LOGINShare
ตอนที่ 6: โบยห้าสิบไม้และขีดฆ่ารายชื่อที่หนึ่ง
publish date:
2026-11-02 12:00:57“ฮูหยินเอก ช่วยบ่าวด้วย บ่าวทำตามคำสั่งฮูหยินมาตลอดนะเจ้าคะ... อ๊ากกกก!”
เสียงไม้พลองหนาทึบฟาดลงบนแผ่นหลังของชุ่ยเอ๋อร์เต็มแรงจนกระดูกสันหลังลั่นกร๊อบ เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็นย้อมผืนหิมะหน้าลานเรือนจนแดงฉาน
ลานหินอ่อนหน้าโถงรับรองใหญ่กลายเป็นลานประหารขนาดย่อมท่ามกลางสายลมหนาวที่พัดหวีดหวิว
เซี่ยเจิ้งเหวินที่หวาดกลัวจะถูกคณะขุนนางกรมพิธีการถวายฎีกาเอาผิดข้อหาไม่ดูแลของพระราชทาน สั่งลงทัณฑ์ชุ่ยเอ๋อร์ต่อหน้าแขกเหรื่อทันทีเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ
ชุ่ยเอ๋อร์ถูกมัดขึงพืดไว้กับม้าไม้เนื้อแข็ง สองมือและสองเท้าถูกตรึงแน่น ร่างกายดิ้นพล่านด้วยความเจ็บปวดทรมาน คราบเลือดซึมผ่านเสื้อผ้าฉีกขาดออกมาไม่ขาดสาย
ความตายที่คืบคลานเข้ามาใกล้ทำให้สาวใช้ผู้ละโมบเริ่มสติแตก นางอ้าปากกรีดร้องโหยหวน หวังจะลากฮูหยินเอกลงนรกไปด้วยกัน
“ฮูหยินเอกเจ้าขา บ่าวจงรักภักดีต่อท่านมาตลอด ตอนที่ท่านสั่งให้บ่าวเอาอาหารบูดให้นังมู่ตานกิน สั่งให้บ่าวเอาเกลือทาแผลมัน บ่าวก็ทำตามทุกอย่างนะเจ้าคะ ฮูหยินเอกช่วย...”
“หุบปากนังบ่าวชั่ว เอาผ้าขี้ริ้วยัดปากมันเดี๋ยวนี้!”
ฮูหยินเอกเยี่ยนหนานเฝยหน้าซีดสลับเขียว รีบกรีดเสียงตวาดสั่งบ่าวชายด้วยความตื่นตระหนกกลัวความลับชั่วช้าจะหลุดรั่วไหลต่อหน้าคณะขุนนาง
บ่าวชายร่างยักษ์ไม่รอช้า ยัดเศษผ้าขี้ริ้วสกปรกอัดแน่นเข้าไปในปากของชุ่ยเอ๋อร์จนฟันหน้าหักคาเหงือก เลือดไหลทะลักออกมาตามมุมปาก
“โบยต่อไป อย่าหยุดจนกว่าจะครบห้าสิบไม้!” เซี่ยเจิ้งเหวินคำรามเสียงเหี้ยม
ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ!
