หน้าหลัก / โรแมนติก / วาตะหวงรัก / ตอนที่ 1 - ไอศกรีมรสโปรด

แชร์

วาตะหวงรัก
วาตะหวงรัก
ผู้แต่ง: Witcha~

ตอนที่ 1 - ไอศกรีมรสโปรด

ผู้เขียน: Witcha~
last update วันที่เผยแพร่: 2026-05-19 14:59:27

ครืด~ ครืด~

มือหนาล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงของตัวเองออกมาดู ก่อนจะมองนิ่ง ๆ อยู่นาน ไม่ยอมกดรับสายเสียที จนสายเรียกเข้าได้ตัดไป

ครืด~ ครืด~

แต่ก็ถูกโทรเข้ามาอีก จน ‘วาตะ’ ต้องยอมกดรับด้วยความรำคาญ

(พี่ตะอย่าลืมซื้อมาให้หนูเฟย์นะ) เสียงหวานของน้องสาวเพียงคนเดียว กรอกเข้ามาตามสายเมื่อเขาได้กดรับ

“……” แต่เขาก็เลือกที่จะไม่ตอบ ฟังเสียงของปลายสายนิ่ง ๆ

(ได้ยินที่หนูพูดไหม!)

“……”

(ถ้าพี่ตะไม่ซื้อมาให้หนูเฟย์ หนูจะเข้าไปโวยวายในห้องพี่ไม่ยอมออกมาเลย!) เสียงหวานที่แสดงถึงอารมณ์พูดกับพี่ชายอย่างโวยวาย เมื่อเขาเอาแต่เงียบจนเธอต้องขู่ เพราะรู้ว่าเขาหวงความเป็นส่วนตัวและขี้รำคาญมาก

“…อืม” ตอบรับด้วยความรำคาญ ก่อนจะกดวางสายไปทันที

สายตาคมนิ่งมองไปด้านหน้าที่เป็นโรงเรียนหญิงล้วน ก่อนจะเบนสายตาไปฝั่งตรงข้ามที่เป็นร้านไอศกรีมโฮมเมดที่เฟย์รินโทรมารบกวนให้เขาซื้อให้

ร่างสูงกว่าหนึ่งร้อยแปดสิบเจ็ดเซนติเมตรยืนมองเมนูอยู่หน้าเคาน์เตอร์ สายตาไล่มองไปทีละเมนูอย่างนึกว่าน้องสาวตัวเองชอบกินรสชาติอะไร เพราะเจ้าตัวไม่ได้บอกรสชาติมาและเขาก็ไม่อยากที่จะโทรไปถาม

แต่ยืนอยู่นานก็ไม่รู้ว่าจะเลือกรสชาติอะไร จนพนักงานที่รอรับออเดอร์ก็มองหน้าเขา

จึก ๆ

นิ้วเรียวสวยสะกิดตรงลำแขนแกร่ง เพื่อเรียกเขาที่ยืนอยู่นานก็ไม่เอ่ยสั่งอะไรเสียที

“……” วาตะหันไปด้านหลังที่โดนสะกิดจากใครสักคน

“เลือกไม่ได้เหรอ เราว่ารสชาตินี้อร่อยนะ ลองดูสิ” ‘จัสมิน’ เอ่ยกับชายร่างสูงที่ยืนอยู่ด้านหน้าของเธอและแนะนำเมนูที่เธอคิดว่าอร่อยที่สุดให้กับอีกฝ่าย

“……”

วาตะมองหญิงสาวในชุดนักเรียนตรงหน้า เธอยิ้มกว้างมาให้เขาจนเห็นเหล็กจัดฟัน พร้อมด้วยแก้มทั้งสองข้างบุ๋มเข้าไปเป็นลักยิ้ม ใบหน้าเนียนใสแก้มขึ้นสีอมชมพูจากอากาศที่ร้อน เขาเผลอมองใบหน้าของเธออยู่นานอย่างพินิจพิจารณา

