登入กึก...
เข้าไปได้เพียงแค่ส่วนหัวเบ่งบานเท่านั้นแหละ เขาก็ต้องพบกับความยากลำบาก เพราะแรงบีบรัดที่เขาไม่สามารถเดินหน้าไปต่อได้เลย ครั้นจะถอยหลังเขาก็ยอมไม่ได้อยู่แล้ว
“อย่าเกร็ง มันเข้าไม่ได้”
เขาพูดเพียงแค่นั้น และเขาก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่เขาจะกลั้นหายใจแล้วดันแก่นกายเข้าไปในช่องทางคับแคบของเธออีกครั้ง โดยที่ครั้งนี้เขานั้นกลั้นใจออกแรงกดลงไปทีเดียวจนสุดลำกันเลยทีเดียว
กรี๊ด!!!
คนใต้ร่างกรีดร้องเสียงหลงออกมาอย่างสุดเสียง เพราะความเจ็บปวดกลางกายสาว พร้อมกับน้ำตาที่ไหลพร่าอาบสองแก้ม ขาทั้งสองเกร็งสั่นเทา เล็บสาวจิกลงที่กลางหลังของคนเหนือร่างอย่างแรง เพื่อระบายความเจ็บปวด
“นี่เธอ!!!”
ปุณณธีร์กลับต้องชะงักเบิกตากว้างขึ้นมาทันทีที่แก่นกายเข้าไปตัวเธอได้สุด เพราะตกใจกับสิ่งที่เจอจนทำอะไรแทบไม่ถูก ปฏิกิริยาของเธอในตอนนี้กับกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ที่ลอยมาแตะจมูกเขา เขาก็รับรู้ได้ว่ามันคืออะไร เพียงแต่เขาคาดไม่ถึงว่าเธอจะยังเป็นสาวบริสุทธิ์อยู่ ทั้งที่เธอเข้ามาทำงานแบบนี้ เธอไม่รู้เหรอว่างานแบบนี้ยังไงก็ต้อวมีนอนกับแขก
และเขาคิดแค่ว่าผู้หญิงทำงานกลางคืนก็คงจะเหมือนกันหมดกับผู้หญิงคนอื่น ๆ โดยที่ไม่คิดออมแรงตั้งแต่แรก แต่กลับต้องมาเจอเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดแบบนี้ เขากลับรู้สึกผิดต่อเธอขึ้นมาเสียอย่างนั้น
“ขอโทษ!!! ไม่เคย ทำไมถึงไม่บอกกันก่อน ฉันจะได้...” เสียงนุ่มเอ่ยขึ้นมาเบา ๆ พูดกับคนใต้ร่างที่เอาแต่หลับตาคร่ำครวญ
“ออกไป! น้ำไม่เอาแล้ว” เสียงสั่นปนสะอื้น เอ่ยขับไล่คนเหนือร่างขึ้นที อาการมึนเมาเหมือนไม่ได้สติก่อนหน้านั้นหายเป็นปลิดทิ้ง เพราะความเจ็บแสบกลางกายสาวเข้ามาแทรกแซง
“ฉันถอยไม่ได้แล้วนะ...น้ำ! มันเข้าไปจนสุดลำแล้ว...”
“ชะ ช่วยอุบ...”
เขาก้มลงจูบประกบปิดปากของเธอในทันที เมื่อไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไร ครั้นจะให้เขาถอย เขาก็ขายขี้หน้าเธอแย่นะสิ เพราะตอนนี้เขาอยากจะแตกกระจายอยู่รอมร่อแล้ว เพียงแต่เขาต้องอดทนข่มใจเอาไว้ก่อน
“พี่สัญญาครับว่าจะทำเบา ๆ อ้าปากหน่อยครับเด็กดี” เสียงแหบพร่าเอ่ยพร้อมกับจ้องหน้าคนใต้ร่างอย่างจริงจัง
เมื่อไม่สามารถขัดขืนหรือปฏิเสธได้ ธารารินทร์ได้แต่จำใจยอมทำตามที่คนเหนือร่างบอก และก็เริ่มมีอารมณ์แล้ว
ลิ้นร้ายส่งเข้าไปกวาดต้อนหยอกล้อลิ้นเล็กชิมความหวานอีกครั้ง เขาเล้าโลมให้เธอจนกว่าเธอจะผ่อนคลายเพื่อลืมความเจ็บปวดนั้น และเพื่อให้เธอมีอารมณ์ร่วมไปด้วยกันกับเขา
เมื่อรู้ว่าเธอเริ่มอ่อนระทวยและปรับตัวได้จากการเล้าโลมแล้ว เขาก็เริ่มขยับสะโพกช้า ๆ โดยการหมุนควงเพื่อให้เธอได้คุ้นชินเสียก่อน และเริ่มขยับจังหวะที่ถี่และเร็วขึ้นตามลำดับความต้องการของตน
“รู้สึกดีขึ้นมาบ้างไหม...” เสียงแหบพร่าเอ่ยถามคนใต้ร่าง
“มัน...”
