4 ข้อเสนอ

“น่าสนใจ…”

ห้องรับรองภายในคฤหาสน์คาเวลเงียบงันราวกับโลกทั้งใบถูกตัดขาดจากภายนอก

แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมผนังทอดเงาดำยาวไปทั่วห้อง เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นถูกตกแต่งด้วยไม้สีเข้มและโลหะสีดำด้าน

กลิ่นควันจางๆ ลอยอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศจนบรรยากาศดูหนักอึ้งเหมือนกำลังนั่งอยู่กลางรังของสัตว์นักล่า

อลาสเตอร์นั่งอยู่ปลายโต๊ะยาวตัวใหญ่ ร่างสูงของเขาจมอยู่ในเงามืดเกือบครึ่ง ใบหน้าหล่อคมแทบไม่แสดงอารมณ์ ดวงตาสีแดงฉานมองอีรอสนิ่งๆ อย่างเยือกเย็น

ส่วนอีรอสยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม

แม้ภายนอกจะยังดูสงบนิ่ง แต่ความจริงแล้วหัวใจของเขากำลังเต้นแรงจนเจ็บอก ฝ่ามือเย็นเฉียบและชื้นเหงื่อเล็กน้อย

เขาค่อยๆ เปิดกระเป๋าเอกสาร ก่อนหยิบพิมพ์เขียวกับเอกสารจำนวนมากออกมากางบนโต๊ะทีละแผ่น

แผนผังผู้ถือหุ้น

เส้นทางการเงิน

รายชื่อธนาคาร

รวมถึงสัญญาลับของตระกูลแวนเดอร์บิลต์-โรดส์

อลาสเตอร์ปรายตามองเอกสารเหล่านั้นเงียบๆ ขณะใช้นิ้วเคาะพนักเก้าอี้ช้าๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอ

ตึก…

ตึก…

เสียงนั้นดังเบาๆ แต่กลับสร้างแรงกดดันอย่างประหลาด

“เฮลิออสกำลังจะใช้แผนนี้เข้าหาคุณในสัปดาห์หน้า” อีรอสสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนเริ่มพูด

เขาดึงเอกสารแผ่นหนึ่งออกมาข้างหน้า ก่อนใช้นิ้วชี้ลงบนตัวเลขในสัญญา

“เขาตั้งใจเสนอการร่วมทุนผ่านเครือธนาคารโรดส์ โดยอ้างว่าจะขยายเขตอุตสาหกรรมในฝั่งมนุษย์” อลาสเตอร์ยังเงียบ อีรอสจึงพูดต่อ

“แต่เขาพลาดเรื่องสำคัญไปอย่างหนึ่ง” ดวงตาสีแดงคู่นั้นหรี่ลงเล็กน้อย เหมือนเริ่มสนใจ อีรอสรีบหยิบเอกสารอีกชุดขึ้นมา

“ธนาคารสามแห่งที่ใช้เป็นหลักค้ำประกัน… อยู่ในเครืออิทธิพลของตระกูลคาเวลทั้งหมด” มุมปากของอลาสเตอร์กระตุกนิดเดียว

อีรอสเห็นแบบนั้นก็เริ่มมั่นใจขึ้น เขาก้มลงลากเส้นบนแผนผังการเงินช้าๆ

“ถ้าคุณต้องการทำลายเฮลิออส คุณไม่จำเป็นต้องแตะตัวเขาเลยด้วยซ้ำ แค่ตัดวงเงินกู้ทั้งหมดที่เขากำลังจะใช้” เขาเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายตรงๆ

“เขาจะล้มทันที”

บรรยากาศในห้องเงียบลงอีกครั้งอลาสเตอร์ยกมือขึ้นเท้าคาง พลางมองอีรอสคล้ายกำลังประเมินอะไรบางอย่าง

“ต่อ”

เสียงทุ้มต่ำดังเรียบๆ อีรอสเม้มปาก ก่อนกางเอกสารอีกแผ่น

“บอร์ดบริหารตอนนี้แบ่งออกเป็นสามฝั่งครับ ฝั่งที่ภักดีกับเฮลิออส ฝั่งที่รอดูสถานการณ์ และฝั่งที่ยังเชื่อในตัวผม”

“แล้ว?”

“ถ้าเฮลิออสเสียเครดิตจากดีลนี้” อีรอสพูดชัดขึ้น “พวกที่กำลังลังเลจะเริ่มเปลี่ยนข้างทันที”

อลาสเตอร์เคาะนิ้วลงบนโต๊ะช้าๆ

ตึก…

ตึก…

“สัปดาห์หน้าตอนที่เฮลิออสมาเข้าพบคุณ…” อีรอสพูดต่อ น้ำเสียงเริ่มเย็นลงทีละนิด

“ผมอยากให้คุณปฏิเสธข้อเสนอของเขาอย่างไร้เยื่อใย” ดวงตาของปีศาจตรงหน้าจับจ้องเขาเงียบๆ

“ตัดเส้นทางการเงินที่เขากำลังกู้ยืมจากธนาคารในเครือข่ายของคุณให้หมด” อีรอสยิ้มบาง

