Partager

บทที่ 12

last update Date de publication: 2026-06-10 01:11:41

วันรุ่งขึ้น

"คาเยนมึงจะนั่งอยู่ในรถอีกนานมั้ยน้องๆ มันเตรียมขนวัคซีนแล้ว ไปช่วยกันก่อนค่อยไปลาดตระเวน"

ลมหายใจหนักๆ ถูกพ่นออกมาท่าทางอิดออดไม่กระชับกระเฉงจากคนมั่นใจในตัวเองสูง จู่ๆ ก็ลดระดับลงเพียงเพราะต้องเจอหน้ากับเด็กในหน่วยความมั่นคง..

"เออ!"

"สวัสดีครับหัวหน้าคาเยน"

เฮนรี่เจ้าหน้าที่แผนกความมั่นคงพิเศษยกมือไหว้ร่างหนาของคาเยนยิ้มให้เล็กน้อยแต่อีกคนกลับพยักหน้ารับแล้วเดินผ่านไป

ทำให้คนไหว้มองตามจนร่างหนาหยุดลงข้างๆ เพื่อนแผนกตนเองอย่างวิเวียน

"ไง?"

"อ้าว? ลุงมาช่วยด้วยเหรอนึกว่าจะแอบอู้งานไปลาดตระเวนแล้วซะอีก"

เสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วเป็นกันเองดังออกมาให้ได้ยิน เฮนรี่เม้มปากเล็กน้อยทั้งที่ตั้งใจทักยกมือไหว้อย่างสุภาพ แต่หัวหน้าแผนกกลับไปสนใจคนซุ่มซ่ามอย่างวิเวียน

ดวงตาเรียวเล็กหลี่ลงแล้วหันกลับไปขนของที่รถดังเดิม

"ขี้ก้างอย่างมึงยังมาได้เลยทำไมคนตัวโตอย่างกูจจะมาไม่ได้... นี่มึงปกติดีแล้วใช่มั้ย?"

คาเยนชะโงกไปมองขาคนซุ่มซ่ามแต่ก็ได้คำตอบเป็นการพยักหน้าหงึกหงักท่าทางสดใสกระฉับกระเฉงมีเรี่ยวแรงคาเยนจึงไม่ถามมากไปกว่านั้น

ร่างต่างขนาดยืนแนบชิดติดกันนานสองนาน เป็นที่น่าแปลกตาแก่ผู้พบเห็น แม้จะมีเสียงเถียงกันดังแว่วมาตลอดเวลา แต่รอบกายทั้งคู่มีมวลบางอย่างที่ไม่เหมือนเดิมรายล้อมตัวอยู่

"นี่สองคนนั้นเขาดีกันตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ?"

เฮนรี่ถามเซมิที่ยืนอยู่ข้างๆ

"มันก็เถียงกันเหมือนเดิมแต่..ก็แปลกจริงๆ นั่นแหละ"

.....

คาเยน

นับตั้งแต่วันนั้นเราสองคนยังคงทำงานด้วยกันได้ตามปกติ แม้ในบางครั้งจะต้องแยกย้ายกันไปทำคนละส่วนแต่ก็เป็นตัวเองที่รู้สึกอยากเจอเด็กวิเวียนนั่นจนต้องหาเรื่องมาทำงานด้วยกัน

พอเจอกันก็อยากใกล้ พอใกล้ก็รับรู้ได้ถึงกลิ่นนั้น กลิ่นคาวที่คุ้นเคย นับวันยิ่งเสพติดมันอยากอยู่ใกล้ๆ อยากแตะต้องเนื้อตัว อยากทำอะไรต่อมิอะไรเหมือนกับวันที่มีอะไรกันวันนั้น..

