Se connecterPartager
บทที่ 5 ไม่ใช่อย่างที่คิด
Date de publication:
2025-12-03 23:11:45บทที่ 5 ไม่ใช่อย่างที่คิด
วาดิม โจว เป็นทายาทตระกูลมาเฟียใหญ่ผู้ทรงอิทธิพล ชื่อเสียงของเขาเป็นที่ต้องการรู้จักในช่วงสองปีให้หลังมานี้ หลังจากที่มาเฟียใหญ่อย่าง หลาง โจว ล้มป่วยลง ลูกชายเพียงคนเดียวอย่างวาดิมก็ขึ้นนั่งตำแหน่ง
ตระกูลโจวมีบุญคุณล้นเหลือกับตระกูลอาชาไชยมาหลายชั่วอายุคน และไว้ใจอาชาไชยประหนึ่งคนร่วมสายเลือด ถึงได้กล้าให้ดูแลกิจการสัมปทานท่าเรือขนส่งในประเทศไทยโดยไม่เคยส่งใครมาตรวจสอบ
จนเกิดเรื่องอื้อฉาวขึ้นในโลกออนไลน์ประเทศไทย มีการกล่าวหาว่าอาชาไชยทำเรื่องผิดกฎหมายและที่ทำได้ไม่มีใครกล้าแตะต้องเพราะมีนายทุนใหญ่หนุนหลังนั่นก็คือตระกูลโจว ตระกูลผู้มีอิทธิพลในฮ่องกง
ข่าวเดี๋ยวนี้มันดังข้ามประเทศอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักตระกูลโจวโดนตรวจสอบ แม้จะบอกว่าเป็นการตรวจเยี่ยมประจำปีของทางภาครัฐ แต่ไม่ว่าจะคลังสินค้า เรือทุกลำที่ผ่าน หรือแม้แต่กระทั่งบริษัทเองก็โดนภาครัฐเข้าเยี่ยมทั้งหมด
ที่ผ่านมาตระกูลโจวไม่เคยโดนอะไรแบบนี้ ข่าวเรื่องนี้จึงส่งผลต่อธุรกิจและความน่าเชื่อถือของตระกูลโดยตรง ทำให้หัวหลักอย่างวาดิมที่เพิ่งขึ้นนั่งตำแหน่งได้ไม่นานรู้สึกโกรธจนอยากจะแล่เนื้อเถือหนังอาชาไชยเป็นชิ้น ๆ
แต่เพราะบิดาสั่งห้ามไม่ให้ทำอะไรตามใจ และขอเพียงให้บทเรียนแก่วัฒนาที่หละหลวมในเรื่องนี้เท่านั้น
แต่สำหรับวาดิมแล้วเขามองว่ามันเกิดความเสียหายที่ไม่สามารถประเมินค่าได้ มันหมายถึงศักดิ์ศรีที่สั่งสมมาของตระกูลโจว
ตระกูลของเขาต้องมาแปดเปื้อนเพราะคนชั่ว ๆ เห็นแก่ตัวและมันเป็นคนของอาชาไชย!
และนี่คือเหตุผลที่วาดิมต้องมาเหยียบที่ประเทศไทย มาทำให้ทุกคนที่คิดคดทรยศเขาได้รู้ว่าการจะหักหลังตระกูลโจวไม่มีใครได้ตายดี!
วาดิมฆ่าคนไม่กะพริบตา แม้แต่คนเก่าแก่ในตระกูลที่ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นกับการที่บิดาโดนวางยาพิษภายในบ้าน แม้จะจับตัวคนร้ายได้ แต่วาดิมไม่สน เขาถอนรากถอนโคนไม่มีเหลือ
ด้วยความไว้ใจที่บิดาของเขามีต่ออาชาไชย นั่นคือความหละหลวมที่เขาไม่คิดจะเป็นแบบพ่อ การไว้ใจคนอื่นมากเกินไปมันจะเป็นภัยต่อตัวเรา
ลูกชายของวัฒนาเอาความลับธุรกิจไปขายให้กับคนที่อยากได้ อำนวยประโยชน์จากกิจการหลักคือท่าเรือขนส่งที่ฝั่งไทย ใช้ท่าเรือของเราเพื่อส่งออกและนำเข้าสิ่งผิดกฎหมาย
เหตุผลนี้มันก็เพียงพอแล้วที่เขาไม่จำเป็นต้องญาติดีกับคนทรยศพวกนั้น!
