Masukประโยคนั้นทำให้เธอชะงักตกใจไม่น้อย มันก็จริงอย่างที่เขาพูด ถ้าเขาไปที่ชายแดน แล้วเกิดอะไรขึ้นจนถึงแก่ชีวิต เธอก็คงจะเสียใจมาก ที่ไม่ได้บอกรักเขา ในวันที่เขายังมีชีวิตอยู่ “...แกไม่ไปได้มั้ย” ไอมิเอะช้อนตาขึ้นถามเสียงเครือ “...ไม่ไปก็ไม่จบ” “แกจะตายมั้ย...เราไม่อยากให้ลูกไม่มีพ่อ” คนตัวเล็กขยับปา
“อยากแต่งงานกับฉันขนาดนั้นเลย?” “ใช่ ก็แกรวย” เธอตอบสวนกลับมาทันควันอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว แถมดวงตาคู่สวยยังใสซื่อแป๋วแหววไร้การเสแสร้งใดๆ ทั้งสิ้น ทำเอาคนที่คิดว่าจะได้ยินคำซึ้งๆ ถึงกับชะงักกึก จินถึงกับนิ่งใบ้แดกไปสามวิ ชายหนุ่มดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้มตัวเองเบาๆ พลางหรี่ตาคม
“เธอก็รู้ว่าช่วงนี้พ่อฉันต้องการคะแนนเสียงมากแค่ไหน ถ้าผ่านช่วงนี้ไปได้ทุกอย่างจะดีขึ้น ฉันสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอแน่นอน สัญญาว่าจะไม่มีวันทิ้งเธอ จะดูแลทั้งเธอทั้งลูกให้ดีที่สุด” “....” “ที่สำคัญที่สุด ที่ฉันยอมตกลงไปชายแดน ก็เพื่อแลกกับการที่พ่อจะยอมยกเลิกงานหมั้นระหว่างฉันกับเอมิโกะด้วย” พอได้
“แกกำลังถักเปียหรือผูกเงื่อนกันแน่” “พยายามอยู่ ใจเย็นดิ” แม้จะเริ่มอารมณ์เสีย แต่จินก็ยังข่มใจสาละวนจัดแจงปอยผมให้เธอต่ออย่างไม่ยอมแพ้ “ไม่มีใครเก่งตั้งแต่ครั้งแรก...ทนหน่อย...เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว” จินขมวดคิ้วเคร่งเครียด สายตาคมจ้องคลิปยูทูบสลับกับกลุ่มผมสลวยตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ มือหนาค่อยๆ จับป
“อยากถักเปียสองข้าง” “ทำยังไง ฉันทำไม่เป็น” “งั้นก็ไม่ต้องทำ” “เดี๋ยวทำให้” สุดท้ายเขาก็ไม่กล้าขัดใจ จินลองแบ่งเส้นผมของเธอขึ้นมาสองช่อ แต่อย่างว่า คนมันเคยใช้แต่กำลัง พอต้องจับงานละเอียดอ่อนเลยกะแรงไม่ถูก มือหนาเผลอดึงรั้งผมช่อหนึ่งแรงไปหน่อยจนร่างเล็กสะดุ้งสุดตัว “โอ๊ย! ดึงผมแรง” เสียงหวานร้
บทที่ 268 จริง ๆ อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจินก็ต้องออกไปแล้ว แต่เขาก็ให้เธอลุกขึ้นมาแต่งตัวรอไว้ เพราะตั้งใจไว้ว่าพอไปเข้าคูหาเลือกตั้งเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ เขาจะรีบบึ่งรถกลับมารับเธอออกไปหาอะไรกินอร่อย ๆ นอกคอนโดทันที แต่แทนที่เขาจะรีบร้อนเคลียร์ตัวเองออกจากห้อง เขากลับยังขลุกอยู่กับเธอก่อน “มา
“ไม่ใช่” “...ไม่รู้...นึกว่าไซซ์นี้” “แกถอดชุดชั้นในของเราไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง แกจะไม่รู้ได้ยังไงว่าเราคัพไหน” “....” จินถึงกับพูดไม่ออก ได้แต่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นเหมือนถูกสาปให้กลายเป็นหิน หัวใจก็เต้นแรงจนเธอแทบได้ยิน “มีอะไรจะแก้ตัวอีกไหม?” “ไม่ได้จะแก้ตัว แต่จากที่สัมผัส รู้สึกแบบนั้น” แล้วจินก
(อีกอย่าง ส่วนกลางของคอนโดนี้ก็เริ่มเสียหายเยอะเหมือนกัน มีโอกาสสูงที่โครงสร้างรวมจะทรุดหรือพัง ผมแนะนำให้ย้ายออกไปอยู่ที่อื่นก่อนดีกว่าครับ เพื่อความปลอดภัยของทุกคน) “I have a condo that I barely use. If you don’t mind, you and your daughter could stay there for a while. Once this place is fully r
พอเข้ามาในห้อง เธอก็เห็นว่าเพื่อน ๆ ต่างกำลังพูดคุยกันเรื่องเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อวานนี้ “มึง คอนโดกูเขาไม่ให้เลี้ยงสัตว์ แต่กูแอบเลี้ยงแมวไว้ กูคิดว่าถ้ากูอุ้มลงไป นิติเอาเรื่องกูแน่ ๆ แต่สรุปคือแมวกูไม่ใช่ตัวเดียวจ้า คนเกือบครึ่งคอนโดแอบเลี้ยงหมาเลี้ยงแมวกันเต็มเลย พอแผ่นดินไหวแม่งก็อุ้มหมาอุ้
แล้วทั้งคู่ก็เดินไปที่อาคารสาม พอไปถึงก็มีคุณครูหลายคนยืนรออยู่ แต่ก็ไม่ได้มีใครตกใจอะไรที่จินโอบไอมิเอะมาด้วย เพราะก็รู้ ๆ กันอยู่ อีกอย่าง จินเป็นว่าที่เจ้าของโรงเรียนแห่งนี้ ใครจะไปพูดอะไรได้ ต่อให้สงสัยก็ต้องเงียบเอาไว้ ทำเหมือนไม่เห็นไม่รู้ ไอมิเอะก็สวัสดีรองผู้อำนวยการและคุณครูคนอื่นๆ ด้วยควา







