MasukShare
บทที่ 4
Bab terbaru
วิวาห์ล่ม 18 หน บทที่ 12
หากเป็นเมื่อสามปีก่อน สำหรับการตัดสินใจนี้ของบริษัท ผมคงจะเลือกปฏิเสธอย่างแน่นอน ต่อให้บริษัทจะเสนอเงินเดือนและตำแหน่งที่สูงกว่าเดิมให้ก็ตามแต่หลังจากผ่านเวลามาสามปีนี้ หัวใจของผมได้เยียวยาจนหายดีโดยสมบูรณ์ตั้งนานแล้วดังนั้นผมจึงตอบตกลงตามการจัดสรรของบริษัทด้วยความเต็มใจหนึ่งวันก่อนเดินทางกลับประเทศ ผมได้ส่งข้อความไลน์ไปหาเจียงเช่อ เพื่อนร่วมงานเก่าที่เป็นเหมือนพี่น้องของผม"พรุ่งนี้ฉันจะกลับประเทศแล้วนะ พวกผู้จัดการเซี่ยเป็นยังไงกันบ้าง?"พอได้ยินข่าวว่าผมจะกลับประเทศ เพื่อนคนนี้ก็ตื่นเต้นยกใหญ่ เขาคุยกับผมยาวถึงสามชั่วโมงเต็ม ราวกับอยากจะให้ผมรีบขึ้นเครื่องบินกลับมาถึงเดี๋ยวนี้เลย เมื่อถึงวันรุ่งขึ้น เครื่องบินก็ลงจอดเพื่อนคนนั้นพุ่งตัวมาหาผมเป็นคนแรก และคนที่มารอรับผมยังมีผู้จัดการคนก่อน รวมถึงเพื่อนร่วมงานอีกหลายคนเวลาสามปีทำให้ทุกคนดูเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาแต่พอพวกเขาเห็นผม ทุกคนกลับแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมาเพราะในช่วงสามปีที่ผมใช้ชีวิตเพื่อตัวเองนี้ ผมไม่เพียงไม่แก่ลง แต่กลับดูเด็กลงด้วยซ้ำและหลังจากที่เครื่องลงจอดนี่เอง ผมถึงได้รับรู้ว่าทำไมหลินซีถึงหายตัวไปอย
วิวาห์ล่ม 18 หน บทที่ 11
วันรุ่งขึ้น หลินซีบินกลับประเทศไป แต่เป็นไปตามที่เธอพูดไว้ เธอเริ่มบินเฉพาะเส้นทางปารีส แทบจะทุกสัปดาห์ที่เธอจะมาถึงปารีส และทุกครั้งเธอก็จะมายืนอยู่ที่หน้าประตูบ้านผมตลอดทั้งคืน แต่ผมก็ไม่เคยเปิดประตูให้เธอเลยแม้แต่ครั้งเดียว ต่อมา ชีวิตของผมในปารีสก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง ผมไปสอบใบประกาศนียบัตรดำน้ำ ใบอนุญาตการบิน และใบอนุญาตเครื่องร่อนในช่วงฤดูร้อน ผมไปเที่ยวที่แม่น้ำมิสซิสซิปปีในช่วงฤดูหนาว ผมไปที่เทือกเขาแอลป์ยิ่งไปกว่านั้นในช่วงปลายปีนั้น ผมได้รับเลือกเป็นพนักงานดีเด่นประจำปีของแอร์ฟรานซ์ และได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินของสายการบินในปารีสทั้งหมดในช่วงเวลานี้ มีหญิงสาวที่ร่าเริงและใจกล้าไม่น้อยเริ่มเข้ามาขายขนมจีบผม แต่ผมก็ไม่สนใจใครเลยสักคนเดียวหัวใจที่เคยบาดเจ็บ แม้จะรักษาจนหายดีแล้ว แต่มันก็ยังคงหลงเหลือรอยแผลเป็นเอาไว้อยู่ดีสำหรับผมแล้ว หน้าที่การงานต้องมาเป็นอันดับหนึ่งหลังจากนั้นอีกนาน ผมก็ยังคงใช้ชีวิตแบบเดิมวันแล้ววันเล่า และหลินซีก็เช่นกัน ทุกครั้งที่มาปารีส เธอจะมายืนอยู่ที่หน้าประตูบ้านผมทั้งคืนดูเหมือนว่ากิจวัตรประจำวันแบบนี้จะดำเนิน