“ไม่ต้องอาย มันเป็นเรื่องธรรมชาติ รู้สึกแบบไหน ต้องการให้ทำแบบไหนก็ร้องขอออกมาได้เลย พี่จะได้จัดให้ตามที่หนูต้องการ เราจะได้มีความสุขไปด้วยกัน...”
เขาพูดแล้วก็เริ่มสาดแรง ตอกสะโพกอัดอย่างหนักหน่วง จนร่างของเธอสั่นคลอนไปตามแรง และหน้าอกอันใหญ่พอดีตัวก็กระเพื่อมขึ้นตาม เขาได้แต่ก้มลงครอบครองดูดหยอกล้ออย่างเมามัน
“อ๊ะ น้ำจุก...” เธอเผลอครางเสียงหลงออกมาทันที ที่เขากดตัวตนเข้าไปอย่างสุดลึกและแช่ไว้แบบนั้น
“ก็มันทั้งใหญ่ทั้งยาว”
“คุณ!”
เธอค้อนใส่เขาที่เขาพูดจาหื่นห่าม และทำหน้าทำตาทะเล้นเหมือนกำลังล้อเลียนเธอแบบนั้นแหละ ก็ใช่สิเธอเป็นคนร้องขอให้เขาช่วยเธอเองนี้ เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านั้นนช่างน่าอายเสียเหลือเกิน
“กอดแน่นเชียวนะ เธอทำพี่ไว้เจ็บแสบมากเลยน่ะ รู้ไหม...” เขาจ้องมองเธอแล้วพูดขึ้นอย่างคาดโทษ แต่ก็ไม่คิดจะทำจริงหรอก เขาเจ็บเธอก็เจ็บเท่ากับว่าหายกัน
“ก็...”
เขาจึงจับมือของเธอให้มาวางคล้องคอเขาไว้ทั้งสองข้าง แล้วจ้องมองใบหน้าคนใต้ร่าง ที่เอาแต่หลบสายตาเอียงอาย
“แต่ก็คุ้มอยู่น่ะ ฟอด...” พูดแล้วก็หอมแก้มของเธอไปฟอดใหญ่พร้อมกับยกยิ้มมุมปาก และช้อนคางเธอขึ้นมาจ้องหน้ากัน ก่อนที่จะก้มลงประกบปากจูบเธออย่างดูดดื่ม และส่งแรงตอกสะโพกอัดใส่อย่างหนักหน่วงอีกครั้ง
ตับ ตับ ตับ
“แม่ง...เอามันฉิบ” เขาสบถคำหยามออกมา เมื่ออารมณ์ดิบเข้าครองครอง
“อ๊ะ เบาหน่อย...”
“แม่งเอ้ย ลืมได้ยังไงว่ะ...” (ไม่เป็นไรหรอกมั้งยังซิง เดี๋ยวค่อยหลั่งนอกเอาก็ได้ว่ะ) เขาบ่นอุบในใจทันทีที่พึ่งนึกได้ว่าตัวเองนั้นกำลังประมาทในสิ่งที่ไม่ควรจะพลาดได้
“อ๊ะ จะ จุก มัน ละ ลึก...” เธอเริ่มร้องประท้วงออกมา เมื่อเขาไม่ยอมผ่อนแรงเลย
“ธรรมดา ก็ของพี่มันทั้งยาวทั้งใหญ่” เขาพูดขึ้นหน้าตายด้วยใบหน้าที่ภูมิใจพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อย จากที่ภูมิใจอยู่แล้วที่ได้เจอของสดใหม่ กับอย่างโคตรภูมิใจเลยที่การไม่ใส่เกราะป้องกันของเขามันมีความรู้สึกดีแบบนี้เอง
“อ๊ะ ไหนบอกว่าจะเบา...”