“อร่อยจริง ๆ นะ” เอ่ยย้ำอีกครั้งเพราะเขามองเธอกลับมานิ่ง ๆ เหมือนไม่เชื่อที่เธอพูด

วาตะได้สติกลับมาจากเสียงหวานที่พูดย้ำถึงความอร่อยของรสชาตินั้นอีกรอบ

“…มินเอาเหมือนเดิมค่ะ เอาสอง” เธอเลิกมองเขาก่อนจะหันไปสั่งไอศกรีมรสสตรอว์เบอร์รีรสชาติโปรดของตัวเองทันที

“เอาสองเลยเหรอ จะพอไหมล่ะ” มะนาวลูกสาวเจ้าของร้านเอ่ยแซวน้องนักเรียนที่เป็นลูกค้าประจำอย่างไม่จริงจัง

“ไม่พอค่ะ แต่ว่า…” เธอเว้นคำพูดไว้ก่อนจะเบนสายตาไปมองร่างสูงที่เบี่ยงตัวหลบไปให้เธอได้ยืนแทนที่เขา

“ได้แล้วน้องมิน”

“ขอบคุณค่ะพี่มะนาว” รอยยิ้มสดใสถูกส่งไปให้กับหญิงสาวตรงหน้า

มะนาวมองน้องด้วยความเอ็นดู น้องจัสมินทั้งน่ารักและสดใส พูดจาเพราะ และมีมารยาท มันทำให้โลกดูดีขึ้นเยอะเลยที่มีคนอย่างน้องจัสมิน

จัสมินรับไอศกรีมมาถือไว้ในมือ ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ ๆ ชายร่างสูงที่มองมายังเธอนิ่ง ๆ ถ้าคนอื่นได้มองเขาคงจะกลัวเขา แต่ไม่ใช่กับเธอ เธอรู้สึกว่าเขาไม่ได้น่ากลัวอะไรขนาดนั้นเลย

“อะ…ลองชิมดู มันอร่อยม๊ากเลยนะ!” ยื่นถ้วยไอศกรีมไปให้คนตรงหน้า พร้อมพูดใส่อารมณ์ถึงความอร่อยให้อีกคนได้ลองชิมมัน

“……” วาตะไม่ยอมรับ เขาเอาแต่มองใบหน้าเธอสลับกับถ้วยไอศกรีม

หมับ!

“ลองดู จะได้เชื่อที่มินพูดไง” เธอไม่รอให้เขาได้นิ่งอยู่นาน เข้าไปคว้าจับมือเขาแล้วยัดถ้วยไอศกรีมใส่มือ

“…อร่อยยยย” เธอตักกินโชว์ร่างสูง และพูดยั่วเขาให้เชื่อ

ด้วยความเป็นคนขี้รำคาญและอะไรดนใจเขาไม่รู้ ให้ตักไอศกรีมเข้าไปชิมตามที่ถูกคนตัวเล็กกว่าพูดยั่ว รสชาติของมันหวานอมเปรี้ยวบวกกับมีเนื้อของสตรอว์เบอร์รีให้ได้เคี้ยวด้วย

“เชื่อหรือยังว่าอร่อย”

“อืม”

“ดีใจจังที่ชอบ แวะมากินบ่อย ๆ นะ เดือนหน้าพี่มะนาวจะออกเมนูใหม่ด้วย มาลองชิมกัน” ด้วยความที่อยากให้คนเข้ามาอุดหนุนเยอะ ๆ ร้านจะได้อยู่ให้เธอได้กินนาน ๆ จึงเอ่ยชวนคนตรงหน้าด้วยความไม่ได้คิดอะไร

“…อืม เอาเลขบัญชีเธอมา”

“เอาไปทำไมเหรอ” จู่ ๆ เขาก็มาขอเลขบัญชีของเธอ จึงได้ถามกลับไปด้วยความสงสัย

“จะโอนค่าอันนี้ให้” สายตามองไปยังถ้วยที่อยู่ในมือ สื่อถึงสิ่งที่เขาจะโอนเงินคืนให้เธอ

