Share

Ep.5 ออกอาการ

last update publish date: 2026-02-04 18:15:33

Ep.5

ออกอาการ

ลาดจอดรถร้านหม่าล่า

กอหญ้าทำหน้าที่เคลียร์ค่าใช้จ่ายด้านในร้าน พิชชี่รีบกลับก่อนเพราะมีนัดกะทันหัน ส่วนโนเนยืนรอส่งรุ่นพี่ จากนั้นก็แยกย้ายกัน

“เน เรียบร้อยแล้ว กลับกัน”

“โอเค งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะ”

กอหญ้าขับรถออกไปก่อน โนเนขับตาม และในขณะเดียวกัน แอล พอร์ชและพอล ก็กำลังกลับเช่นกัน จึงได้เห็นว่ารถรุ่นน้องที่เป็นแฟนเก่ากำลังขับรถออกไป และไม่นานนักเขาก็ขับแซง

“นั่นมันรถพี่แอลนี่ อ๊ะ..” แอลที่ขับรถแซงไปแต่ก็ขับปาดหน้าโนเนทำให้เธอเกิดอาการตกใจ แต่ดีที่เธอขับรถไม่เร็วมาก

“ใจร้ายจังเลยนะ”

… “ถ้าคืนดีไม่ได้ อย่างน้อยพี่แอลก็น่าจะให้โอกาสให้เนได้พูดคำว่าขอโทษพี่สักครั้งนะคะ”

โนเนพูดคนเดียวราวกับระบายความรู้สึกออกมา แน่นอนว่าเธอยังรักรุ่นพี่มาตลอด รักตลอดมา แม้จะใครเข้ามามากมายแต่เธอไม่เคยสนใจ ไม่เคยให้โอกาสใครทั้งนั้น เธอไม่กล้าคาดหวังว่าเขาจะให้โอกาส เธอขอแค่ได้พูดคำว่าขอโทษ หรือจะให้ชดใช้ยังไงเธอก็ยอม อยากปลดล็อกความรู้สึกผิดที่ติดค้างในใจ และความรู้สึกส่วนลึกนั้นเธอจะแบกรับมันไว้เอง

~~~

“ไอ้แอล มึงแกล้งน้องเนทำไมวะ”

“ไม่ได้แกล้ง”

“มึงปาดหน้ารถน้องขนาดนั้น บอกไม่ได้แกล้ง”

“ขับรถโง่ๆ ช้าฉิบ”

“ปากดีไปเถอะมึง”

แอลมองกระจกหลังก็เห็นว่าโนเนตกใจเบรครถกะทันหัน ขับช้าแบบนี้ไม่โดนเขาขับปาดหน้า ก็ต้องโดนรถคนอื่นบีบแตรไล่อยู่ดี

คอนโดของโนเน

โนเน

วันแรกของการเปิดเรียนในรั้วมหาลัย ฉันเจอแฟนเก่า 2 ครั้งในวันเดียวกัน แต่เชื่อไหมว่า ฉันไม่มีโอกาสได้เปิดปากพูดหรือทักทายพี่แอลเลยสักนิด เขาไม่ให้โอกาสทั้งยังมองฉันด้วยแววตาเรียบนิ่งและเย็นชา คนแบบเขาใจแข็งมากฉันรู้ดี แต่ฉันจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรอกนะ ในเมื่อมันเจ็บแล้ว ก็ให้มันเจ็บกันไปข้างนึง ฉันพร้อมเดิมพันด้วยหัวใจของตัวเอง

เช้าวันใหม่

กิจกรรมรับน้อง

รุ่นน้องปีหนึ่งจะได้จิ๊กซอว์คนละหนึ่งชิ้น จากนั้นจะต้องตามหาพี่รหัสของตัวเองโดยที่พี่รหัสจะมีจิ๊กซอว์หนึ่งชิ้นเหมือนกัน หากต่อภาพเข้าด้วยกันแล้วเป็นภาพเดียวกันถือว่าภาระกิจตามหาพี่รหัสเสร็จสิ้น

โนเน กอหญ้า และพิชชี่ ต่างก็ต้องแยกย้ายกันตามหาพี่รหัสของตัวเอง โดยที่รุ่นพี่จะใบ้ให้ทราบว่าพี่รหัสจะแอบอยู่ที่ไหนบ้าง ซึ่งต้องตามหาเอาเอง สถานที่ก็จะมี ห้องสมุด โรงอาหาร และโรงยิมของมหาลัยที่มีขนาดใหญ่ โนเนเริ่มจากโรงยิมก่อน เพราะคิดว่าคนอื่นคงไปหาที่โรงอาหารกันมากกว่า คนน้อยๆ จะได้หาง่าย ทว่าในโรงยิมมีแต่นักกีฬาใส่ชุดกีฬาทุกคน คงไม่มีรุ่นพี่ของเธออยู่ในนี้เป็นแน่ จนกระทั่งโนเนตัดสินใจเดินไปโรงอาหาร เพราะอยากไปซื้อน้ำมาดื่มให้หายร้อนด้วย ในระหว่างที่เธอกำลังต่อแถวซื้อน้ำ เธอได้ไลน์ถามเพื่อนแล้วว่าเจอพี่รหัสของตัวเองกันบ้างหรือยัง ปรากฎว่าเพื่อนทั้งสองเจอพี่รหัสของตัวเองเรียบร้อยแล้ว ทว่าเมื่อหญิงสาวได้รับน้ำจากแม่ค้าและกำลังจะเดินออกไป …

พรึบ!!

“อ๊ะ”

“ขอโทษครับเป็นอะไรมากหรือเปล่า”

“ไม่เป็นไรค่ะ โอ๊ะ เสื้อเปียก” เพราะเดินชนกับคนตรงหน้าเลยทำให้น้ำหกเลอะที่เสื้อนักศึกษาของเธอ

“ไปนั่งก่อนไหมครับ เดี๋ยวพี่ไปซื้อทิชชู่ให้”