เสียงไม้พลองหลวงฟาดกระหน่ำลงมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไร้ความปรานี ทุกรอยฟาดเฉือนเนื้อหนังจนปริแตก เสื้อคลุมขนจิ้งจอกสีขาวของมู่ตานที่ชุ่ยเอ๋อร์สวมใส่อย่างหยิ่งยโส บัดนี้ขาดวิ่นชุ่มโชกไปด้วยคราบเลือด
ชุ่ยเอ๋อร์ส่งเสียงร้องอู้อี้ในลำคอ ดวงตาเหลือกโปนแทบถลนออกจากเบ้า ความเจ็บปวดเสียดแทงแล่นพล่านจนร่างกายกระตุกเกร็ง
บ่าวไพร่ในเรือนหลังนับสิบคนที่ยืนดูการลงทัณฑ์ต่างพากันตัวสั่นงันงก ไม่มีใครกล้าสบตาหรือยื่นมือเข้าช่วยสาวใช้ที่เคยทรงอิทธิพลที่สุดในจวนแม้แต่คนเดียว
มู่อวิ๋นยืนนิ่งสงบอยู่ใต้ร่มเงาเสาระเบียง สองมือที่พันผ้าดิบโชกเลือดยังคงแนบชิดข้างลำตัว ดวงตากลมโตคู่นั้นกวาดมองการลงทัณฑ์อันสาสมด้วยแววตาอันเยียบเย็นจับขั้วหัวใจ
ภาพความทรงจำอันเจ็บปวดในอดีตผุดพรายขึ้นมา วันที่น้องสาวของนางต้องนอนจมกองหิมะ ถูกโบยจนหมดสติและไม่มีใครเหลียวแล วันนี้นางได้ทวงคืนความเจ็บปวดนั้นกลับมาให้ศัตรูอย่างสาสมแล้ว
นี่คือผลกรรมแรกของผู้ที่เหยียบย่ำน้องสาวของนาง
เมื่อไม้พลองฟาดลงครบห้าสิบไม้ ร่างของชุ่ยเอ๋อร์ก็นิ่งสนิท ลมหายใจรวยริน กระดูกสะโพกและขาทั้งสองข้างแหลกละเอียดกลายเป็นคนพิการไปตลอดชีวิต
“พ่อบ้าน นำตัวนังสารเลวนี่ไปขายให้พ่อค้าทาส ส่งตัวไปซ่องทหารชายแดนชั้นต่ำที่ทุรกันดารที่สุด อย่าให้มันได้กลับมาเหยียบเมืองหลวงอีกเป็นอันขาด!” เซี่ยเจิ้งเหวินสะบัดแขนเสื้อสั่งการด้วยความรังเกียจ
ร่างอันโชกเลือดของชุ่ยเอ๋อร์ถูกลากตัวขึ้นเกวียนขนหมูเก่าๆ อย่างไร้ความปรานี
ในจังหวะที่เกวียนกำลังจะเคลื่อนผ่านหน้าประตูข้าง มู่อวิ๋นก้าวเข้าไปหยุดยืนอยู่ข้างเกวียน
นางโน้มตัวลงไปใกล้ใบหน้าที่บวมปูดเปื้อนเลือดของชุ่ยเอ๋อร์ กระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาที่ได้ยินเพียงสองคน
“ในแจกันหยกขาวนั่นมิเคยมีปิ่นมุกห้าร้อยตำลึงหรอกชุ่ยเอ๋อร์... มีเพียงตั๋วเดินทางสู่นรกที่ข้าเขียนมอบให้เจ้าต่างหาก จงไปชดใช้หนี้แค้นให้น้องสาวข้าในซ่องทหารชายแดนเสียเถิด”
ดวงตาที่บวมช้ำของชุ่ยเอ๋อร์เบิกกว้างด้วยความหวาดผวาสุดขีด นางพยายามจะอ้าปากกรีดร้อง แต่ทำได้เพียงพ่นฟองเลือดออกมาจากซอกฟันที่หัก
เกวียนเคลื่อนตัวออกไปท่ามกลางพายุหิมะ ลากพาร่างของสาวใช้ผู้ละโมบมุ่งหน้าสู่ขุมนรกทั้งเป็น