“ไม่เป็นไร ถือว่ามินซื้อลูกค้าให้พี่มะนาว ร้านพี่มะนาวจะได้อยู่นาน ๆ”

“ไม่ได้ ฉันไม่รับของใครฟรี”

“อื้ม…งั้นเธอชื่ออะไร” เธอพอจะเข้าใจเขานะ ก็เราสองคนไม่ได้รู้จักกัน และการรับของใครฟรี ๆ มันคงจะดูไม่ดีสำหรับเขา เธอจึงได้เอ่ยถามชื่อของเขาไป

“……” วาตะไม่ยอมบอกชื่อของตัวเองให้กับคนตรงหน้า

“ทำไมเงียบล่ะ ไม่มีชื่อเหรอ”

“…วาตะ” ในที่สุดเขาก็ยอมบอกชื่อตัวเองกลับไปให้เธอได้รู้

“วาตะ…ที่แปลว่าลมใช่ไหม”

“อืม”

“มินชื่อจัสมินนะ ยินดีที่ได้รู้จัก” พูดกับเขาด้วยรอยยิ้มประดับใบหน้าตลอดเวลา

“…อืม” เขามองใบหน้าและรอยยิ้มของเธอไม่อาจละสายตาไปได้

“มินไปก่อนนะ” เอ่ยลาร่างสูงจบ เธอก็รีบเดินข้ามถนนกลับไปยังในโรงเรียนของตัวเองทันที

วาตะมองตามแผ่นหลังเล็กที่เดินไปด้วยสายตานิ่งเรียบ จนเธอหายลับไปจากการมองเห็นของเขา ก่อนจะหันกลับมาก้มมองถ้วยที่อยู่ในมือ

เดินเข้าไปหน้าเคาน์เตอร์อีกรอบ พนักงานก็มองมายังเขาด้วยรอยยิ้ม

“…เอารสนี้ถ้วยใหญ่สุดครับ”

“ได้ค่ะ เดี๋ยวพี่ใส่กระเป๋าเก็บความเย็นไปให้นะ”

วาตะทำเพียงพยักหน้ารับ ยืนรอไม่นานไอศกรีมถ้วยใหญ่ก็มาอยู่ในมือของเขา

ขณะที่นั่งรถกลับบ้าน สายตาคมก็เหลือบมองถ้วยที่อยู่ในมืออีกครั้ง ตักมันขึ้นมาชิมอีกรอบ ก่อนใบหน้าที่ประดับด้วยรอยยิ้มและแก้มบุ๋มจากลักยิ้มของเธอจะลอยเข้ามาให้นึกถึง จนเขาเผลอยิ้มมุมปากออกมา