วิวาห์ล่ม 18 หน บทที่ 10
ในขณะเดียวกัน ผมก็เดินทางถึงสนามบินปารีสโดยสวัสดิภาพทันทีที่เครื่องลงจอด เพื่อนร่วมงานกว่าสิบคนจากสายการบินแอร์ฟรานซ์ก็เดินเข้ามาต้อนรับผมอย่างอบอุ่นนี่เป็นครั้งที่สามที่ผมมาปารีสตามหลักแล้วผมไม่ได้รู้จักหรือคุ้นเคยกับเมืองนี้มากนัก แต่เมื่อมองไปรอบๆ กายที่เต็มไปด้วยสิ่งแปลกตา ผมกลับรู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูกเพราะผมรู้ดีว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ผมแค่ต้องใช้ชีวิตเพื่อตัวเองเท่านั้นตอนอยู่ประเทศจีน ผมสามารถเป็นนักบินยอดเยี่ยมของสายการบินติดต่อกันได้ถึงเจ็ดปี ที่นี่ผมก็ทำได้เช่นกันไม่เพียงเท่านั้น หลายๆ อย่างที่ตอนอยู่กับหลินซีไม่มีโอกาสได้ทำ ผมสามารถบรรจุลงในแผนการเดินทางได้หมดเล่นสกี ปีนเขา กระโดดร่ม ไปดูแสงเหนือ และอีกมากมาย หลายอย่าง...แต่ผมคิดไม่ถึงว่า ในวันที่สองที่ผมมาถึงปารีส ตอนที่เลิกงานกลับถึงบ้าน หลินซีจะมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าผมในฐานะนักบิน เธอไม่เคยดื่มเหล้าเลยแต่เธอในวันนี้ กลับมีกลิ่นเหล้าคลุ้งไปทั้งตัวไม่ได้เจอกันแค่สองวัน เธอดูโทรมและแก่ลงไปมาก พอเธอเห็นผมมา ก็ลุกขึ้นเหมือนจะเข้ามาใกล้ส่วนผมถอยหลังหนีตามสัญชาตญาณไปสองสามก้าว"หมิงเซวียน ฉันผิ
วิวาห์ล่ม 18 หน บทที่ 9
"อะไรนะ?" "หลินซี คุณพูดว่าอะไรนะ? เธอจะบินเส้นทางปารีสเหรอ? พี่ไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม ไหนเธอเคยสาบานว่าจะไม่บินไปปารีสอีกตลอดชีวิตไง? เมื่อห้าปีก่อนก็เพราะเรื่องนี้แหละ พี่ถึงขั้นต้องทำเรื่องเสนอสำนักงานใหญ่ให้เธอเป็นพิเศษ จนโดนเบื้องบนตำหนิยกใหญ่เลยนะ"หลังจากหลินซีส่งข้อความไปไม่ถึงหนึ่งนาที ก็มีสายโทรเข้ามา ปลายสายเต็มไปด้วยความตกใจและไม่อยากเชื่อ เมื่อห้าปีก่อน นับตั้งแต่เที่ยวบินไปปารีสที่หลินซีปฏิบัติหน้าที่เกิดอุบัติเหตุขึ้น เธอก็ยื่นเรื่องต่อสำนักงานใหญ่ว่าจะไม่บินไปปารีสตลอดไป และถ้าสำนักงานใหญ่ไม่ตกลงตามคำขอ เธอก็จะลาออกเรื่องนี้ พนักงานเก่าแก่ในสายการบินทุกคนต่างก็รู้ดีในตอนนั้นแต่ตอนนี้ เธอกลับเป็นฝ่ายเสนอตัวขอบินไปปารีสเสียเอง จะไม่ให้คนอื่นตกใจได้อย่างไร "ฉันพูดจริงค่ะพี่หลี่ รบกวนช่วยทำเรื่องเสนอสำนักงานใหญ่ให้ฉันอีกครั้งนะคะ ต้องเร็วที่สุดด้วย!" น้ำเสียงของหลินซีนั้นเต็มไปด้วยความแน่วแน่"มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?" ปลายสายถามต่อ"พี่หลี่คะ ฉันขอถามอะไรหน่อย ตลอดสามปีที่ผ่านมา ทุกคนมองว่าฉันทำเกินไปกับลู่เฉินใช่ไหม? ทุกคนคิดว่าฉันทำผิดต่อหมิงเซวียนใช่ไหม?" ห