มู่อวิ๋นหมุนตัวเดินกลับไปยังเรือนไผ่ร้างท้ายจวนอย่างสง่างาม ท่ามกลางสายตาหวาดหวั่นของบ่าวไพร่
เมื่อบานประตูปิดลง อาชิงจุดเทียนไขเล่มเล็กบนโต๊ะ มู่อวิ๋นหยิบสมุดบันทึกแค้นปกสีครามออกมาเปิดหน้าแรก
นางจรดพู่กันจุ่มหมึกชาดสีแดงสด ขีดฆ่าชื่อ ‘ชุ่ยเอ๋อร์’ ด้วยเส้นสายอันหนักแน่นและเด็ดขาด
รายชื่อแรกในบัญชีแค้นถูกเช็คบิลเรียบร้อยแล้ว
ทว่านอกหน้าต่างเรือนไผ่ บนยอดกิ่งสนสูงตระหง่าน เซี่ยเวยจี๋กำลังยืนนิ่งมองแสงเทียนในห้องของนาง ปลายนิ้วแกร่งของแม่ทัพหนุ่มคีบ ‘เส้นไหมน้ำแข็ง’ เส้นบางจิ๋วที่เก็บได้จากใต้แท่นแจกันขึ้นมาพิจารณาใต้แสงจันทร์
รอยยิ้มคมคายผุดขึ้นที่ริมฝีปากหยัก “นายน้อยอวิ๋นแห่งแดนเหนือ... ช่างร้ายกาจสมคำร่ำลือ”
ขณะเดียวกัน ที่เรือนพักผู้คุมกฎเรือนหลัง ‘แม่นมจาง’ ป้าแท้ๆ ของชุ่ยเอ๋อร์ กำลังกำไม้เรียวเหล็กแน่นด้วยความเคียดแค้นคลุ้มคลั่ง แววตาจ้องเขม็งไปยังทิศทางของเรือนไผ่ร้าง สาบานว่าจะต้องทวงแค้นให้หลานสาวให้จงได้
[ชุ่ยเอ๋อร์โดนโบยจนหลังหักและถูกลากไปขายซ่องทหารชายแดนปิดบัญชีแค้นแรกอย่างสาสม คิดว่าแม่นมจางที่กำลังถือไม้เรียวบุกมาจะโดนมู่อวิ๋นเชือดต่อด้วยวิธีไหน]
Latest chapter
หงส์ซ่อนพิษ ตอนที่ 8: คุกเข่าบนเกลือน้ำแข็งและเสื้อคลุมพยัคฆ์ทมิฬ
“คุกเข่าให้หลังตรงสิ เมื่อสามเดือนก่อน เจ้าก็เคยคุกเข่าตรงนี้จนสลบคาหิมะมาแล้วนี่นา ถ้ารอบนี้ทนไม่ไหว ก็จงกัดลิ้นตายตามแม่เจ้าไปเสียเถอะ”เสียงหัวเราะเย้ยหยันของแม่นมจางดังแว่วมาจากศาลาอุ่นริมลานหินยามราตรีดึกสงัด อุณหภูมิลดต่ำลงจนลมหายใจกลายเป็นไอขาว ละอองหิมะโปรยปรายลงมาเกาะตามคิ้วและเส้นผมของมู่อวิ๋นที่กำลังคุกเข่าอยู่บนเกล็ดน้ำแข็งผสมเกลือเม็ดความเย็นยะเยือกเสียดแทงผ่านผืนผ้า ทว่าใต้สนับเข่าของมู่อวิ๋นกลับมี ‘แผ่นหนังกวางบุฝ้ายหนาพิเศษ’ ที่อาชิงแอบสอดไว้ให้ตั้งแต่ก่อนก้าวออกจากห้อง ความหนาวเหน็บจึงไม่อาจทำอันตรายต่อกระดูกข้อต่อของนางได้แม้แต่น้อยในศาลาอุ่น แม่นมจางนั่งจิบสุราอุ่นพลางแทะเนื้อย่างหอมกรุ่นอย่างสำราญใจ นางจงใจโยนเศษกระดูกไก่ลงบนพื้นหิมะตรงหน้ามู่อวิ๋นเพื่อเหยียดหยามเกียรติยศ“จำได้หรือไม่ คืนที่เจ้าถูกโบยจนหลังลายเมื่อสามเดือนก่อน ข้านี่แหละที่เป็นคนแอบเอาเกลือทะเลไปทาแผลเจ้าจนเน่าเฟะ เพื่อให้ท่านรองเสนาบดีรังเกียจจนไม่กล้าเฉียดกรายไปหาเจ้าที่ห้องเก็บฟืน คนอย่างพวกเจ้าตระกูลหลี่ เกิดมาก็เพื่อเป็นบัน