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • วาตะหวงรัก   ตอนพิเศษ 5

    “มินเป็นยังไงบ้าง” หมุนตัวไปรอบ ๆ อย่างอวดให้เขาเห็นชุดที่เธอสวมใส่“สวย” พูดไปตามความจริง มันดูสวยเข้ากับเธอเป็นอย่างมาก แต่ไม่ว่าเธอจะใส่อะไรหรือไม่ใส่เลยยิ่งดี มันก็ดูสวยในสายตาเขาไปหมด“มินซื้อไปฝากหนูเฟย์ด้วยนะ”“อืม”จัสมินเดินกลับมาหาแม่ค้าเพื่อจะจ่ายเงินกับชุดที่ตัวเองเลือก ก่อนสายตาจะไปเห็นชุดจากถุงที่พิงค์เป็นคนเอามา“ขอซื้อได้ไหมคะ”“ได้เจ้า เอากี่ตัวดีเจ้า”“เอาหมดเลยค่ะ”แม่ค้ารีบนำไปใส่ถุงให้คนตัวเล็กอย่างดี ก่อนจะนำมาให้เธอพร้อมกับขอบคุณวาตะก็มองเธอที่ซื้อหลายชุดด้วยสายตานิ่ง ๆ อย่างไม่คิดอะไร เพียงแค่เธอชอบก็ไม่คิดจะทักท้วงอะไร ก่อนจะเข้ามารับถุงจากเธอและจับมือพาเดินกลับไปที่รถตุบ!หญิงสาวคนหนึ่งกำลังเดินผ่านเธอไปก็ได้ทำของหล่นลงตรงหน้า จัสมินจึงก้มลงไปช่วยเก็บมาให้ ก่อนจะเห็นหญิงสาวคนนั้นที่ถือของเต็มมือเต็มแขนไปหมด“ขอบคุณค่ะ” “ให้ช่วยถือไปส่งไหมคะ” เพราะของที่อยู่ในมืออีกฝ่ายก็ถือจนจะหลุดมืออีกรอบอยู่แล้ว เธอจึงเอ่ยขอช่วยถือไปส่งให้“…รบกวนหน่อยนะคะ” แม้จะเกรงใจแต่ด้วยสภาพตัวเองตอนนี้ก็ถือไม่ไหวจริง ๆวาตะแย่งของมาถือไว้เองและเดินไปส่งไว้ยังที่ผู้หญิงคนนั้นเดินนำ

  • วาตะหวงรัก   ตอนพิเศษ 4

    วาตะจับมือจัสมินพาเดินออกมาหน้าสนามบิน เมื่อพวกเขาทั้งสองตัดสินใจมาเที่ยวดอยตามความต้องการของคนตัวเล็กเดินไปยังรถที่เช่าไว้เพื่อความสะดวก แต่การขึ้นดอยก็ต้องอาศัยคนขับที่เชี่ยวชาญพาไป เขาจึงจะขับรถไปจอดไว้แล้วนั่งรถพาเธอขึ้นไป“แวะตลาดได้ไหม” เธอมองเห็นตลาดจากไกล ๆ ด้วยความหิวจึงเอ่ยกับร่างสูงที่ทำหน้าที่ขับรถ“อืม” เขาตอบเพียงสั้น ๆ ก่อนจะเลี้ยวไปยังตลาดจัสมินเดินไปตามร้านต่าง ๆ ด้วยความตื่นเต้น เพราะของขายที่นี่ไม่เหมือนกับที่กรุงเทพในหลาย ๆ อย่าง ทำให้เธอสนใจจนแวะทุกร้านที่ไม่เคยเห็นมาก่อนวาตะก็คอยจับมือคนตัวเล็กเอาไว้ กลัวว่าเธอจะหลงหายไปและซุ่มซ่ามจนได้แผลกลับมาอีก มืออีกข้างของเขาก็เต็มไปด้วยของที่เธอซื้อเพราะความไม่เคยเห็นมาก่อน“ลม เสื้อน่ารักจัง มินขอซื้อนะ” เดินมาถึงร้านขายเสื้อพื้นเมืองหรือที่เข้าใจก็เสื้อดอย มันน่ารักถูกใจเธอมากจนหยุดเดินและเข้าไปภายในร้าน“อืม”“ชุดนี้เป็นยังไงบ้าง” หยิบชุดสีน้ำเงินตรงบริเวณอกมีลวดลายสีแดงกับสีขาวผสมกัน มันดูสะดุดตาเธอจนต้องหยิบมาทาบกับตัวแล้วหันมาขอความคิดเห็นจากวาตะ“สวย”“มินขอไปลองก่อนนะ”หมับ!มือหนาจับข้อมือเล็กเอาไว้ก่อนที่เธอจะ

