บทที่ 85 : เชิญเลยเจ้าค่ะ

จัดแจงเปลี่ยนชุดสวมรอยเป็นสาวใช้เสร็จเรียบร้อย เจ้าของอาภรณ์ก็ถูกเก็บซ่อนไว้ในตำแหน่งเหมาะสม ที่เหลือก็มิใช่เรื่องยากอะไรแล้ว เหวินเหยาก็แค่แกล้งเดินตุ้มตะตุ้มตุ้ยส่ายตูดดุ๊กดิ๊ง แสร้งทำเป็นจัดแจงตรงนั้นตรงนี้ไปเรื่อย พอมีจังหวะนางก็ได้ทำการสลับสับเปลี่ยนป้ายที่นั่งประจำตระกูลให้เป็นไปตามที่ตั้งใจไว้ สาบานได้ว่ามิมีใครเอะใจเลยอะไรที่ว่าง่ายทำง่าย ๆ ก็มักจะได้ผล เป็นจอมยุทธท่านอื่นอาจจะใช้วิธีที่อลังการมากกว่านี้ แต่เหวินเหยาแค่สลับป้ายแค่นี้ผลลัพธ์ก็ถล่มทลายแล้ว

.

"เอาล่ะ.. แค่นี้ก็เรียบร้อย แม่นางมู่จะได้นั่งติดกับเยว่เอ๋อส่วนคุณชายเซียวก็จะเห็นพวกนางจากฟากตรงข้าม ที่เหลือเราก็แค่รอให้ทุกคนทยอยกันเข้ามาในงาน"

.

ดนตรีกู่ฉินและกู่เจิงเล่นเพลงมงคลดังสนั่น เสียงแขกเหรื่อเริ่มทยอยกันเข้ามาในงาน และหนึ่งในผู้ที่มาร่วมงานตั้งแต่ช่วงต้น ๆ ก็คือมู่ซื่อหรานที่เหวินเหยากำลังรอ แน่นอนว่าด้ายทอวิญญาณ (红魅织魂) ที่ผูกไว้นี่ถึงกับสั่นกระเพื่อม มันน่าจะจับสัญญาณได้ว่าเป้าหมายกำลังตื่นเต้นมาก และกำลังรอใครสักคนอยู่ ดูได้จากทิศทางการกระเพื่อมเป็นลูกคลื่นของมัน

.

"ขออภัยเจ้าค่ะ ท่านใช่แม่นางมู่แห่งร้านทอผ้าซู่จิ่นเก๋อ (素锦阁) หรือไม่เจ้าคะ?"

เหวินเหนยาแกล้งเดินเข้ามาถาม นางทำแม้กระทั่งการดัดเสียงให้แหลมกว่าปกติ

.

"ใช่จ่ะ! ข้ามู่ซื่อหรานคนจากสกุลมู่ เทียบเชิญข้าได้มอบให้ไว้ ณ โต๊ะรับรองด้านหน้าแล้ว"

.

"อ๋อ! เปล่าหรอกเจ้าค่ะข้าเป็นเพียงบ่าวผู้ให้การรับรอง และข้าจะมานำทางท่านไปยังที่นั่งสำหรับดื่มชาและทานของว่าง รบกวนท่านหญิงตามข้ามาทางนี้เลยเจ้าค่ะ.."

.

เจอประโยคนี้เข้าไปมู่ซื่อหรานก็ถึงกับออกอาการ นางเริ่มหันซ้ายแลขวาเพื่อมองหาคุณชายเซียวที่อุตส่าห์นัดกันไว้แล้วซะดิบดี ซึ่งถ้าหากนี่มิใช่เรื่องราวในโลกยุทธภพแล้วล่ะก็ ช่วงเวลาเช่นนี้แค่กดโทรศัพท์กริ๊งเดียวมิเกิน 1 ช่าหน่าก็น่าจะรู้ผล ว่าใคร? ทำอะไร? อยู่ที่ไหน? เมื่อไหร่?

.

"คือข้ายังมิไปนั่งตอนนี้ได้หรือไม่ พอดีข้าอยากเจอใครสักคนก่อน เจ้าไปรับรองแขกท่านอื่นก่อนเถอะส่วนตำแหน่งที่นั่งประเดี๋ยวข้าเดินหาเองก็ได้.."

แม่นางมู่ตอบอย่างสุภาพ

.

"อ่าว?!"

ตรงข้ามกับเหวินเหยาที่คิดคำนี้ขึ้นมาในใจ นางในชุดคนใช้มิได้พูดออกไปแต่อาการไม่พอใจที่เหตุการณ์มิเป็นไปตามที่คิดนั้นสำแดงชัด ทว่าก็ต้องคงภาพลักษณ์เอาไว้อยู่

.

"อะ..แฮ่ม! ได้เลยเจ้าค่ะ! หากท่านหญิงเสร็จธุระแล้วแต่ยังหาที่นั่งมิเจอ ก็ร้องเรียกข้าได้นะเจ้าคะ"

.