วาดิมไม่คิดจะให้อภัยอาชาไชย ไม่มีวัน!
วาดิมยังคงอยู่ที่ประเทศไทยไม่ได้กลับฮ่องกงอย่างที่ธรรมิกาคิด เธอโดนพาตัวมาที่เพนต์เฮ้าส์แถวไหนไม่รู้ เพราะระหว่างทางหญิงสาวเผลอหลับมารู้ตัวอีกทีไม่ได้อยู่ที่สนามบินแต่อยู่ที่นี่แทน
“เชิญทางนี้…”
ธรรมิกาหันไปตามเสียงก็พบว่าเป็นผู้หญิงวัยกลางคนอายุมากกว่าเธอ แต่งตัวสุภาพด้วยชุดเดรสผ้าปักลายดอกไม้ที่ชายกระโปรง บ่งบอกถึงฐานะว่าอาจจะเป็นหัวหน้าแม่บ้าน
หญิงสาวกวาดสายตามองไปทั่วบริเวณ เธอไม่พบใครเห็นแต่หลังไว ๆ ของวาดิมหายเข้าไปทางด้านหน้าบ้าน ส่วนเธออยู่บริเวณลานจอดรถกับกระเป๋าเดินทางใบเดิม
“จะพาไปไหนคะ?” ธรรมิกาไม่คิดจะสร้างศัตรูเพิ่มอีก เธอเลียบเคียงคนที่เดินนำหน้าเธอไป แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบ
ระหว่างทางเดินเธอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ที่นี่น่าจะเป็นบ้านพักของวาดิมในประเทศไทย เธอเห็นรถหลายคันจอดเรียงรายกันนับสิบ
“คือ…จะพาไปที่ไหนคะ?”
“ตามมาเถอะค่ะ อย่าถามอะไรมากเลย”
ธรรมิกาเม้มริมฝีปากมองแผ่นหลังของคนที่เดินนำหน้าเธอไป ก่อนที่ผู้หญิงคนนี้จะพาเธอเดินเข้าประตูด้านหลังทะลุเข้ามาภายในตัวบ้านและก็พบห้องพักที่คาดว่าจะเป็นของเธอ
“ต่อไปนี่คือห้องของคุณ วันนี้ไม่มีอะไรแล้วเชิญคุณพักผ่อนได้เลยค่ะ”
“เดี๋ยวค่ะ…คือเราไม่ได้ไปฮ่องกงเหรอคะ แล้วฉันต้องอยู่ที่นี่เหรอคะ”
ผู้หญิงคนนั้นไม่ตอบเพียงแค่มองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออกเหมือนกันว่ามันหมายความว่าอย่างไร
ก่อนที่จะมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งอุ้มกระเป๋าเดินทางของเธอเดินเข้ามาภายในห้องและรีบวิ่งออกไป
“อย่างน้อยคุณก็ควรบอกให้ฉันรู้…” ธรรมิกาไม่เข้าใจว่าแค่ตอบเธอมาหรือบอกกันหน่อยก็ยังดีกว่าเงียบใส่กันโดยที่เธอก็ไม่รู้ชะตาชีวิตตัวเองเลย
“ถ้าคุณอยากรู้อะไรก็ถามนายเองเถอะค่ะ ฉันเป็นแค่หัวหน้าแม่บ้าน เรื่องอื่น ๆ นอกจากงานบ้านและการดูแลนายแล้ว คุณต้องถามท่านเอง”
“งั้นฉันจะไปกินข้าวได้ที่ไหน?”
“ไม่มีข้าวสำหรับวันนี้แล้วค่ะ เชิญคุณพักผ่อน คนที่นี่ตื่นเช้าและนายไม่ชอบคนตื่นสาย”
************
กำหมัดละนะ...
