LOGINกึก...
เข้าไปได้เพียงแค่ส่วนหัวเบ่งบานเท่านั้นแหละ เขาก็ต้องพบกับความยากลำบาก เพราะแรงบีบรัดที่เขาไม่สามารถเดินหน้าไปต่อได้เลย ครั้นจะถอยหลังเขาก็ยอมไม่ได้อยู่แล้ว
“อย่าเกร็ง มันเข้าไม่ได้”
เขาพูดเพียงแค่นั้น และเขาก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่เขาจะกลั้นหายใจแล้วดันแก่นกายเข้าไปในช่องทางคับแคบของเธออีกครั้ง โดยที่ครั้งนี้เขานั้นกลั้นใจออกแรงกดลงไปทีเดียวจนสุดลำกันเลยทีเดียว
กรี๊ด!!!
คนใต้ร่างกรีดร้องเสียงหลงออกมาอย่างสุดเสียง เพราะความเจ็บปวดกลางกายสาว พร้อมกับน้ำตาที่ไหลพร่าอาบสองแก้ม ขาทั้งสองเกร็งสั่นเทา เล็บสาวจิกลงที่กลางหลังของคนเหนือร่างอย่างแรง เพื่อระบายความเจ็บปวด
“นี่เธอ!!!”
ปุณณธีร์กลับต้องชะงักเบิกตากว้างขึ้นมาทันทีที่แก่นกายเข้าไปตัวเธอได้สุด เพราะตกใจกับสิ่งที่เจอจนทำอะไรแทบไม่ถูก ปฏิกิริยาของเธอในตอนนี้กับกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ที่ลอยมาแตะจมูกเขา เขาก็รับรู้ได้ว่ามันคืออะไร เพียงแต่เขาคาดไม่ถึงว่าเธอจะยังเป็นสาวบริสุทธิ์อยู่ ทั้งที่เธอเข้ามาทำงานแบบนี้ เธอไม่รู้เหรอว่างานแบบนี้ยังไงก็ต้อวมีนอนกับแขก
และเขาคิดแค่ว่าผู้หญิงทำงานกลางคืนก็คงจะเหมือนกันหมดกับผู้หญิงคนอื่น ๆ โดยที่ไม่คิดออมแรงตั้งแต่แรก แต่กลับต้องมาเจอเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดแบบนี้ เขากลับรู้สึกผิดต่อเธอขึ้นมาเสียอย่างนั้น
“ขอโทษ!!! ไม่เคย ทำไมถึงไม่บอกกันก่อน ฉันจะได้...” เสียงนุ่มเอ่ยขึ้นมาเบา ๆ พูดกับคนใต้ร่างที่เอาแต่หลับตาคร่ำครวญ
“ออกไป! น้ำไม่เอาแล้ว” เสียงสั่นปนสะอื้น เอ่ยขับไล่คนเหนือร่างขึ้นที อาการมึนเมาเหมือนไม่ได้สติก่อนหน้านั้นหายเป็นปลิดทิ้ง เพราะความเจ็บแสบกลางกายสาวเข้ามาแทรกแซง
“ฉันถอยไม่ได้แล้วนะ...น้ำ! มันเข้าไปจนสุดลำแล้ว...”
“ชะ ช่วยอุบ...”
เขาก้มลงจูบประกบปิดปากของเธอในทันที เมื่อไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไร ครั้นจะให้เขาถอย เขาก็ขายขี้หน้าเธอแย่นะสิ เพราะตอนนี้เขาอยากจะแตกกระจายอยู่รอมร่อแล้ว เพียงแต่เขาต้องอดทนข่มใจเอาไว้ก่อน
“พี่สัญญาครับว่าจะทำเบา ๆ อ้าปากหน่อยครับเด็กดี” เสียงแหบพร่าเอ่ยพร้อมกับจ้องหน้าคนใต้ร่างอย่างจริงจัง
เมื่อไม่สามารถขัดขืนหรือปฏิเสธได้ ธารารินทร์ได้แต่จำใจยอมทำตามที่คนเหนือร่างบอก และก็เริ่มมีอารมณ์แล้ว
ลิ้นร้ายส่งเข้าไปกวาดต้อนหยอกล้อลิ้นเล็กชิมความหวานอีกครั้ง เขาเล้าโลมให้เธอจนกว่าเธอจะผ่อนคลายเพื่อลืมความเจ็บปวดนั้น และเพื่อให้เธอมีอารมณ์ร่วมไปด้วยกันกับเขา
เมื่อรู้ว่าเธอเริ่มอ่อนระทวยและปรับตัวได้จากการเล้าโลมแล้ว เขาก็เริ่มขยับสะโพกช้า ๆ โดยการหมุนควงเพื่อให้เธอได้คุ้นชินเสียก่อน และเริ่มขยับจังหวะที่ถี่และเร็วขึ้นตามลำดับความต้องการของตน
“รู้สึกดีขึ้นมาบ้างไหม...” เสียงแหบพร่าเอ่ยถามคนใต้ร่าง
“มัน...”
