ログイン“ไปดูหนังที่ห้องกูไหม”
“หนังอะไร”
เพียงฟ้าหรี่ตามองชายหนุ่มตรงหน้า เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายต้องเตรียมหนังผีไว้แกล้งเธอคืนแน่ ๆ
“หนังผี”
"ไม่เอา!"
“เมื่อกี้ยังทำเป็นเก่ง กลัวอะดิ”
“เค้าไม่ได้กลัวสักหน่อย! แค่...แค่ตกใจฉากที่ผีมันออกมา”
“งั้นแปลว่าดูได้?” เหนือฟ้าหลุดหัวเราะอย่างเอ็นดู
“ก็ได้” เพียงฟ้าทำหน้าครุ่นคิด ก่อนพยักหน้า
“ขึ้นรถดิ หรือต้องให้กูอุ้มเหมือนเจ้าชายในฝันมึง”
“เหนือฟ้า!”
ใบหน้าหล่อเหลาหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ เมื่อเห็นท่าทีกระฟัดกระเฟียดของเพียงฟ้า เขาเปิดประตูรถเบาะข้างคนขับให้เธอ พลางใช้มือหนากันตรงขอบประตูไม่ให้ศีรษะของเธอกระแทก แน่นอนว่าการกระทำนี้เขาไม่เคยทำกับใครมาก่อน นอกจากยัยลูกแกะตัวอ้วนขี้แง
“แล้วพวกเฟยล่ะ” เพียงฟ้าเอ่ยถามพลางชะโงกหน้ามอง
“ไม่ต้องห่วงพวกมันหรอกน่า” เหนือฟ้าจิ๊ปากเล็กน้อย “กูบอกพวกมันแล้วว่าจะพามึงไปส่งห้อง แต่ไม่ได้บอกว่าห้องใครว่ะ หึ”
หลังจากจัดการกับแก๊งระดับGodที่เหลือ และฝากให้พวกนั้นเคลียร์เรื่องที่ร้าน เหนือฟ้าก็พาเพียงฟ้ากลับห้องของเขา ระหว่างทางชายหนุ่มพยายามชวนเธอคุยสารพัด ทั้งเรื่องหมูกระทะเมื่อคืน เรื่องเค้กที่เฟยพาไปกิน แม้กระทั่งเรื่องอาจารย์ที่มหาวิทยาลัย แต่บางเรื่องก็ไร้สาระเสียจนเพียงฟ้าต้องหันมอง
“เหนือกำลังง้อเค้าอยู่เหรอ”
“เปล่า”
“แล้วทำไมชวนคุยเยอะจัง” เพียงฟ้าเลิกคิ้ว
“กูก็พูดปกติ”
“ปกติเหนือพูดไม่ถึงสิบประโยค”
“เออว่ะ” เหนือฟ้าชะงัก ก่อนหัวเราะออกมา
เพียงฟ้าก็หลุดหัวเราะออกมาเช่นกัน ความอึดอัดระหว่างพวกเขาค่อย ๆ จางลงทีละน้อย จนกระทั่งเมื่อถึงห้องเหนือฟ้าจึงพูดขึ้น
“ไปอาบน้ำก่อน”
“แล้วเค้าจะใส่อะไร”
ชายหนุ่มนิ่งไปครู่หนึ่งราวกับกำลังใช้ความคิด ก่อนจะเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบเสื้อยืดสีดำตัวหนึ่งกับกางเกงขาสั้นออกมา
“ใส่ของกูไปก่อน”
“มันใหญ่ไปไหม” เพียงฟ้ารับมาแล้วมองเสื้อในมือ
“ก็ใส่ไปเถอะ หรือมึงจะเปลือยล่อนจ้อนเลือกเอา”
“ใส่ก็ได้”
เพียงฟ้าบ่นอุบอิบเพียงลำพัง พลางเดินเข้าห้องน้ำไป ปล่อยให้เหนือฟ้าจัดการเตรียมของกินบนโต๊ะ เปิดไฟสลัว ๆ และเลือกหนังสยองขวัญไว้รอ แถมบรรยากาศภายนอกยังฝนตกหนักเป็นใจสุด ๆ