“ไม่เป็นไรค่ะ เปียกนิดเดียวเดี๋ยวก็แห้ง เอ๊ะ นั่น…”

“...”

“เย้ เนเจอพี่รหัสแล้ว” โนเนแสดงท่าทางดีใจอย่างเปิดเผย คนที่เดินมาชนเธอกลับกลายเป็นว่าเขาคือพี่รหัสที่เธอตามหา เธอเห็นว่าผู้ชายตรงนั้นกำลังถือจิ๊กซอว์ที่มันมีลักษณะคล้ายกับรูปของเธอ จึงลองเอาไปทาบกันดู และใช่ มันคือชิ้นส่วนของภาพเดียว

แต่จริงๆ แล้วโนเนไม่รู้เลยว่า เขาตั้งใจเดินมาชนเพราะเธอเป็นหญิงสาวที่เขาละสายตาไม่ได้ตั้งแต่แรกเห็น และความบังเอิญที่เข้าทางเขาเพราะโนเนเป็นน้องรหัสของเขาเอง

“น้องเองเหรอ พี่รอตั้งนาน”

“เนเดินหาทั่วมหาลัยแล้วนะคะ โรงอาหารเป็นที่สุดท้ายแล้ว”

“หึหึ ครับ งั้นเราไปนั่งคุยกันไหม เพราะตอนนี้เป็นเวลาของพี่รหัสกับน้องรหัสต้องทำความรู้จักกัน”

“ได้สิคะ”

“งั้นน้อง…”

“โนเนค่ะ เรียกเนก็ได้”

“ครับ น้องเนนั่งรอตรงนั้นนะครับ เดี๋ยวพี่ไปหาขนมให้เด็กน้อยก่อน”

โนเนยิ้มอย่างดีใจที่เจอพี่รหัสใจดี และดูแล้วเขาไม่ได้ทำตัวรุ่มร่ามใส่เธอด้วย

ทั้งสองนั่งคุยทำความรู้จักกัน และแนะนำการใช้ชีวิตในรั้วมหาลัย

“แห๊ะ คุยมาตั้งนานเนลืมถามชื่อพี่เลยค่ะ”

“บอกดีไหมนะ”

“ไม่บอกก็ได้ค่ะ เนก็จะเรียกว่าพี่รหัส”

“หึหึ ธามครับ เรียกพี่ว่าพี่ธาม”

การคุยกันแบบเป็นกันเองและใบหน้าสวยหวานยิ้มร่าเริงนั้น ทว่า… อีกมุมหนึ่งมีใครบางคนจ้องมองอยู่อย่างไม่วางตา เขาเพิ่งแยกย้ายมาจากกิจกรรมรับน้องของคณะ เขากับเพื่อนจึงเดินมาที่โรงอาหารเพื่ออยากหาอะไรเย็นๆ ทานคลายร้อน แต่แล้วเขาเจอกับคนที่เขาไม่อยากเจอ มหาลัยกว้างขนาดนี้ ทำไมต้องมีเหตุการณ์ต้องมาเจอกันอยู่บ่อยครั้ง เขาล่ะไม่เข้าใจจริงๆ

ภาพตรงหน้าเขามองแววตาเรียบนิ่งปนดุดันรอยยิ้มมุมปากดูเยาะเย้ย ในวันวานทำให้เขาเจ็บปวดขนาดนั้น แต่วันนี้มีสิทธิ์อะไรมาลอยหน้าลอยตามีความสุขแบบนี้

แอลไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก เขาจึงเดินไปผ่อนคลายด้วยการสูบบุหรี่อยู่ที่ห้องน้ำ แต่เขากลับได้ยินบางอย่างจากผู้ชายคนนั้นคนที่นั่งอยู่กับรุ่นน้องแฟนเก่าของเขาในตอนก่อนหน้านี้

“เฮ้ย คืนนี้เดี๋ยวกูจะพาน้องรหัสไปที่ผับ มึงจะไปด้วยไหม”

“มีของเด็ดหรอวะ”

“ก็เด็ดอยู่นะ น้องใหม่ปีหนึ่ง หน้าตาสวยน่ารัก หุ่นนี่แบบละสายตาไม่ได้เลย”

“สเปคมึงเลยดิ”

“เออกูถูกใจ แถมเป็นน้องรหัสกูอีก”

… “จะไปไหม วันนี้ไปดูของก่อนก็ได้วันหลังค่อยว่ากัน”

“ถ้ามึงบอกว่าดี งั้นกูก็ไป”

“คืนนี้เดี๋ยวเจอกันที่ผับXXX”