"สวัสดีคุณลุงหัวหน้า ไม่เจอกันตั้งสองวันยังดูแก่เหมือนเดิมเลยนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"

เด็กวิเวียนเห็นผมเดินหน้าบึ้งตึงเข้ามา ก็เอ่ยทักตามประสาคนบ๊อง เราไม่ได้เจอกันสองวันเพราะผมต้องไปประชุมต่างที่ สภาพก็อาจจะเป็นอย่างที่มันทักคือดูโทรมดูแก่แม้ตัวมันเองจะดูซูบซีดเหมือนกันแต่มันก็ทักทายด้วยท่าทางราวกับไม่เป็นอะไร

ผมไม่ได้ตอบรับคำทักทายของมันแต่กลับคว้าข้อมือมันหุนหันออกมาจากตรงนั้นโดยไม่บอกใครมีเสียงเซมิดังไล่หลังมาแต่ผมไม่หยุด สาวเท้าเร็วขึ้นเพื่อหาที่ลับตาอยู่กับมัน

ผมพามันออกห่างจากจุดรับวัคซีนเข้ามาในโบสถ์แห่งหนึ่งปิดประตูลงแล้วจับร่างบางของวิเวียนผลักหลังติดกับประตูโบสถ์ทันที

ตึ้งง!

"ลุง... อึ่ก จุ๊บ! จุ๊บ! จ๊วบ!"

ริมฝีปากหยักแห้งแตกบดเบียดกับปากบางสีขาวซีดไร้เลือดฝาดอย่างรุนแรง

ตะโบมโถมร่างเข้าหาร่างบางแน่นคล้ายจะฝังตัวเข้าไป วิเวียนตื่นตระหนกเล็กน้อยกับการถูกจูบอย่างจาบจ้วงยกมือขึ้นดันอกอีกคนแต่ก็ไม่เป็นผล เรี่ยวแรงคนแก่กว่ายังคงแข็งแกร่งเสมอ

ลิ้นร้อนสอดเข้าออกตวัดไปมาภายใน ฝ่ามือหยาบกร้านล้วงเข้าไปในอาภรณ์ตัวหนาบีบเค้นหนักสลับเบาครางงึมงำในลำคออย่างพึงพอใจ

อืออออ อืมมม

เพียงครู่เดียวทั้งสองต่างร่วมกันปลดเปลื้องเสื้อผ้าจนเปล่าเปลือย ร่างบางถูกพรมจูบไปทั่วโดยเฉพาะที่หน้าท้อง..ไม่รู้ทำไมถึงชอบนักหนาคาเยนคลอเคลียดจูบเลียมันอยู่พักใหญ่

อวัยวะกลางกายของทั้งสองขับเมือกใสๆ ออกมามากมายที่ส่วนปลาย

จู่ๆ ร่างเล็กกว่าก็มีแรงขึ้นมาผลักร่างหนาของคาเยนลงที่พื้นลากลิ้นเลียใบหน้าหล่อเหลาที่มีสีหน้าดีขึ้นเรื่อยเพียงแค่ได้สัมผัสกัน

ทั้งสองลงมาเล้าโลมกันบนพื้นโบสถ์อีกครั้ง เอวบางถูกรวบด้วยสองมือใหญ่ขึ้นมาคลานคล่อมหน้าคนพี่ ส่วนปลายเยิ้มถูกครอบครองด้วยริมฝีปากหนา ดูดรูดรั้งหนักๆ

ซี้ดดดดด!

เสียงซูดปากดังระงมมือขาวเรียวยกขึ้นขยำหน้าอกแบนราบของตัวเองหลับตาพริ้มแหงนค้างกลางอากาศส่ายเอวเล็กไปมาด้วยความเสียดเสียว เรียวลิ้นหนาดูดเลียน้ำใสลงท้องทุกหยาดหยดอย่างกระหาย

อ่าาาาาา

และเป็นวิเวียนเองที่หิวกระหายไม่ต่างกันย้ายร่างตนเองมาที่ปลายเท้าคนพี่ จับแท่งร้อนระอุราวกับจะลวกให้ละลายเข้าปากดับร้อนทั้งลำ

อุ้บ! อืมมมมม

ปากบางรูดน้ำเมือกใสทั้งหมดที่เคลือบแท่งหนาขึ้นมาสุดปลาย ตวัดปลายลิ้นปาดหมดทุกหยาดหยดที่ส่วนหัววนกลับไปรูดจากโคนขึ้นมาใหม่แรงขึ้นถี่ขึ้น

ซี้ดดดดดด อ่าาาาาา

คาเยนผละปากออกมาครางเสียงห้าวกัดฟันกรอดกับความเสียวเบื้องล่าง

ปากเล็กของวิเวียนดูดน้ำจากแท่งเนื้อใหญ่กลืนลงท้องเหมือนอาหารชั้นดีที่ไม่สามารถหยุดกลืนกินได้

ใบหน้าคมฝังลงบนก้อนเนื้อนุ่มด้านหลังแหวกออกเบียดลิ้นเข้าไปกระดกรัวภายใน

อื๊อออออ!!