ชายหนุ่มนั่งไถโทรศัพท์มือถือบนโซฟารอคนในห้องน้ำไปพลาง ๆ เขาตัดสินใจปิดการแจ้งเตือนทั้งหมดไว้ไม่ให้รบกวนเวลาที่ดูหนังกับเธอ เมินแม้กระทั่งข้อความของแพรวและสาวคนอื่น ๆ
หลังจากนั้นไม่นานเสียงประตูห้องน้ำก็เปิดออก เพียงฟ้าเดินออกมาในเสื้อยืดสีดำตัวโคร่งของเขา ที่ตอนนี้มันแทบจะกลืนต้นขาอวบ ๆ ของเธอ ทำเอาเหนือฟ้าที่มองอยู่โดนดาเมจเต็ม ๆ เขาถึงกับตาค้างไปหลายวินาที ก่อนจะรีบหันหน้ากลับทันทีที่ได้สติ
อะไรของกูวะ…
“มองอะไร”
“เปล่า”
“นายมองอยู่” เพียงฟ้าเดินเข้าหาเขาเรื่อย ๆ
“ก็บอกว่ากูไม่ได้มอง”
“คนขี้โกหก”
ท่าทางลุกลี้ลุกลนของเหนือฟ้า ทำเอาเพียงฟ้าหลุดหัวเราะออกมาด้วยความขบขัน จนโดนชายหนุ่มคว้าถุงขนมขึ้นมาโยนใส่เธอเบา ๆ ราวกับลงโทษที่กล้าล้อเลียนเขา
“นั่งดิ จะดูไหมหนังอะ”
เหนือฟ้าแกล้งดุเบา ๆ ทว่ารอยยิ้มกับปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลา เมื่อเพื่อนสาวตัวนุ่มแอบบ่นพึมพำแต่ก็ยอมนั่งลงข้างกาย ท่ามกลางฝนด้านนอกที่เริ่มตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนเสียงหยดน้ำกระทบกระจกดังเป็นจังหวะ
แสงจากโทรทัศน์เริ่มส่องสะท้อนใบหน้าของชายหนุ่มร่างยักษ์และหญิงสาว ช่วงแรกเพียงฟ้านั่งห่างเขาพอสมควร แต่เมื่อหนังดำเนินไปจนกระทั่งกลางเรื่อง ความกลัวก็เริ่มเข้ามาภายในใจของเพียงฟ้าทันที
“กรี๊ดด!”
เสียงหวานกรีดร้องลั่นด้วยความตกใจ เมื่อภาพจากจอโทรทัศน์ปรากฏฉากจัมป์สแกร์ขึ้นฉับพลัน เธอสะดุ้งสุดตัวแล้วคว้าแขนเหนือฟ้าเอาไว้ทันที
เหนือฟ้าหันมองเพียงฟ้ากำลังหลับตาปี๋ พลางเกาะแขนเขาไว้แน่นราวกับลูกลิง มุมปากของชายหนุ่มก็กระตุกขึ้นทันที
“กลัว?”
“ไม่!”
“ไม่กลัวแล้วเกาะแขนกูทำไม”
“เค้าตกใจ!” เพียงฟ้าโกหกหน้าตาย
“อ๋อเหรอ” เขาหัวเราะลั่น “ตกใจจนต้องกอดเลยกูเลยดิ”
“เหนือ! หัวเราะอะไร!” เพียงฟ้าทุบอกเขาไปหนึ่งที
“โอ๊ย! มือหนักขึ้นนะมึงเนี่ย”
“สมน้ำหน้า!”
เพียงฟ้าเอ่ยขึ้นพลางแลบลิ้นใส่เขา จนเหนือฟ้าหลุดหัวเราะออกมา ในความดื้อปนน่าเอ็นดูของอีกฝ่าย เขาไม่คิดว่าการได้นั่งดูหนังชิว ๆ ในห้องจะสบายใจขนาดนี้
หรือบางที อาจเป็นเพราะคนอยู่ข้าง ๆ กันแน่...
บรรยากาศที่เคยตึงเครียดกลับกลายเป็นผ่อนคลายอย่างไม่น่าเชื่อ เหนือฟ้าคอยหยิบขนมป้อนเพียงฟ้าที่นั่งกินอย่างสบายใจ จนกระทั่งหนังสยองขวัญ กลับเปลี่ยนเข้าสู่ฉากที่ไม่เหมาะกับการดูร่วมกันโดยไม่ทันตั้งตัว
“อ๊ะ อ๊าส์ แรงอีกสิคุณคะ”
“แรงพอไหมดาว อ่า”
“อ๊ะ อ๊าาส์!”