หลังจากที่โนเนแยกย้ายจากพี่รหัสที่ชื่อธาม เธอก็มานัดเจอกับเพื่อนที่ลานจอดรถของมหาลัย เพราะตอนนี้เป็นเวลาที่จบกิจกรรมรับน้องแล้ว 

“วันนี้พี่รหัสเขาชวนไปที่ผับอ่ะ ไปเป็นเพื่อนหน่อยได้ไหมเราไม่อยากไปกับพี่เขาสองคน”

“ว้าว… เจอกันครั้งแรกก็ชวนไปเที่ยวผับกันเลยนะจ๊ะนังโนเน”

“เราเกรงใจน่ะ เมื่อกี้พี่ธามทักไลน์มาชวน ก็นั่นแหละไปเป็นเพื่อนหน่อยได้ไหมล่ะ 

“ได้สิชะนี จะเทยน่ะชอบนะผู้ชายเยอะๆ ว่าแต่หล่อหรือป่าว”

“ก็ดี แต่เราไม่ได้ชอบแบบนั้น”

... “กอหญ้าล่ะ เธอว่างหรือป่าว”

“ไปสิ เราเองก็อยากมองคนหล่อเหมือนกัน”

“อีหญ้า เบาได้เบานะ”

สามเกือบสาวแยกย้ายกันกลับคอนโดของตัวเอง เธอทำธุระส่วนตัวและปรึกษาเพื่อนๆ กันว่า วันนี้ไม่ขับรถส่วนตัวไปเพราะมันค่อนข้างอันตราย จึงเรียกใช้บริการรถสาธารณะแทน ต่างคนต่างไปเจอกันที่นั่นตามเวลาที่นัดหมาย

22.00 น. @Hipsy Pub

สองหนุ่มฮอตนั่งอยู่ชั้นบนโซน VIP ซึ่งเป็นจุดที่มองเห็นด้านล่างชัดเจน เขาจองที่นั่งตรงนี้ไว้เพื่อมองบางอย่าง แต่ทว่ายังไม่เห็นคนที่เขากำลังรอ

“ไงวันนี้มาก่อนเพื่อนวะ ทุกทีมาคนสุดท้าย” พอร์ชถามอย่างแปลกใจ ปกติเขากับพอลจะมาก่อนแอลเสมอ นี่เป็นครั้งแรกที่แอลมาถึงผับก่อนพวกเขา

“แล้วนี่อะไรเผาหัวคนแรกเลยหรอวะ กินไม่รอเพื่อนเลยนะ”

“ไอ้พอลล่ะ”

“กำลังมา”

“อ้าวเฮ้ยกูเพิ่งมา มึงจะไปไหนวะ”

“ดูดบุหรี่” 

“กูไปด้วย”

“อืม”

แอลและพอร์ชยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงหลังห้องน้ำซึ่งจะเป็นที่สำหรับสูบบุหรี่โดยเฉพาะ เมื่อรู้สึกว่ามีคนมายืนข้างๆ เขาจึงมองด้วยหางตา แต่มองด้วยแววตาเรียบนิ่งเพราะคนนั้นคือคนที่เขาเจอเมื่อตอนเย็นที่โรงอาหาร เห็นหน้าแล้วไม่สบอารมณ์ อยู่ๆ สมองของเขาอยากสั่งการให้ปล่อยหมัดใส่ใบหน้าของผู้ชายคนนั้น แต่เขาเลือกที่จะเดินเลี่ยงออกไปอีกด้าน แต่ไม่ได้เดินไปด้วยจุดประสงค์ที่ต้องการจะหนี อยากหาเรื่องมากกว่า

ตุ๊บ!!

“เฮ้ย”

✨✨✨

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • วิศวะทวงคืนรักแฟนเก่าคนโปรด   ตอนพิเศษ

    ตอนพิเศษ เราทั้งสองคนเรียนจบแล้วนะ ฉันจบปริญญาตรี ส่วนพี่แอลจบปริญญาโทร พี่แอลทำธุรกิจโชว์รูมรถนำเข้า ซึ่งหุ้นส่วนก็แน่นอนว่าเป็นใครไปไม่ได้นอกจากพี่พอร์ชกับพี่พอล และได้ยินอีกว่าอนาคตอาจจะทำธุรกิจสนามแข่งรถด้วย สามหนุ่มชอบความเร็วมาตั้งแต่เด็กๆ แต่ผู้ชายก็มีความชอบไม่กี่อย่าง ไม่รถก็ปืน แต่เรื่องปืนอย่าเลย ฉันกลัว