ก้นเล็กบดอัดขย่มลิ้นในท่าคลานแทบจะกลายเป็นท่ากระเด้าพื้น ใบหน้าซื่อใสกลายร่างทุกครั้งเมื่อร่วมรักกัน ท่าทางร่านร้อนกว่าปกติบดส่ายร่างกับกล้ามเนื้อใหญ่โตครางเสียงอู้อี้ในคอ

อืมมมม อื๊ออออออ

ทั้งสองละเลงลิ้นใส่เครื่องเพศกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ร่างกายผลิตน้ำเมือกใสออกมาไม่หยุดจนกลิ่นคาวฟุ้งทั่วบริเวณ

ร่างบางถูกจับมานั่งซ้อนตักหันหน้าไปทางเดียวกันเรียวแขนบางคล้องคอคนพี่จูบปากแลกลิ้นฉ่ำแฉะจนน้ำลายยืดย้อยไม่แพ้ช่วงล่าง

แท่งเเข็งถูกเมือกในตัวคนน้องชะโลมชุ่มโชกรูรักขยับขึ้นลงบนตักคนอายุมากกว่าโดยมีมือหนาบีบเค้นหน้าอกเล็กอย่างเมามัน

สวบ!!ๆๆๆๆๆๆ

''ละ..ลุง.. ท้องมันแน่น" วิเวียนผละหน้าออกมากัดปากแน่นช่วงท้องแข็งตึงจนคนพี่เลื่อนมือลงมาลูบคลำ หน้าท้องแข็งคัดจริงอย่างที่ว่า จึงจับร่างเล็กเปลี่ยนท่ามาประคองนอนหงายลงประคองสอดสวนเอวใส่เบาลง

พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ

แท่งร้อนสอดเข้าออกอย่างใจเย็นก้มลงจูบปากเล็กปลอบประโลมคิดว่าทำแรงจนเกินไปอีกฝ่ายถึงมีสีหน้าอึดอัด

"ดีขึ้นมั้ย" เสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูแม้ตัวตนจะฝังอยูภายในจนสุด

"อึ่ก อื้อออ!! เร็วหน่อย ต้องกลับแล้ว" วิเวียนเร่งคนอายุมากกว่าด้วยการยกขาขึ้นมาเกี่ยวเอวหนาแอ่นช่วงล่างช่วย

"อืม"

พั่บบบ ๆ ๆ ๆ ๆ

"ทะ...ทำไมจู่ๆ กะ ก็ลากมาทำล่ะ?" เสียงกรท่อนกระเเทนตามแรงกระเเทกเอ่ยถามสิ่งที่สงสัย

แฮ่ก! แฮ่ก!

ปึ่กๆๆๆๆๆๆ

"กูไกล้มึงไม่ได้"

ซี้ดดดดดด

''ทะ..ทำไม?"

อ่าาาาาาาา

"มันอยากเอาทุกทีที่ใกล้มึง..ขอโทษ..กูหยุดตัวเองไม่ได้"

พั่บๆๆๆๆๆๆ

"ไม่..ไม่ต้องขอโทษ"

"....."

"ผม...ผม...ก็เป็นเหมือนกัน"

ปึ่กกก!! พร่วดดดดด!!