  • วาตะหวงรัก   ตอนพิเศษ 3

    หลังจากขอบคุณพ่อแม่เสร็จ วาตะก็จับมือจัสมินพาเดินมายังโต๊ะอาหารที่มีเพื่อนของเขาและเฟย์รินนั่งอยู่“ลุง! ลุงดิน!” เสียงเฟย์รินเอ่ยเรียกคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามกับตัวเอง“ใคร เรียกใครลุง” ดินที่ได้ยินเสียงเล็กเอ่ยเรียกชื่อตัวเองก็มองหน้าเธอ ก่อนจะหันมองซ้ายมองขวาว่าใครคือลุง“ก็ลุงนั่นแหละ หนูเรียกลุงดิน”“เห้ย! มาเรียกพี่ลุงได้ไง อายุห่างกันแค่สามปีเอง” ดินร้องโวยวายขึ้นมาที่คนตัวเล็กตรงข้ามเรียกเขาว่าลุง ทั้งที่เขาเป็นเพื่อนพี่ชายเธอและห่างกับเธอเพียงแค่สามปี“ก็ดูสภาพสิ ไว้หนวดไว้เคราแถมย้อมผมสีนี้อีก อย่างกับลุงข้างบ้านเลย” เฟย์รินก็บอกถึงลักษณะของคนตัวสูงที่ไม่เจอกันเป็นปี แต่กลับมาเจอเขาอีกครั้งก็ได้เปลี่ยนไปขนาดนี้“เฟย์ริน!” “ก็มันจริง!”วาตะกับจัสมินเดินมาถึงโต๊ะก็ได้ยินเสียงเฟย์รินและดินต่อปากต่อคำกันจนทุกคนที่นั่งอยู่ถึงกับส่ายหน้าอย่างเอือมระอา“หนูเฟย์เป็นอะไร” จัสมินเอ่ยถามน้องสาวคนสนิทเมื่อเห็นเธอเสียงดังและมองตาเขม็งไปยังดินเพื่อนสนิทของวาตะ“ลุงดินมาขึ้นเสียงใส่หนูก่อนค่ะ”“ลุง?” ถามย้ำด้วยความไม่เข้าใจ“พี่มินก็ดูสิคะ สภาพพี่ดินอย่างกับลุงข้างบ้านเราเลย” เธอหันไปมองตามท

  • วาตะหวงรัก   ตอนพิเศษ 2

    หลายวันต่อมา…ภายในห้องมีร่างเล็กของหญิงสาวคนหนึ่งนั่งนิ่งหลับตาลง ใบหน้ากำลังถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโดยน้องสาวคนสนิท“ส่องกระจกดูสิคะ” เฟย์รินเอ่ยกับพี่สาวคนสนิทเมื่อเธอได้ทำการแต่งหน้าให้เสร็จเรียบร้อยแล้วจัสมินที่ได้ยินอย่างนั้นก็ลืมตาขึ้นมามองตัวเองในกระจกบานใหญ่ตรงหน้า ก่อนรอยยิ้มสดใสจะเผยขึ้น“พี่มินดูเป็นยังไงบ้างหนูเฟย์” เอ่ยกับคนตรงหน้าเมื่อได้เห็นใบหน้าของตัวเอง เป็นที่น่าพอใจมากสำหรับเธอ แต่ไม่รู้ว่าสำหรับคนอื่นจะเป็นอย่างไร“สวยค่ะ พี่มินสวยมาก!”“……” จัสมินเงียบไปด้วยความเขินที่ถูกชมเสียงดัง ฟังชัดขนาดนี้“ไปเปลี่ยนชุดเถอะค่ะ เดี๋ยวจะถึงเวลาแล้ว” เฟย์รินเข้าไปหยิบชุดสีชมพูอ่อนที่เธอเป็นคนออกแบบเองกับมือให้พี่สาวคนสนิทได้ไปเปลี่ยนมือเล็กของจัสมินรับชุดมาก่อนจะเดินเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ ไม่นานเธอก็เดินออกมาด้วยรอยยิ้ม แต่ภายในห้องกลับไม่ได้มีแค่เฟย์รินเหมือนอย่างเคย แต่กลับมีแม่จินและแม่ใบเฟิร์นที่มองมายังจัสมินด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม“สวยมากเลยน้องมิน” จินดาเอ่ยกับลูกสาวพร้อมเข้ามาจับมือเล็กเบา ๆ “นี่แค่งานหมั้นยังขนาดนี้ ถ้าแต่งแม่ว่าต้องเป็นเจ้าสาวที่สวยมากแน่” ใบเฟิ

