Share

บทที่ 12

last update publish date: 2026-06-10 01:11:41

วันรุ่งขึ้น

"คาเยนมึงจะนั่งอยู่ในรถอีกนานมั้ยน้องๆ มันเตรียมขนวัคซีนแล้ว ไปช่วยกันก่อนค่อยไปลาดตระเวน"

ลมหายใจหนักๆ ถูกพ่นออกมาท่าทางอิดออดไม่กระชับกระเฉงจากคนมั่นใจในตัวเองสูง จู่ๆ ก็ลดระดับลงเพียงเพราะต้องเจอหน้ากับเด็กในหน่วยความมั่นคง..

"เออ!"

"สวัสดีครับหัวหน้าคาเยน"

เฮนรี่เจ้าหน้าที่แผนกความมั่นคงพิเศษยกมือไหว้ร่างหนาของคาเยนยิ้มให้เล็กน้อยแต่อีกคนกลับพยักหน้ารับแล้วเดินผ่านไป

ทำให้คนไหว้มองตามจนร่างหนาหยุดลงข้างๆ เพื่อนแผนกตนเองอย่างวิเวียน

"ไง?"

"อ้าว? ลุงมาช่วยด้วยเหรอนึกว่าจะแอบอู้งานไปลาดตระเวนแล้วซะอีก"

เสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วเป็นกันเองดังออกมาให้ได้ยิน เฮนรี่เม้มปากเล็กน้อยทั้งที่ตั้งใจทักยกมือไหว้อย่างสุภาพ แต่หัวหน้าแผนกกลับไปสนใจคนซุ่มซ่ามอย่างวิเวียน

ดวงตาเรียวเล็กหลี่ลงแล้วหันกลับไปขนของที่รถดังเดิม

"ขี้ก้างอย่างมึงยังมาได้เลยทำไมคนตัวโตอย่างกูจจะมาไม่ได้... นี่มึงปกติดีแล้วใช่มั้ย?"

คาเยนชะโงกไปมองขาคนซุ่มซ่ามแต่ก็ได้คำตอบเป็นการพยักหน้าหงึกหงักท่าทางสดใสกระฉับกระเฉงมีเรี่ยวแรงคาเยนจึงไม่ถามมากไปกว่านั้น

ร่างต่างขนาดยืนแนบชิดติดกันนานสองนาน เป็นที่น่าแปลกตาแก่ผู้พบเห็น แม้จะมีเสียงเถียงกันดังแว่วมาตลอดเวลา แต่รอบกายทั้งคู่มีมวลบางอย่างที่ไม่เหมือนเดิมรายล้อมตัวอยู่

"นี่สองคนนั้นเขาดีกันตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ?"

เฮนรี่ถามเซมิที่ยืนอยู่ข้างๆ

"มันก็เถียงกันเหมือนเดิมแต่..ก็แปลกจริงๆ นั่นแหละ"

.....

คาเยน

นับตั้งแต่วันนั้นเราสองคนยังคงทำงานด้วยกันได้ตามปกติ แม้ในบางครั้งจะต้องแยกย้ายกันไปทำคนละส่วนแต่ก็เป็นตัวเองที่รู้สึกอยากเจอเด็กวิเวียนนั่นจนต้องหาเรื่องมาทำงานด้วยกัน

พอเจอกันก็อยากใกล้ พอใกล้ก็รับรู้ได้ถึงกลิ่นนั้น กลิ่นคาวที่คุ้นเคย นับวันยิ่งเสพติดมันอยากอยู่ใกล้ๆ อยากแตะต้องเนื้อตัว อยากทำอะไรต่อมิอะไรเหมือนกับวันที่มีอะไรกันวันนั้น..

"สวัสดีคุณลุงหัวหน้า ไม่เจอกันตั้งสองวันยังดูแก่เหมือนเดิมเลยนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"

เด็กวิเวียนเห็นผมเดินหน้าบึ้งตึงเข้ามา ก็เอ่ยทักตามประสาคนบ๊อง เราไม่ได้เจอกันสองวันเพราะผมต้องไปประชุมต่างที่ สภาพก็อาจจะเป็นอย่างที่มันทักคือดูโทรมดูแก่แม้ตัวมันเองจะดูซูบซีดเหมือนกันแต่มันก็ทักทายด้วยท่าทางราวกับไม่เป็นอะไร

ผมไม่ได้ตอบรับคำทักทายของมันแต่กลับคว้าข้อมือมันหุนหันออกมาจากตรงนั้นโดยไม่บอกใครมีเสียงเซมิดังไล่หลังมาแต่ผมไม่หยุด สาวเท้าเร็วขึ้นเพื่อหาที่ลับตาอยู่กับมัน

ผมพามันออกห่างจากจุดรับวัคซีนเข้ามาในโบสถ์แห่งหนึ่งปิดประตูลงแล้วจับร่างบางของวิเวียนผลักหลังติดกับประตูโบสถ์ทันที

ตึ้งง!