หงส์ซ่อนพิษ ตอนที่ 7: แม่นมผู้คุมกฎกับปิ่นหยกดูต่างหน้ามารดา
“นังตัวกาลกิณี พอเจ้าก้าวเท้าเข้าจวน หลานสาวข้าก็ต้องกลายเป็นคนพิการถูกขายเข้าซ่อง วันนี้ข้าในฐานะผู้คุมกฎเรือนหลังจะค้นห้องเจ้าให้เกลี้ยง ดูซิว่าซ่อนวิชาคุณไสยหรือของโจรอะไรไว้อีก”เสียงห้าวแหบตวาดก้องพร้อมแรงกระแทกประตูเรือนไผ่ร้างเปิดออกกว้างเช้าตรู่วันถัดมา ลมหนาวยังคงพัดหวีดหวิวผ่านแมกไม้ แม่นมจาง หญิงชราวัยห้าสิบเศษรูปร่างอ้วนท้วน ในมือถือไม้เรียวเหล็กคุมกฎเรือนหลัง เดินนำบ่าวหญิงร่างกำยำสี่คนบุกเข้ามาในห้องพักของมู่อวิ๋นอย่างอุกอาจแม่นมจางคือป้าแท้ๆ ของชุ่ยเอ๋อร์ และเป็นผู้กุมอำนาจคุมกฎระเบียบบ่าวไพร่ทั้งหมดในเรือนหลัง การที่หลานสาวคนโปรดถูกโบยจนพิการและขายทิ้ง ทำให้โทสะของนางลุกโชนดั่งไฟป่า นางมิเชื่อว่าหลานสาวจะพลาดท่าด้วยความบังเอิญ และปักใจเชื่อว่าต้องเป็นฝีมือแผนร้ายของมู่อวิ๋นอย่างแน่นอน“ค้นหีบผ้าของมันให้หมด ดูว่ามีสิ่งอัปมงคลซ่อนอยู่หรือไม่” แม่นมจางชี้นิ้วสั่งการอย่างบ้าคลั่งบ่าวหญิงกรูกันเข้ารื้อค้นข้าวของในห้องจนกระจุยกระจาย เสื้อผ้าเก่าๆ ถูกเหวี่ยงลงพื้นเหยียบย่ำ เตียงนอนและตั่งไม้ถูกรื้อค้นจนพังยับเยิ
หงส์ซ่อนพิษ ตอนที่ 6: โบยห้าสิบไม้และขีดฆ่ารายชื่อที่หนึ่ง
“ฮูหยินเอก ช่วยบ่าวด้วย บ่าวทำตามคำสั่งฮูหยินมาตลอดนะเจ้าคะ... อ๊ากกกก!”เสียงไม้พลองหนาทึบฟาดลงบนแผ่นหลังของชุ่ยเอ๋อร์เต็มแรงจนกระดูกสันหลังลั่นกร๊อบ เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็นย้อมผืนหิมะหน้าลานเรือนจนแดงฉานลานหินอ่อนหน้าโถงรับรองใหญ่กลายเป็นลานประหารขนาดย่อมท่ามกลางสายลมหนาวที่พัดหวีดหวิวเซี่ยเจิ้งเหวินที่หวาดกลัวจะถูกคณะขุนนางกรมพิธีการถวายฎีกาเอาผิดข้อหาไม่ดูแลของพระราชทาน สั่งลงทัณฑ์ชุ่ยเอ๋อร์ต่อหน้าแขกเหรื่อทันทีเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจชุ่ยเอ๋อร์ถูกมัดขึงพืดไว้กับม้าไม้เนื้อแข็ง สองมือและสองเท้าถูกตรึงแน่น ร่างกายดิ้นพล่านด้วยความเจ็บปวดทรมาน คราบเลือดซึมผ่านเสื้อผ้าฉีกขาดออกมาไม่ขาดสายความตายที่คืบคลานเข้ามาใกล้ทำให้สาวใช้ผู้ละโมบเริ่มสติแตก นางอ้าปากกรีดร้องโหยหวน หวังจะลากฮูหยินเอกลงนรกไปด้วยกัน“ฮูหยินเอกเจ้าขา บ่าวจงรักภักดีต่อท่านมาตลอด ตอนที่ท่านสั่งให้บ่าวเอาอาหารบูดให้นังมู่ตานกิน สั่งให้บ่าวเอาเกลือทาแผลมัน บ่าวก็ทำตามทุกอย่างนะเจ้าคะ ฮูหยินเอกช่วย...”“หุบปากนังบ่าวชั่ว เอาผ้าขี้ริ้วยัดปา
