Se connecterสยบครั้งที่1 เช็ดตัว
รถสปอร์ตคันหรูแล่นมาจอดที่หน้าประตูบ้านบานใหญ่ ก่อนที่หนุ่มลูกครึ่งตัวสูงจะก้าวลงจากรถแล้วรีบวิ่งไปเปิดประตูข้างคนขับแล้วพยุงคนที่หมดสติให้ลงจากรถแล้วพยุงเข้าบ้านโดยเร็ว
"คุณหนูทีพาใครมาคะเนี่ย แล้วทำไมเลือดอาบตัวขนาดนี้"หญิงสูงวัยที่เห็นคุณหนูของบ้านพยุงชายหนุ่มที่มีเลือดอาบเต็มตัวก็ทักเอ่ยถามขึ้น
"แม่นมอย่าพึ่งถามผมเยอะเลยครับช่วยเรียกอาหมอให้ผมหน่อยนะครับ"นทีเอ่ยห้ามแม่นมพลางเอ่ยขอแล้วพยุงนาธารขึ้นชั้นบนไปยังห้องนอนตัวเอง
ผ่านไปไม่นานคุณหมอชายหรือที่นทีเรียกว่าอาหมอก็รีบเข้ามาตรวจชายหนุ่มร่างโปร่งที่นอนหน้าซีดอยู่บนเตียงนอนขนาดคิงไซซ์
"เป็นไงบ้างครับอาหมอ"นทีเอ่ยถามขึ้นหลังจากเห็นอาหมอของเขาเริ่มเก็บเครื่องไม้เครื่องมือของแพทย์ที่ใช้รักษา
"ก็ปลอดภัยแล้ว ดีที่กระสุนไม่ได้ฝังแต่ก็เสียเลือดไปมากเหมือนกัน อาจจะหมดสตินานหลายวันระหว่างนี้อาจะเข้ามาเปลี่ยนน้ำเกลือให้เป็นครั้งคราวแล้วกัน"หมอชายวัยกลางคนเอ่ยบอกอาการของชายหนุ่มร่างโปร่งให้หลานชายฟัง
"อ่อขอบคุณครับอาหมอ"นทีกล่าวขอบคุณก่อนจะเดินไปนั่งลงที่ขอบเตียงพลางมองใบหน้าซีดขาวของคนบนเตียง
"อาขอถามอะไรหน่อย"คุณหมอชายวัยกลางคนเอ่ยพูดขึ้นพลางมองไปยังหลานชายตัวเอง
"ครับ อาหมอมีอะไรเหรอครับ"นทีเอ่ยขึ้นพลางหันกลับมามองอาหมอ
"ผู้ชายคนนี้เป็นใครเหรอ ทำไมเราถึงช่วยเขา"หมอชายวัยกลางคนเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัย
"เขาชื่อธนาธรครับอาเป็นหุ้นส่วนคนใหม่ของไอ้ฟิลิปป์มัน"นทีเอ่ยตอบก่อนจะยันตัวยืนขึ้นเต็มความสูง
"แล้วเราสนิทกับเขาเหรอ ทำไมถึงพามารักษาที่บ้านทำไมไม่พาเขาไปส่งโรงพยาบาล"คุณอาหมอถามขึ้นอีกครั้งอย่างสงสัย เมื่ออยู่ๆหลานชายก็พาคนแปลกหน้ามาให้เขารักษาถึงที่บ้าน
"เอ่อครับผมสนิทกับเขา"นทีเอ่ยโกหกออกไปถึงคำถามของอา
แล้วจะให้เขาบอกอาหมอไปได้ยังไงว่าเขาพึ่งจะเคยเจอผู้ชายที่นอนอยู่บนเตียงนี้ เพราะปกติเขาไม่เคยพาใครมาบ้านเลยสักครั้งถ้าไม่สนิท
ถึงเขาจะอยู่คนเดียวในบ้านหลังนี้แต่แม่นมก็คอยโทรรายงานคนที่บ้านใหญ่อยู่ตลอดว่าเขาพาใครมาบ้างเขาทำอะไรบ้าง
ถ้าเกิดเขาทำอะไรที่มันดูจะเกินไปคุณนายที่น่ารักของเขาก็จะโทรมาบ่นให้เขาสองสามคำแล้วก็ตัดสายไป