"ลุง... อึ่ก จุ๊บ! จุ๊บ! จ๊วบ!"

ริมฝีปากหยักแห้งแตกบดเบียดกับปากบางสีขาวซีดไร้เลือดฝาดอย่างรุนแรง

ตะโบมโถมร่างเข้าหาร่างบางแน่นคล้ายจะฝังตัวเข้าไป วิเวียนตื่นตระหนกเล็กน้อยกับการถูกจูบอย่างจาบจ้วงยกมือขึ้นดันอกอีกคนแต่ก็ไม่เป็นผล เรี่ยวแรงคนแก่กว่ายังคงแข็งแกร่งเสมอ

ลิ้นร้อนสอดเข้าออกตวัดไปมาภายใน ฝ่ามือหยาบกร้านล้วงเข้าไปในอาภรณ์ตัวหนาบีบเค้นหนักสลับเบาครางงึมงำในลำคออย่างพึงพอใจ

อืออออ อืมมม

เพียงครู่เดียวทั้งสองต่างร่วมกันปลดเปลื้องเสื้อผ้าจนเปล่าเปลือย ร่างบางถูกพรมจูบไปทั่วโดยเฉพาะที่หน้าท้อง..ไม่รู้ทำไมถึงชอบนักหนาคาเยนคลอเคลียดจูบเลียมันอยู่พักใหญ่

อวัยวะกลางกายของทั้งสองขับเมือกใสๆ ออกมามากมายที่ส่วนปลาย

จู่ๆ ร่างเล็กกว่าก็มีแรงขึ้นมาผลักร่างหนาของคาเยนลงที่พื้นลากลิ้นเลียใบหน้าหล่อเหลาที่มีสีหน้าดีขึ้นเรื่อยเพียงแค่ได้สัมผัสกัน

ทั้งสองลงมาเล้าโลมกันบนพื้นโบสถ์อีกครั้ง เอวบางถูกรวบด้วยสองมือใหญ่ขึ้นมาคลานคล่อมหน้าคนพี่ ส่วนปลายเยิ้มถูกครอบครองด้วยริมฝีปากหนา ดูดรูดรั้งหนักๆ

ซี้ดดดดด!

เสียงซูดปากดังระงมมือขาวเรียวยกขึ้นขยำหน้าอกแบนราบของตัวเองหลับตาพริ้มแหงนค้างกลางอากาศส่ายเอวเล็กไปมาด้วยความเสียดเสียว เรียวลิ้นหนาดูดเลียน้ำใสลงท้องทุกหยาดหยดอย่างกระหาย

อ่าาาาาา

และเป็นวิเวียนเองที่หิวกระหายไม่ต่างกันย้ายร่างตนเองมาที่ปลายเท้าคนพี่ จับแท่งร้อนระอุราวกับจะลวกให้ละลายเข้าปากดับร้อนทั้งลำ

อุ้บ! อืมมมมม

ปากบางรูดน้ำเมือกใสทั้งหมดที่เคลือบแท่งหนาขึ้นมาสุดปลาย ตวัดปลายลิ้นปาดหมดทุกหยาดหยดที่ส่วนหัววนกลับไปรูดจากโคนขึ้นมาใหม่แรงขึ้นถี่ขึ้น

ซี้ดดดดดด อ่าาาาาา

คาเยนผละปากออกมาครางเสียงห้าวกัดฟันกรอดกับความเสียวเบื้องล่าง

ปากเล็กของวิเวียนดูดน้ำจากแท่งเนื้อใหญ่กลืนลงท้องเหมือนอาหารชั้นดีที่ไม่สามารถหยุดกลืนกินได้

ใบหน้าคมฝังลงบนก้อนเนื้อนุ่มด้านหลังแหวกออกเบียดลิ้นเข้าไปกระดกรัวภายใน

อื๊อออออ!!