หงส์ซ่อนพิษ ตอนที่ 5: เสียงหยกพระราชทานแหลกสลายกลางโถงใหญ่
เพล้ง!เสียงแจกันหยกขาวพระราชทานมูลค่าประเมินค่ามิได้แตกกระจายเกลื่อนพื้นหินอ่อน พร้อมร่างของชุ่ยเอ๋อร์ที่กลิ้งหลุนๆ ลงมานอนทับเศษหยกต่อหน้าต่อตารองเสนาบดีและขุนนางชั้นผู้ใหญ่ความเงียบงันอันน่าสะพรึงกลัวเข้าปกคลุมทั่วโถงรับรองใหญ่ในพริบตาเศษหยกขาวละเอียดกระเด็นเกลื่อนกลาดไปทั่วพื้นหินอ่อน แสงแดดยามสายสาดส่องลงบนประกายหยกแหลกสลายราวกับหยาดน้ำตาแห่งหายนะรองเสนาบดีเซี่ยเจิ้งเหวินยืนตัวแข็งทื่อ ใบหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด จอกสุราในมือร่วงหล่นลงพื้นพรมเสียงดังตุบนั่นคือของพระราชทานชิ้นเอกที่ฮ่องเต้พระราชทานให้แก่ตระกูลเซี่ยเมื่อคราวเลื่อนขั้นตำแหน่ง การทำลายของพระราชทานต่อหน้าธารกำนัลมีโทษสถานเดียวคือถอดยศและเนรเทศฮูหยินเอกเยี่ยนหนานเฝยเบิกตากว้างจนแทบฉีกขาด ริมฝีปากที่ทาชาดสั่นระริกด้วยความโกรธแค้นและตื่นตระหนกสุดขีดคณะขุนนางกรมพิธีการนับสิบคนต่างพากันสูดหายใจลึก ถอยร่นไปด้านหลังด้วยความตกตะลึงชุ่ยเอ๋อร์ที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนพื้นหิน เลือดสดๆ ไหลรินออกจากฝ่ามือที่ถูกเศษหยกบาด นางสะลึมสะลือลืมตาขึ้นมา มองเห็นเศษแจกันหยกแหลกละเอียดอยู่ใต้แผงอก สติสัมปชัญญะของสาวใช้ต้นห้องพลันขาดผึงความก
หงส์ซ่อนพิษ ตอนที่ 4: น้ำชาร้อนลวกมือและของโจรในอกเสื้อ
“นังใบ้ชั้นต่ำ! กล้าดียังไงมายืนขวางทางข้า ในเมื่อเจ้านายเจ้ามือเจ็บใช้การไม่ได้ วันนี้ข้าจะเอาน้ำชาร้อนๆ ราดหน้านังใบ้นี่ให้เสียโฉมแทนก็แล้วกัน!”เสียงแหลมสูงตวาดก้องระเบียงทางเดินข้างโถงรับรองใหญ่เช้าวันตรวจเยี่ยมของคณะขุนนางกรมพิธีการ ลมหนาวพัดกรูเกรียวตามทางเดินไม้ แสงแดดสะท้อนหิมะขาวโพลนจนแสบตาชุ่ยเอ๋อร์ถือถาดกาน้ำชาทองเหลือง ควันสีขาวพวยพุ่งส่งกลิ่นไอร้อนจัด บนร่างสวมเสื้อคลุมขนจิ้งจอกสีขาวอย่างหยิ่งผยอง ทว่าในอกเสื้อกลับซ่อนปิ่นทองคำฝังทับทิมที่เพิ่งขโมยมาจากห้องฮูหยินเอกไว้แน่น หวังจะรวบรวมทรัพย์สินหนีไปพร้อมปิ่นมุกเก้าราตรีเบื้องหน้านางคือมู่อวิ๋นในชุดผ้าป่านสีขาวหม่น สองมือพันผ้าดิบหนาเตอะเปื้อนเลือด โดยมีอาชิงคอยประคองเดินผ่านระเบียงชุ่ยเอ๋อร์ก้าวขวางทางเดิน ยกมือซ้ายฟาดเข้าใส่ใบหน้าของอาชิงอย่างแรงเพียะ!