Dernier chapitre
สัมผัสรักมาเฟียร้าย ตอนพิเศษ 3 ส่งท้าย
ตอนพิเศษ 3 สุดท้ายบ่อน้ำหลังบ้านก็ไม่ได้ถม เหตุเพราะเหล่าเด็ก ๆ สัญญากับนายหญิงใหญ่แห่งตระกูลโจวว่าจะไม่ไปเล่นซนตรงนั้น ส่วนปลาในบ่อก็จะไม่ตกปล่อยให้มันอยู่กันตามธรรมชาติหากเจิงเจิงอยากจะกินปลาก็ไม่ต้องไปลงมือตกเอง ป๊ะป๊าจะให้คนไปขนที่ตลาดปลาและลูกอยากจะย่างกี่ตัวก็ย่าง“ถ้ามีก้าจะโกรธก็โกรธฉันน่ะถูกแล้ว ฉันหละหลวมไปเองอย่าโกรธลูก ๆ เลย ไอ้เจิงมันก็เด็กปากเปราะไปเรื่อย ส่วนจินจินก็รักน้องออกรับแทน” เรื่องทั้งหมดจบที่วาดิมออกรับความผิดแทนลูก“ถ้ามีก้าไม่หายโกรธ...งั้นคืนนี้ฉันคุกเข่าให้แล้วกันนะ อยากจะให้คุกเข่านานเท่าไหร่ก็ได้”วาดิมมองใบหน้ากลมเกลี้ยงแม้จะมีริ้วรอยตามกาลเวลาแต่ก็ยังคงสวยสดสมฐานะนายหญิงใหญ่แห่งตระกูลโจวชุดกี่เพ้าคอจีนแบบเต็มยศ ผมยาวสลวยถูกมัดรวบเป็นมวยต่ำ ใบหน้าตกแต่งอย่างสวยจัด ในมือถือพัดขนนกสีแดงเพียงแค่ธรรมิกานั่งเคาะพัดกับฝ่ามือและตวัดสายตาดุ ๆ มองเขา วาดิมก็เหมือนจะแดดิ้นทุกครั้งไปวาดิมโจวกลัวเมียจะแย่...ธรรมิกาหันไปมองหน้าคนที่โน้มกายหยาบมาทำเสียงแผ่ว ๆ หยอกเย้าเธออยู่ในทีไม่วายมาแค่เสียง แต่ฝ่ามือหนาลูบสะโพกเธอเล่น แม้ใบหน้าคมคายเรียบนิ่ง แต่แววตาแพรวพร
สัมผัสรักมาเฟียร้าย ตอนพิเศษ 2
ตอนพิเศษ 2 ภาพตรงหน้าเป็นภาพที่คนในตระกูลโจวคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี เด็กชายวัยห้าขวบกับเด็กหญิงวัยแปดขวบนั่งพับเพียบตระกองก้มหน้าก้มตาอยู่กลางห้องโถงของบ้านด้านหลังมีบริวารเพื่อนพ้องพี่น้องมากกว่าสิบคน แต่ละคนมีอายุไล่เรียงกับเจ้าเด็กแสบสองคนนั่น และทั้งหมดนั่งเรียงแถวก้มหน้าหลบสายตาเช่นเดียวกันกับลูกพี่ใช่…จินโจวและเจิงโจว เป็นลูกพี่ของเด็กพวกนั้น!“แม่บอกกี่รอบแล้วเรื่องตกปลา…”เสียงของมารดาทำให้ขนคอของเจิงเจิงลุกชัน เด็กชายเงยหน้าขึ้นไปสบตามารดาก่อนจะก้มหน้าลงแล้วเม้มขยี้ริมฝีปาก“มามี๊ไม่ได้ห้ามเรื่องตกปลาค่ะ แต่ห้ามไม่ให้พวกเราเล่นน้ำ” น้ำเสียงเล็กแผ่วเอ่ยออกอธิบายออกมาไม่เต็มเสียงเท่าใดนัก“แล้วตกปลาบนบกรึ!” เด็กหญิงเริ่มตัวแข็งค่อย ๆ ช้อนสายตาขึ้นมองไปทางบิดา วาดิมโจวลอบระบายลมหายใจ ใบหน้าคมคายหล่อเหลายังคงเรียบนิ่งตามลักษณะนิสัยของเขา“ตกในน้ำสิครับมามี๊ แต่ว่าพวกเราใส่ชูชีพที่ลุงเอียนซื้อมาให้ครบถ้วนเลยครับ!” เด็กชายเจิงโจวเห็นว่าพี่สาวจนมุมแล้วเขาก็สอดแทรกหาทางออกในทันทีซึ่งทางออกนั่นบิดาได้ยินแล้วถึงกับยกมือขึ้นคลึงขมับ และเมื่อวาดิมปรายสายตาไปทางภรรยา แน่นอนว่าธรรมิกามอ