ก้นเล็กบดอัดขย่มลิ้นในท่าคลานแทบจะกลายเป็นท่ากระเด้าพื้น ใบหน้าซื่อใสกลายร่างทุกครั้งเมื่อร่วมรักกัน ท่าทางร่านร้อนกว่าปกติบดส่ายร่างกับกล้ามเนื้อใหญ่โตครางเสียงอู้อี้ในคอ

อืมมมม อื๊ออออออ

ทั้งสองละเลงลิ้นใส่เครื่องเพศกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ร่างกายผลิตน้ำเมือกใสออกมาไม่หยุดจนกลิ่นคาวฟุ้งทั่วบริเวณ

ร่างบางถูกจับมานั่งซ้อนตักหันหน้าไปทางเดียวกันเรียวแขนบางคล้องคอคนพี่จูบปากแลกลิ้นฉ่ำแฉะจนน้ำลายยืดย้อยไม่แพ้ช่วงล่าง

แท่งเเข็งถูกเมือกในตัวคนน้องชะโลมชุ่มโชกรูรักขยับขึ้นลงบนตักคนอายุมากกว่าโดยมีมือหนาบีบเค้นหน้าอกเล็กอย่างเมามัน

สวบ!!ๆๆๆๆๆๆ

''ละ..ลุง.. ท้องมันแน่น" วิเวียนผละหน้าออกมากัดปากแน่นช่วงท้องแข็งตึงจนคนพี่เลื่อนมือลงมาลูบคลำ หน้าท้องแข็งคัดจริงอย่างที่ว่า จึงจับร่างเล็กเปลี่ยนท่ามาประคองนอนหงายลงประคองสอดสวนเอวใส่เบาลง

พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ

แท่งร้อนสอดเข้าออกอย่างใจเย็นก้มลงจูบปากเล็กปลอบประโลมคิดว่าทำแรงจนเกินไปอีกฝ่ายถึงมีสีหน้าอึดอัด

"ดีขึ้นมั้ย" เสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูแม้ตัวตนจะฝังอยูภายในจนสุด

"อึ่ก อื้อออ!! เร็วหน่อย ต้องกลับแล้ว" วิเวียนเร่งคนอายุมากกว่าด้วยการยกขาขึ้นมาเกี่ยวเอวหนาแอ่นช่วงล่างช่วย

"อืม"

พั่บบบ ๆ ๆ ๆ ๆ

"ทะ...ทำไมจู่ๆ กะ ก็ลากมาทำล่ะ?" เสียงกรท่อนกระเเทนตามแรงกระเเทกเอ่ยถามสิ่งที่สงสัย

แฮ่ก! แฮ่ก!

ปึ่กๆๆๆๆๆๆ

"กูไกล้มึงไม่ได้"

ซี้ดดดดดด

''ทะ..ทำไม?"

อ่าาาาาาาา

"มันอยากเอาทุกทีที่ใกล้มึง..ขอโทษ..กูหยุดตัวเองไม่ได้"

พั่บๆๆๆๆๆๆ

"ไม่..ไม่ต้องขอโทษ"

"....."

"ผม...ผม...ก็เป็นเหมือนกัน"

ปึ่กกก!! พร่วดดดดด!!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • สืบพันธุ์ซอมบี้   บทที่ 39

