LOGINนิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อรุ่นน้องสาวของ แค้นรักของนายมาเฟีย 25+++ ใครที่เข้ามาอ่านแนะนำให้ไปอ่านรุ่นพี่ชายของนางเอกก่อนนะจ๊ะได้เข้าใจที่มาของตัวละคร มอร์แกน เดย์ ซานซ์เตอร์ อายุ 35 ปี จากผู้ชายสุภาพอ่อนโยนกลายเป็นคนตายด้านทุกอย่างแม้แต่ความรักเขาก็ไม่รู้สึกถึงมันเลย เขากลับเป็นผู้ชายที่เห็นผู้หญิงเป็นแค่ถุงยางใช้แล้วทิ้งโดยเฉพาะเธอที่ไม่จำเป็นต้องใส่ใจของแค่ได้ระบายอารมณ์ก็พอทั้งหมดก็เพราะพี่ชายของเธอ แคทธารีน แคท รอสซี่ อายุ 23 ปี จากหญิงสาวแสนโอนโยนชอบหาแต่เรื่อง เธอเปลี่ยนไปทุกอย่างกลายเป็นที่หมายตาของชายหนุ่มมากมายที่หวังในความสวยและความเก่งของเธอแต่ในใจลึกๆเธอกลับรักผู้ชายเพียงคนเดียว
View More"อรุณสวัสดิ์"ฟาธีนอนมองหญิงสาวที่หลับอยู่ข้างเขาด้วยรอยยิ้มมือใหญ่ก็เขี่ยแก้มหญิงสาวเบาๆ เขาไม่ได้อยากกวนเธอเพราะเมื่อคืนจัดหนักไปหลายยกแต่เธอน่ารักจะให้เขานอนมองเฉยๆ คงทำไม่ได้ไม่จับเธอกดต่ออดใจไว้ได้ก็ดีเหลือเกินแล้ว"ยังง่วงอยู่เลย"ลินาขยับร่างเปลือยของตัวเองที่มีเพียงผ้าห่มผืนบางคลุมเอาไว้ไปแนบชิดกับเขาเอาใบหน้าไร้เครื่องสำอางซุกหอมไปกับอกแกร่งที่ไม่มีเสื้อผ้าปกปิด อบอุ่นและหอมชื่นใจจริงๆ"ฉันมีประชุม นอนคนเดียวได้ใช่ไหม"เขาขยี้ผมของเธอเล่นจนกลิ่นผมของเธอหอมฟุ้งเข้าจมูกเขา ชื่นใจต้อนรับอากาศยามสายสะจริงๆ"ประชุม"หญิงสาวดีดตัวขึ้นจากที่นอนจนลืมไปเลยว่าตัวเองโป้อยู่ นี้มันวันแรกของชีวิตคู่เขาจะไม่อยู่บ้านและบอกเธอว่าจะไปทำงานทั้งที่ควรจะหยุด"เดี๋ยวฉันก็กลับ ลินานอนรอในห้องนี้ก็ได้นะ ไม่ต้องลงไปหรอก เดี๋ยวฉันให้คนยกอาหารมาให้"ฟาธีมองเรือนร่างของเธอด้วยความเสียดาย เขาไม่น่ามีปนะชุมเลยไม่อย่างนั้นคงไม่ต้องออกจากห้องนี้ไป คงได้นอนกกกอดเธอทั้งวันทั้งคืน"ไม่ให้ไป"ลินากอดอกแน่น แน่นจนอกอวบๆ ของเธอล้นออกมาให้เขาเห็นเต็มสองตา เธออกคำสั่งใส่เขาทั้งที่น้ำเสียงยังหวานเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน
"ลินาขอตัวก่อนนะคะ"หญิงสาวรวบชุดอย่างลวกๆ เพื่อบังกายแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไปด้วยความอาย เธอยังไม่ชินกับตำแหน่งเมียของเขาอยู่ดี เมื่อวานแค่จับมือกันเองวันนี้มาถอดเสื้อผ้าต่อหน้ากันคิดแล้วใจมันหวิวไปหมด"คุณฟาธี"ลินาใช้เวลาอาบน้ำไม่นานในความคิดของเธอก็รีบออกมาเพราะมีใครบางคนรอเธออยู่และเธอก็ไม่อยากออกมาทีหลังเขา แต่พอเปิดประตูออกมาก็เจอคนที่บอกว่าจะไปอาบน้ำอีกห้องกลับมาก่อนแล้วทั้งทีรีบอาบน้ำแล้วแท้ๆ ยังไม่ทันเขาอีกไม่รู้ไปเอาความเร็วมาจากไหน ปกติผู้ชายคนนี้อาบน้ำนานจะตายเวลารอคุยด้วยแต่ละทีต้องหนีไปหลับก่อนประจำตอนที่เธอยังอยู่ในฐานะเด็กในปกครอง"ตกใจอะไรลินา"ฟาธีรีบหันมาตามเสียงเรียกเขา สองมือก็ใช้ผ้าขยี้ผมที่เปียกน้ำไปด้วย วันนี้เขาเพิ่มความเซ็กซี่ให้ตัวเองด้วยโดยการไม่ใส่อะไรเลยแต่ก็ไม่ได้หื่นขนาดนั้นยังมีผ้าเช็ดตัวผืนเล็กใส่ปิดเอาไว้อยู่"เธออาบน้ำนานไปนะ"เขาขยี้ผมต่ออีกนิดหน่อย ไม่สนใจแล้วว่ามันจะแห้งไหมรีบดึงผ้าเช็ดตัวออก เหวี่ยงทิ้ง ไม่ใส่อีกแล้วเกะกะ"ใส่เสื้อผ้าก่อนดีไหมคะ"ลินายกมือขึ้นปิดลูกตาแทบไม่ทัน อยู่ดีๆ เขาก็ถอดออกหมดแบบนี้ คิดแล้วก็อยากเปิดตาดู ก็เขาหุ่นดีกว่านายแบ
"ฉันรักเธอนะลินา"เขากอดเธอแน่นขึ้นและประกาศออกไปดังทั่วห้องทำงานเล็กๆ ให้กองเอกสารกับสมุดและปากกาเป็นพยานรักของเขา เขารักเธอรักมานานแล้วถ้าจะพูดออกมาทั้งหมดก็คงตกหลุมรักเธอตั้งแต่เธอยังเด็ก"ลินาก็รักคุณฟาธีค่ะ"ในเมื่อเขาเปิดใจออกมาหมดเธอเองก็ไม่มีอะไรต้องปิดบัง ยังไงก็หนีหัวใจของตัวเองไปไม่พ้นต่อให้เธอมีปีกบินหนีไปก็ต้องกลับมาหาเขาอยู่ดีเพราะเธอรักเขา"แต่งงานกับพี่นะ""ค่ะ"มือซ้ายเล็กๆ วางทาบบนมือซ้ายของเขาให้เขาเอามือขวามาบรรจงสวมแหวนเพชรน้ำงามนั้นให้ บรรยากาศในห้องนี้อาจไม่มีเพลงบรรเลง ไม่มีผู้คนร่วมยินดีแต่เขากับเธอกับสุขใจมากที่สุด"คุณฟาธีห้ามมีเมียหลายคนนะคะ ไม่งั้นลินาจะไม่แต่งงานด้วย"หญิงสาวที่กลายเป็นตุ๊กตาให้เขากอดหันพูดสิ่งตัวเองกลัวสำหรับการต้องเป็นเมียพ่อแขกขาวที่มีเศรษฐีมากหน้าหลายตาอยากจะยกลูกสาวให้เขาเพื่อยกระดับธุรกิจของตัวเอง"เธอเป็นหัวใจของฉัน แล้วฉันจะไปมีใครได้อีก"เขาไม่เคยคิดมีใครและจะมีเธอเพียงคนเดียวตลอดไป และอีกหน่อยเขาก็จะกลายเป็นพ่อคนแบบเคโอชีวิตแสนสุขแบบนั้นเขาจะไปต้องการใครได้อีกหรือจะต้องการอะไรนอกจากครอบครัวที่มีเธอเป็นคู่ชีวิตลินาได้แต่ยิ้มและเ