  • วาตะหวงรัก   ตอนพิเศษ 1

    “ลมรอมินแป๊บหนึ่งนะ” จัสมินเอ่ยกับร่างสูงที่มาส่งเธอที่หน้าคณะ เพื่อจะส่งงานชิ้นสุดท้ายก่อนจะปิดภาคเรียน“อืม” วาตะตอบเพียงสั้น ๆ ก่อนจะเข้ามานั่งยังเก้าอี้ใต้ต้นไม้ที่ประจำที่เขามารอเธอบ่อยครั้งจัสมินเดินเข้าไปส่งงานไม่นานเธอก็เดินออกมา รอยยิ้มสดใสในแบบของเธอประดับใบหน้าตลอดเวลาที่เดินกลับมาหาร่างสูง“ลมรอนานหรือเปล่า” มาถึงตัวเขาก็เอ่ยถามประโยคนี้ เธอไม่อยากให้เขามารอแต่เขาก็ยังยืนยันที่จะรอ“ไม่” เขาลุกขึ้นเดินมาจับมือเล็กพาเดินไปที่รถทันทีรถคันหรูขับไปตามถนนในเส้นทางที่ไม่คุ้นเคย ก่อนจะเลี้ยวเข้าไปยังร้านแห่งหนึ่ง จนจัสมินที่นั่งอยู่ด้านข้างเกิดความสงสัย จึงหันไปหาวาตะที่เป็นคนขับ“จะพามินไปไหน?”“ดูแหวน” “ดูแหวนทำไม? จะซื้อเป็นของขวัญให้ใครเหรอ?” เธอถามอย่างสงสัยเข้าไปอีก มานั่งคิดดูแล้วก็ไม่ได้มีวันสำคัญของใครในเร็ว ๆ นี้ ทำไมถึงต้องไปดูแหวนด้วย“หมั้นเธอ”“…หมั้นมิน…ต้องใช้แหวนด้วยเหรอ?” เธอเงียบไปสักพักด้วยความเขิน ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจอีกรอบ จำได้ว่าเขาเคยบอกว่าขออนุญาตแม่จินเพื่อหมั้นกับเธอ แต่ก็ไม่รู้ว่าการหมั้นมันต้องทำอะไรบ้าง“ใช้ ต้องจัดงานด้วย”“จัดเหมือนงา

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 45 - กลับมาอยู่ด้วยกัน THE END

    จัสมินคอยมองไปทางประตูห้องตลอด รอว่าทั้งสองที่ไปคุยกันเมื่อไรจะกลับมาสักที จนกระทั่งประตูห้องเปิดออกพร้อมร่างของแม่เธอเธอพยายามมองไปทางข้างหลังเผื่อว่าจะเห็นร่างสูง แต่กลับไม่มีอย่างที่คิด“ไปหาสิน้องมิน” จินดาเอ่ยกับลูกสาวที่มองไปด้านหลังเพื่อหาใครสักคน“น้องมินไปได้เหรอคะ” ถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ“อืม ไปเถอะ ไปหาวาตะ”จัสมินพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม เธอเข้าไปสวมกอดแม่ด้วยความดีใจ ก่อนจะผละออกและเดินไปยังในบ้านหลังใหญ่ที่มีห้องหนึ่งที่ทั้งมืดและเย็นจนหนาวสั่นก๊อก ๆ ก๊อก ๆยืนเคาะประตูอยู่นานก็ไม่มีคนมาเปิดให้ มือเล็กจึงลองเปิดดูก็พบว่ามันไม่ได้ล็อก เธอจึงถือวิสาสะเข้าไปภายในห้องทั้งมืดและเย็นจนเธอหนาว พยายามปรับสายตาให้เข้ากับความมืด ก่อนจะหันหลังไปกดเปิดไฟให้ความสว่างแก่ตัวเอง“ว๊าย! ลม!” ร้องตกใจเมื่อร่างของเธอถูกอุ้มขึ้นพาเดินไปที่เตียงนอนขนาดใหญ่วาตะจับคนตัวเล็กนั่งบนตักแกร่งของเขา โอบกอดเธอไว้แน่นอย่างกลัวว่าเธอจะหายไป“คิดถึงมินไหม” เมื่อตั้งสติได้ เธอก็หันหน้าเข้าหาร่างสูงพร้อมเอ่ยถามเขาด้วยรอยยิ้มสดใส“คิดถึง…มาก ๆ”“มินก็คิดถึงลมมาก ๆ เหมือนกันนะ” พูดจบก็เข้าไปสวมกอดพร้อ