สัมผัสรักมาเฟียร้าย ตอนพิเศษ 1
ตอนพิเศษ 1 เสียงเจื้อยแจ้วของลูกสาวที่ดังมาจากชั้นล่างทันทีที่คนเป็นแม่เปิดประตูห้องนอนออกมา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าบ้านมีแขกธรรมิกาพาร่างอุ้ยอ้ายเดินมาชะโงกหน้ามาเมียงมองจากชั้นบน แค่เห็นเสี้ยวหน้าของคนที่มาหาสามี แม้จะไม่เจอกันมาเป็นปี ธรรมิกาก็จำได้ว่าผู้ชายคนนั้นคือครูซ เพื่อนสนิทของวาดิมคนที่เป็นเจ้าของโรงพยาบาลที่ประเทศไทยธรรมิกาเดินย่ำเท้าลงบันไดแค่ขั้นแรก ร่างสูงของสามีก็ลุกขึ้นและเดินขึ้นมาหาทันทีเมื่อถึงตัวเธอมือหนาของเขาส่งมาให้เธอจับ คุณแม่ท้องโตยกยิ้มออกมาก่อนจะวางมือลงไปบนมืออันแสนจะอบอุ่นของสามี“ทำไมไม่เรียกเด็กมาเป็นเพื่อน” “ให้เด็กเก็บชุดเล็ก ๆ ของน้องจินจะเอาไปให้หลานแม่บ้าน ได้ยินเสียงดังข้างล่างเลยเดินออกมาดู”พูดจบธรรมิกาก็สาดสายตามองไปทางด้านหลังของสามี ครูซเห็นเธอก็พยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงทักทาย แต่สำหรับธรรมิกาแล้วเธอไม่คิดว่าตัวเองจะต้องญาติดีกับผู้ชายใจดำคนนี้อีก“งั้นตามสบายเถอะค่ะ เดี๋ยวอีกสักพักมีก้าจะมีแขก” แขกคนที่ว่าทำให้มาเฟียหนุ่มเม้มริมฝีปาก“คุณรีบพาเพื่อนคุณกลับไป...” คนท้องพูดเบา ๆ ให้ได้ยินกันสองคนก่อนจะกวักมือเรียกลูกสาวที่นั่งอยู่บนตักครูซให้
สัมผัสรักมาเฟียร้าย บทส่งท้าย
บทส่งท้ายข่าวน่ายินดีของตระกูลโจวคือธรรมิกาได้ตั้งครรภ์ลูกคนที่สองสมใจพ่อของเขา ที่นับเดือนนับวันว่าเมื่อไหร่ลูกจะมาเกิดเพราะตั้งแต่จัดวันเกิดน้องจินครบสามขวบไปธรรมิกาก็ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ แต่ลูกก็ยังไม่มาสักที กว่าคนนี้จะมาคนเป็นพ่อแม่ก็ลุ้นแทบแย่ วาดิมถึงกับนอนเอามือก่ายหน้าผากทุกวัน เขาคิดว่าตัวเองมีปัญหาเสียแล้ว เมื่อสำเร็จสมความปรารถนามาเฟียใหญ่ก็ตระเวนแก้บนตามศาลเจ้ากับซินอี๋เรียกได้ว่าทั้งอาทิตย์อยู่ไม่ติดบ้านเลยส่วนคนท้องอ่อนสำหรับท้องนี้ซมยิ่งกว่าตอนท้องน้องจินเพราะแพ้ท้องหนักมากกินอะไรก็ไม่ได้เพราะออกปากหมดก็ยังดีที่มีครอบครัวและสามีแถมยังมีลูกสาวตัวเล็กที่ตอนนี้รับบทเป็นพี่ของน้องรอเลี้ยงน้องเต็มที่“มามี้ขา ถ้าน้องเกิดมาแล้วจินขอเอาน้องไปนอนด้วยได้ไหม ไปนอนในห้องเจ้าหญิงของจิน นอนคนเดียวเหง๊า ๆ อะค่ะ”พี่สาวสามขวบเหงาเป็นแล้ว ธรรมิกาที่กำลังยกยาดมจ่อจมูก อดจะยิ้มกว้างออกมาไม่ได้ เธอรับแรงโถมรัดจากลูกสาวตัวอวบอ้วนที่มานอนซุกวางใบหน้ากลมเกลี้ยงอยู่บนเนินอกอวบอิ่ม“ได้สิคะ น้องจินอยากพาน้องไปนอนด้วยเมื่อไหร่ก็ได้มามี้อนุญาตแต่ไม่ใช่อุ้มหนีไปนะคะ ต้องบอกผู้ใหญ่ก่อน