“ไม่ต้องอาย มันเป็นเรื่องธรรมชาติ รู้สึกแบบไหน ต้องการให้ทำแบบไหนก็ร้องขอออกมาได้เลย พี่จะได้จัดให้ตามที่หนูต้องการ เราจะได้มีความสุขไปด้วยกัน...”
เขาพูดแล้วก็เริ่มสาดแรง ตอกสะโพกอัดอย่างหนักหน่วง จนร่างของเธอสั่นคลอนไปตามแรง และหน้าอกอันใหญ่พอดีตัวก็กระเพื่อมขึ้นตาม เขาได้แต่ก้มลงครอบครองดูดหยอกล้ออย่างเมามัน
“อ๊ะ น้ำจุก...” เธอเผลอครางเสียงหลงออกมาทันที ที่เขากดตัวตนเข้าไปอย่างสุดลึกและแช่ไว้แบบนั้น
“ก็มันทั้งใหญ่ทั้งยาว”
“คุณ!”
เธอค้อนใส่เขาที่เขาพูดจาหื่นห่าม และทำหน้าทำตาทะเล้นเหมือนกำลังล้อเลียนเธอแบบนั้นแหละ ก็ใช่สิเธอเป็นคนร้องขอให้เขาช่วยเธอเองนี้ เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านั้นนช่างน่าอายเสียเหลือเกิน
“กอดแน่นเชียวนะ เธอทำพี่ไว้เจ็บแสบมากเลยน่ะ รู้ไหม...” เขาจ้องมองเธอแล้วพูดขึ้นอย่างคาดโทษ แต่ก็ไม่คิดจะทำจริงหรอก เขาเจ็บเธอก็เจ็บเท่ากับว่าหายกัน
“ก็...”
เขาจึงจับมือของเธอให้มาวางคล้องคอเขาไว้ทั้งสองข้าง แล้วจ้องมองใบหน้าคนใต้ร่าง ที่เอาแต่หลบสายตาเอียงอาย
“แต่ก็คุ้มอยู่น่ะ ฟอด...” พูดแล้วก็หอมแก้มของเธอไปฟอดใหญ่พร้อมกับยกยิ้มมุมปาก และช้อนคางเธอขึ้นมาจ้องหน้ากัน ก่อนที่จะก้มลงประกบปากจูบเธออย่างดูดดื่ม และส่งแรงตอกสะโพกอัดใส่อย่างหนักหน่วงอีกครั้ง
ตับ ตับ ตับ
“แม่ง...เอามันฉิบ” เขาสบถคำหยามออกมา เมื่ออารมณ์ดิบเข้าครองครอง
“อ๊ะ เบาหน่อย...”
“แม่งเอ้ย ลืมได้ยังไงว่ะ...” (ไม่เป็นไรหรอกมั้งยังซิง เดี๋ยวค่อยหลั่งนอกเอาก็ได้ว่ะ) เขาบ่นอุบในใจทันทีที่พึ่งนึกได้ว่าตัวเองนั้นกำลังประมาทในสิ่งที่ไม่ควรจะพลาดได้
“อ๊ะ จะ จุก มัน ละ ลึก...” เธอเริ่มร้องประท้วงออกมา เมื่อเขาไม่ยอมผ่อนแรงเลย
“ธรรมดา ก็ของพี่มันทั้งยาวทั้งใหญ่” เขาพูดขึ้นหน้าตายด้วยใบหน้าที่ภูมิใจพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อย จากที่ภูมิใจอยู่แล้วที่ได้เจอของสดใหม่ กับอย่างโคตรภูมิใจเลยที่การไม่ใส่เกราะป้องกันของเขามันมีความรู้สึกดีแบบนี้เอง
“อ๊ะ ไหนบอกว่าจะเบา...”