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • สืบพันธุ์ซอมบี้   บทที่ 39

    การเดินทางที่แสนยาวไกลของหกหนุ่ม จากเรื่องหาคู่กลับกลายเป็นเรื่องการพจญภัยครั้งสำคัญในชีวิตไม่ต่างจากได้ท่องโลกโลกกว้างด้วยตนเองแทบทุกวันวิเวียนกับคาเยนมักจะได้รับโทรศัพท์จากลูกๆ ที่แย่งกันพูดว่าไปเจออะไรมาบรรดาซอมบี้ตัวโตไม่ต่างจากเด็กอนุบาลอ้อนพ่อกับแม่ได้ทุกวัน พอเจออะไรแปลกใหม่ก็มักจะส่งไปให้ดู บางอย่างก็สวยงามแต่มีพิษ บางอย่างก็ดูธรรมดาแต่อร่อย ทำให้ระยะทางไม่เป็นอุปสรรคให้ครอบครัวยังคงอบอุ่นรักกันแน่นแฟ้นมากยิ่งขึ้นทุกอย่างเเปลกใหม่ สนุกสนาน สมบุกสมบันไม่มีสักครั้งที่ทั้งหกแยกจากกันความลำบากตลอดการเดินทางไม่ทำให้บรรดาพี่น้องทะเลาะกันแต่กลับทำให้รักและเข้าใจกันมากขึ้นจนกระทั่งต้องเดินทางลงสู่ทิศใต้ที่ค่อนข้างลำบากไม่สามารถโทรหาพ่อแม่ได้บ่อยเช่นเคย"นี่เราหาเมียจะทั่วประเทศแล้วนะมันไปหลบอยู่ไหนวะไอ้สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่าเมียเนี่ยกูรู้สึกว่าตัวกูเริ่มจะเหี่ยวแห้งอ่อนแรงแล้วนะเว้ย! กูต้องการเมีย! กู อยาก มี เมียยยยย!!!"วีว่าชักดิ้นชักงอราวกับเด็กน้อยบนรถที่แล่นลงสู่เมืองที่เต็มไปด้วยท้องทะเลเลาะริมหาดทรายไปเรื่อยเปื่อยอย่างไร้จุดมายผั่วะ!!!ๆๆๆๆๆเนื่องจากทำตัวปัญญาอ่อนจึงโดนโบ

  • สืบพันธุ์ซอมบี้   บทที่ 38

    คาเยนส่ายหัวขำในลำคอก่อนจะพูดคำถัดมาให้บรรดาลูกชายจอมห่ามหน้าแดงกันทั้งแถบ อะไรเอ่ยบอกรักด้วยการไม่พูดคำว่ารัก.... (พ่อไง!!) "ไม่ดีที่ไม่อยู่ตอนเมียคลอด อยากเห็นพวกนายตอนตัวเท่านิ้วก้อยคงจะน่ารักกว่านี้เยอะ" "หู้ย~น่ารงน่ารักอะไรขนลุก!" วีว่าทำท่าลูบแขนแต่ก็ยิ้มกว้างออกมา "พอเห็นพวกนายแข็งแรงโตเป็นหนุ่มปากดีได้แบบนี้ก็ยิ่งรู้สึกว่า นี่มันดีเอ็นเอพ่อกับแม่มันชัดๆ" "ตอนหนุ่มลุงห้าวเหรอ?" คาเรนถามขึ้นบ้างเพราะพ่อนั้นดูใจเย็นเเละเย็นชาสุดขีด แต่กลับบอกว่าลูกนิสัยเหมือนตนทำให้ลูกๆ นึกภาพไม่ออกว่าตอนหนุ่มพ่อเป็นแบบไหน "อืม~ อาจจะแบบนั้น คนทำแต่งานพ่อแม่ตายหมดเพื่อนน้อยไม่มีลูกเมียมันก็เลยขี้หงุดหงิดไปหน่อย" "ตอนเจอเเม่แล้วนิสัยดีขึ้นมั้ย?" วีแก้นชอบฟังพ่อพูดถึงแม่จึงถามขึ้นมาอีก "หึ หึ หึ ..เหมือนเดิม แม่พวกนายบ่นหนวกหูบ่อยๆ" "กูรู้แล้วว่าไอ้คามิวเหมือนใคร?" "เออกูก็รู้พวกเราแฝดหกนะเว้ย!" ในระหว่างที่ทั้งหกทำท่าจะกัดกันคนเป็นพ่อมองนาฬิกาเห็นว่าดึกมากแล้วจึงลุกขึ้นยืนแล้วเดินลูบหัวฝ่าลูกทั้งหกออกมาหน้าประตู พร้อมกับพูดด้วยใบหน้านิ่ง มองหน้าลูกทุกคนแล้วกลับออกไป "พ่อรักพวกลูกนะ

