงนางสั่นพร่าด้วยความกลัวที่แท้จริง ไม่ใช่การเสแสร้งเหมือนตอนแรก โลหิตสีคล้ำเริ่มไหลซึมผ่านอาภรณ์หรูหรานองเต็มพื้นหินอ่อน ปะทะเข้ากับกลิ่นธูปมรณะที่ยังอวลอยู่ในห้อง“เป็นไปได้อย่างไร เยี่ยนเอ๋อร์….เจ้าเป็นอะไรไป” หลงเหวินหยางหน้าถอดสี ถลันเข้าไปโอบอุ้มชายาด้วยความตกใจ ก่อนจะหันมาตวาดใส่ไป๋ลี่เยว่ “พระชายาสาม เจ้าทำอะไรนาง... เจ้าบังอาจวางยาชายาข้าเชียวรึ”ไป๋ลี่เยว่หันขวับไปมอง สีหน้าของนางเปลี่ยนจากความแค้นเป็นความตื่นตระหนกในฐานะหมอยา นางมองเห็นโลหิตสีเข้มที่เริ่มไหลซึมออกมาจากชายกระโปรงของหานลี่เยี่ยน“องค์ชายสอง... ท่านกล่าวหาข้าได้หน้าชื่นตาบานนัก” นางก้าวเข้าไปหาหานลี่เยี่ยนช้าๆ “ดูเลือดนี่สิ... นางกำลังจะแท้ง” ไป๋ลี่เยว่อุทาน“แท้งรึ…เป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อนางกินยาระงับพิษมาแล้ว” หลงเหวินหยางหลุดปากออกมาด้วยความร้อนรน ก่อนจะรีบตะครุบปากตนเอง แต่มันก็สายไปเสียแล้ว สายตาของฮ่องเต้และหลงเจิ้งหยางจ้องมองมาประดุจจะฉีกร่างเขาเป็นชิ้นๆไป๋ลี่เยว่รีบก้าวเข้าไปคว้าข้อมือหานลี่เยี่ยนเพื่อตรวจชีพจร แววตาข
ลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ ตอนที่ 272 หนึ่งน้ำแกง หนึ่งกำยาน
“น้ำแกงจากจิ่นกุ้ยเฟย... ธูปหอมจากหานเช่อเฟย... พวกเจ้าสองคนพี่น้องจะบอกข้าว่า ทั้งหมดนี้เป็นเพียงเรื่องประจวบเหมาะงั้นรึ”หลงเหวินหยางทรุดกายลงคุกเข่าดังกึกจนพื้นสั่น “เสด็จพ่อโปรดระงับพระโทสะ ลูกมิรู้เรื่องนี้จริงๆ พ่ะย่ะค่ะ”“มิรู้เรื่องรึ” หลงเจิ้งหยาง ที่ยืนนิ่งในชุดเกราะเปื้อนเลือดมาตลอด พลันเค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นเสียดแทงลึกเข้าไปถึงกระดูกของพี่น้องร่วมสายเลือด“พี่รอง... ท่านมิรู้เรื่อง แต่ชายาของท่านกลับจุดธูปดับวิญญาณข้างหมอนเสด็จแม่ หรือท่านจะบอกว่านางถือธูปเดินหลงทางมาจนถึงตำหนักเยว่หานเองงั้นรึ”เขาก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว กลิ่นคาวเลือดจากชิงโจวพุ่งเข้าปะทะหน้าองค์ชายทั้งสอง“วันนี้... ไม่ว่าใครหน้าไหนที่สมรู้ร่วมคิด ข้าจะลากไส้มันออกมาตอบคำถามฮ่องเต้สะบัดพระหัตถ์ “พวกเจ้าพอก่อน”ฮ่องเต้ประทับยืนนิ่งเป็นประธาน แววตาคมปลาบดุจพญาอินทรีจดจ้องไปยังถ้วยน้ำแกงและตลับธูปที่วางเด่นอยู่บนโต๊ะไม้“เยว่เอ๋อร์... เจ้าบอกว่าสิ่งเหล่านี้มีพิษ จงพิสูจน์ให้ข้าและทุกคนในที่นี้เห็นว่าเจ้ามิได้กล่าววาจาเลื่อนลอย” ฮ่องเต้สั่งเสียงเด็ดขาดไป๋ลี่เยว่รับคำสั่งด้วยกิริยาสงบนิ่ง นางปาดคราบ
ลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ ตอนที่ 271 มังกรกริ้ว