ห้องทำงานขนาดเล็กที่เป็นตู้คอนเทรนเนอร์ดัดแปลงมาตั้งอยู่ในโครงการก่อสร้างยักใหญ่ของฟาธี ธุรกิจของเขามีมากมายในเมืองนี้จนจำแทบไม่ไหวแต่วันนี้เขาเลือกมาที่นี้เพราะเขาอยากให้เธอมาเห็นโรงแรมที่เขากำลังก่อสร้างโดยมีแนวคิดมาจากภาพวาดของเธอที่เคยวาดเอาไว้ตอนปิดภาคเรียนเมื่อปีที่แล้วและเธอก็ทิ้งมันไว้ในห้องอ่านหนังสือและไม่ถามหามันอีกเลย"นั่งรอในนี้ก่อน เดี๋ยวฉันมา"เขาไม่สั่งอะไรมากเพราะเธอไม่ชอบคำสั่งและการบังคับเขาจำได้ขึ้นใจก่อนจะปิดประตูให้เธออยู่แต่ในนั้นไม่ให้ออกมาเจออากาศที่กำลังเริ่มร้อนของด้านนอกนี้"ไหนบอกมีงานให้ทำ"ลินานั่งลงบนโซฟารับแขกที่มีเพียงตัวเดียวเธอเลือกนั่งตรงนี้เพราะดูจะเหมาะสมที่สุดดีกว่าไปนั่งบนเก้าอี้เจ้านายที่ถูกเช็ดทำความสะอาดจนหนังที่ห่อหุ้มเงาวับขนาดนั้นคงจะห่วงน่าดูและโต๊ะทำงานที่ตั้งอยู่ข้างๆ โต๊ะประธานอย่างเขาคงเป็นของเลขาเดี๋ยวก็คงกลับมานั่งทำงาา"ลินา""คุณฟาธี"หญิงสาวที่หลับพับไปกับโซฟาสะดุ้งตื่นเพราะเสียงเรียก เธอรีบลุกจนแก้มนุ่มๆ ไปชนกับปากของคนที่เรียกเธออย่างจัง ไม่เจ็บเพราะปากเขานุ่มแต่ใจมันแต่งแรงจนหน้าแดงไปหมด เธอเอามือขึ้นมาทาบแก้มข้างที่โดยปากเข
"แคทธารีนไปไหน กูถามไม่มีใครได้ยินหรือไง แล้วมายืนทำหน้าสลดอะไรกันอยู่ตรงนี้"ร่างใหญ่ที่เดินตามหาหญิงสาวจนทั่วบ้านแต่ไม่เจอกลับมาเจอลูกน้องยืนต่อแถวกันเต็มหน้าบ้านเหมือนเพิ่งจะส่งใครสักคนทั้งที่เขาผู้เป็นเจ้าของบ้านก็ยังอยู่ตรงนี้"คุณแคทเธอกลับไปแล้วครับ คุณเคโอเพิ่งจะส่งรถมารับไปสักพักแล้วครับ"
"คุณแคทไปพักเถอะครับ เดี๋ยวผมเตรียมห้องให้"ทอยยื่นกะละมังใบเล็กที่ใส่น้ำพร้อมผ้าขนหนูผืนเล็กส่งให้กับหญิงสาวท้องโตที่ดูจะเหนื่อยเป็นพิเศษกับการต้องคอยดูแลเจ้านายของเขาที่บาดเจ็บปางตาย แต่เขากลับดีใจทีเธอกลับมาเจ้านายเขาจะได้รู้ใจตัวเองสะที"แคทพักในห้องนี้ก็ได้ค่ะ คุณทอยจะได้ไปพักไม่ต้องไปลำบากเตร
"ขอบคุณนะคะ"แคทธารีนยกมือไหว้ฟาธีด้วยกิริยานอบน้อม เธออยากจะขอบคุณเขาซักพันครั้งที่ทั้งบินมาส่งเธอด้วยตัวเองถึงหน้าบ้านและทั้งช่วยเหลือเธอทุกเรื่องร่วมถึงความลับที่เขายังคงปกปิดเอาไว้ให้อีกด้วย"พี่จะแวะมาเยี่ยมบ่อยๆ นะ"เขายิ้มให้หญิงสาวอย่างอบอุ่นและรับคำขอบคุณนั้นด้วยใจ แคทธารีนทำให้เขาเข้าใจ
"แคทธารีนอยู่ไหน"ร่างใหญ่ที่แต่งตัวแค่ครึ่งท่อนมีแค่กางเกงยีนใส่บังแกนกายที่ขยายตัวใหญ่โตเอาไว้เท่านั้นชั้นในก็ไม่ได้ใส่เพราะมันใส่ไม่ได้ เดินออกมายังหน้าบานเพื่อถามหาแม่ตัวดีกับลูกน้องที่เฝ้าทางออกของบ้านนี้อยู่"ไม่ทราบครับ"สองร่างใหญ่ส่ายหน้ากันเป็นพัลวัน เพราะตั้งแต่ยืนยามมาตรงนี้ก็ไม่มีใครผ่
reviews