“เบาไม่ได้แล้วเด็กดี เธอเอามันขนาดนี้ แถมยังตอดรัดดูดแทบของพี่จะขาดอยู่แล้ว...” เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นด้วยวาจาห่าม
“ลามก อ๊ะ...” เธอดุเขาพร้อมจ้องมองค้อนใส่เขาอีกครั้งที่เขาพูดคำหยาบลามกออกมา แบบหน้าตาเฉยไม่รู้สึกระอายใจเลย
ตับ ตับ ตับ
“อ๊าส์ จะแตก...” เสียงกระเส่าเอ่ยพร้อมกับสูดปาก กระแทกกระทั้นอย่างอย่างเร็วถี่ เพราะใกล้จะเสร็จสมแล้ว
“อ๊ะ อ้าย...”
แต่คนใต้ร่างกลับชิ่งหนีเสร็จสมไปก่อนเขา เขาจึงรีบเร่งจังหวะให้เร็วและถี่ขึ้นเท่าทวีคูณเพื่อจะได้เสร็จตามเธอ
“อ๊าส แม่งโคตรเสียวหัวเลย...”
และคนเหนือร่างก็เสร็จสมในเวลาอันรวดเร็วตามเธอมาติด ๆ เขาทิ้งตัวลงไปทาบทับคนใต้ร่างที่หอบหายใจระทวยอย่างหมดแรงเช่นกัน
“แม่งเอ้ย!!!...” เขาสบถคนเดียวเบา ๆ เมื่อนึกได้ว่าตนเองนั้นไม่ได้ตามที่บอกกับตัวเองไว้ตั้งแต่แรก เพราะเธอคนเดียว ทำให้เขาแหกกฎความปลอดภัยของตัวเองไปหลายอย่างเลย
บทส่งท้าย(จบ)“จะรีบเดินไปไหนครับ? กำลังท้องอยู่นะ” เสียงทุ้มถามขึ้นทันที เมื่อเดินมาประชิดตัวเธอ เพราะเห็นว่าเธอรีบสาวเท้าเดินออกไปตั้งแต่เปิดประตูลงจากรถ“...” ธารารินทร์ไม่เอ่ยตอบ แต่กลับจะสาวเท้าเดินต่อ“เดี๋ยวสิน้ำ...” เขารีบคว้าตัวเธอเอาไว้เสียก่อน“...” เธอจึงหยุดและหมุนตัวหันหน้ามาสบตากันกับเขา แต่ก็ไม่ได้พูดหรือถามอะไรเขากลับไปทั้งนั้น“เดินเข้าไปด้านในพร้อมกันนะ” เสียงนุ่มเอ่ยขึ้น“แต่...” เธอปฏิเสธด้วยใบหน้าที่มีแต่ความกังวล“เราแต่งงานกันแล้วนะน้ำ เราเป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้อง น้ำจะกลัวอะไร” ปุณณธีร์รีบเอ่ยขึ้น เมื่อรู้ว่าเธอกำลังมีความกังวลใจอะไรเขาพอจะเดาออกว่าสิ่งเธอกังวลอยู่นั้นคือเรื่องใด เป็นใครก็มีความกังวลทั้งนั้น เพราะด้วยหน้าที่การงานและสถานะทางสังคมเขาเพียบพร้อม แต่เขากลับเลือกเธอมาเป็นภรรยา“แต่คนที่นี่รู้จักน้ำแค่ในฐานะนักศึกษาฝึกงานเองนะคะ”“ใครจะคิดยังไงก็ช่างเขาปะไร ใครกล้านินทาเมียของพี่ พี่จะไล่ออกให้หมดเลย”“ทำไมเอาแต่ใจแบบนี้ค่ะ” เธอไม่รู้จะสันหาคำไหนมาอ้าง“พี่ไม่ได้เอาแต่ใจอย่างเดียวนะ พี่เอาน้ำด้วย เอาทุกวันจนตอนนี้ก็ท้องแล้ว เจ๋งไหมล่ะ” เขาจึงพูด