    การเดินทางที่แสนยาวไกลของหกหนุ่ม จากเรื่องหาคู่กลับกลายเป็นเรื่องการพจญภัยครั้งสำคัญในชีวิตไม่ต่างจากได้ท่องโลกโลกกว้างด้วยตนเองแทบทุกวันวิเวียนกับคาเยนมักจะได้รับโทรศัพท์จากลูกๆ ที่แย่งกันพูดว่าไปเจออะไรมาบรรดาซอมบี้ตัวโตไม่ต่างจากเด็กอนุบาลอ้อนพ่อกับแม่ได้ทุกวัน พอเจออะไรแปลกใหม่ก็มักจะส่งไปให้ดู บางอย่างก็สวยงามแต่มีพิษ บางอย่างก็ดูธรรมดาแต่อร่อย ทำให้ระยะทางไม่เป็นอุปสรรคให้ครอบครัวยังคงอบอุ่นรักกันแน่นแฟ้นมากยิ่งขึ้นทุกอย่างเเปลกใหม่ สนุกสนาน สมบุกสมบันไม่มีสักครั้งที่ทั้งหกแยกจากกันความลำบากตลอดการเดินทางไม่ทำให้บรรดาพี่น้องทะเลาะกันแต่กลับทำให้รักและเข้าใจกันมากขึ้นจนกระทั่งต้องเดินทางลงสู่ทิศใต้ที่ค่อนข้างลำบากไม่สามารถโทรหาพ่อแม่ได้บ่อยเช่นเคย"นี่เราหาเมียจะทั่วประเทศแล้วนะมันไปหลบอยู่ไหนวะไอ้สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่าเมียเนี่ยกูรู้สึกว่าตัวกูเริ่มจะเหี่ยวแห้งอ่อนแรงแล้วนะเว้ย! กูต้องการเมีย! กู อยาก มี เมียยยยย!!!"วีว่าชักดิ้นชักงอราวกับเด็กน้อยบนรถที่แล่นลงสู่เมืองที่เต็มไปด้วยท้องทะเลเลาะริมหาดทรายไปเรื่อยเปื่อยอย่างไร้จุดมายผั่วะ!!!ๆๆๆๆๆเนื่องจากทำตัวปัญญาอ่อนจึงโดนโบ

  • สืบพันธุ์ซอมบี้   บทที่ 38

    คาเยนส่ายหัวขำในลำคอก่อนจะพูดคำถัดมาให้บรรดาลูกชายจอมห่ามหน้าแดงกันทั้งแถบ อะไรเอ่ยบอกรักด้วยการไม่พูดคำว่ารัก.... (พ่อไง!!) "ไม่ดีที่ไม่อยู่ตอนเมียคลอด อยากเห็นพวกนายตอนตัวเท่านิ้วก้อยคงจะน่ารักกว่านี้เยอะ" "หู้ย~น่ารงน่ารักอะไรขนลุก!" วีว่าทำท่าลูบแขนแต่ก็ยิ้มกว้างออกมา "พอเห็นพวกนายแข็งแรงโตเป็นหนุ่มปากดีได้แบบนี้ก็ยิ่งรู้สึกว่า นี่มันดีเอ็นเอพ่อกับแม่มันชัดๆ" "ตอนหนุ่มลุงห้าวเหรอ?" คาเรนถามขึ้นบ้างเพราะพ่อนั้นดูใจเย็นเเละเย็นชาสุดขีด แต่กลับบอกว่าลูกนิสัยเหมือนตนทำให้ลูกๆ นึกภาพไม่ออกว่าตอนหนุ่มพ่อเป็นแบบไหน "อืม~ อาจจะแบบนั้น คนทำแต่งานพ่อแม่ตายหมดเพื่อนน้อยไม่มีลูกเมียมันก็เลยขี้หงุดหงิดไปหน่อย" "ตอนเจอเเม่แล้วนิสัยดีขึ้นมั้ย?" วีแก้นชอบฟังพ่อพูดถึงแม่จึงถามขึ้นมาอีก "หึ หึ หึ ..เหมือนเดิม แม่พวกนายบ่นหนวกหูบ่อยๆ" "กูรู้แล้วว่าไอ้คามิวเหมือนใคร?" "เออกูก็รู้พวกเราแฝดหกนะเว้ย!" ในระหว่างที่ทั้งหกทำท่าจะกัดกันคนเป็นพ่อมองนาฬิกาเห็นว่าดึกมากแล้วจึงลุกขึ้นยืนแล้วเดินลูบหัวฝ่าลูกทั้งหกออกมาหน้าประตู พร้อมกับพูดด้วยใบหน้านิ่ง มองหน้าลูกทุกคนแล้วกลับออกไป "พ่อรักพวกลูกนะ