ขอไว้เรื่องนึงก็แล้วกันฉันในตอนนี้ก็ช่วยดูแลกิจการของทางบ้านก่อน คุณพ่อไม่ได้เป็นคนเลือกให้นะ ฉันเลือกเอง ในอนาคตฉันมีความคิดอยากเปิดร้านขายเพชรซึ่งมันสอดคล้องกับธุรกิจที่บ้านฉันทำอยู่ด้วย ส่วนธุรกิจของทางบ้านพี่แอล หากฉันมีเวลาว่างจากงานตัวเองก็จะเข้าไปดูแลช่วยสอดส่องบ้าง“หม่ามี๊ค้าบ”ลืมบอกไปสินะ ฉันมีลูกชายตัวน้อยกับพี่แอลแล้วนะ พี่แอลรีบทุกอย่าง เรียนจบก็แต่งงานทันที แถมยังรีบปั๊มลูกอีกด้วย แล้วก็ได้ลูกชายสมใจเขาล่ะ“ว่าไงคะ น้องอิล”“อิลอยากทานกุ้งค้าบ”“มื้อเย็นวันนี้เหรอคะ”“ค้าบ ได้มั้ยค้าบหม่ามี๊”“ทำตาหวานใส่หม่ามี๊ขนาดนี้ หม่ามี๊ก็ต้องทำให้ทานสิคะ”“เย้ หม่ามี๊น่ารักที่สุด อิลรักหม่ามี๊ค้าบ” ประจบประแจงแม่เรียบร้อย เด็กน้อยวัยห้าขวบก็สวมกอดผู้เป็นแม่ทันที อิลเ

  • วิศวะทวงคืนรักแฟนเก่าคนโปรด   Ep.37 กันและกันตลอดไป

    Ep.37 กันและกันตลอดไปสามเดือนผ่านไปทุกเรื่องราวของเราผ่านได้ด้วยดีและมีความสุขมาก ฉันรับรู้ถึงความรู้สึกถูกรัก ถูกเอาใจใส่เป็นอย่างดี มันอบอุ่นหัวใจอย่างยากที่จะอธิบาย เราทั้งคู่ต่างก็เติมเต็มกันและกัน ทดแทนวันเก่าๆ เหล่านั้น หากเป็นเมื่อก่อนเพียงแค่คิดหรือพูดถึงฉันยังคงรู้สึกเจ็บปวดกับมันอยู่ แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว เพราะแฟนคนโปรดของฉันลบรอยแผลในใจให้เป็นอย่างดี อีกสองเดือนพี่แอลก็เรียนจบแล้ว แต่เขาบอกฉันว่าจะเรียนปริญญาโทต่อเพื่อรอฉัน ในระหว่างนั้นพี่แอลก็จะทำธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ควบคู่ไปด้วย ซึ่งมันเป็นความชอบของพี่แอลมากๆ ส่วนฉันหากเรียนจบพี่แอลจะให้ไปช่วยงานของธุรกิจครอบครัวเขาเอง นั่นก็คือห้าง Zen-Group ส่วนธุรกิจของทางบ้านฉันคือเปิดร้านขายทองขนาดใหญ่และมีโรงรับจำนำของมีค่าต่างๆ รวมไปถึงสินค้าแบรนด์เนม ในส่วนนี้ฉันต้องปรึกษาคุณพ่อก่อนว่าต้องการให้ฉันช่วยงานท่านหรือเปล่า เรื่องนี้ฉันก็แล้วแต่คุณพ่อจะตัดสินใจเลย“วันนี้อยากไปไหนไหม”“อยากทานอาหารทะเลค่ะ ร้านไหนก็ได้”“งั้นก็ไปอาบน้ำครับ”ฉันอาบน้ำแต่งตัวใช้เวลาไม่นานมาก การแต่งกายวันนี้ฉันใส่ชุดเดรสสายเดี่ยวยาวถ

  • วิศวะทวงคืนรักแฟนเก่าคนโปรด   Ep.36 ย้อนวันวาน