สัมผัสรักมาเฟียร้าย บทที่ 75 อยากมีลูกเพิ่ม
บทที่ 75 อยากมีลูกเพิ่มเสียงฝีเท้าตุบตับดังมาจากหน้าห้องนอนทำเอาคนเป็นพ่อแม่ที่นอนกอดก่ายกันอยู่ผละออกจากกันแทบไม่ทันธรรมิกาคว้าเสื้อผ้าที่โดนถอดกระจัดกระจายบนเตียงนอนรวบมาอย่างเร่งรีบและรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำส่วนวาดิมหยัดกายลุกขึ้นสวมใส่กางเกงอย่างรวดเร็ว เขาหันมาจัดผ้าปูที่นอนอย่างลวก ๆ เมื่อมันเรียบร้อยดีแล้วก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกตั้งแต่เป็นพ่อแม่ หูเรียกได้ว่าความรู้สึกเร็วกว่าเดิมเป็นไหน ๆ อะไรนิดหน่อยก็รู้แล้วและยิ่งเวลาทำอะไรพิสดารกันแบบนี้ด้วยแล้ว รีบได้ก็ต้องรีบเพราะลูกสาวเห็นยังเด็กอยู่แต่ก็หูตาไวเหลือเกินตึง ๆๆๆๆ ยังไม่ทันขาดคำเสียงทุบประตูห้องนอนก็ดังขึ้น คนเป็นพ่อรีบสวมใส่เสื้อผ้าอย่างรวดเร็วกำปั้นน้อยของเจ้าก้อนแป้งบรรจงทุบประตูห้องนอนเสียงดังโดยไม่สนใจพี่เลี้ยงที่ยอบกายนั่งลงและบอกว่าภายในห้องไม่มีใครอยู่ แต่เด็กน้อยไม่เชื่อ“ป๊าาา ป๊ะป๊าาาา ยูหนายจ๊ะ” เสียงเล็ก ๆ เรียกบิดาชัดถ้อยชัดคำกว่าคำอื่น กำปั้นกลม ๆ บรรจงทุบประตูห้องนอนบานใหญ่อย่างขะมักเขม้นไม่ยอมแพ้แม้แรงจะน้อยนิดและเจ็บมือเพียงใดก็อดทน จินจินต้องการให้ประตูเปิดออก!ร่างอวบอ้วนในชุดกระโปรงสีฟ้าคราม ทรงผม
สัมผัสรักมาเฟียร้าย บทที่ 74 Anniversary NC+++
บทที่ 74 Anniversary NC+++#สองปีผ่านไปร่างเล็กบอบบางของคนเป็นภรรยากำลังโน้มตัวลงมาใช้ปลายจมูกโด่งเล็กของเธอคลอเคลียปลายจมูกโด่งสันของเขาก่อนจะจับข้อมือของมาเฟียหนุ่มไปพันธนาการรัดด้วยเนกไทสีแดงเข้มและผูกยึดติดไว้บนหัวเตียง“มีก้า”“ชอบมัดดีนักโดนบ้างจะได้รู้สึก”“มัดมือมันจะไปพออะไรมัดขาไปด้วยเลยสิ”หัวใจของคนพูดเต้นระรัวราวกับตีกลอง ก่อนจะจ้องมองคนเป็นภรรยาใช้ใบหน้าซุกลงมาตรงขาข้างหนึ่งและกดริมฝีปากเล็ก ๆ จูบลงไปบนท่อนเอ็นที่พองโตคับมือเธอ“มีก้า...ทำไมวันนี้พาตื่นเต้นจัง”“Happy Wedding Anniversary”จบคำพูดของเธอใจของเขากระเด็นกระดอนออกนอกอกไปเรียบร้อย มือข้างหนึ่งที่ถูกพันธนาการพยายามขยับออกจากเนกไทที่มัดไว้และเอามาวางลงบนศีรษะทุยของคนที่กำลังอ้าปากกลืนกินตัวตนใหญ่โตของเขาอยู่วาดิมใช้สายตารุ่มร้อนจ้องมองเรียวปากที่อ้ากว้างและพยายามขบเม้มตวัดปลายลิ้นละเลงเลียเส้นเสียวด้านหลังก่อนจะใช้ฟันขบส่วนหัวและดูดมันแรง ๆ อีกครั้งร่างหนาสะท้านสั่นไหวสองขาสั่นเกร็ง มาเฟียหนุ่มผ่อนลมหายใจขาดห้วงออกมาตามแรงจังหวะที่เธอกลืนกินตัวตนของเขา บางตอนที่เธอยัดมันเข้าไปในลำคอจนเกิดเสียงค่อกแค่ก วาดิมย