"เหรอ...ทำไมอาไม่เคยเห็นแม่นมพูดถึงชื่อเขาเลยละ"คุณอาหมอก็ยังเอ่ยถามหลายชายตัวดี ก่อนที่ก็ยกมือปัดๆแล้วเอ่ยขึ้น
"ช่างเถอะๆเอาเป็นว่าอาจะทำเป็นไม่รู้เรื่องนี้ละกันอาไปทำงานละ"พูดจบคุณอาหมอก็ก้มหยิบกระเป๋าเครื่องมือมาสะพาย ก่อนที่จะเดินออกจากห้องไปปล่อยให้หลายชายยืนมองอย่างงงๆ
"เอ้า!!!อะไรของอาเนี่ย"นทีอุทานออกมาอย่างงงๆมือหน้าก็พลางยกขึ้นมาเกาหัวอย่างงงๆพลางหันกลับไปมองชายหนุ่มผิวขาวบนเตียงก่อนจะมองสำรวจร่างกายตั้งแต่หัวจรดเท้าของนาธารแล้วบ่นออกมาเบาๆ
"เอาไงดีว่ะเสื้อผ้าเต็มไปด้วยเลือดขนาดนี้"
แกร๊ก
เสียงเปิดประตูดังขึ้นทำให้นทีที่กำลังมองสำรวจร่างกายของนาธารอยู่นั้นหันไปมองคนที่เปิดประตูเข้ามาใหม่ก่อนจะเอ่ยถาม
"แม่นมมีอะไรหรือเปล่าครับ"นทีที่เห็นว่าเป็นใครเปิดประตูเข้ามาก็เอ่ยถามขึ้น
"อ่าวคุณหนูก็อยู่นี้เหรอคะ นมนึกว่าคุณหนูไปพักผ่อนที่ห้องที่นมเตรียมไว้ให้แล้วซะอีก"แม่นมที่เห็นนทีก็เอ่ยทักขึ้นก่อนจะเดินถือชามน้ำอุ่นใบใหญ่กับผ้าผืนเล็กเข้ามา
"แม่นมจะเช็ดตัวให้เขาเหรอครับ"นทีเอ่ยถามขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นว่าแม่นมถือชามน้ำใบใหญ่กับผ้าขาวผืนเล็กเข้ามา
"ใช่ค่ะคุณหนูแต่นมยังไม่รู้ว่าจะเอาเสื้อผ้าที่ไหนมาเปลี่ยนให้คุณชายเขา"แม่นมเอ่ยตอบก่อนที่จะบอกว่าแม่นมนั้นยังไม่มีชุดจะมาเปลี่ยนให้ชายที่นอนสลบอยู่บนเตียง
"ไม่ต้องห่วงหรอกครับแม่นม เดี๋ยวเอาชุดของผมก็ได้ส่วนเรื่องเช็ดตัวให้ผมเป็นคนทำดีกว่าส่วนแม่นมไปพักผ่อนเถอะครับมันดึกแล้ว"นทีเอ่ยพูดกับแม่นมก่อนที่จะยืนมือไปเอาชามน้ำอุ่นกับผ้าขาวกับแม่นม
"จะดีหรอคะคุณหนู ให้นมเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้คุณชายเขาดีกว่า"แม่นมยังเอ่ยขึ้นอย่างห่วงๆ
"นมไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับนมไปพักเถอะ"
นทีเอ่ยขึ้นอีกครั้งก่อนจะถือชามน้ำอุ่นใบใหญ่ไปวางไว้ที่โต๊ะข้างเตียงแล้วหันมาดูคนบนเตียงอย่างนิ่งๆ ก่อนจะหันไปส่งยิ้มให้แม่นมน้อยๆเพื่อเป็นการบอกว่าไม่ต้องห่วง จนแม่นมยอมที่จะกลับออกไปเพื่อไปพักผ่อนปล่อยให้นทีเป็นคนจัดการแทน
"เอาละไอ้ทีเริ่ม!!!"นทีสบถกับตัวเองเบาๆก่อนที่เริ่มถอดเสื้อผ้าของคนที่หมดสติ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวในไปได้สองสามเม็ด