“ปล่อยให้เขากลับไปต่อหน้าบอร์ดบริหาร… แบบมือเปล่า” มุมปากของอลาสเตอร์ยกขึ้นช้าๆ อย่างน่ากลัว

“หึ…” เสียงหัวเราะต่ำดังออกมาเบาๆ

“การปฏิเสธเฮลิออสไม่ใช่เรื่องยาก…” เขาพูดพลางเอนตัวพิงพนัก

“แต่การที่ฉันต้องเปลืองแรงไปบีบบอร์ดบริหารของตระกูลแวนเดอร์บิลต์-โรดส์ เพื่อยกเก้าอี้ประธานให้แก…” ดวงตาสีแดงฉานหรี่ลงช้าๆ

“มันคุ้มค่ากับที่ฉันต้องลงมือเองงั้นรึ?” แรงกดดันมหาศาลแผ่ออกมาจากอีกฝ่ายทันที

อีรอสรู้สึกเหมือนลมหายใจหนักขึ้น แต่เขาไม่หลบสายตาแม้แต่นิด

ชายหนุ่มค่อยๆ ดันเอกสารสัญญาฉบับใหม่ไปตรงหน้าอลาสเตอร์

“คุ้มแน่ครับ” น้ำเสียงของเขาหนักแน่นขึ้นเรื่อยๆ

“เพราะถ้าเฮลิออสขึ้นบริหาร คุณจะได้ส่วนแบ่งตามมาตรฐานแค่ร้อยละสิบห้า”

อลาสเตอร์ก้มมองเอกสารเงียบๆ อีรอสกำมือแน่น ก่อนพูดประโยคต่อไปอย่างชัดเจน

“แต่ถ้าเป็นผม…” เขาสบตาสีแดงคู่นั้นโดยไม่ลดละ

“ผมจะแก้สัญญาใหม่ ยกร้อยละสี่สิบของกำไรทั้งหมดในเขตมนุษย์ให้ตระกูลคาเวลโดยตรง”

ทันทีที่คำพูดนั้นจบลง เสียงเคาะนิ้วของอลาสเตอร์ก็หยุดลง

บรรยากาศทั้งห้องนิ่งสนิทแม้แต่บอดี้การ์ดด้านหลังก็เงยหน้ามองอีรอสทันที

สี่สิบเปอร์เซ็นต์

มันไม่ใช่ตัวเลขของการร่วมทุนธรรมดา แต่มันคือการยอมมอบอำนาจครึ่งหนึ่งให้ปีศาจเข้ามาครอบงำโลกมนุษย์โดยตรง

อลาสเตอร์เงียบไปพักใหญ่ ก่อนค่อยๆ ลุกขึ้นจากเก้าอี้ ร่างสูงใหญ่เดินอ้อมโต๊ะมาหยุดตรงหน้าอีรอสช้าๆ

ใกล้จนเขารู้สึกถึงแรงกดดันที่แทบทำให้เขาหายใจไม่ออก ดวงตาสีแดงฉานมองลึกเข้ามาในดวงตาของมนุษย์ตรงหน้า

“เพื่อแก้แค้นพี่ชาย…” อลาสเตอร์พูดเสียงต่ำ

“แกยอมขายโลกของตัวเองให้ปีศาจเลยงั้นสินะ”

อีรอสเงียบไปเสี้ยววินาทีก่อนตอบกลับด้วยแววตาเย็นเฉียบ

“โลกใบนี้ไม่เคยให้ความยุติธรรมกับผมก่อนอยู่แล้วครับ”

อีรอสยังคงยืนตรง แม้แผ่นหลังจะชื้นเหงื่อจนรู้สึกเย็นวาบ เขาพยายามควบคุมสีหน้าไม่ให้สั่นไหว แต่ความจริงแล้วหัวใจเขากำลังเต้นแรงจนแทบระเบิด

เขากำลังเดิมพันทุกอย่างถ้าอลาสเตอร์ปฏิเสธ เขาจะไม่เหลืออะไรอีกเลย

ดวงตาสีแดงฉานของอลาสเตอร์ยังคงจับจ้องเขาไม่วาง ราวกับกำลังมองทะลุเข้าไปถึงส่วนลึกที่สุดของจิตใจ

ความเงียบยืดยาวจนน่าอึดอัด อีรอสรู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปเป็นนาที ทั้งที่จริงอาจเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น

อลาสเตอร์ยังคงนั่งนิ่งราวกับรูปปั้น มือหนาสีดำสนิทวางอยู่บนพนักเก้าอี้ ดวงตาคมกริบดุจใบมีดไม่มีอารมณ์ใดสะท้อนออกมาเลย

เขากำลังค้นหา

ค้นหาความกลัว

ค้นหาความลังเล

หรือบางที… กำลังดูว่ามนุษย์ตรงหน้าจะพังลงเมื่อไร

แต่อีรอสไม่หลบสายตา แม้ขาจะเริ่มหนัก แม้แรงกดดันจะบีบจนแทบหายใจไม่ออก เขาก็ยังยืนจ้องปีศาจตรงหน้าอย่างดื้อดึง