  • สืบพันธุ์ซอมบี้   บทที่ 37

    ในบ้านหลังใหญ่ที่เป็นทั้งที่ทำงาน ที่กินที่นอน เหมือนรังผึ้งที่มีหลากหลายห้องหลากหลายกิจกรรมในตึกสูงกลางเมือง บ้านที่มีครอบครัวใหญ่อาศัยอยู่และรองรับการถือกำเนิดของบรรดาซอมบี้ได้อีกมากมาย "อ้าว? มานั่งหน้ามึนอะไรกันตรงนี้ดึกแล้วยังไม่นอน" คุณพ่อลูกห้องเดินเข้ามาในห้องของลูกๆที่มีห้องโถงตรงกลางและมีห้องส่วนตัวของใครของมันเรียงรายบรรดาซอมบี้หนุ่มยังนั่งเล่นเกมส์ทำกิจกรรมอยู่เต็มลานห้องโถง "นอนไม่หลับ แล้วลุงอ้ะมาทำไม?" หนึ่งในหกพี่น้องหน้าเหมือนถามขึ้นเมื่อคนเป็นพ่อเปิดประตู้เข้ามาด้วยสีน้าเรียบเฉยมานั่งไขว่ห้างแหมะบนโซฟามองกองซอมบี้ตัวใหญ่ๆ บนพื้นที่นั่งนอนเล่นเกมส์กินขนมไม่ต่างจากเด็กน้อย "แม่พวกนายให้มาดูเห็นเงียบๆ ไม่เห็นไปวอแวห้องนู้น " "จะไปได้ไงล่ะทำอะไรกันก็ไม่รู้ลูกเต้าโตเป็นควายกันหมดแล้ว" วีว่าบ่นอุบก้มหน้ามองเกมส์ในมือถือแต่ใบหูกลับเเดงเถือก "รู้ได้ไงไม่ได้กระเตงกันมาทำข้างนอกสักหน่อย" ห้องก็เก็บเสียงแถมยังลอคจากด้านในอัตโนมัติด้วย ตัวพ่อซอมบี้ยกยิ้มมุมปากมองเด็กเกเรที่แม้จะพูดออกมาตรงๆ แต่กลับไม่กล้าสบตาแสนแพรวพราวของคนเป็นพ่อได้ บ่งบอกว่าคนตัวโตยังเหนือชั้นกว่ามา

  • สืบพันธุ์ซอมบี้   บทที่ 36

    "ไม่เจอกันนานเป็นซอมบี้เต็มตัวแล้วดูดีขึ้นนี่"เสียงกลั้วหัวเราะของคนด้านหลังเอ่ยทักร่างกำยำในชุดสูทสุภาพทำให้คนถูกทักหันกลับมาทางต้นเสียงใบหน้านิ่งขรืมเย็นชาไร้แววของคาเยนคนหัวร้อนเอาแต่ใจคนก่อนให้เห็นเพื่อนที่เคยสนิทในวัยห้าสิบกว่าปีกลับมาเผชิญหน้ากันครั้งแรกในศาลกลางอันศักดิสิทธิ์หลังจากหารล่มสลายของมนุษย์สายพันธุ์เดิมแล้วเกิดก่อตั้งศูนย์รวมมนุษย์สายพันธุ์ผสมขึ้นบรรดาผู้มีฝีมือในการช่วยเหลือประเทศถูกเชิญให้มารับตำแหน่งอันทรงเกียรติเพื่อความอยู่รอดและคว่มสงบสุขสืบไป"แต่นายยังเหมือนเดิม..."คาเยนตอบกลับสั้นๆ ไม่ขยายความหมายว่าไอะไรที่เหมือนเดิม"ไม่มีอะไรเหมืนเดิมหรอกครับคุณคาเยน...เราก็ด้วย เมื่อก่อนไม่ว่าผมจะเก่งหรือทำงานหนักแค่ไหนก็ได้เป็นแค่ลูกน้องคุณ แต่ตอนนี้ผมดูจะเหนือกว่าผู้คนเลือกคนที่เก่งไม่ได้เลือกคนจากเส้นสายอีกต่อไป"เซมิยืนตัวตรงอกผายราวกลับตัวกำลังพองโตให้ดูเหนือกว่าจากความไว้วางใจของผู้คน"ยินดีด้วยก็แล้วกันที่มีโอกาสได้ขึ้นมาอยู่แถวหน้าให้คุ้มกับที่เมื่อก่อนจะเหยียบย่ำคนอื่นมาแทบตายแต่ไม่ได้เป็นผู้นำประเทศ""หึ่!!"สายตาเชือดเฉือนจ้องกันพักใหญ่กว่าจะแยกย้ายกันกลั