"เชี่ยยยยขาวเชี่ยๆ"นทีอุทานออกมาหลังจากปลดกระดุมเสื้อของคนบนเตียงไปได้สองสามเม็ด
"ไอ้ทีมึงใจเย็นๆมึงจะมือสั่นหาพระแสงอะไร"นทีบ่นกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะเริ่มปลดกระดุมเสื้อของนาธารจนหมดจนเผยให้เห็นผิวที่ขาวเนียนใต้อาภรณ์กับยอดอกที่ออกสีชมพูและเอวที่ดูบอบบาง
ทำไมถึงได้ดูน่าหลงใหลขนาดนี้ว่ะไม่คิดว่าหุ่นใต้อาภรณ์พวกนี้จะดูเซ็กซี่ขนาดนี้ มือหนาเลื่อนไปลูบไล้หน้าท้องที่มีรอยซ้ำเบาๆ พลันเลื่อนมาปลดกระดุมกางเกงของนาธาร ก่อนที่จะถกลงแล้วถอดออกจนทำให้ร่างโปร่งนั้นเปลือยเปล่า
นทียืนมองสำรวจร่างขาวเนียนของนาธารอย่างหลงใหลก่อนที่จะนั่งลงที่ขอบเตียง แล้วค่อยๆก้มหน้าลงไปใช้ริมฝีปากสัมผัสที่ริมฝีปากเบาๆแล้วเลื่อนลงมาแล้วใช้ฟันงับที่ยอดประทุมสีสวยก่อนที่จะชะงักแล้วผล่ะหน้าออกอย่างรวดเร็ว
"ไอ้เหี้ยทีมึงจะมาลักลับคนป่วยแบบนี้ไม่ได้ไอ้ห่าเอ๊ยยยยย"
"ขอบคุณนะครับ....ขอบคุณจริงๆที่กลับมาหาที"รอยยิ้มบางเบาแปลเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มกว้างที่แสดงถึงว่าตอนนี้และชีวิตนี้เขานั้นมีความสุขอย่างแท้จริง"ธารก็ขอบคุณทีเหมือนกันนะ ขอบคุณที่รอคอยธารตลอดห้าปีที่ผ่านมา"นาธารหันมายิ้มกว้างจนตาหยีตอบรับนที สองแขนเล็กยกขึ้นคล้องคอ นที ไว้หลวมๆนทีจ้องมองคนใต้ร่างอย่างหลงใหล ใบหน้าลูกครึ่งเคลื่อนเข้าหาใบหน้าสวย ริมฝีปากหนาค่อยๆบรรจงจูบลงบนริมฝีปากบางอย่างแผ่วเบา ปากนุ่มขยับบดเบียดเคล้าคลึงริมฝีปากบางแผ่วเบา ลิ้นร้อนโลมเลียปากเล็กไปทั่วก่อนที่จะแทรกเรียวลิ้นเข้าไปสัมผัสหาความหวาน ลิ้นหนาเกี่ยวกระหวัดหยอกเย้าลิ้นเล็กไปมาจนเกิดเสียงขึ้นเบาๆนทีผละริมฝีปากออกจากร่างโปร่งช้าๆ พลันลากไล่โลมเลียเรียวลิ้นหยอกล้อไปตามลำคอระหงส์ ก่อนที่จะมาหยุดที่รอยแผลเป็นที่ตัวเองเป็นคนทำ ปากนุ่มจูบลงที่รอยแผลเป็นอย่างแผ่วเบานทีเงยหน้าขึ้นมาจ้องมองร่างบาง มือหนาก็พลันลากไล้สัมผัสเนื้อตัวของคนใต้ร่างลงมาเรื่อยๆ ก่อนที่จะเอื้อมไปจับปลายเชือกของชุดคลุมแล้วกระตุกเบาๆ จนเผยให้เห็น เม็ดทับสีสวยที่ก่อนหน้านี้ถูกเสื้อคลุมบดบัง"ธารยังเป็นคนที่สวยเสมอเลยนะครับ"เสียงทุ้มเปล่งขึ้นทำให้ใบหน