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 6 - ชื่อเหมือนกัน

    สองเดือนต่อมา…“พรุ่งนี้พี่มินก็เปิดเทอมแล้ว กว่าจะได้เจอพี่มินก็ต้องรอวันเสาร์อีก” เฟย์รินพูดอย่างงอแงที่จะไม่ได้เจอและเล่นกับพี่สาวตรงหน้า“ไม่เป็นไรนะ เรานาน ๆ เจอกันจะได้มีเรื่องให้คุยเล่นกันเยอะ ๆ ไง อีกอย่างไปโรงเรียนหนูเฟย์ก็มีเพื่อนนะ”โรงเรียนของจัสมินจะเปิดเทอมในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเปิดก่อนโร

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 5 - ลูกสาวของเจ้านายแม่

    ตุบ!!“โอ๊ย! กระโดดก็บ่อย ยังจะล้มอีก” เสียงหวานโวยวายที่ตัวเองกระโดดลงจากต้นไม้มาก็ล้มลงไปที่พื้น“เป็นอะไรหรือเปล่าคะ” จัสมินรีบเข้าไปช่วยพยุงเด็กสาว ที่เธอล้มลงอยู่ที่พื้นตรงหน้าของเธอ“หื้ม?…” เฟย์รินมองใบหน้าเนียนใส เวลาพูดตรงแก้มของเธอจะมีรอยบุ๋มของลักยิ้ม ช่างน่ารักจนเธอยิ้มออกมากว้าง“พี่เป

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 4 - งานใหม่ของแม่จิน

    หลังจากกินข้าวเสร็จ จัสมินก็ได้เข้าไปอาบน้ำทันที ออกมาจากห้องน้ำได้สายตาของเธอก็มองหาผู้เป็นแม่ จนเห็นว่าแม่ไปนั่งอยู่ตรงระเบียงห้องด้วยความเหม่อลอยเหมือนกับคนที่มีเรื่องอะไรให้คิดหมับแขนเล็กโอบกอดร่างแม่จากทางด้านหลัง ซบใบหน้าถูไถกับแผ่นหลังด้วยความออดอ้อน จนคนที่ถูกกอดจากลูกสาวเพียงคนเดียวหลุดอ

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 3 - ที่มาของชื่อลม

    “ลม!” เอ่ยเรียกร่างสูงตรงหน้าเสียงดัง ก่อนรอยยิ้มสดใสจะถูกส่งไปให้ยังเขา“รู้จักกันเหรอมิน” พิงค์ที่เห็นเพื่อนสาวเอ่ยทักชายหนุ่มในชุดนักเรียนเหมือนกันขึ้น จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย“รู้จัก มินเคยซื้อไอติมให้เขาลองชิมดู”“……” พิงค์ทำเพียงพยักหน้าเข้าใจเท่านั้น ก่อนเธอจะเข้าไปรับไอศกรีมที่สั่งมาไว้ในมื

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status