  • สืบพันธุ์ซอมบี้   บทที่ 37

    ในบ้านหลังใหญ่ที่เป็นทั้งที่ทำงาน ที่กินที่นอน เหมือนรังผึ้งที่มีหลากหลายห้องหลากหลายกิจกรรมในตึกสูงกลางเมือง บ้านที่มีครอบครัวใหญ่อาศัยอยู่และรองรับการถือกำเนิดของบรรดาซอมบี้ได้อีกมากมาย "อ้าว? มานั่งหน้ามึนอะไรกันตรงนี้ดึกแล้วยังไม่นอน" คุณพ่อลูกห้องเดินเข้ามาในห้องของลูกๆที่มีห้องโถงตรงกลางและมีห้องส่วนตัวของใครของมันเรียงรายบรรดาซอมบี้หนุ่มยังนั่งเล่นเกมส์ทำกิจกรรมอยู่เต็มลานห้องโถง "นอนไม่หลับ แล้วลุงอ้ะมาทำไม?" หนึ่งในหกพี่น้องหน้าเหมือนถามขึ้นเมื่อคนเป็นพ่อเปิดประตู้เข้ามาด้วยสีน้าเรียบเฉยมานั่งไขว่ห้างแหมะบนโซฟามองกองซอมบี้ตัวใหญ่ๆ บนพื้นที่นั่งนอนเล่นเกมส์กินขนมไม่ต่างจากเด็กน้อย "แม่พวกนายให้มาดูเห็นเงียบๆ ไม่เห็นไปวอแวห้องนู้น " "จะไปได้ไงล่ะทำอะไรกันก็ไม่รู้ลูกเต้าโตเป็นควายกันหมดแล้ว" วีว่าบ่นอุบก้มหน้ามองเกมส์ในมือถือแต่ใบหูกลับเเดงเถือก "รู้ได้ไงไม่ได้กระเตงกันมาทำข้างนอกสักหน่อย" ห้องก็เก็บเสียงแถมยังลอคจากด้านในอัตโนมัติด้วย ตัวพ่อซอมบี้ยกยิ้มมุมปากมองเด็กเกเรที่แม้จะพูดออกมาตรงๆ แต่กลับไม่กล้าสบตาแสนแพรวพราวของคนเป็นพ่อได้ บ่งบอกว่าคนตัวโตยังเหนือชั้นกว่ามา

  • สืบพันธุ์ซอมบี้   บทที่ 36

    "ไม่เจอกันนานเป็นซอมบี้เต็มตัวแล้วดูดีขึ้นนี่"เสียงกลั้วหัวเราะของคนด้านหลังเอ่ยทักร่างกำยำในชุดสูทสุภาพทำให้คนถูกทักหันกลับมาทางต้นเสียงใบหน้านิ่งขรืมเย็นชาไร้แววของคาเยนคนหัวร้อนเอาแต่ใจคนก่อนให้เห็นเพื่อนที่เคยสนิทในวัยห้าสิบกว่าปีกลับมาเผชิญหน้ากันครั้งแรกในศาลกลางอันศักดิสิทธิ์หลังจากหารล่มสลายของมนุษย์สายพันธุ์เดิมแล้วเกิดก่อตั้งศูนย์รวมมนุษย์สายพันธุ์ผสมขึ้นบรรดาผู้มีฝีมือในการช่วยเหลือประเทศถูกเชิญให้มารับตำแหน่งอันทรงเกียรติเพื่อความอยู่รอดและคว่มสงบสุขสืบไป"แต่นายยังเหมือนเดิม..."คาเยนตอบกลับสั้นๆ ไม่ขยายความหมายว่าไอะไรที่เหมือนเดิม"ไม่มีอะไรเหมืนเดิมหรอกครับคุณคาเยน...เราก็ด้วย เมื่อก่อนไม่ว่าผมจะเก่งหรือทำงานหนักแค่ไหนก็ได้เป็นแค่ลูกน้องคุณ แต่ตอนนี้ผมดูจะเหนือกว่าผู้คนเลือกคนที่เก่งไม่ได้เลือกคนจากเส้นสายอีกต่อไป"เซมิยืนตัวตรงอกผายราวกลับตัวกำลังพองโตให้ดูเหนือกว่าจากความไว้วางใจของผู้คน"ยินดีด้วยก็แล้วกันที่มีโอกาสได้ขึ้นมาอยู่แถวหน้าให้คุ้มกับที่เมื่อก่อนจะเหยียบย่ำคนอื่นมาแทบตายแต่ไม่ได้เป็นผู้นำประเทศ""หึ่!!"สายตาเชือดเฉือนจ้องกันพักใหญ่กว่าจะแยกย้ายกันกลั