  • สืบพันธุ์ซอมบี้   บทที่ 35

    "มันเข้าไปแล้วครับ"เฮนรี่เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นศัตรูฝั่งตรงข้ามเดินเข้าไปในที่ประชุมใหญ่''ถ้าไอ้ชั่วเซมิไปเจอพ่อเราจะเป็นยังไงนะ?"คามิวจินตนาการไม่ออกว่าผู้ใหญ่ที่เคยเกลียดกันจะแสดงออกยังไง"แม่ก็บอกอยู่ว่าข้างในทำอะไรไม่ได้ แต่มึงดูนั่นสิไอ้เตี้ยลูกรักของมันซนชิบหาย มันกี่ขวบกันถึงเดินกินไอติมเล่นน้ำพุ ซุ่มซ่ามแบบนั้นเดี๋ยวก็ตกบ่อน้ำพุตายห่า"วีแก้นมองร่างเล็กแสนซนเดินเลาะขอบอ่างลานน้ำพุมีพวกพี่มันนั่งมองเพราะวิ่งตามมันจนเหนื่อย''แกล้งมันกันมั้ยหมั่นไส้!""คุณๆ อย่าเลยครับถ้าเกิดอะไรขึ้นคุณพ่อจะเดือดร้อนนะครับ!"ชายสูงวัยตักเตือนด้วยความเป็นห่วง"นิดเดียวแค่นิดเดียวจริงๆ ครับลุงเฮนรี่"วีว่าชูนิ้วก้อยขึ้นมีความหมายว่าแค่เล็กน้อยเท่านั้น"พวกคุณจะทำอะไรครับ?""ดูน้ำพุตรงนั้นสิสวยดีนะพวกมึงว่ามั้ยนึกถึงน้ำที่บ้านเกิดเลย"วีว่ายิ้มใก้คนสูงวัยเป็นคำตอบก่อนจะหันมาขยิบตาให้กันราวกับคุยผ่านกระแสจิตได้"สี่คนไปล่อพี่ๆ มันคนหนึ่งดูต้นทาง มาโอน้อยออกกันใครชนะได้ไปผลักมันลงบ่อน้ำพุ่สีๆ หอมๆ นั่น""คุณหนู!!ไม่ได้นะครับ" เฮนรี่พยายามห้ามแต่เด็กทั้งหกนั้นดื้อกว่าตอนอยู่กับแม่เป็นไหนๆ"มึงไปดมมาเหรอ