“เบาไม่ได้แล้วเด็กดี เธอเอามันขนาดนี้ แถมยังตอดรัดดูดแทบของพี่จะขาดอยู่แล้ว...” เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นด้วยวาจาห่าม
“ลามก อ๊ะ...” เธอดุเขาพร้อมจ้องมองค้อนใส่เขาอีกครั้งที่เขาพูดคำหยาบลามกออกมา แบบหน้าตาเฉยไม่รู้สึกระอายใจเลย
ตับ ตับ ตับ
“อ๊าส์ จะแตก...” เสียงกระเส่าเอ่ยพร้อมกับสูดปาก กระแทกกระทั้นอย่างอย่างเร็วถี่ เพราะใกล้จะเสร็จสมแล้ว
“อ๊ะ อ้าย...”
แต่คนใต้ร่างกลับชิ่งหนีเสร็จสมไปก่อนเขา เขาจึงรีบเร่งจังหวะให้เร็วและถี่ขึ้นเท่าทวีคูณเพื่อจะได้เสร็จตามเธอ
“อ๊าส แม่งโคตรเสียวหัวเลย...”
และคนเหนือร่างก็เสร็จสมในเวลาอันรวดเร็วตามเธอมาติด ๆ เขาทิ้งตัวลงไปทาบทับคนใต้ร่างที่หอบหายใจระทวยอย่างหมดแรงเช่นกัน
“แม่งเอ้ย!!!...” เขาสบถคนเดียวเบา ๆ เมื่อนึกได้ว่าตนเองนั้นไม่ได้ตามที่บอกกับตัวเองไว้ตั้งแต่แรก เพราะเธอคนเดียว ทำให้เขาแหกกฎความปลอดภัยของตัวเองไปหลายอย่างเลย
อย่าเกร็ง NCกึก...เข้าไปได้เพียงแค่ส่วนหัวเบ่งบานเท่านั้นแหละ เขาก็ต้องพบกับความยากลำบาก เพราะแรงบีบรัดที่เขาไม่สามารถเดินหน้าไปต่อได้เลย ครั้นจะถอยหลังเขาก็ยอมไม่ได้อยู่แล้ว“อย่าเกร็ง มันเข้าไม่ได้”เขาพูดเพียงแค่นั้น และเขาก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่เขาจะกลั้นหายใจแล้วดันแก่นกายเข้าไปในช่องทางคับแคบของเธออีกครั้ง โดยที่ครั้งนี้เขานั้นกลั้นใจออกแรงกดลงไปทีเดียวจนสุดลำกันเลยทีเดียวกรี๊ด!!!คนใต้ร่างกรีดร้องเสียงหลงออกมาอย่างสุดเสียง เพราะความเจ็บปวดกลางกายสาว พร้อมกับน้ำตาที่ไหลพร่าอาบสองแก้ม ขาทั้งสองเกร็งสั่นเทา เล็บสาวจิกลงที่กลางหลังของคนเหนือร่างอย่างแรง เพื่อระบายความเจ็บปวด“นี่เธอ!!!”ปุณณธีร์กลับต้องชะงักเบิกตากว้างขึ้นมาทันทีที่แก่นกายเข้าไปตัวเธอได้สุด เพราะตกใจกับสิ่งที่เจอจนทำอะไรแทบไม่ถูก ปฏิกิริยาของเธอในตอนนี้กับกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ที่ลอยมาแตะจมูกเขา เขาก็รับรู้ได้ว่ามันคืออะไร เพียงแต่เขาคาดไม่ถึงว่าเธอจะยังเป็นสาวบริสุทธิ์อยู่ ทั้งที่เธอเข้ามาทำงานแบบนี้ เธอไม่รู้เหรอว่างานแบบนี้ยังไงก็ต้อวมีนอนกับแขกและเขาคิดแค่ว่าผู้หญิงทำงานกลางคืนก็คงจะเหมือนกันหมดกับผู้หญิ