วิวาห์ล่ม 18 หน บทที่ 8
สามชั่วโมงผ่านไป ท้องฟ้าเริ่มมืดลงเล็กน้อย หลินซีเดินทางออกจากสนามบินและขับรถกลับบ้านทันทีที่เข้าประตูบ้าน เธอแขวนเสื้อผ้าตามความเคยชิน และสังเกตเห็นรอยที่ทิ้งไว้จากการที่กรอบรูปหลังประตูตกลงมาสายตาของเธอเหลือบไปเห็นถังขยะที่วางอยู่ข้างๆเศษกระจกที่แตกละเอียดและรูปถ่ายของเราสองคน ยังคงวางอยู่ในถังขยะนั้นเธอค่อยๆ คุกเข่าลง และหยิบรูปถ่ายใบนั้นออกมาจากถังขยะเมื่อมองดูฉากหลังในรูปถ่ายใบนี้ เธอถึงนึกขึ้นได้ว่า รูปนี้ถ่ายไว้ตอนที่เธอกับผมไปดูคอนเสิร์ตด้วยกันเมื่อแปดปีก่อนเธอยังนึกขึ้นได้อีกว่า เมื่อแปดปีก่อนเธอเคยให้คำมั่นสัญญาอะไรกับผมไว้ในคอนเสิร์ตครั้งนั้นดูเหมือนว่า ตั้งแต่เธอมีลูกศิษย์ที่ชื่อลู่เฉิน เธอก็ไม่เคยไปดูคอนเสิร์ตกับผมอีกเลย และดูเหมือนจะเป็นจุดเริ่มต้นที่เธอค่อยๆ เหินห่างจากผมไปแต่ถึงกระนั้น เธอก็ยังคิดไม่ตกอยู่ดีว่าทำไมผมถึงจากไปเพราะไม่ว่าครั้งไหนที่เธอทำผิดต่อผม เธอมักจะชดเชยด้วยของขวัญเสมออย่างเช่นเมื่อวานซืน หลังจากเธอกลับมาจากดูคอนเสิร์ตกับลู่เฉิน เธอยังซื้อเข็มขัดกุชชี่มาให้ผมเมื่อคิดได้ดังนั้น เธอจึงเดินกลับเข้าห้องนอน เปิดตู้เสื้อผ้า เพื่อพยายาม
วิวาห์ล่ม 18 หน บทที่ 7
หลินซีที่เดินออกมาจากศูนย์ลูกเรือ นั่งเหม่อลอยอยู่ในสนามบินนานถึงสามชั่วโมงเต็ม ในช่วงสามชั่วโมงนี้ เมื่อมองไปยังทุกซอกทุกมุมภายในสนามบินแห่งนี้ ในหัวของเธอก็อดไม่ได้ที่จะมีภาพความทรงจำมากมายผุดขึ้นมา เมื่อแปดปีก่อน ครั้งแรกที่เราสองคนพบกันก็คือที่จุดตรวจค้นนั่นเป็นครั้งแรกที่เธอเปลี่ยนสายงานจากพนักงานภาคพื้นขึ้นมาเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินด้วยความตื่นเต้น ในคืนนั้นเธอนอนไม่หลับทั้งคืน ทำให้สภาพร่างกายดูไม่ค่อยดี ถึงขั้นทำบัตรพนักงานตกตอนผ่านจุดตรวจเป็นผมที่ช่วยเก็บบัตรนั้นขึ้นมาให้ ทำให้เธอไม่ต้องเผชิญกับความผิดพลาดตั้งแต่วันแรกหลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้นเองที่เราสองคนต่างก็ได้รู้ชื่อของกันและกันนับตั้งแต่นั้นมา เธอมักจะชวนผมกินมื้อดึกที่สนามบินบ่อยๆ หลังจากบินเสร็จครั้งแล้วครั้งเล่าเราเริ่มจากคนรู้จัก จนกลายมาเป็นคนรักกันในช่วงเวลานั้น เราได้เดินเคียงข้างกันไปทั่วทุกมุมของสนามบินแห่งนี้และที่โชคดียิ่งกว่านั้นคือ หลังจากนั้นไม่นานเราสองคนก็ถูกจัดให้บินในเส้นทางเดียวกัน นี่คงเป็นเรื่องที่โชคดีที่สุดสำหรับคู่รักสายการบินได้บินไปต่างจังหวัดด้วยกัน บินไปต่างประเท
วิวาห์ล่ม 18 หน บทที่ 2
ช่วงบ่าย ผมตรงกลับไปที่บริษัทและยื่นใบลาออกต่อหัวหน้างาน“เรื่องที่คุณจะลาออก หลินซีรู้เรื่องนี้หรือยัง?”หัวหน้าประหลาดใจกับการลาออกของผมมาก เพราะอย่างไรเสียผมก็เป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินระดับเหรียญทองต่อเนื่องกันถึงเจ็ดปี หากยังอยู่กับสายการบินต่อไปย่อมมีอนาคตที่รุ่งโรจน์แน่นอนผมยิ้มอย่างข
วิวาห์ล่ม 18 หน บทที่ 5
เวลาห้าทุ่ม หลินซีกลับบ้านอย่างที่ไม่ค่อยเกิดขึ้นบ่อยเมื่อเข้าประตูมาและถอดเสื้อคลุมออก ขณะที่เธอกำลังจะแขวนเสื้อไว้หลังประตู เธอเห็นที่ที่เคยแขวนรูปคู่ของเราว่างเปล่า เธอก็ชะงักนิ่งอยู่กับที่ไปทั้งตัว“รูปคู่ของเราที่หลังประตูหายไปไหนแล้ว?”เธอยังไม่ทันวางเสื้อคลุมด้วยซ้ำ แล้วรีบเดินเข้ามาถามผม
วิวาห์ล่ม 18 หน บทที่ 3
เช้าวันต่อมา เมื่อตื่นขึ้นผมก็เริ่มเก็บกระเป๋าเดินทางเพิ่งเก็บไปได้ครึ่งเดียว หลินซีก็กลับมาถึงบ้านด้วยสีหน้าที่ดูเหนื่อยล้าสิ่งที่ตามเธอเข้ามาในประตูบ้านด้วย คือกลิ่นน้ำหอมโคโลญจน์ที่เข้มข้นผมถูกกลิ่นนั้นรมจนชะงักไปครู่หนึ่งผิวของหลินซีละเอียดและแพ้ง่าย เธอแพ้เครื่องสำอางหลายชนิด และสิ่งที่
วิวาห์ล่ม 18 หน บทที่ 1
แต่งงานมาสามปีแล้ว แต่หลินซีกลับไม่ยอมจดทะเบียนสมรสกับผมเสียทีวันนี้คือวันแห่งความสำเร็จครบรอบการบินครั้งที่หนึ่งพันของเธอ และยังเป็นวันที่เธอสัญญาเป็นครั้งที่ 17 ว่าจะไปจดทะเบียนกับผมแต่ในงานเลี้ยงฉลอง ขณะที่ผมถูกหัวหน้าของเธอคะยั้นคะยอให้ดื่มเหล้า เธอกลับกำลังคีบอาหารและป้อนเหล้าสลับกันไปมากับ
Anda juga akan menyukai
หนึ่งฝันหวนคืน ครองคู่กับท่าน
บุปผาเดือนเพ็ญ33.1K Dibacaหลังฉันตาย สามีนิติเวชก็เสียใจแทบคลั่ง
บุปผาร่วงโรย43.2K Dibacaคนรักลับๆ ตลอดกาล
บุปผาร่วงโรย20.1K Dibacaแฟนหนุ่มที่เป็นทนายหนีงานแต่ง 52 ครั้ง ฉันก็หมดรักในที่สุด
ไม่ประสงค์จะออกนาม5.5K Dibacaใจติดเงาในอดีต
ตูอิน201 Dibacaรักที่ไปไม่ถึง
เฉิงจื่อ977 Dibacaยากจะหักใจลืม
อูหลงปู้ฉา3.8K Dibacaสัญญาหัวใจร้อยปี
ลู่ลู่3.7K Dibaca