เพียงฟ้าชะงักทันที จนขนมในมือร่วงหล่นลงบนพื้น เช่นเดียวกับเหนือฟ้าที่ตอนนี้ช็อคไปแล้ว ไม่คิดว่าหนังสยองขวัญจะมีฉากอย่างว่าที่ร้อนแรงถึงเพียงนี้ แถมเขายังนั่งดูกับยัยลูกแกะตัวอ้วนอีก
“เชี้ย! เดี๋ยวนะ!”
เหนือฟ้าคว้ารีโมตอย่างลนลานรีบกดเปลี่ยนเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว พลางชำเลืองมองเพื่อนตัวอวบที่ตอนนี้นั่งหน้าแดงก่ำ ราวกับมะเขือเทศเดินได้
“เฮ้ยฟ้ากูขอโทษ กูไม่รู้ว่ามันจะมีฉากแบบนี้” เขาพูดพลางทำหน้าเหมือนคนทำอะไรผิด
“มะ ไม่เป็นไร” เพียงฟ้าหน้าแดงจัด
“แน่ใจ?”
“อือ”
เพียงฟ้าหลบสายตา พลางรีบหันกลับไปมองโทรทัศน์ที่กำลังฉายภาพยนตร์คอมเมดี้เรื่องใหม่ เหนือฟ้าเองก็ไม่ได้พูดอะไรอีก จากนั้นทั้งคู่ต่างพยายามสนใจหนังคอมเมดี้ที่เปิดขึ้นมาแทน แต่เพียงฟ้ากลับขยับตัวไปมาเล็กน้อย พลางกอดหมอนเอาไว้แน่น
“เป็นอะไร”
เหนือฟ้าเหลือบมองเห็นท่าทางกระสับกระส่ายของเธอแล้วก็อดแซวไม่ได้
“เปล่า…”
“แน่ใจ?”
“อื้อ...”
“หน้าแดงขนาดนั้น ยังจะบอกว่าเปล่าอีก”
เขาหรี่ตามองอย่างจับพิรุธ ก่อนยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ นัยน์ตาคู่คมจับจ้องไปยังใบหน้าแดงก่ำของเพียงฟ้า ยิ่งเห็นท่าทีลุกลี้ลุกลนบีบต้นขาแน่นยิ่งอยากแกล้ง
ทำไมเขาจะไม่รู้ล่ะว่าอีกฝ่ายกำลังเป็นอะไร ในเมื่อเขาเองก็เป็นเสือผู้หญิงเหมือนกัน
“ก็มันร้อน!”
“ร้อนตรงไหน ร้อนข้างบน หรือร้อนข้างล่างกันแน่...” ใบหน้าหล่อเหลาวางมือหนาบีบต้นขานุ่มเบา ๆ
“…”
เพียงฟ้าเม้มริมฝีปากแน่นอย่างประหม่า เธอรู้สึกร้อนวูบวาบแปลก ๆ ยามที่เหนือฟ้าบีบต้นขาเธอแบบนั้น โดยเฉพาะแววตาแสนเจ้าเล่ห์ของเขา ที่เธอรู้สึกว่ากำลังกลายเป็นลูกแกะให้เขาล่า
“ว่าไงเพียงฟ้า หรือว่าไอ้ฉากที่มันเอากันเมื่อกี้ มันทำให้เด็กดีอย่างมึงใจแตก”
เหนือฟ้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เขาใช้มือที่ว่างสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดตัวโคร่ง บีบนวดพุงกะทินุ่ม ๆ ไปพร้อมกับบีบเคล้นต้นขาอวบจนล้นซอกนิ้ว
“ดูดิ แค่กูบีบแค่นี้มึงยังสั่นเป็นลูกนกเลย”
“เหนือ...อย่าแกล้งเค้า...”