หลับตาทำไม NC“อย่ามาเรียกร้องอะไรทีหลังก็แล้วกัน” เขาจ้องมองใบหน้าสวยพร้อมกับเอ่ยบอกกับเธอทันทีที่ถอนริมฝีปากออกจากการปากอวบอิ่มที่ตอนนี้บวมเจ๋อ“ค่ะ คุณถ่ายวิดีโอไว้เป็นหลักฐานก็ได้ ว่าตอนนี้น้ำพะ...” เธอพยักหน้าให้เขาและกำลังจะเอ่ยรับปากเขาออกไป แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยจบคนเหนือร่างก้มลงมาจูบประกบปิดปากของคนใต้ร่างอีกครั้งในทันที ก่อนเธอจะได้เอ่ยจบประโยค และครั้งนี้เขาก็ทิ้งน้ำหนักลงทาบทับตัวเธอไปทั้งหมด แถมมือของเขาตอนนี้ก็คลายออกจากมือของเธอ แถมยังเป็นฝ่ายลูบไล้เรือนร่างของหญิงสาวเสียเอง เพราะเขาไม่สามารถยับยั้งอารมณ์ของตัวเองได้เช่นกันเขาส่งลิ้นร้ายเข้าไปกวาดละเมียดชิมความหวานอีกครั้ง นานหลายนาทีจนกว่าจะพอใจ และค่อย ๆ ไถลปากออกมาซุกไซ้ที่ซอกคอขาวที่มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ไม่เหมือนกับผู้หญิงคนอื่น ๆ ที่เขาเคยเจอมา“กลัว? หรือว่าตื่นเต้นกันแน่” เขาถามขึ้นเมื่อถอนจูบออก เพราะรับรู้ถึงปฏิกิริยาของคนใต้ร่างที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด บวกกับใจที่เต้นแรงผิดปกติของเธอด้วย“...” เธอไม่ตอบ แต่กลับทำเป็นส่ายหน้าให้เขาแทนคำพูด เพราะเธอเองก็ไม่รู้ว่าควรจะตอบหรือพูดคำไหนออกมาดี“ไม่ตอบ??? ถ้าจะเปลี่
อาการแปลก ๆเธอสำลักไอจนหน้าดำหน้าแดงเพราะไม่ทันได้ตั้งตัวเลย แถมยังเป็นครั้งแรกอีกด้วยที่ได้ลิ้มสัมผัสรสของแอลกอฮอล์แบบจริงจังในครั้งแรกของชีวิตเธอ“อี๋ ขม...” เธอทำหน้าขยะแขยงขึ้นมาทันที ที่ได้ลิ้มรสของแอลกอฮอล์ เพราะว่ามันขมมากกว่าอะไรจนเธอออกร้อนไปทั่วทั้งปาก“ก็แหง่ล่ะ ใครเขาชงเหล้ากันแบบนี้ละ...” เขาสวนพูดขึ้นมาเสียก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรออกมามากความยาวกว่านี้“ก็...” ใบหน้าแดงก่ำทำอะไรไม่ถูก เมื่อเขาจ้องหน้าเธอนิ่ง แถมลมหายใจของเขายังลอยมาสัมผัสที่ใบหน้าของเธออีกด้วยปกติก็เขินอยู่แล้วที่ได้สัมผัสปากกันอย่างแนบแน่น แต่นี้เขากลับป้อนแอลกอฮอล์ให้เธอด้วยปากต่อปาก ทั้งที่ไม่ได้สนิทหรือมีความสัมพันธ์อะไรกันเลย เพราะขนาดแฟนหนุ่มที่เธอคบกันมา ก็ยังไม่เคยได้สัมผัสเธอแบบนี้เลย อย่างมากก็แค่ได้จับมือกับกอดเธอเพียงแค่เท่านั้นเอง เพราะเธอเป็นคนที่ห่วงตัวเอามาก ๆ“พี่ใบหม่อนรับคนแบบนี้เข้ามาทำงานได้ยังไงกัน ทั้งที่ชงเหล้าก็ไม่เป็น แถมบริการก็ยังห่วยอีก...” ปุณณธีร์พูดขึ้นมาอย่างเหน็บแนมด้วยท่าทีที่ไม่ได้จริงจังเท่าไหร่นัก แต่เธอก็เป็นอย่างที่เขาว่าจริงนั้นแหละ“ฉันแค่ทำ...” เธอกำลังจะพูดแก้ต