  • สืบพันธุ์ซอมบี้   บทที่ 34

    ทางการขอความร่วมมือทุกองค์กรที่มีศักยภาพในการทำวิจัยวัคซีนเพื่อมวลมนุษยชาติ โครงการของผู้นำสูงสุดกึ่งบังคับให้หลายหน่วยงานต่างภูมิภาคเข้าประชุมหารือร่วมกันเพื่อรวบรวมสานสัมพันธ์คนในประเทศให้กลับมาสามัคคีแน่นแฟ้นอีกครั้งอยู่มาวันหนึ่งประกาศฉบับนี้ก็ออกมาให้ทุกคนรับทราบและปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดเพื่อความสงบสุขของผู้คนทั้งลูกครึ่งคนซอมบี้และทุกสายพันธุ์ที่สามารถใช้ชีวิตปกติได้เป็นเหมือนการร่างกฎหมายครั้งใหญ่ในรอบสิบปีก่อนการล่มสลายของมนุษยชาติทันทีที่ทุกคนได้รับทราบมีการออกมาโต้แย้งส่งข้อกังขาไปถึงท่านผู้นำว่าไม่ควรจะอยู่รวมกันเพราะแต่ละสายพันธุ์แต่ละหน่วยมีความเชื่อเป็นของตัวเอง มีการใช้ชีวิตที่แตกต่างกันมากเกินไปแต่ท่านผู้นำมองว่าเพื่อลดการปะทะและความขัดแย้งในภายภาคหน้าถ้าไม่รวมกันวันนี้วันข้างหน้าต้องมีการรบราครั้งใหญ่เกิดขึ้นจนอาจจะกลายเป็นสงครามได้"สรุปคือทุกคนต้องร่วมเข้าหารือกันในที่ประชุมใหญ่ในไม่กี่วันข้างหน้านี้เหรอครับ?"เด็กหนุ่มทั้งหกที่ต้องถอดเสื้อเดินไปเดินมาในสภาพอากาศร้อนของเมืองกรุงถามผู้เป็นแม่ขึ้นในเช้าวันหนึ่งที่เห็นประกาศจากทางการออกข่าวอึกทึกครึกโครมไปทั่วประ

  • สืบพันธุ์ซอมบี้   บทที่ 19

    หมั่บบ!!!ฝ่ามือหนากำคอเสื้อคนใต้บัญชาจ้องมองใบหน้าลนลานเขม็ง เสียงเย็นยะเยือกกดต่ำถามย้ำ ยกร่างใหญ่ของผู้ชายตัวโตขึ้นได้ด้วยมือข้างเดียว"ผมถามเพราะต้องการความแน่ใจ ถ้าไม่รู้ก็ไม่ต้องฝืนจะได้หาทางอื่น!""ที่ต้องมาเสี่ยงชีวิตเพราะหัวหน้าไม่ใช่หรือไง! อยากเอาหน้า อยากช่วยเขาไปทั่ว แล้วเป็นไงล่ะ หั

  • สืบพันธุ์ซอมบี้   บทที่ 18

    พวกเราเหมือนถูกล่อออกมา...ที่นี่วิกฤตขนาดที่คนไม่มีสติสตังเดินร่อนเร่ทั้งเมือง เชื้อไวรัสทำคนพวกนี้คลั่งชนิดที่ว่าไม่รู้จะรักษาหายหรือไม่ทางการบอกให้เรามาควบคุมเชื้อทั้งที่เป็นหนักจนไม่สามารถควบคุมอะไรได้เข้ามาแค่วันเดียวก็เจอกับเหตุการณ์มากมาย ทั้งไฟไหม้ สายสัญญาณถูกตัด ไฟดับบางพื้นที่ เจ้าหน้า

  • สืบพันธุ์ซอมบี้   บทที่ 1

    หน่วยความมั่นคงพิเศษนิ้วเรียวยาวขยับแหวนที่นิ้วนางข้างขวาให้แน่นก่อนจะหยิบข้าวของกล่องนั้นกล่องนี้เพื่อหาบางอย่างจนรอบตัวรายรอบล้อมไปด้วยกองเอกสารและกล่องเกลื่อนพื้น"วิเวียนมานั่งทำอะไรที่พื้น คุ้ยหาอะไร ทำไมมันรกแบบนี้?"เสียงทุ้มต่ำของชายสูงวัยเอ่ยขึ้นทันทีที่เข้ามาในห้องทำงานของแผนกใหม่ในองค์ก

  • สืบพันธุ์ซอมบี้   แนะนำตัว

    เรื่องราวของโลกปัจจุบันในประเทศที่เต็มไปด้วยเชื้อไวรัสหลากหลายสายพันธุ์ บางสายพันธุ์ถูกนำไปใช้ในทางที่ดี บางสายพันธุ์ถูกนำไปใช้ในทางที่ผิด จนเกิดการจัดตั้งหน่วยเฉพาะกิจพิเศษยิบย่อยตามมาคาเยน ฟาอัค อายุ39ปีหัวหน้าหน่วยปราบปรามควบคุมเชื้อไวรัสใหม่ หนึ่งในทีมสำคัญที่คอยคัดกรองควบคุมเชื้อไวรัสไม่ให

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status