บทที่ 9 [3/3]

“ไปดูหนังที่ห้องกูไหม”

“หนังอะไร”

เพียงฟ้าหรี่ตามองชายหนุ่มตรงหน้า เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายต้องเตรียมหนังผีไว้แกล้งเธอคืนแน่ ๆ

“หนังผี”

"ไม่เอา!"

“เมื่อกี้ยังทำเป็นเก่ง กลัวอะดิ”

“เค้าไม่ได้กลัวสักหน่อย! แค่...แค่ตกใจฉากที่ผีมันออกมา”

“งั้นแปลว่าดูได้?” เหนือฟ้าหลุดหัวเราะอย่างเอ็นดู

“ก็ได้” เพียงฟ้าทำหน้าครุ่นคิด ก่อนพยักหน้า

“ขึ้นรถดิ หรือต้องให้กูอุ้มเหมือนเจ้าชายในฝันมึง”

“เหนือฟ้า!”

ใบหน้าหล่อเหลาหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ เมื่อเห็นท่าทีกระฟัดกระเฟียดของเพียงฟ้า เขาเปิดประตูรถเบาะข้างคนขับให้เธอ พลางใช้มือหนากันตรงขอบประตูไม่ให้ศีรษะของเธอกระแทก แน่นอนว่าการกระทำนี้เขาไม่เคยทำกับใครมาก่อน นอกจากยัยลูกแกะตัวอ้วนขี้แง

“แล้วพวกเฟยล่ะ” เพียงฟ้าเอ่ยถามพลางชะโงกหน้ามอง

“ไม่ต้องห่วงพวกมันหรอกน่า” เหนือฟ้าจิ๊ปากเล็กน้อย “กูบอกพวกมันแล้วว่าจะพามึงไปส่งห้อง แต่ไม่ได้บอกว่าห้องใครว่ะ หึ”

หลังจากจัดการกับแก๊งระดับGodที่เหลือ และฝากให้พวกนั้นเคลียร์เรื่องที่ร้าน เหนือฟ้าก็พาเพียงฟ้ากลับห้องของเขา ระหว่างทางชายหนุ่มพยายามชวนเธอคุยสารพัด ทั้งเรื่องหมูกระทะเมื่อคืน เรื่องเค้กที่เฟยพาไปกิน แม้กระทั่งเรื่องอาจารย์ที่มหาวิทยาลัย แต่บางเรื่องก็ไร้สาระเสียจนเพียงฟ้าต้องหันมอง

“เหนือกำลังง้อเค้าอยู่เหรอ”

“เปล่า”

“แล้วทำไมชวนคุยเยอะจัง” เพียงฟ้าเลิกคิ้ว

“กูก็พูดปกติ”

“ปกติเหนือพูดไม่ถึงสิบประโยค”

“เออว่ะ” เหนือฟ้าชะงัก ก่อนหัวเราะออกมา

เพียงฟ้าก็หลุดหัวเราะออกมาเช่นกัน ความอึดอัดระหว่างพวกเขาค่อย ๆ จางลงทีละน้อย จนกระทั่งเมื่อถึงห้องเหนือฟ้าจึงพูดขึ้น

“ไปอาบน้ำก่อน”

“แล้วเค้าจะใส่อะไร”

ชายหนุ่มนิ่งไปครู่หนึ่งราวกับกำลังใช้ความคิด ก่อนจะเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบเสื้อยืดสีดำตัวหนึ่งกับกางเกงขาสั้นออกมา

“ใส่ของกูไปก่อน”

“มันใหญ่ไปไหม” เพียงฟ้ารับมาแล้วมองเสื้อในมือ

“ก็ใส่ไปเถอะ หรือมึงจะเปลือยล่อนจ้อนเลือกเอา”

“ใส่ก็ได้”

เพียงฟ้าบ่นอุบอิบเพียงลำพัง พลางเดินเข้าห้องน้ำไป ปล่อยให้เหนือฟ้าจัดการเตรียมของกินบนโต๊ะ เปิดไฟสลัว ๆ และเลือกหนังสยองขวัญไว้รอ แถมบรรยากาศภายนอกยังฝนตกหนักเป็นใจสุด ๆ

ชายหนุ่มนั่งไถโทรศัพท์มือถือบนโซฟารอคนในห้องน้ำไปพลาง ๆ เขาตัดสินใจปิดการแจ้งเตือนทั้งหมดไว้ไม่ให้รบกวนเวลาที่ดูหนังกับเธอ เมินแม้กระทั่งข้อความของแพรวและสาวคนอื่น ๆ