ถูกเรียกมาบริการ“น้ำริน! ตอนนี้ถึงเวลาเลิกงานของเธอแล้ว...” ปัณณธรเอ่ยบอกเมื่อมองดูเวลาแล้วเห็นว่าควรเป็นเวลาที่ธารารินทร์ต้องเลิกงานแล้วตามที่แจ้งกันเอาไว้ก่อนหน้านั้น“ขอเวลาอีก...”“น้ำริน!” ปัณณธรเอ่ยเรียกชื่อของเธอด้วยน้ำเสียงเรียบเข้มเพื่อเป็นการข่มขู่ เมื่อรู้ว่าเธอกำลังจะเรียกร้องเขา“ก็ได้” เมื่อเจอน้ำเสียงและสายตาขู่แบบนี้ของเพื่อนเธอก็ต้องยอม และละทิ้งทุกอย่างตรงหน้า เก็บเข้าที่เข้าทางให้เป็นระเบียบ“ทิ้งเลขบัญชีไว้ให้ด้วย เดี๋ยวฉันโอนเงินเข้าไปให้” ปัณณธรเอ่ยบอกอีกที เมื่อเห็นว่าเธอตอบรับยอมทำตามที่เขาบอก“...” ธารารินทร์เขียนอะไรบางอย่างลงบนกระดาษแผ่นเล็ก แล้วส่งให้แกคนตรงหน้าที่ตอนนี้เป็นเจ้านายของเธอ ก่อนที่เธอจะเปิดประตูเดินออกไปจากห้องนี้**หลายวันต่อมาการทำงานของธารารินทร์ในแต่ละคืนที่ผ่านมานั้น ผ่านพ้นมาด้วยดี เพราะอยู่ภายใต้การดูแลของปัณณธรตลอด ตั้งแต่ที่เธอเข้ามาทำงานที่นี่“วันนี้มีงานต่อที่ไหนอีกไหมวิน” ปุณณธีร์ถามผู้ช่วยคนสนิทขึ้นมาทันที ที่เอกสารฉบับสุดท้ายถูกปิดลงหลังจากที่ตรวจสอบเป็นที่เรียบร้อยแล้ว“ไม่มีแล้วครับคุณธาม” ศราวินตอบผู้เป็นเจ้านายออกไปตามตร
เพื่อนมาอุดหนุนเพื่อนไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน เขาถึงกล้าเอาเรื่องส่วนตัวของพี่ชายมาเล่าสู่เธอฟัง ทั้งทีเพื่อนสนิทและหญิงสาวคนอื่น ๆ ที่พยายามมาตีสนิทเขาเพื่อที่จะเข้าหาพี่ชายของเขา เขายังไม่กล้าพูดเรื่องของพี่ชายให้คนเหล่านั้นฟังเลย แต่กับธารารินทร์ทำไมเขาถึงเล่าบอกเสียหมดเปลือกเลย “เว่อร์ไปหรือเปล่าแทน...” ธารารินทร์ได้แต่ดุเพื่อน ที่เอาเรื่องส่วนตัวของพี่ชายตัวเองมาสาธยายเล่าบอกให้เธอฟัง“เรื่องจริง เธอลองคิดตามน่ะน้ำริน ขนาดเราอายุแค่ยี่สิบเอง เรายังกินมาเป็นสิบ ๆ คนแล้วเลย เธอลองคิดตามความเป็นจริงสิ พี่ชายเราอายุสามสิบจะขนาดไหน...” ปัณณธรพูดขึ้นมาอีกครั้ง“ผู้ชายขาดเรื่องแบบนี้กันไม่ได้เลยเหรอ?” เธอจึงตัดสินใจเลิกคิ้วถามเพื่อนอย่างสงสัย เพราะที่แฟนหนุ่มของเธอพยายามชวนเธอไปอยู่ด้วยกันก็เพราะหวังเรื่องแบบนี้เองสินะ“คนอื่นเราไม่รู้ แต่สำหรับเรามันขาดไม่ได้จริง ๆ ทำไมเธอไม่ลองถามแฟนเธอดูล่ะ ว่าขาดเรื่องแบบนี้ได้หรือเปล่า” ปัณณธรตอบเธอออกไปตามตรงตามความรู้สึกของตัวเขาเอง“พูดอะไรของเธอ...”“เราพูดความจริงน้ำริน มันเป็นเรื่องธรรมชาติของมนุษย์”“...” ธารารินทร์เอาแต่ก้มหน้าเงียบไม่