บทส่งท้ายธนาธรนั่งพับเพียบตัวเกร็งอยู่ตรงหน้าโซฟาที่มีเหล่าญาติผู้ใหญ่ ฝั่งของธีรวีร์และน้องชายของเขาอย่างนิวตัลที่นั่งเป็นญาติฝั่งเขาเพียงคนเดียวในวันนี้จะถือว่าเป็นวันดีของเขาก็ได้เพราะวันนี้เปรียบเสมือน เป็นวันมงคลสมรสอย่างเป็นทางการของเขาก็ว่าได้ ถึงแม้ว่าตอนต้นเดือนธีรวีร์จะพาเขาและลูกบินไปจดทะเบียนสมรสที่ต่างประเทศแล้วก็ตามณ เวลานี้ธนาธรและธีรวีร์กำลังเข้าพิธีสมรสสวมแหวนกันต่อหน้าญาติของทั้งสองฝ่าย ในวันนี้ทั้งงานมีเพียงแต่คนรู้จักและญาติผู้ใหญ่ของทั้งสองฝั่งเท้านั้น นทีนั้นอยากจะจัดงานใหญ่โตกว่านี้ซะเหลือเกินเขาอยากที่จะประกาศให้โลกรู้ว่าคนนี้น่ะเมียเขาแต่ว่านาธารได้ร้องขอไว้ว่าอยากจะจัดแค่งานเล็กๆอยากให้มีแต่คนรู้จัก ไม่อยากให้สิ้นเปลืองและวุ่นวายเท่าไหร่เพราะลูกชายของพวกเขาก็ยังเด็กไม่อยากให้ลูกเหนื่อยและตกใจกับคนที่ไม่รู้จัก และตัวเขาเองก็ไม่ชอบความชุลมุนวุ่นวายเท่าไหร่นักได้ยินดังนั้นนทีจึงไม่อยากจะขัดนาธาร จึงเป็นเหตุให้ได้เห็นงานแต่งแบบเรียบง่ายในตอนนี้"กว่าจะผ่านเรื่องร้ายเรื่องความเศร้าโศกมาได้ก็หนักเอาการเลย ต่อไปก็ขอให้รักกันมากๆนะลูก หนักนิดเบาหน่อยก็ให้อภัยกัน
ถึงการงานจะไปได้ดีแต่ชีวิตคู่ของลูกชายคนนี้ของหล่อนคงจะทำให้หล่อนผิดหวัง แต่ใครเล่าจะรู้ว่าอยู่ๆวันหนึ่งหล่อนจะได้เห็นน้ำตาและชีวิตที่พังเพของลูกชายคนเล็กของหล่อน ในตอนนั้นมันพัง พังทุกอย่าง ทั้งการงานที่ลูกชายของหล่อนนั้นทิ้งไม่ไยดีไปนานสองนาน ทั้งความสดใสขี้เล่นของลูกชายหล่อนที่หายไป พังแม้กระทั่งร่างกายและจิตใจที่เข้มแข็งของลูกชายหล่อนและเหตุผลที่ทำให้หล่อนนั้นไม่อยากจะเชื่อว่าลูกชายของหล่อนจะเมามายพังเพพินาศขนาดนี้นั้นสาเหตุเพราะพังในความรักในตอนแรกคุณหญิงดารุณีก็พอได้ยินมาบ้างว่าลูกชายคนเล็กของเขานั้นตามจีบชายหนุ่มคนหนึ่งอยู่ แต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้ถามว่าเป็นใครเพราะหล่อนนั้นก็ไม่อยากเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับชีวิตของลูกชายเท่าไหร่ เพราะลูกชายของเขานั้นก็โตมากแล้ว คงตัดสินใจและแก้ปัญหาเองได้จนมารู้อีกทีก็ตอนลูกชายคนโตรีบวิ่งมาบอกว่าน้องของตนนั้นรถชนต้นไม้บาดเจ็บสาหัส อยู่ที่โรงพยาบาล ในตอนนั้นหล่อนไม่รู้เรื่องอะไรเลยไม่รู้ว่าทำไมลูกชายของหล่อนถึงได้เมามายเป็นหมาทุกวันแบบนี้มารู้เรื่องทุกอย่างอีกทีก็ตอนที่ลูกชายคนโตปริกปากเล่าให้ฟังทุกเรื่อง ร่วมถึงเรื่องที่น้องโดนยิงและคนที่ยิงคือแฟนของ