หลังจากนั้นไม่นานเสียงประตูห้องน้ำก็เปิดออก เพียงฟ้าเดินออกมาในเสื้อยืดสีดำตัวโคร่งของเขา ที่ตอนนี้มันแทบจะกลืนต้นขาอวบ ๆ ของเธอ ทำเอาเหนือฟ้าที่มองอยู่โดนดาเมจเต็ม ๆ เขาถึงกับตาค้างไปหลายวินาที ก่อนจะรีบหันหน้ากลับทันทีที่ได้สติ

อะไรของกูวะ…

“มองอะไร”

“เปล่า”

“นายมองอยู่” เพียงฟ้าเดินเข้าหาเขาเรื่อย ๆ

“ก็บอกว่ากูไม่ได้มอง”

“คนขี้โกหก”

ท่าทางลุกลี้ลุกลนของเหนือฟ้า ทำเอาเพียงฟ้าหลุดหัวเราะออกมาด้วยความขบขัน จนโดนชายหนุ่มคว้าถุงขนมขึ้นมาโยนใส่เธอเบา ๆ ราวกับลงโทษที่กล้าล้อเลียนเขา

“นั่งดิ จะดูไหมหนังอะ”

เหนือฟ้าแกล้งดุเบา ๆ ทว่ารอยยิ้มกับปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลา เมื่อเพื่อนสาวตัวนุ่มแอบบ่นพึมพำแต่ก็ยอมนั่งลงข้างกาย ท่ามกลางฝนด้านนอกที่เริ่มตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ  จนเสียงหยดน้ำกระทบกระจกดังเป็นจังหวะ

แสงจากโทรทัศน์เริ่มส่องสะท้อนใบหน้าของชายหนุ่มร่างยักษ์และหญิงสาว ช่วงแรกเพียงฟ้านั่งห่างเขาพอสมควร แต่เมื่อหนังดำเนินไปจนกระทั่งกลางเรื่อง ความกลัวก็เริ่มเข้ามาภายในใจของเพียงฟ้าทันที

“กรี๊ดด!”

เสียงหวานกรีดร้องลั่นด้วยความตกใจ เมื่อภาพจากจอโทรทัศน์ปรากฏฉากจัมป์สแกร์ขึ้นฉับพลัน เธอสะดุ้งสุดตัวแล้วคว้าแขนเหนือฟ้าเอาไว้ทันที

เหนือฟ้าหันมองเพียงฟ้ากำลังหลับตาปี๋ พลางเกาะแขนเขาไว้แน่นราวกับลูกลิง มุมปากของชายหนุ่มก็กระตุกขึ้นทันที

“กลัว?”

“ไม่!”

“ไม่กลัวแล้วเกาะแขนกูทำไม”

“เค้าตกใจ!” เพียงฟ้าโกหกหน้าตาย

“อ๋อเหรอ” เขาหัวเราะลั่น “ตกใจจนต้องกอดเลยกูเลยดิ”

“เหนือ! หัวเราะอะไร!” เพียงฟ้าทุบอกเขาไปหนึ่งที

“โอ๊ย! มือหนักขึ้นนะมึงเนี่ย”

“สมน้ำหน้า!”

เพียงฟ้าเอ่ยขึ้นพลางแลบลิ้นใส่เขา จนเหนือฟ้าหลุดหัวเราะออกมา ในความดื้อปนน่าเอ็นดูของอีกฝ่าย เขาไม่คิดว่าการได้นั่งดูหนังชิว ๆ ในห้องจะสบายใจขนาดนี้

หรือบางที อาจเป็นเพราะคนอยู่ข้าง ๆ กันแน่...

บรรยากาศที่เคยตึงเครียดกลับกลายเป็นผ่อนคลายอย่างไม่น่าเชื่อ เหนือฟ้าคอยหยิบขนมป้อนเพียงฟ้าที่นั่งกินอย่างสบายใจ จนกระทั่งหนังสยองขวัญ กลับเปลี่ยนเข้าสู่ฉากที่ไม่เหมาะกับการดูร่วมกันโดยไม่ทันตั้งตัว

“อ๊ะ อ๊าส์ แรงอีกสิคุณคะ”

“แรงพอไหมดาว อ่า”

“อ๊ะ อ๊าาส์!”

เพียงฟ้าชะงักทันที จนขนมในมือร่วงหล่นลงบนพื้น เช่นเดียวกับเหนือฟ้าที่ตอนนี้ช็อคไปแล้ว ไม่คิดว่าหนังสยองขวัญจะมีฉากอย่างว่าที่ร้อนแรงถึงเพียงนี้ แถมเขายังนั่งดูกับยัยลูกแกะตัวอ้วนอีก

“เชี้ย! เดี๋ยวนะ!”