    Ep.36 ย้อนวันวานหลายเดือนต่อมา“เน คุณครูธิดาได้ติดต่อเนมาบ้างไหม”“ติดต่อมาเมื่อวานนี้เอง เราว่าจะคุยเรื่องนี้กับหญ้ากับพิชพอดีเลย”“มีอะไรชะนีว่ามา”“ช่วงก่อนปิดเทอม คุณครูจะให้พวกเรากลับไปที่โรงเรียนน่ะ อยากให้รุ่นพี่กลับไปแนะแนวน้องๆ ที่กำลังเข้าจะเตรียมสอบเข้ามหาลัยว่าต้องเตรียมตัวยังไงประมาณนี้ ฉันว่าจะชวนพวกเธอไปด้วยกัน”“เราไปๆ เพราะคุณครูก็โทรมาเหมือนกัน” กอหญ้าก็เป็นคนที่คุณครูอยากให้ช่วยกลับไปแนะแนวเช่นกัน“อ้าว คุณครูไม่โทรหาจะเทย จะเทยงอน จะเทยไม่ไปเด็ดขาด”“ฮ่าๆ จะเทยอย่างอนเลย คุณครูฝากชวนพิชด้วยนะ บอกว่าติดต่อพิชไม่ได้น่ะ”“อุ้ย จะเทยลืมว่าจะเทยเปลี่ยนเบอร์นี่นา ขอโทษคุณครูธิดานะคะ” พิชชี่พูดขอโทษพร้อมยกมือขึ้นไหว้เหนือหัวอย่างติดตลก“งั้นก็ตามนี้แล้วกันเนอะ อาจารย์ยังบอกอีกด้วยนะว่าวันที่พวกเรากลับไปตรงกับวันปัจฉิมพอดีเลย และมีนักเรียนรุ่นเก่าหลายคนกลับไปด้วยนะ สนุกแน่นอนเลยได้เจอเพื่อนเก่าๆ ด้วย” โนเนกล่าวอย่างดีใจ รั้วโรงเรียนเป็นอะไรที่สนุกที่สุดแล้วสำหรับเธอ ถึงแม้ว่าในช่วงเวลานั้นเคยมีเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้จำฝังใจ แต่สุดท้ายแล้วที่แห่งนั้นก็เป็นจุดเริ่มต้นของ

  • วิศวะทวงคืนรักแฟนเก่าคนโปรด   Ep.35 แฟนเก่าคนโปรด อยู่ในโหมดแฟนคนปัจจุบัน

    Ep.35 แฟนเก่าคนโปรด อยู่ในโหมดแฟนคนปัจจุบันวันนี้แอลพาโนเนกลับไปที่คอนโดของเธอเพื่อเอาชุดนักศึกษาและของใช้บางอย่างมาไว้ที่คอนโดของเขา ส่วนอย่างอื่นเขาจัดการให้ซื้อครบหมดแล้ว เสื้อผ้าอื่นๆ ของใช้ที่จำเป็น และไม่ลืมที่จะซื้อถุงน้ำร้อนมาให้คนตัวเล็กด้วย เขาจำได้ว่าโนเนปวดท้องประจำเดือนในตอนนั้น มานอนที่ห้องของเขาซึ่งมีเพียงแก้วเก็บอุณหภูมิที่โนเนใช้เพื่อบรรเทาอาการปวดท้อง ในตอนนั้นเขาขัดใจกับการกระทำของตัวเองอยู่ไม่น้อยที่ใจร้ายกับโนเน แต่ตอนนี้เขาจำทุกรายละเอียดที่เกี่ยวกับตัวโนเนทุกอย่าง ที่บอกไว้ว่าจะตามใจและดูแลเป็นอย่างดีเขาก็ทำมันอย่างไม่บกพร่องเช่นกันในเมื่อโนเนให้โอกาสเขาแบบนี้ เขาก็ไม่รอช้าที่จะฉวยโอกาสเอาเธอมาอยู่ข้างกาย เขาไม่ปล่อยให้โนเนอยู่คนเดียวอีกต่อไปแล้ว แอลไม่อยากปล่อยให้เวลามันสูญเปล่า ที่ผ่านมาเรื่องราวของทั้งสองคนที่ต่างก็เข้าใจผิดกัน ระยะเวลาสองปีเต็มมันนานเกินไปที่จมอยู่กับความเจ็บปวด มาถึงตอนนี้เป็นช่วงเวลาของการตักตวงความสุข ชดเชยทุกอย่าง เขาจะไม่พลาดแม้แต่วินาทีเดียว โนเนต้องมีเขาอยู่ในชีวิตและเขาก็ต้องการเพียงแค่โนเนคนเดียวเท่านั้นเช่นกันมหาลัย KLA“เรียนเส

  • วิศวะทวงคืนรักแฟนเก่าคนโปรด   Ep.34 ชดเชยกันและกัน