เหนือฟ้าแค่นหัวเราะออกมาเบา ๆ พลางอุ้มเพื่อนสาวตัวอวบมานั่งบนตักแกร่ง ก้มหน้าลงคลอเคลียกับซอกคอขาวจนเพียงฟ้าขนลุกซู่
“ทำไมมึงนุ่มไปทั้งตัวเลยวะ ผิวก็ขาวฉิบหาย กูบีบนิดเดียวก็แดงแล้ว”
“อ๊ะ เหนือ ตรงนั้นมัน”
เพียงฟ้าสะดุ้งโหยงเมื่อนิ้วเย็น ๆ ของเขาเลื่อนมาแตะขอบบราเซียของเธอ หญิงสาวรู้สึกสั่นสะท้านไปทั่วทั้งกาย โดยเฉพาะเวลาที่เขาสอดมือเข้ามาบีบเคล้นใต้ร่มผ้า
“เพียงฟ้า ถ้ามึงไม่ห้าม กูจะไม่หยุดแค่ตรงนี้แล้วนะ”
น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยแรงอารมณ์จนเพียงฟ้าสัมผัสได้ นัยน์ตาคู่สวยช้อนขึ้นสบเข้ากับดวงตาคมของเขา เพียงเท่านั้นก็เหมือนโดนล่อลวงโดยซาตาน เธอเม้มริมฝีปากแน่นอย่างครุ่นคิด
และเป็นครั้งแรกที่อารมณ์และความอยากรู้อยากลอง อยู่เหนือเหตุผลของเพียงฟ้า
“ถ้าเป็นเหนือ ไม่เป็นไรหรอก”
ครึ่งวันของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลังจากเลิกคลาสเรียน นักศึกษาแต่ละคณะต่างพากันหลั่งไหลออกจากอาคารเรียน เพื่อมุ่งหน้าไปยังโรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ ไม่ใช่เพราะอาหารอร่อยเพียงอย่างเดียว แต่เพราะมีอาหารตามากมายให้สาว ๆ จับจ้องและอาหารตาที่ว่าก็คงหนีไม่พ้นโต๊ะประจำของแก๊งระดับ Godวันนี้เพียงฟ้าเป็นคนมาถึงก่อน หญิงสาวนั่งอยู่ตรงกลางโต๊ะพร้อมกองชีทกองโต ใบหน้าอวบอิ่มก้มลงอ่านเนื้อหาตรงหน้าอย่างตั้งใจ ข้างมือมีปากกาหลายสีวางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ“ตรงนี้ทำไมไม่เข้าใจนะ...”เพียงฟ้าเธอขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดหาคำอธิบายเพิ่มเติม แต่ไม่นานนักเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามก็ถูกลากออกด้วยฝีมือของวายุ ชายหนุ่มวางกระเป๋าลงข้างตัว ก่อนจะเหลือบมองกองชีทของเธอ“ยังไม่เสร็จอีกเหรอ?” “ยังเลย แค่ไม่เข้าใจตรงนี้นิดหน่อย” เพียงฟ้าเงยหน้า“ตรงไหน”“อันนี้”“ฟ้าคำนวณผิดตรงนี้” วายุรับมาอ่านอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้น“ตรงไหน?”วายุไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงหยิบปากกาของเธอขึ้นมา วงตัวเลขสองสามจุด ก่อนจะอธิบายด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ หากแต่อ่อนลงอย่างน่าประหลาด จนเพียงฟ
เช้าวันถัดมา โรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ยังคงคึกคักเหมือนเช่นทุกวัน เสียงพูดคุยของกลุ่มนักศึกษาดังระงมไปทั่วบริเวณ โต๊ะอาหารหลายสิบตัวถูกจับจองจนแทบไม่มีที่ว่าง กลิ่นอาหารจากร้านตามสั่งลอยปะปนกับกลิ่นหอม ๆ ของกาแฟคั่วสด ยังคงชวนน้ำลายสอเหมือนทุกครั้งและบริเวณมุมด้านในสุดของโรงอาหาร ยังคงเป็นพื้นที่ประจำของกลุ่มที่ใคร ๆ ต่างรู้จักกันดีแก๊งระดับGodสี่หนุ่มแห่งวิศวะโยธา ที่ขึ้นชื่อเรื่องความหล่อ ความเถื่อน และความเจ้าชู้ทุกอย่างล้วนยังเหมือนเดิม ยกเว้นบรรยากาศภายในโต๊ะที่เงียบและเย็นเยียบผิดปกติ....