และนั่นเอง

มุมปากของอลาสเตอร์ก็ค่อยๆ ยกขึ้นช้าๆ เป็นรอยยิ้มที่ทำให้บรรยากาศทั้งห้องเย็นเฉียบลงกว่าเดิม

เหี้ยม

อันตราย

และเต็มไปด้วยความนึกสนุกอย่างถึงที่สุด

“หึ…” เสียงหัวเราะต่ำๆ ดังออกมาจากลำคอของเขา

บอดี้การ์ดรอบห้องก้มหน้าลงแทบพร้อมกันทันที ราวกับรู้ดีว่าเมื่อเจ้านายของพวกมันหัวเราะแบบนี้ หมายความว่าเขากำลังสนใจของเล่นชิ้นใหม่เข้าแล้ว

อลาสเตอร์เอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสีแดงยังคงไม่ละจากใบหน้าของอีรอส

“ร้อยละสี่สิบ…” เขาพูดช้าๆ น้ำเสียงต่ำทุ้มจนสั่นสะเทือนไปทั้งห้อง

“กล้าได้กล้าเสียดีนี่หว่า อีรอส แวนเดอร์บิลต์-โรดส์”

ชื่อสกุลของเขาถูกเรียกออกมาจากปากปีศาจ ราวกับกำลังประกาศตีตราบางอย่างลงบนตัวเขา อลาสเตอร์ยกยิ้มกว้างขึ้นอีกนิด

“แกกำลังเอาสมบัติของโคตรเหง้าศักราชตัวเอง… มาประเคนให้ปีศาจอย่างฉัน”

อีรอสเม้มปากแน่นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนค่อยๆ เชิดหน้าขึ้น แววตาของเขาไม่สั่นอีกแล้ว มีเพียงความเย็นชาและความขื่นขมที่สะสมมานาน

“ตระกูลที่เหยียบย่ำความฝันและหยาดเหงื่อของผม…” เขาพูดเสียงเรียบ แต่หนักแน่น

“ก็ไม่จำเป็นต้องเหลืออะไรไว้ให้พวกมันเสวยสุขหรอกครับ”

คำตอบนั้นทำให้อลาสเตอร์หัวเราะในลำคออีกครั้ง ต่างจากก่อนหน้านี้ คราวนี้แววตาของเขาดูพึงพอใจชัดเจนขึ้น

“ฉันชอบสายตาแบบนี้” อีรอสขมวดคิ้วเล็กน้อย อลาสเตอร์เอียงหน้ามองเขาช้าๆ

“สายตาของคนที่พร้อมแว้งกัดทุกอย่างเพื่อเอาชีวิตรอด” เขาค่อยๆ ลุกขึ้นจากเก้าอี้

ทันทีที่ร่างสูงใหญ่นั้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันมหาศาลก็แผ่กระจายออกมาจนบรรยากาศรอบตัวหนักอึ้งกว่าเดิม

อีรอสเผลอกลั้นหายใจ อลาสเตอร์เดินเข้ามาหาเขาช้าๆ ทุกฝีก้าวหนักแน่นและน่าเกรงขาม ร่างสูงใหญ่ค้ำหัวเขาจนเงามืดบดบังแสงไฟด้านหลังเกือบทั้งหมด

ใกล้เกินไป

ใกล้จนเขาเห็นประกายสีแดงเคลื่อนไหวอยู่ในดวงตาคู่นั้น

ปีศาจตรงหน้าก้มลงมองเขานิดๆ ก่อนยื่นมือหนาสีดำสนิทออกมาตรงหน้า

“ตกลง…” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นช้าๆ

“ฉันจะเล่นสนุกกับแกด้วยในเกมนี้” หัวใจของอีรอสกระตุกแรง

อลาสเตอร์ยิ้มมุมปาก ดวงตาแดงฉานเป็นประกายอันตราย

“ฉันจะบีบให้พวกมันกระเสือกกระสนมาคุกเข่าแทบเท้าแกเอง…”

เขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้อีกนิดใกล้จนลมหายใจเย็นเฉียบปะทะผิวหน้าอีรอส

“ท่านประธานคนใหม่”

คำพูดนั้นทำให้อีรอสชะงักไปชั่วขณะตำแหน่งที่เขาถูกแย่งไป ตำแหน่งที่ไม่มีใครเห็นค่าความพยายามของเขา

ตอนนี้กลับถูกพูดออกมาจากปากของปีศาจแทน

อีรอสก้มมองมือที่ยื่นมาตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่ง

เขารู้ดี…

ถ้าจับมือครั้งนี้ ชีวิตของเขาจะไม่มีวันกลับไปเหมือนเดิมอีกแต่สุดท้าย ชายหนุ่มก็ยกมือขึ้นช้าๆ ก่อนจับมือนั้นแน่น

ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกัน ความเย็นวาบก็แล่นผ่านร่างทั้งร่างเหมือนถูกบางอย่างตีตรา

อลาสเตอร์ยิ้มลึกขึ้นทันที

รอยยิ้มของพญามัจจุราช… ที่เพิ่งได้ครอบครองวิญญาณดวงใหม่เข้าสู่เกมของตัวเอง

ฝากคอมเม้นหน่อยน้า❤️