    Ep.34 ชดเชยกันและกัน“พี่ขอนอนด้วยได้ไหม”“พี่แอลก็นอนบนเตียงของพี่สิคะ”“มันยังมีกลิ่นอาหารอยู่เลย” แผนการที่เขาวางไว้เริ่มจะได้ผลแล้ว ก่อนหน้านั้นเขาแกล้งมือสั่นเผื่อให้อาหารหกเลอะบนที่นอนจนมีกลิ่นติดอยู่และทำให้นอนไม่ได้เพราะมันไม่สบายจมูก“ขอความจริงค่ะ”“อยากนอนกอดน้องเน”“เตียงมันเล็ก แยกกันนอนนะคะ”“ครับ” โนเนแปลกใจที่แอลยอมอย่างว่าง่าย ถึงแม้เธอแปลกใจแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรต่อ จึงล้มตัวนอนทันที ทว่า..“อ๊ะ!” ที่นอนยุบเพราะมีคนตัวโตเข้ามานอนเบียด เขาอุ้มร่างนุ่มนิ่มให้มานอนทับบนตัวเขาแทน แค่นี้ก็นอนได้แล้วจะได้ไม่ต้องมีข้ออ้างว่านอนไม่พอ“พี่แอล!” โนเนตกใจเผลอตะคอกเสียงดัง ซึ่งมันไม่ได้น่ากลัวเลยสักนิด แต่ดูน่ารักมากกว่าต่างหาก“นอนครับ” โนเนที่นอนคว่ำอยู่บนตัวของแอลก็ได้แต่ดิ้นอยู่ในอ้อมกอด “อืมมม อย่าดิ้นครับ”… “เดี๋ยวมันตื่น” ความจริงมันตื่นแล้วต่างหาก แค่ได้กอดมันก็ตื่นทันทีราวกับคิดถึงแม่ของมัน แอลได้แต่ข่มอารมณ์ไว้ อดทนไว้ไอ้ลูกชาย อดทนก่อน โนเนรู้ว่าแอลหมายถึงอะไรและตอนนี้เธอก็รู้สึกได้อะไรสักอย่างที่มันกำลังแข็งตัวและดุนดันบริเวณน้องสาวของเธออยู่ จึงยอมหยุดดิ้นแต่โดยดีเช

  • วิศวะทวงคืนรักแฟนเก่าคนโปรด   Ep.33 แอลทวงคืน

    Ep.33 แอลทวงคืนแอลพยายามลุกจากเตียงอย่างทุลักทุเล พร้อมทั้งลากเสาน้ำเกลือมาด้วย เขาเดินมุ่งมายังคนตัวเล็กที่ค่อยๆ ตกใจเบิกตากว้าง ขายาวๆ ของแอลเดินแค่สามก้าวเท่านั้นก็ถึงตัวของเธออย่างไว“พี่ช่วยถือครับ” แอลยื่นมือไปรับกระเป๋าจากโนเนซึ่งโนเนก็ส่งให้ทันที“ขอบคุณ…ค่ะ” โนเนวางตัวไม่ถูกกับคำพูดที่ฟังดูไพเราะขึ้น เพราะที่ผ่านมาเขามีแต่พูดจาห้วนๆ ใส่เธอ และหลายครั้งก็พูดจาไม่น่าฟังอีกด้วย ทำเอาเธอน้อยใจและเสียใจหลายครั้งอยู่เหมือนกัน“เอ่อ ทานอะไรหรือยังคะ” โนเนเธอไม่รู้จะเอ่ยถามคนป่วยอย่างไรดี จึงเอ่ยถามเพื่อไม่ให้บรรยากาศตรงหน้ามันดูเงียบเกินไป“ยังครับ”“หือ แต่นี่มันเกือบสองทุ่มแล้วนะคะ” ปกติถ้าเป็นเวลานี้ต้องได้ทานอาหารมื้อสุดท้ายแล้วนะ เพราะจะต้องทานยาหลังอาหาร“พยาบาลเอามาให้แล้ว แต่ไม่อร่อย”… “ปิ่นโตนั่น เอามาฝากพี่หรือเปล่า”ก่อนหน้านี้โนเนเข้าครัวทำอาหารเอง เธอทำไว้ทานเผื่อวันพรุ่งนี้ด้วย แต่ไม่คาดคิดว่าพอร์ชจะโทรมา และเมื่อเธอเก็บของใช้จำเป็นเรียบร้อย กำลังจะเอาอาหารเก็บใส่ภาชนะเพื่อแช่เย็นไว้ แต่สุดท้ายโนเนก็เปลี่ยนใจ นำอาหารใส่ปิ่นโตแล้วเอามาฝากคนป่วยแทน ไม่ได้เป็นห่วงหรอก ก

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status