  • สืบพันธุ์ซอมบี้   บทที่ 35

    "มันเข้าไปแล้วครับ"เฮนรี่เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นศัตรูฝั่งตรงข้ามเดินเข้าไปในที่ประชุมใหญ่''ถ้าไอ้ชั่วเซมิไปเจอพ่อเราจะเป็นยังไงนะ?"คามิวจินตนาการไม่ออกว่าผู้ใหญ่ที่เคยเกลียดกันจะแสดงออกยังไง"แม่ก็บอกอยู่ว่าข้างในทำอะไรไม่ได้ แต่มึงดูนั่นสิไอ้เตี้ยลูกรักของมันซนชิบหาย มันกี่ขวบกันถึงเดินกินไอติมเล่นน้ำพุ ซุ่มซ่ามแบบนั้นเดี๋ยวก็ตกบ่อน้ำพุตายห่า"วีแก้นมองร่างเล็กแสนซนเดินเลาะขอบอ่างลานน้ำพุมีพวกพี่มันนั่งมองเพราะวิ่งตามมันจนเหนื่อย''แกล้งมันกันมั้ยหมั่นไส้!""คุณๆ อย่าเลยครับถ้าเกิดอะไรขึ้นคุณพ่อจะเดือดร้อนนะครับ!"ชายสูงวัยตักเตือนด้วยความเป็นห่วง"นิดเดียวแค่นิดเดียวจริงๆ ครับลุงเฮนรี่"วีว่าชูนิ้วก้อยขึ้นมีความหมายว่าแค่เล็กน้อยเท่านั้น"พวกคุณจะทำอะไรครับ?""ดูน้ำพุตรงนั้นสิสวยดีนะพวกมึงว่ามั้ยนึกถึงน้ำที่บ้านเกิดเลย"วีว่ายิ้มใก้คนสูงวัยเป็นคำตอบก่อนจะหันมาขยิบตาให้กันราวกับคุยผ่านกระแสจิตได้"สี่คนไปล่อพี่ๆ มันคนหนึ่งดูต้นทาง มาโอน้อยออกกันใครชนะได้ไปผลักมันลงบ่อน้ำพุ่สีๆ หอมๆ นั่น""คุณหนู!!ไม่ได้นะครับ" เฮนรี่พยายามห้ามแต่เด็กทั้งหกนั้นดื้อกว่าตอนอยู่กับแม่เป็นไหนๆ"มึงไปดมมาเหรอ

  • สืบพันธุ์ซอมบี้   บทที่ 34

    ทางการขอความร่วมมือทุกองค์กรที่มีศักยภาพในการทำวิจัยวัคซีนเพื่อมวลมนุษยชาติ โครงการของผู้นำสูงสุดกึ่งบังคับให้หลายหน่วยงานต่างภูมิภาคเข้าประชุมหารือร่วมกันเพื่อรวบรวมสานสัมพันธ์คนในประเทศให้กลับมาสามัคคีแน่นแฟ้นอีกครั้งอยู่มาวันหนึ่งประกาศฉบับนี้ก็ออกมาให้ทุกคนรับทราบและปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดเพื่อความสงบสุขของผู้คนทั้งลูกครึ่งคนซอมบี้และทุกสายพันธุ์ที่สามารถใช้ชีวิตปกติได้เป็นเหมือนการร่างกฎหมายครั้งใหญ่ในรอบสิบปีก่อนการล่มสลายของมนุษยชาติทันทีที่ทุกคนได้รับทราบมีการออกมาโต้แย้งส่งข้อกังขาไปถึงท่านผู้นำว่าไม่ควรจะอยู่รวมกันเพราะแต่ละสายพันธุ์แต่ละหน่วยมีความเชื่อเป็นของตัวเอง มีการใช้ชีวิตที่แตกต่างกันมากเกินไปแต่ท่านผู้นำมองว่าเพื่อลดการปะทะและความขัดแย้งในภายภาคหน้าถ้าไม่รวมกันวันนี้วันข้างหน้าต้องมีการรบราครั้งใหญ่เกิดขึ้นจนอาจจะกลายเป็นสงครามได้"สรุปคือทุกคนต้องร่วมเข้าหารือกันในที่ประชุมใหญ่ในไม่กี่วันข้างหน้านี้เหรอครับ?"เด็กหนุ่มทั้งหกที่ต้องถอดเสื้อเดินไปเดินมาในสภาพอากาศร้อนของเมืองกรุงถามผู้เป็นแม่ขึ้นในเช้าวันหนึ่งที่เห็นประกาศจากทางการออกข่าวอึกทึกครึกโครมไปทั่วประ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status