สยบครั้งที่39 ฝากตัวด้วยครับ"เอ้า!ก็อาเห็นเขามาเฝ้าเราแทนพวกอาที่ไม่ว่างมาดูบ่อยๆตอนนั้นเรายังไม่ได้สติน่ะ แต่พอเราได้สติอาก็ไม่เห็นเขามาอีกเลย"ไม่ใช่ความฝันสินะ:)ธีรวีร์จ้องมองไปยังธนาธรที่ยืนนิ่งค้างทำหน้าตกใจ ในมือที่ถือแฟ้มเอกสารก็พลางอ่อนล้า จนปล่อยแฟ้มเอกสารร่วงหล่นลงพื้นนทีที่เห็นท่าทางนิ่งตกใจของคนรัก ก็รีบก้าวเดินเข้าหาพลางสองมือหน้าเอื้อมลงเก็บแฟ้มเอกสารมาไว้ในมือข้างหนึ่งส่วนอีกข้างเอื้อมไปคว้ามือบางของนาธารข้างหนึ่งมากอบกุมไว้ ก่อนที่จะเอ่ยถามร่างบางตรงหน้าว่าสิ่งที่คุณอาหมอของเขาเอ่ยนั้นใช่เรื่องจริงหรือเปล่า"ธารมาเฝ้าทีจริงๆเหรอครับ"นทีเอ่ยถามคนตรงพลันมุมปากทั้งสองแย้มยิ้มกว้างอย่างปิดความสุขไว้ไม่มิดธนาธรมองชายหนุ่มที่เป็นคุณพ่อของลูกชายที่ยืนยิ้มกว้างส่งมาให้เขา ในใจก็พลางคิดว่าตนนั้นจะตอบยังไงดี จะโกหกก็ไม่ได้เพราะคุณหมอที่เห็นเขานั่งเฝ้านทีตอนแอดมิดอยู่โรงพยาบาลเกือบจะเป็นอาทิตย์ก็อยู่ที่นี้ด้วยใครมันจะไปรู้เล่า!ว่าคุณหมอชายที่ทักทายและชวนเขาพูดคุยทุกวันตอนนั่งเฝ้านที จะเป็นคนรู้จักของคนตัวสูงที่ยืนจับมือเขาอยู่ตอนนี้ก็นึกว่าเป็นคุณหมอที่ดูแลเคสของนทีเฉยๆ"น
สยบครั้งที่38 สู่ขอ"เอ่อ....คือมีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่าพี่ที ทำไมมากันเยอะจัง"เจ้าของบ้านตัวเล็กที่เดินเข้ามายังโซนรับแขกเอ่ยถามเพื่อนสนิทของสามี ที่วันนี้พาคู่ชายหญิงที่ดูมีอายุและผู้ชายอีกสองคนมาที่บ้านของเขา"คนนี้เหรอที่เป็นแฟนลูก"หญิงสูงวัยมาดผู้ดีหันไปกระซิบกระซาบกับลูกชายคนเล็กพลางหันมายิ้มอบอุ่นให้ชายหนุ่มตัวเล็ก ที่ยังยืนทำหน้างงงวยกับบรรยากาศตอนนี้"คุณแม่คนนี้ไม่ใช่แม่ของลูกไอ้ทีมัน นี้นิวตัลเมียไอ้ฟิลิปป์เพื่อนไอ้ทีไง คุณแม่จำไม่ได้เหรอครับยังไปงานแต่งพวกเขาสองคนอยู่เลย"ธีรวัฒน์หันไปเอ่ยพูดกับผู้เป็นมารดาเสียงเบา ก่อนที่จะหันมายิ้มเจื่อนๆให้กับคนตัวเล็กที่ยังคงยืนทำหน้างงๆส่งมาให้พวกเขาอยู่"เอ่อ....คือมีอะไรกันหรือเปล่าครับ"เป็นนิวตัลเอ่ยถามขึ้นอีกครั้