ร่างสาวใช้ใบ้เซถลาล้มลงกระแทกพื้นระเบียงไม้มู่อวิ๋นขบกรามแน่น สองมือที่พันผ้าแผลแสร้งสั่นระริกไร้เรี่ยวแรง “พี่ชุ่ยเอ๋อร์ อาชิงเพียงประคองข้าไปเอายาต้ม เหตุใดต้องลงไม้ลงมือด้วย”“ข้าจะตบมันแล้วจะทำไม!” ชุ่ยเอ๋อร์เหยียดยิ้มอำมหิต ยกกาต้มน้ำชาเดือดพล่านขึ้นเหนือศีรษะขอ
หงส์ซ่อนพิษ ตอนที่ 3: กับดักเส้นด้ายใสบนแท่นหยกขาว
“เอามือเปล่าของเจ้าขัดพื้นหินหน้าโถงใหญ่ให้สะอาดทุกตารางนิ้ว! หากยังมีฝุ่นติดอยู่แม้แต่นิดเดียว ข้าจะเอาเข็มเย็บผ้าทิ่มเล็บเจ้าให้ครบสิบนิ้ว!”เสียงตวาดแหลมสูงดังลั่นโถงรับรองใหญ่ของจวนรองเสนาบดีกรมพิธีการเช้าตรู่ ลมหนาวพัดกรรโชก แสงแดดสลัวสาดส่องผิวกระเบื้องหินอ่อนเย็นเยียบชุ่ยเอ๋อร์ยืนกอดอกเชิดหน้ากลางโถง ในมือถือแส้หวาย สวมเสื้อคลุมขนจิ้งจอกสีขาวของมู่ตานอย่างหยิ่งผยองด้านหน้านางคือหลี่มู่อวิ๋นในชุดผ้าป่านสีขาวหม่น คุกเข่าบนพื้นหินเย็นจัดจนหัวเข่าชาดิก“ฮูหยินเอกสั่งไว้ พรุ่งนี้จะมีคณะขุนนางมาตรวจเยี่ยม งานขัดพื้นต้อนรับแขกจึงเป็นหน้าที่ของเจ้า!”ชุ่ยเอ๋อร์เหยียดยิ้มร้าย ยกเท้าเตะถังไม้ใบเขื่องที่บ่าวชายเพิ่งยกเข้ามาซ่า!น้ำผสมเกลือทะเลเย็นจัดไหลทะลักนองพื้นหินอ่อนรอบแท่นวางแจกันหยกพระราชทานความเย็นยะเยือกของน้ำเกลือซึมผ่านเนื้อผ้าเข้าสู่หัวเข่ามู่อวิ๋น ความเจ็บแปลบแล่นปราดเข้ากระดูก“ห้ามใช้ผ้าขี้ริ้ว! จงใช้สองมือเปล่าๆ ถูพื้นหินนี่ให้เงาวับ ขัดวนรอบแท่นแจกันหยกสิบรอบ หากมีรอยคราบแม้แต่น้อย ข้าจะกรีดหลังมือเจ้าให้เลือดอาบ!”ชุ่ยเอ๋อร์สั่งเสียงเหี้ยม นางจงใจบังคับให้มู่อวิ๋นมา
You May Also Like
ขอโอกาสรักอีกครั้ง
LiHong2.6K viewsยามรักปักใจ
LiHong2.0K viewsชายามังกร
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko854 viewsองค์รัชทายาทแห่งต้าเหยียน
ใบไม้ร่วงในเมืองร้าง188.1K viewsใจตรึงรัก
LiHong2.1K viewsBack to 1985 ฉันกลายเป็นคุณหนูตกอับ
มายารัตติกาล3.6K viewsข้ามเวลามาเป็นองค์ชายใหญ่ตาบอด
Da Ganda81 viewsวสันต์สุดท้ายของนางร้ายตัวประกอบ [4P]
ม่านกู่1.0K views