หลังจากนั้นเวลาก็ผ่านไปเกินกว่า 2 ก้านธูป แขกผู้มีเกียรติจากตระกูลดังทั่วฉางหลิงแทบจะเข้ามาในงานสมรสกันเต็มพื้นที่ บ้างมาเดี๋ยวบ้างมาคู่ ของกำนัลมีทั้งมาเป็นหีบชิ้นไหนใหญ่มากก็มาเป็นรถม้า ส่วนของที่ใหญ่ที่สุดก็เห็นจะเป็นก้อนหยกขนาดมหึมาสีมรกต ที่สูงกว่า 2 ช่วงตัวและกว้างกว่า 3 คนโอบ ใหญ่จนแทบจะประเมินราคามิได้ ลำพังนำลอดประตูหน้าจวนเข้ามาได้ก็ดึงดูดสายตาของใครต่อใครไปจนหมดสิ้น

.

ดนตรีกู่ฉินเริ่มเร่งเร้าโถงตรงกลางเริ่มคลาคล่ำ แต่ครานั้นคุณชายเซียวจวินอวี่ก็ยังหายหัว ฝั่งเหวินเหยาเองก็เนียนกับการปลอมตัวสุด ๆ นางเดินยกอาหารจนขาขวิดไปหมด เชิญคนนั้นคนนี้เข้าสู่ที่นั่งสลับกับการเสิร์ฟอาหารเสิร์ฟน้ำชาได้อย่างแนบเนียนจนมิมีใครจับพิรุธนางได้เลย ซึ่งก็แน่ล่ะนี่มันงานแต่งงานของคุณหนูสกุลเวย ใครเขาจะมาจับจ้องคนใช้ในเสื้อสีเขียวขลิบกลีบบัวกัน

.

"ตึก ๆ , ตึก ๆ , ตึก ๆ" 

ด้ายแดงทอวิญญาณที่ผูกไว้ตรงนิ้วนางชักเริ่มรัดแน่น

.

"หืม.. แม่นางมู่เริ่มจะมิไหวแล้วหรือ? จังหวะการสั่นของด้ายที่ผิดแปลกไปทั้งยังเปลี่ยนเป็นรัดแน่นเช่นนี้ แปลความได้ว่าเป้าหมายกำลังร้อนรนมิเป็นสุข!"

เหวินเหยาคิดพลางก้มรินน้ำชาใส่ถ้วยให้แขกท่านหนึ่ง

.

"ต้องเป็นเพราะคุณชายเซียวเป็นแน่ ป่านนี้แล้วท่านไปมุดหัวอยู่ที่ไหนนะ เป็นคุณชายเจ้าสำราญก็จริงแต่สัญญาแล้วมิรักษาสัญญาปล่อยให้สตรีต้องรอดูมิเข้าท่าเอาซะเลย!"

ยกตัวขึ้นเหยียดตรงพลางเดินกระท่อนกระแท่นดุ๊กดิ๊ก ข้ามฟากมายังที่นั่งของสกุลมู่ที่ว่างเปล่าอยู่

.

ด้วยความสัตย์จริงแม้แขกในโถงปรัมพิธีจะมีมาก แต่เหวินเหยาก็มิต้องคิดมากเรื่องการตามหาแม่นางมู่เลย เพราะนางมีด้ายแดงที่มัดเชื่อมติดไว้เป็นดั่ง GPS การสั่นที่เปลี่ยนไปยังมิเท่าไหร่มันมิแรงเท่าตอนที่เป้าหมายเงี่ยนด้วยซ้ำ หากแต่ความกังวลกลับตกอยู่ที่อัตราการบีบรัด ตอนนี้นิ้วนางของเหวินเหยาแทบจะแดงห้อเลือดขึ้นมาเลย! ซึ่งพอนางเหยียดกายขึ้นและกลับหลังหัน!

.

"อุ๊บบบ! , อุ๊ยยย! , ขออภัยเจ้าค่ะ! ท่านหญิงก็มามิให้ซุ่มให้เสียงเชิญนั่งตรงป้ายสกุลมู่ตรงนี้ได้เลยเจ้าค่ะ ข้าจะเข้าครัวไปยกสำรับกับน้ำชามาให้นะเจ้าคะ"

.

หันหลังมาหน้าเกือบชนกันเหวินเหยาตกใจสะดุ้ง แต่มู่ซื่อหรานนี่สิที่หน้าเบี้ยวหน้าบูดเป็นตูดลิง ตั้งใจจะลงไปชะเง้อหาคุณชายเซียวตรงปรัมพิธีแท้ ๆ แต่ไม่ว่าจะหันไปทางไหนผินหน้าเร็วยังไง ก็จะเจอแต่บ่าวรับใช้นางนี้ติดเข้ามาในเฟรมอยู่ทุกที!