“เมื่อเช้าเอาหัวไปโหม่งเสามาเหรอวะไอ้เหนือ ยิ้มหน้าบานจนกูขนลุกฉิบหาย”ฟงเอ่ยขึ้นเป็นคนแรก ดวงตาคมมองเพื่อนสนิทที่กำลังนั่งยิ้มอย่างอารมณ์ดีผิดปกติ ก่อนจะเลื่อนสายตาไปยังหญิงสาวตัวอวบที่นั่งอยู่บนตักของมัน“กินเยอะ ๆ จะได้มีแก้มให้กูหอม”เหนือฟ้าไม่ตอบ เขาหันไปคุยกับเพียงฟ้าแทน พลางยกมือขึ้นจัดผมที่ตกลงมาปรกหน้าผากเนียนอย่างสบายใจ“เค้าอิ่มแล้ว”“กินไปนิดเดียวเอาอะไรมาอิ่มวะ ยัยลูกหมูมุ้งมิ้ง” เสียงทุ้มแกล้งดุเบา ๆ“ก็เหนือนั่นแหละ ให้เค้ากินขนมปังก่อนทำไมไม่รู้”“ก็กูอยากให้มึงกินตอนร้อน ๆ
“ห๊ะ?!” ดวงตากลมเบิกกว้างทันที“กูถามว่าหึงกูเหรอ”“เค้าไม่ได้หึง!”“มึงแน่ใจเหรอยัยลูกหมูมุ้งมิ้ง”เหนือฟ้าก้มลงมองใบหน้าที่เริ่มแดงขึ้นเรื่อย ๆ ของเธอ ยิ่งเห็นก็ยิ่งอยากแกล้ง“นะ แน่ใจสิ!”“งั้นทำไมตอนแพรวมาควงแขนกู มึงทำหน้าเหมือนจะกัดคน”“เค้าไม่ได้ทำ!”“ทำ”“เหนือฟ้า!”เสียงหวานดังขึ้นอย่างหงุดหงิด จนชายหนุ่มหัวเราะลั่น“โอเค ๆ ไม่ทำก็ไม่ทำ”เพียงฟ้าหันหน้าหนีด้วยความเขิน แต่หัวใจกลับเต้นแรงจนตัวเองยังไม่เข้าใจ ส่วนเหนือฟ้ามองใบหูแดง ๆ ของคนข้างตัวแล้วก็ยิ้มออกมาเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าการได้เห็นเพียงฟ้าหึงเขา รู้สึกดีกว่าการที่ผู้หญิงมากมายมาหลงเขาเสียอีก และนั่นทำให้เหนือฟ้ายิ่งแน่ใจว่าเขาไม่ได้อยากเป็นแค่เพื่อนของเธออีกแล้ว!หลังจากเดินออกจากห้างมาได้พักใหญ่ เหนือฟ้าก็กลับไปประจำที่คนขับ ส่วนเพียงฟ้านั่งอยู่ข้าง ๆ เช่นทุกครั้ง บรรยากาศภายในรถไม่ได้อึดอัดเหมือนก่อนหน้านี้ แต่กลับเต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ต่างฝ่ายต่างไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นพูดจากตรงไหนสุดท้ายแล้ว เหนือฟ้าก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบลง เขาเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงจริงจังกว่าทุกครั้ง“เพียงฟ้า”“หืม?” หญิงสาวหัน
บรรยากาศยามบ่าย ณ ห้างสรรพสินค้ากลางเมืองแห่งหนึ่ง เต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่ออกมาใช้เวลาพักผ่อน เสียงเพลงเบา ๆ คลอไปกับเสียงพนักงานกำลังแนะนำสินค้า ภายในโซนเครื่องสำอางที่เต็มไปด้วยสีสันจากเคาน์เตอร์แบรนด์ท่ามกลางผู้คนเหล่านั้น มีชายหนุ่มร่างสูงเกือบร้อยเก้าสิบเซนติเมตร ยืนอยู่ในร้านเครื่องสำอางด้วยสีหน้าเรียบเฉย เหนือฟ้าคนที่ใจร้อนและดูความอดทนต่ำ ตอนนี้กลับยืนซ้อนหลังเฝ้าเพียงฟ้าเลือกลิปสติกอย่างใจเย็น“เหนือ...”เหนือฟ้าก้มมองทันทีที่เสียงหวานเรียก นัยน์ตาคมจับจ้องเพียงฟ้าที่กำลังถือลิปสติกสองแท่งในมือ สลับกับมองสีบนหลังมือขาวของตัวเองไปมาอย่างตัดสินใจไม่ได้“เค้าเลือกสีไหนดี”“ไหน”แต่แทนที่เหนือฟ้าจะตอบแบบส่ง ๆ ว่าเลือกสีไหนก็เหมือนกันนั่นแหละ เขากลับตั้งใจก้มมองสีลิปสติกที่ถูกสวอชบนหลังมือเธอ“สีนี้ก็สวย แต่สีนี้เหมาะกับมึงมากกว่า”“ใช่ไหม มันเทียบยากมากเลย”เธอทำหน้าครุ่นคิดจนคิ้วแทบจะผูกกันเป็นปม เหนือฟ้ามองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจยื่นแขนออกไปตรงหน้า“ลองสวอชบนแขนกู”“หืม?”“ลองดู เผื่อมึงจะมองออกง่ายขึ้น”“เหนือไม่อายเหรอ” เพียงฟ้ากะพริบตาปริบ ๆ“จะอายทำไม”“ส่วนมากปกติผู