มันไม่มีอะไรเลย“เปิดห้องไหมเพื่อน” ปุณณธีร์เห็นแล้วนึกหมั่นไส้ปนวัฒน์ เขาจึงเอ่ยขึ้นมาทันทีด้วยวาจาที่ฟังดูแล้วอย่างประชดประชัน“พี่ธาม” แต่กลับถูกธารารินทร์ที่นั่งข้าง ๆ ดุเอาไว้เสียก่อน“มึงเองก็ใช่ย่อยไอ้ธาม ที่คอน้องน้ำยังมีรอยแดงอยู่เลย” ปนวัฒน์สวนขึ้นมาทันที พร้อมกับเพยิดหน้าไปมองทางธารารินทร์แล้วแซวออกมา ไม่ได้อยากจะแซวคืนหรอกเพียงแต่มันมาแซวเขาก่อน“แต่กูก็ไม่ทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าเพื่อนไหมว่ะ อย่างน้อย ๆ ก็เกรงใจคนโสดแบบไอ้ภูมันหน่อย”“เกี่ยวไรกับกูอีกว่ะเนี่ย” ทัพพ์ภูวิศเอ่ยขึ้นทันที เมื่อเพื่อนทั้งสองกำลังถกเถียงกันแต่สุดท้ายก็มาจบลงที่เขา“แล้วนั่น มึงมองอะไรว่ะ” ปนวัฒน์ถามขึ้นทันที ที่ทัพพ์ภูวิศเอาแต่สนใจอะไรบางอย่างอยู่ข้างล่าง โดยไม่สนใจพวกเขาเลย ขนาดปากพูดกับเพื่อนแต่สายตากลับจับจ้องลงไปที่ชั้นล่าง“ปะเปล่า” เจ้าตัวรีบปฏิเสธทันควันด้วยน้ำเสียงติดขัด“กูว่ามึงกำลังมีพิรุธนะไอ้ภู” ปุณณธีร์พูดขึ้นมาเมื่อสังเกตอาการของเพื่อนไม่ค่อยปกติ นั่งอยู่ไม่เป็นสุขแล้วตอนนี้ ร้อนรนเหมือนคนมีอะไรปิดบัง“เปล๊า” ทัพพ์ภูวิศปฏิเสธเสียงสูง“มึงมี...” ปนวัฒน์จี้ขึ้นมาอีกคน“กูขอตัวกลับก่อนนะ
เลี้ยงฉลองสองสัปดาห์ต่อมา“คืนนีกูไท้ได้อยู่เป็นเพื่อนพวกมึงนานนะ เมียกูท้องด้วยไม่อยากพาอยู่ในที่แบบนี้นาน” ปุณณธีร์เอ่ยบอกกับเพื่อนทั้งสองขึ้นมาทันทีที่เขานั่งลงภายในห้องวีไอพีที่ไว้สำหรับรับรองพวกเพื่อนเขาปุณณธีร์นัดเพื่อนทั้งสองมาเลี้ยงฉลองเนื่องในโอกาสที่เขานั้นมีครอบครัว ต่อจากปนวัฒน์ โดยที่พวกเขาทั้งสามตั้งกฎขึ้นมาเอง และสถานที่ก็เป็นสถานบันเทิงของปุณณธีร์นั้นเองแต่เจ้าตัวกลับอยู่ในสถานที่แบบนี้นานไม่ได้ เพราะหญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยากำลังตั้งครรภ์อยู่ เขาจึงรีบชิ่งบอกกับเพื่อนเอาไว้ก่อน และเพื่อนก็รับรู้และเข้าใจดีเพราะอีกคนที่พึ่งจะผ่านการเป็นพ่อมาหมาด ๆ ก็ผ่านสถานการณ์แบบนี้มาแล้วเช่นกันส่วนอีกคน นั่นก็คือทัพพ์ภูวิศ เขายังไงก็ได้แล้วแต่ความสะดวกของเพื่อน เพราะเขานั้นตัวคนเดียว ยังไม่มีแฟนยังไม่มีลูก เขาจะอยู่ในสถานที่หรือสถานการณ์แบบไหนเขาได้อยู่แล้ว“ที่นี่มันก็ที่ของมึงไหมไอ้ธาม” ทัพพ์ภูวิศเอ่ยขึ้น เพราะไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนต้องรีบชิ่งบอกขนาดนั้น รู้อยู่เต็มอกอยู่แล้วว่าคนมีครอบครัวความคิดและทัศนคติเปลี่ยนแน่ แต่เขาแค่อยากจะแซวเพียงเท่านั้นตามประสาที่คบกันมาตั้งน