สัมผัสรักมาเฟียร้าย บทที่ 10 เช็กของ NC+++
บทที่ 10 เช็กของ NC+++วาดิมจ้องมองบานประตูห้องน้ำหลังจากได้ยินเสียงน้ำหยุดไหลมามากกว่าห้านาทีแต่ยังไม่พบเงาร่างของใครสักคนออกมา จนเมื่อความอดทนของเขาเริ่มจะหมด ร่างเล็กถึงจะโผล่มาได้แถมยังอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำที่ห่มห่อเนื้อตัวแบบมิดชิด“นึกว่าลื่นหัวฟาดตายในห้องน้ำไปแล้ว” ดวงตากลมโตช้อนขึ้นสบตามองเข
สัมผัสรักมาเฟียร้าย บทที่ 9 อย่าเล่นลิ้น
บทที่ 9 อย่าเล่นลิ้น“ไปเตรียมน้ำ ฉันจะอาบน้ำ”วาดิมดันเธอออกห่างก่อนจะขยับกายเอนหลังหลับตาพิงหัวเตียงโดยไม่ได้พูดหรือลืมตามองเธออีกหญิงสาวก้าวเท้าลงจากเตียงนอนเดินไปยังห้องน้ำเพื่อเตรียมน้ำอุ่น หัวใจของเธอเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น ไม่รู้ว่าวาดิมจะมาไม้ไหน แต่ทุกอย่างมันปุบปับไปหมด เมื่อเตรียมน้ำเร
สัมผัสรักมาเฟียร้าย บทที่ 8 ยอมรับชะตา
บทที่ 8 ยอมรับชะตา“และขอบเขตคือตรงไหน”“สำหรับอะไรล่ะ?”“นางบำเรอของคุณ” วาดิมยังไม่ตอบคำถามเธอเพราะเอียนเรียกเขาให้ออกไปก่อน มาเฟียหนุ่มจ้องมองเธอก่อนจะฟาดฝ่ามือลงบนสะโพกเธอเบา ๆ และเขาก็เดินออกไป ก่อนออกไปเขาทิ้งสายตาเอาไว้ว่าจะกลับมาคุยแน่นอนหัวใจของธรรมิการวดร้าว เนื้อตัวของเธอไม่เคยโดนผู้ชา
สัมผัสรักมาเฟียร้าย บทที่ 6 ของดี
บทที่ 6 ของดีเมื่อไม่มีอะไรให้กินธรรมิกาก็ไม่คิดจะร่ำร้องขอความช่วยเหลือจากใคร หญิงสาวเปิดกระเป๋าเดินทางของตัวเองออกพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ดีหน่อยที่พกของกินติดกระเป๋ามา ไม่ว่าจะเป็นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ขนมปัง แครกเกอร์ ถ้าบริหารดี ๆ ต่อให้วาดิมให้เธออดข้าวธรรมิกาก็คิดว่าคงอยู่ได้อีกหลายว
Vous vous intéresseriez aussi à
คลั่งรักเฮียวาคิม
นามปากกา อายดอลลี่15.4K Vuesบ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+)
เนตรกวี / Natekavees28.2K Vuesพลั้งรักมาเฟียร้าย
โซลสตาร์ seoulstar11.5K VuesFAKE LOVE หลอกว่ารัก
Piggy.g107.8K VuesOne Night Stand คู่นอนคืนเดียว
KhanomThai Story388 Vuesพ่อเลี้ยงชินกรณ์
Badstyle_1.3K VuesServitude อาณัติรักเมียบำเรอ | เอเดนxพาย
พิชา - Phicha1.1K Vuesนางบำเรอรักของมาเฟียร้าย
อิแย้ม1.4K Vues