ให้น้องทำงานแทนธารารินทร์ยังคงรู้สึกประหม่า และไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไร เมื่ออยู่ภายในห้องกันเพียงแค่สองคน เมื่อนึกถึงน้ำเสียงของชายหนุ่มเมื่อสักครู่“น้ำริน เธอเข้ามาที่นี่ได้ยังไง?” ปัณณธรถามหญิงสาวที่เอาแต่ก้มหน้าทันที เมื่ออยู่ภายในห้องกันเพียงแค่สองคนสาเหตุที่เขาเรียกเธอว่าน้ำรินนั้น ก็เพราะมีเพื่อนอีกคนก็ชื่อน้ำด้วย เขาเลยเรียกเธอว่าน้ำริน โดยการเอาชื่อเล่นและชื่อจริงของเธอมาเรียกรวมกัน เพื่อที่จะได้จำง่ายและสะดวกแบบนี้ด้วย“ขอโทษนะแทน คือเราได้ยินมาว่างานแบบนี้เงินดีเราแค่อยากได้เงิน...” ธารารินทร์เชิดหน้าขึ้น เอ่ยบอกเพื่อนออกไปตามตรง พร้อมกับบอกจุดประสงค์ที่เธอต้องการเข้ามาทำงานที่นี่“แต่ที่นี่มัน...”“ขอร้องนะแทน เราต้องการงานต้องการเงินจริง” เธอเอ่ยร้องขอความเห็นใจจากเพื่อนอีกครั้ง เมื่อเห็นความลำบากใจของเพื่อนเธอ“ไปเป็นแม่บ้านที่บ้านของเราสิน้ำริน เรารู้ว่าเธอเป็นคนขยัน ไม่เลือกงานอยู่แล้ว แต่ที่นี่เราว่ามันไม่เหมาะกับคนแบบเธอเลย...” ปัณณธรยื่นข้อเสนอขึ้นมาให้เธอ เพราะรู้ดีว่าธารารินทร์เองก็ไม่ได้เต็มใจที่ทำงานแบบนี้เลย หากไม่ใช่เพราะเรื่องเงิน“ขอโอกาสให้เราลองดูก่อนเถอะ
เริ่มงานใหม่หญิงผู้จัดการเองก็ลำบากใจ แต่เมื่อเห็นแก่ความกตัญญูและความดีความสามารถที่ปุยฝ้ายทำเงินให้ก็อดที่จะสงสารเห็นใจหญิงสาวไม่ได้“ก็ได้ ๆ แต่จะให้ขึ้นไปบริการคุณแทนไทก็แล้วกัน...”สองสาวหันมามองหน้ากันและยิ้มให้กันอย่างดีใจที่ได้ยินคำนี้ แต่ปุยฝ้ายกลับนึกแปลกใจ ที่ได้ยินว่าผู้จัดการจะให้ธารา
ทำงานที่ใหม่“น้ำจะไปทำงานในสถานที่แบบนั้นจริง ๆ เหรอ?” เสียงทุ้มเรียบเอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้าซึ่งมีสถานะเป็นแฟนสาวของตนในตอนนี้ เมื่อเธอมาบอกเขาว่าเธอได้งานทำที่ใหม่แล้ว เอกมนัส หรือ เอก ชายหนุ่มนักศึกษาวัย 20 ปี ซึ่งกำลังศึกษาอยู่ปีที่สอง เขาเป็นชายหนุ่มต่างจังหวัด และเป็นแฟนของหญิงสาวตรงหน้าที่คบ