ฝันดีนะครับบ้านพัชรเหมรัตน์“พี่ทิพย์ นี่มันก็ดึกมากแล้วพี่จะออกไปไหนอีก” ปัณณธรถามขึ้นมาทันที เมื่อเขานั้นกำลังเอนกายนอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนโซฟาที่ห้องโถงของบ้าน แล้วเห็นคนเป็นพี่สาวเดินลงมาทั้งที่เป็นเวลาดึกมากแล้วทั้งคู่กลับมารถคันเดียวกัน โดยที่ปัณณธรเป็นคนขับและถึงบ้านมาสักพักใหญ่ ๆ แล้ว และเขาเองก็พึ่งได้รับข้อความจากคนเป็นแม่ว่าพวกท่านแวะหาพักที่โรงแรมในต่างจังหวัดก่อนสักคืนจึงจะเดินทางกลับมาบ้านในอีกวันรุ่งขึ้นและเขาก็คิดว่าคืนนี้พี่สาวก็คงจะค้างที่บ้านแน่ หลังจากที่พี่สาวไม่เคยกลับมานอนที่บ้านเลยตั้งแต่ที่ทำงานในวงการบันเทิงแถมช่วงเกิดเรื่องวิวาห์ก็แทบจะไม่ได้เจอหน้ากันเลย และวันนี้ถ้าไม่ใช่วันสำคัญของพี่ชาย ครอบครัวคงไม่ได้เห็นหน้าปุณยวีร์แน่นอนและปัณณธรก็คิดผิดเพราะถึงจะดึกมากแค่ไหน พี่สาวของเขาก็หาทางออกจากบ้านอยู่ดี ไม่คิดห่วงชีวิตของตัวเองเลยหรืออย่างไร“เรื่องของฉัน แกเองก็โตแล้วนะ รู้ดีอยู่แล้วว่าฉันจะทำอะไรไม่น่าถามเลย” ปุณยวีร์เอ่ยตอบน้องชาย เมื่อรู้สึกว่ากำลังโดนสอบปากคำ“แต่แทนเป็นผู้ชายนะพี่ทิพย์” ปัณณธรลุกขึ้นนั่งจ้องมองไปที่พี่สาวพูดพร้อมกับสำรวจมองพี่สา
วิวาห์แบบเรียบง่ายงานแต่งของธารารินทร์และปุณณธีร์ถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายที่บ้านเกิดของธารารินทร์เอง ตามความต้องการของเธอด้วยเอง เดิมทีผู้เป็นแม่ของเธอไม่ต้องการให้จัดงานเสียด้วยซ้ำ แต่ครอบครัวของเขาอยากทำให้ถูกต้องธารารินทร์จึงยอมให้จัดงานเพียงแค่เล็ก ๆ และทำตามประเพณีของคนที่บ้านไป ส่วนทางบ้านของปุณณธีร์นั้นซึ่งไม่ยอมแน่นอน โดยที่จะจัดงานขึ้นอีกรอบอย่างสมเกียรติในวันที่ธารารินทร์ให้กำเนิดลูกแล้ว“เหนื่อยไหมครับ” เสียงนุ่มเอ่ยถามคนเป็นภรรยาออกไป เมื่อพิธีการต่าง ๆ เสร็จสิ้นลงด้วยดีเมื่อพิธีการต่าง ๆ เสร็จสิ้นลง ทุกคนต่างก็ทยอยแยกย้ายกันกลับ และครอบครัวของปุณณธีร์นั้นเดินทางกลับกันทันที เพราะหน้าที่การงานที่รออยู่“ไม่เลยค่ะ” เธอเอ่ยตอบพร้อมกับส่ายหน้าปฏิเสธ“พวกลูกตามสบายเลยน่ะ” ธารทิพย์เอ่ยบอกกับลูกสาวและลูกเขยหมาด ๆ ซึ่งก็คือเจ้าบ่าวเจ้าสาวป้ายแดงนั้นเอง และกำลังจะเข้าห้องหอในค่ำคืนนี้“แล้วแม่จะไปไหน” ธารารินทร์เอ่ยถามคนเป็นแม่ขึ้นมาทันที ที่ผู้เป็นแม่พูดออกมาแบบนี้“แม่ขอไปนอนที่กระท่อมดีกว่า ไม่อยากรบกวนคู่บ่าวสาวเข้าห้องหอ” ธารทิพย์เอ่ยบอกตามตรง เพราะกระท่อมหลังเล็กที่ปลูกเอ