เขาไม่อยากจะเห็นสภาพของน้องชายที่เมามายไร้จุดหมายแบบนั้นอีก เขาไม่อยากเห็นภาพของน้องชายที่เศร้าสร้อยแบบนั้นอีกครั้งเขาไม่อยากจะเห็นภาพของน้องชายที่ไร้สตินอนเดี้ยงเป็นอาทิตย์ในโรงพยาบาล เขาไม่อยากเห็นน้ำตาของน้องชายของเขาแล้ว"พอแล้วธีม"นทีเอ่ยห้ามพี่ชายเสียงเบา นัยน์ตาเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆพลางรอบๆดวงตาเริ่มมีน้ำสีใสเอ่อนอง มือหนาที่จับมือเล็กของร่างบางเพิ่มแรงบีบขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ก่อนที่ใบหน้าลูกครึ่งจะก้มหน้าลงเพื่อหนีสายตาสวยที่ยังคงจ้องมองมายังเขา"มึงนั่นแหละไอ้ทีที่ต้องหุบปาก มึงจะเก็บความรู้สึกไปอีกนานแค่ไหนจะเก็บเงียบไว้ทำซากอะไร เพราะมึงไม่ยอมพูดสักทีไงนาธารเขาถึงไม่รู้ว่ามึงรู้สึกยังไงไม่รู้ว่ามึงเศร้าแค่ไหนที่เสียเขาไป ว่ามึงเสียใจมากขนาดไหนที่ไม่ได้อธิบายให้เขาฟังและเพราะมึงมัวแต่อมพะนำแบบนี้ไง เขาถึงไม่รู้ว่ามึงรักเขาแบบที่จะตายแทนเขาได้ ไม่สิ มึงเกือบจะตายเพราะคิดถึงเขามาแล้วนะ มึงไม่บอกแล้วเขาจะรู้ไหมเพราะมึงไม่ยอมชัดเจนสักทีแบบนี้ไง"ธีมเอ่ยสาธยายออกมาอย่างเหลืออดที่น้องชายไม่ยอมพูดอะไรออกมาสักทีพลางเหลือบมองไปยังนาธารที่ยังคงยืนจ้องมองนทีนิ่งๆไม่แสดงอาการอะไร"กูบอกให้
สยบครั้งที่8 ความเจ็บสามเดือนต่อมา"นายครับ ผมว่านายพักก่อนเถอะครับเดี๋ยวตรงนี้ผมจัดการต่อเอง"พีลูกน้องคนสนิทของนาธารเอ่ยพูดขึ้น เมื่อเห็นว่าผู้เป็นนายยกมือขึ้นมานวดขมับตัวเองบ่อยครั้ง
สยบครั้งที่7 ไม่ได้ใจดี"กูไม่ได้สนิทกับน้อง แต่กูสนิทกับพี่อย่างนี้กูมาได้มั้ย"ผมเอ่ยตอบเพื่อนสนิทออกไปก่อนจะก้าวเดินมาหยุดอยู่ข้างๆนาธาร"หมายความว่าไงว่ะ"ฟิลิปป์ที่ได้ยินคำพูดของผมก็พลางขมวดคิ้
สยบครั้งที่6 รู้สึกปลง"นี้คุณเลิกแตะต้องตัวผมสักทีได้มั้ย"ผมเอ่ยห้ามคนตัวสูงกว่าขึ้นเสียงเข้มเมื่อมือปลาหมึกของเขานั้นไม่ยอมจะอยู่เฉยสักทีตลอดระยะทางที่นทีขับรถมานั้นมือของนทีนั้นไม่อยู่นิ่งเลยทั้งเอื้อม
สยบครั้งที่5 ใจจะวาย"เฮ้ยคุณจะทำอะไรถอยไปเลยนะ"นาธารร้องห้ามคนตัวสูงกว่าพลางยกมือขึ้นดันหน้าอกคนตรงหน้า เมื่อเห็นว่าหนุ่มลูกครึ่งนั้นเดินเข้ามาประชิดตัวเองเกินไป





![ผัวของผมมันคลั่งรักเกินไปแล้วนะ [YAOI]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