“พูดมากว่ะ กินไปเลยยัยลูกหมูมุ้งมิ้ง”ในขณะที่เสียงหัวเราะของเพียงฟ้าดังขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศอันแสนอบอุ่น เสียงแจ้งเตือนรัว ๆ ก็ดังขึ้นจากโทรศัพท์ของเหนือฟ้า ชายหนุ่มยื่นมันไปให้เธออย่างไม่ลังเล“ช่วยดูให้หน่อย กูขับรถอยู่”เพียงฟ้ารับโทรศัพท์เครื่องหรูมา ก่อนจะเห็นข้อความจากผู้หญิงหลายคนที่เคยคุยกับเหนือฟ้า เคยออกไปเที่ยวด้วยกัน และเคยเป็นคู่นอนของเขา พวกเธอกำลังส่งข้อความมาหาเขาเป็นระยะ ๆ เพียงฟ้าเม้มริมฝีปากแน่นรู้สึกเจ็บแปลบภายในอก เธอยื่นโทรศัพท์คืนให้เขาทันที“เค้าไม่รู้ว่าควรตอบยังไง...”“งั้นมึงบล็อกไปเลย”“ห๊ะ?” เพียงฟ้าตาโตทันที“บล็อกไปทุกคนเลย”“ทำไมต้องบล็อกล่ะ”“เพราะกูไม่อยากคุยกับพวกมันแล้ว”“แน่ใจนะ…”“เออ มึงเลือกเลยว่าจะบล็อกใคร”เพียงฟ้าลังเล็กน้อย แต่เห็นสีเรียบเฉยของเหนือฟ้า เธอก็ค่อย ๆ กดบล็อกทีละรายชื่อพร้อมหัวใจที่เต้นระรัว เมื่อหน้าจอขึ้นข้อความว่า บล็อกสำเร็จ ชายหนุ่มก็ไม่ได้สนใจ เพราะสายตาของเขากำลังจับจ้องอยู่ที่หญิงสาวตรงหน้าเพียงคนเดียว“หมดแล้ว...”“ดี เพราะต่อจากนี้กูไม่คุยกับใครอีกแล้ว”“เพราะเค้าเหรอ”“เออ” เหนือฟ้านิ่งไป ก่อนยกมือขึ้นบีบแก้มเธอเบา ๆ
หลังจากวันนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างเหนือฟ้ากับเพียงฟ้าก็ไม่ได้เปลี่ยนไปอย่างหวือหวา ไม่มีการโพสต์รูปคู่ ไม่มีแม้กระทั่งคำหวานเลี่ยน ๆ อย่างที่คู่รักทั่วไปชอบทำ แต่สำหรับคนรอบข้างทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดแล้วโดยเฉพาะสำหรับแก๊งระดับGod….เพราะตั้งแต่เช้าวันจันทร์ พฤติกรรมของเพื่อนตัวเองก็เริ่มผิดปกติจนเห็นได้ชัด“เป็นเหี้ยอะไรแต่เช้าวะไอ้เหนือ เอาแต่มองโทรศัพท์”ฟงเอ่ยถามอย่างรำคาญ เมื่อเห็นเหนือฟ้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กทุกวินาที ราวกับกำลังรอคอยข้อความของใครบางคน “เสือก”คำตอบสั้น ๆ จากชายหนุ่มทำให้ฟงเลิกคิ้ว เพราะช่วงนี้เพื่อนตัวยักษ์เหมือนกำลังปิดบังบางอย่างอยู่“กูก็แค่ถาม”“ส่วนกูขี้เกียจตอบว่ะ”เหนือฟ้าเอ่ยพลางไม่ละสายตาจากโทรศัพท์ จนวายุที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเงยหน้าจากแก้วกาแฟขึ้นมองเพื่อนเงียบ ๆ เฟยเองก็ละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นมาเช่นกันพวกเขารู้สึกได้ถึงความผิดปกติของเหนือฟ้า แต่ยังไม่มีใครได้พูดอะไร จนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นติ๊ง!เหนือฟ้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแทบจะทันที นัยน์ตาคมจับจ้องไปยังข้อความเพียงสั้น ๆ ที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ จากใครบางคนที่เขาเฝ้ารอมาตลอดช่วงเช้ายัยลูกห