พร้อมวันไหนล่ะบ้านพัชรเหมรัตน์“ขอโทษนะครับพ่อแม่”ปุณณธีร์รีบยกมือขึ้นทำความเคารพผู้เป็นพ่อแม่และเอ่ยขอโทษขอโพยทันที ที่เขาพาธารารินทร์เข้ามาบ้าน หลังจากที่เขากลับจากโรงพยาบาล“คนที่แกควรขอโทษคือพ่อแม่ของน้องต่างหาก แม่ไม่เคยสั่งเคยสอนลูกให้ทำกับผู้หญิงแบบนี้นะ” ปราณีตำหนิลูกชายขึ้นมาทันที ที่ทั้งคู่นั่งลงยังโซฟา“เรื่องนี้ผมจะไปกราบขอขมาท่านอย่างแน่นอนครับ แต่คราวนี้พ่อกับแม่ต้องเป็นผู้ใหญ่ไปสู่ขอลูกสาวท่านให้ผมด้วยนะ...” เขาพูดขึ้นมาด้วยสายตาที่จริงจัง“พี่ธาม” ธารารินทร์รีบแทรกขึ้นมาทันที เพราะรู้ความหมายในสิ่งที่ปุณณธีร์พูดดี ว่าเขาหมายความว่าเช่นไร เขาพร้อมก็จริงแต่เธอยังไม่พร้อมเพราะเธอไม่เคยบอกกับผู้ให้กำเนิดว่าเธอนั้นคบหาดูใจกันกับใคร แถมตอนนี้ยังต้องครรภ์อีกด้วยผู้ให้กำเนิดปุณณธีร์ทั้งสองคนยิ้มออกมาทันที ที่ได้ยินลูกชายคนโตของบ้านพูดออกมาแบบนี้ เพราะลูกชายไม่เคยพูดเรื่องแบบนี้ทั้งที่พวกตนพยายามแหย่อยู่หลายครั้ง“พร้อมกันวันไหนล่ะ พรุ่งนี้เลยดีไหม” ธนาพูดขึ้นมาบ้างพร้อมกับใบหน้าที่ส่งยิ้มให้แก่ธารารินทร์อย่างนึกเอ็นดูที่เอาแต่นั่งก้มหน้า“คือว่า น้ำ...”“ไม่ต้องกังวลนะ พี่ไ
หลับตาทำไม NC“อย่ามาเรียกร้องอะไรทีหลังก็แล้วกัน” เขาจ้องมองใบหน้าสวยพร้อมกับเอ่ยบอกกับเธอทันทีที่ถอนริมฝีปากออกจากการปากอวบอิ่มที่ตอนนี้บวมเจ๋อ“ค่ะ คุณถ่ายวิดีโอไว้เป็นหลักฐานก็ได้ ว่าตอนนี้น้ำพะ...” เธอพยักหน้าให้เขาและกำลังจะเอ่ยรับปากเขาออกไป แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยจบคนเหนือร่างก้มลงมาจูบประกบ
อาการแปลก ๆเธอสำลักไอจนหน้าดำหน้าแดงเพราะไม่ทันได้ตั้งตัวเลย แถมยังเป็นครั้งแรกอีกด้วยที่ได้ลิ้มสัมผัสรสของแอลกอฮอล์แบบจริงจังในครั้งแรกของชีวิตเธอ“อี๋ ขม...” เธอทำหน้าขยะแขยงขึ้นมาทันที ที่ได้ลิ้มรสของแอลกอฮอล์ เพราะว่ามันขมมากกว่าอะไรจนเธอออกร้อนไปทั่วทั้งปาก“ก็แหง่ล่ะ ใครเขาชงเหล้ากันแบบนี้ละ
ถูกเรียกมาบริการ“น้ำริน! ตอนนี้ถึงเวลาเลิกงานของเธอแล้ว...” ปัณณธรเอ่ยบอกเมื่อมองดูเวลาแล้วเห็นว่าควรเป็นเวลาที่ธารารินทร์ต้องเลิกงานแล้วตามที่แจ้งกันเอาไว้ก่อนหน้านั้น“ขอเวลาอีก...”“น้ำริน!” ปัณณธรเอ่ยเรียกชื่อของเธอด้วยน้ำเสียงเรียบเข้มเพื่อเป็นการข่มขู่ เมื่อรู้ว่าเธอกำลังจะเรียกร้องเขา“ก็ได
เพื่อนมาอุดหนุนเพื่อนไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน เขาถึงกล้าเอาเรื่องส่วนตัวของพี่ชายมาเล่าสู่เธอฟัง ทั้งทีเพื่อนสนิทและหญิงสาวคนอื่น ๆ ที่พยายามมาตีสนิทเขาเพื่อที่จะเข้าหาพี่ชายของเขา เขายังไม่กล้าพูดเรื่องของพี่ชายให้คนเหล่านั้นฟังเลย แต่กับธารารินทร์ทำไมเขาถึงเล่าบอกเสียหมดเปลือกเลย “เว่อร์ไปหร