“แล้วกลิ่นธูปนี่อีก ชายารองหาน เจ้ารู้หรือไม่ฮองเฮาแพ้กลิ่นธูปพวกนี้”หานลี่เยี่ยนคลานเข้าไปใกล้พระแท่น บีบน้ำตาพลางประคองตลับธูปด้วยมือที่สั่นเทา “เสด็จแม่... ฮองเฮานำเหนี่ยง โปรดถนอมเมตตาด้วยเพคะ ธูปหอมพันปีนี้ เยี่ยนเอ๋อร์ ตั้งใจคัดเลือกมาถวายเพื่อให้พระองค์ทรงสำราญพระทัย ไม่ทราบมาก่อนว่าพระองค์ทรงแพ้กลิ่นธูป โปรดยกโทษให้เยี่ยนเอ๋อร์เถิดเพคะ”“เอาถ้วยน้ำแกงบำรุงที่เหลือ และยึดธูปนั่นไปตรวจสอบ” ฮองเฮาทรงใช้อำนาจเด็ดขาด สั่งเสียงแหบแห้งในทันที “ใครที่คิดจะลองดีในตำหนักข้า... วันนี้ต้องมีคนชดใช้”“ทหาร! ปิดล้อมตำหนักเยว่หาน อย่าให้ผู้ใดหนีออกไปได้ จนกว่าจะสอบสวนเสร็จ” ฮองเฮาฝืนสั่งเสียงแผ่ว ทหารมหาดเล็กพุ่งเข้ามารวบตัวพระสนมจิ่นซูเหยียนและหานลี่เยี่ยนที่กำลังขวัญเสียจนทำอะไรไม่ถูกทันใดนั้นเอง! ฮองเฮาพลันกระอักเลือดสีเข้มออกมาคำโตอีกครั้ง ร่างทรงสง่าสั่นเทาประดุจใบไม้ร่วง แสงสีทองในแววตาดับวูบลงทันที“เสด็จแม่” ไป๋ลี่เยว่แผดเสียงร้องด้วยความตระหนก “พวกท่านทำอะไรลงไป กลิ่นธูปนั่น... ยาของพวกเจ้านี่เองที่ทำให้เสด็จแม่ทรงพระอาการทรุด”หานลี่เยี่ยนหน้าซีดเผือด ตลับธูปในมือร่วงหล่นแตกกระจ
ลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ ตอนที่ 270 น้ำใจอาบยาพิษ
หน้าตำหนักเยว่หานณ หน้าตำหนักเยว่หาน บานประตูไม้แกะสลักลายหงส์ปิดสนิท เงียบงันราวปิดตายทั้งตำหนัก... หรือแท้จริงแล้วมันกำลังปิดบังความลับอันมืดดำที่มิอาจให้ผู้ใดล่วงรู้ ขบวนของจิ่นกุ้ยเฟย ผู้ทรงอำนาจเหนือสนมทั้งปวง และ หานเช่อเฟยพระชายารองในองค์ชายสอง มาบรรจบกันตรงหน้าธรณีประตูพอดิบพอดีสองสตรีต่างวัยต่างฐานะสบตากันเพียงอึดใจก็รับรู้ถึงดาบที่ซ่อนในรอยยิ้มของกันและกัน ก่อนรอยยิ้มอ่อนหวานจะถูกสวมขึ้นราวหน้ากากแห่งจริตที่ฝึกปรือมาอย่างชำนาญหานเช่อเฟยรีบเก็บซ่อนแววตาร้ายกาจ ยอบกายลงต่ำจนชายกระโปรงลากพื้นหิมะ “ถวายพระพร...จิ่นกุ้ยเฟยเหนียงเหนี่ยง ขอพระองค์ทรงพระเจริญพันปี พันๆ ปีเพคะ”“อ้าว...หานเช่อเฟย...เจ้าก็มาถวายพระพรฮองเฮาด้วยหรือ เจ้านี่มีความกตัญญูไม่เบา ถึงขั้นแบกท้องที่ใกล้คลอดฝ่าลมหนาวมาถวายพระพรฮองเฮาเชียวรึ” จิ่นกุ้ยเฟยเอ่ยเสียงนุ่มนวล มือยังคงนับลูกประคำในมือช้าๆ อย่างสงบ ทว่าสายตากลับจดจ้องที่ตลับหยกในมืออีกฝ่ายนานเกินจำเป็น“หม่อมฉันมิบังอาจเพคะ เพียงแต่…หม่อมฉันได้ยินว่าเสด็จแม่ทรงประชวร ในใจเป็นห่วงพระอาการฮองเฮายิ่งนัก เกรงว่าชายาสามจะดูแลไม่ทั่วถึง จึงมาปรนนิบัติอีกแรง
ลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ ตอนที่ 269 เพลิงกัลป์ผลาญชิงโจว
ยามโฉ่ว (01.00 - 03.00 น.) ท่ามกลางความมืดมิดที่เหน็บหนาวจนกระดูกแทบปริร้าว ทหารกบฏชิงโจวบนกำแพงเมืองทิศใต้ต่างพากันชะเง้อคอมองด้วยความย่ามใจ เมื่อเห็นแสงคบไฟนับหมื่นดวงพุ่งตรงมาราวกับทะเลเพลิงที่บ้าคลั่ง เสียงฝีเท้าม้าที่ควบตะบึงดังกึกก้องสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่งลานหิมะ ทำให้พวกมันเชื่อสนิทใจว่ากองทัพพยัคฆ์กำลังวิ่งเข้าหาความตายในอาณาเขตของตน “พวกมันมาแล้ว เตรียมจุดสายชนวนอัคคีพิฆาต” หัวหน้ากบฏแสยะยิ้มอำมหิต ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับค้างอยู่บนใบหน้าเพียงชั่วอึดใจ ครืนนนน! ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! เสียงกัมปนาทแผดลั่นราวกับอสนีบาตฟาดลงมาจากสรวงสวรรค์ ทว่ามันมิได้ดังขึ้นที่ทุ่งหญ้าเบื้องหน้าเมือง แต่กลับระเบิดออกมาจาก คลังดินประสิวและหอคอยบัญชาการใจกลางเมืองชิงโจว กล่องไม้ที่บรรจุดินปืนและน้ำมันยางไม้นับร้อย ซึ่งถูกหน่วยกล้าตายของเว่ยหลางสลับสายชนวนไว้ ทำงานลุกพรึบพร้อมกันประหนึ่งมังกรไฟโหมกระหน่ำ แรงอัดของดินประสิวฉีกกระชากหอคอยบัญชาการจนพังทลายกลายเป็นเศษอิฐในพริบตา เปลวเพลิงสีส้มแดงพุ่งทะยานงับยอดฟ้า ย้อมหิมะสีขาวให้กลายเป็นสีเลือดด้วยแสงไฟ “นั่นมันอะไรกัน เหตุใดอัคคีถึงหลั่งไหลอ
ลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ ตอนที่ 268 พยัคฆ์พิโรธ
ค่ายแม่ทัพ ริมขอบเมืองชิงโจว“ท่านพี่... ช่วยลูกของเราด้วย...”ท่ามกลางพายุหิมะขาวโพลนจนมองไม่เห็นทิศทาง ไป๋ลี่เยว่ก้าวเดินอย่างยากลำบาก อาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ของนางบัดนี้ชุ่มโชกไปด้วยโลหิตสีแดงฉาน ทุกย่างก้าวทิ้งรอยเลือดหยดลงบนพื้นหิมะเป็นทางยาวบาดตา ในอ้อมแขนนั้นนางประคองโอบอุ้มทารกน้อยคนหนึ่งไว้แนบแน่น แววตาที่จ้องมองมายังเขานั้นเว้าวอนและโศกเศร้าเสียงกระซิบของนางแผ่วเบาจนแทบถูกลมหนาวกลืนกิน...ทิ้งไว้เพียงความเจ็บปวดที่กรีดลึกจนหัวใจเขากลายเป็นผุยผง“เยว่เอ๋อร์”หลงเจิ้งหยางกระชากกระบี่ข้างกายออกมาด้วยสัญชาตญาณพร้อมเสียงคำรามลั่น เขาสะดุ้งตื่นขึ้นกลางกระโจมบัญชาการที่หนาวเหน็บ ลมหนาวหวีดหวิวลอดผ่านช่องว่างของหนังหุ้มกระโจมปะทะใบหน้า ทหารเวรยามด้านนอกยังคงยืนแข็งทื่อราวรูปปั้นท่ามกลางพายุที่เริ่มก่อตัว เขาหอบหายใจรัว แผ่นหลังชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบ แม้จะพยายามบอกตนเองว่าเป็นเพียงนิมิตที่พร่าเลือน ทว่ากลิ่นคาวเลือดและเสียงกระซิบเมื่อครู่กลับชัดเจนราวกับเกิดขึ้นจริง หัวใจของเขากลับเต้นรัวราวกลองศึก ลางบอกเหตุนี้ชัดเจนและเจ็บปวดจนเขามิอาจเพิกเฉย“ท่านแม่ทัพ…เกิดเหตุใดขึ้นพ่ะย่ะค่ะ…” ซ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน
สายธารสะท้อนเงา560.3K viewsโทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด116.1K viewsสวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ26.1K viewsยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น428.1K viewsหนิงซินกงจู่ เชลยแค้นแสนรัก
Karawek House2.1K viewsชะตารักบัลลังก์แค้น
กุหลาบดิน1.0K viewsเกิดใหม่ทั้งทีดันเป็นคุณหนูร้อยโลที่สามีเมิน
เสี่ยวชิงเทียน2.5K viewsไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก
ไฉ่เลี่ยงหรง4.0K views