เหนือฟ้าคว้ารีโมตอย่างลนลานรีบกดเปลี่ยนเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว พลางชำเลืองมองเพื่อนตัวอวบที่ตอนนี้นั่งหน้าแดงก่ำ ราวกับมะเขือเทศเดินได้

“เฮ้ยฟ้ากูขอโทษ กูไม่รู้ว่ามันจะมีฉากแบบนี้” เขาพูดพลางทำหน้าเหมือนคนทำอะไรผิด

“มะ ไม่เป็นไร” เพียงฟ้าหน้าแดงจัด

“แน่ใจ?”

“อือ”

เพียงฟ้าหลบสายตา พลางรีบหันกลับไปมองโทรทัศน์ที่กำลังฉายภาพยนตร์คอมเมดี้เรื่องใหม่ เหนือฟ้าเองก็ไม่ได้พูดอะไรอีก จากนั้นทั้งคู่ต่างพยายามสนใจหนังคอมเมดี้ที่เปิดขึ้นมาแทน แต่เพียงฟ้ากลับขยับตัวไปมาเล็กน้อย พลางกอดหมอนเอาไว้แน่น

“เป็นอะไร”

เหนือฟ้าเหลือบมองเห็นท่าทางกระสับกระส่ายของเธอแล้วก็อดแซวไม่ได้

“เปล่า…”

“แน่ใจ?”

“อื้อ...”

“หน้าแดงขนาดนั้น ยังจะบอกว่าเปล่าอีก”

เขาหรี่ตามองอย่างจับพิรุธ ก่อนยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ นัยน์ตาคู่คมจับจ้องไปยังใบหน้าแดงก่ำของเพียงฟ้า ยิ่งเห็นท่าทีลุกลี้ลุกลนบีบต้นขาแน่นยิ่งอยากแกล้ง

ทำไมเขาจะไม่รู้ล่ะว่าอีกฝ่ายกำลังเป็นอะไร ในเมื่อเขาเองก็เป็นเสือผู้หญิงเหมือนกัน

“ก็มันร้อน!”

“ร้อนตรงไหน ร้อนข้างบน หรือร้อนข้างล่างกันแน่...” ใบหน้าหล่อเหลาวางมือหนาบีบต้นขานุ่มเบา ๆ

“…”

เพียงฟ้าเม้มริมฝีปากแน่นอย่างประหม่า เธอรู้สึกร้อนวูบวาบแปลก ๆ ยามที่เหนือฟ้าบีบต้นขาเธอแบบนั้น โดยเฉพาะแววตาแสนเจ้าเล่ห์ของเขา ที่เธอรู้สึกว่ากำลังกลายเป็นลูกแกะให้เขาล่า

“ว่าไงเพียงฟ้า หรือว่าไอ้ฉากที่มันเอากันเมื่อกี้ มันทำให้เด็กดีอย่างมึงใจแตก”

เหนือฟ้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เขาใช้มือที่ว่างสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดตัวโคร่ง บีบนวดพุงกะทินุ่ม ๆ ไปพร้อมกับบีบเคล้นต้นขาอวบจนล้นซอกนิ้ว

“ดูดิ แค่กูบีบแค่นี้มึงยังสั่นเป็นลูกนกเลย”

“เหนือ...อย่าแกล้งเค้า...”

เหนือฟ้าแค่นหัวเราะออกมาเบา ๆ พลางอุ้มเพื่อนสาวตัวอวบมานั่งบนตักแกร่ง ก้มหน้าลงคลอเคลียกับซอกคอขาวจนเพียงฟ้าขนลุกซู่

“ทำไมมึงนุ่มไปทั้งตัวเลยวะ ผิวก็ขาวฉิบหาย กูบีบนิดเดียวก็แดงแล้ว”

“อ๊ะ เหนือ ตรงนั้นมัน”

เพียงฟ้าสะดุ้งโหยงเมื่อนิ้วเย็น ๆ ของเขาเลื่อนมาแตะขอบบราเซียของเธอ หญิงสาวรู้สึกสั่นสะท้านไปทั่วทั้งกาย โดยเฉพาะเวลาที่เขาสอดมือเข้ามาบีบเคล้นใต้ร่มผ้า

“เพียงฟ้า ถ้ามึงไม่ห้าม กูจะไม่หยุดแค่ตรงนี้แล้วนะ”

น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยแรงอารมณ์จนเพียงฟ้าสัมผัสได้ นัยน์ตาคู่สวยช้อนขึ้นสบเข้ากับดวงตาคมของเขา เพียงเท่านั้นก็เหมือนโดนล่อลวงโดยซาตาน เธอเม้มริมฝีปากแน่นอย่างครุ่นคิด

และเป็นครั้งแรกที่อารมณ์และความอยากรู้อยากลอง อยู่เหนือเหตุผลของเพียงฟ้า

“ถ้าเป็นเหนือ ไม่เป็นไรหรอก”