6

“นิโคลัส!”

หญิงสาวไม่ทันได้พูดอะไรปากบวมเจ่อก็ถูกประกบปิดไว้ด้วยปากของจอมซาตานร้ายอีกครั้ง คราวนี้เขาจ้วงลิ้นเข้าไปและฉกลึกรุนแรง ปากบางถูกบดขยี้ไม่ปราณีราวกับว่าเขาต้องการลงโทษในความอวดดีของเธอ ภิณไลย์ญาพยายามส่งเสียงแต่ยิ่งขืนตัวเขาก็ยิ่งกดข้อมือของเธอไว้แน่นยิ่งกว่าคีมเหล็ก      กระทั่งนิโคลัสเลื่อนใบหน้าออกร่างเล็กจึงผลักเขาออกห่างและลุกพรวดขึ้นพร้อมทั้งขยี้ปากไปมาด้วยฝ่ามือทั้งน้ำตาคลอเบ้า

“นิโคลัส นี่คุณทำบ้าอะไร...คุณจะทำเกินไปแล้วนะ!”

ภิณไลย์ญาบริภาษเขาเสียงแข็ง เธอทั้งเจ็บและอับอายอย่างที่สุด ไม่เคยมีใครจาบจ้วงกับเธอขนาดนี้มาก่อน ร่างเล็กสั่นเทิ้มด้วยโทสะแต่ดูเหมือนยิ่งเธอโกรธจัดมันยิ่งทำให้ร่างสูงที่นั่งนิ่งบนเก้าอี้สะใจ เขาลูบปากตัวเองพลางไหวไหล่

“ถือว่านี่เป็นการมัดจำ เพราะถึงยังไงเสียวันหนึ่งคุณก็ต้องเป็นผู้หญิงของผมอยู่ดี”

บทที่ 3 Incredible crisis บทเรียนของคนอวดดี

“ฉันจะไม่รับข้อเสนอใด ๆ จากคนบ้าอย่างคุณ”

“เอ...หรือว่าไม่พอใจที่โดนจูบฟรีๆ ...อืม...ผมก็ลืมไปนะว่าปกติผู้หญิงอย่างคุณคงไม่แลกตัวเองกับผู้ชายเปล่า ๆ ปลี้ๆ อย่างน้อยมันก็ต้องมีอะไรตอบแทนกลับไปบ้าง”

เขาส่งเสียงหัวเราะในลำคอขณะล้วงหยิบอะไรบางอย่างในกระเป๋าเสื้อสูทราคาแพงระยับออกมา มันเป็นสมุดเล่มเล็กบางที่เขาเปิดออกและใช้ปากกาขีดเขียนอะไรบางอย่างลงไปก่อนจะฉีกออกแล้วโยนลงตรงหน้าหญิงสาวที่มองอย่างไม่เข้าใจ

กระทั่งเธอก้มลงหยิบมันขึ้นมาแล้วเพ่งมองผ่านแสงไฟ ดวงตาคู่นั้นเบิกกว้างเมื่อเห็นว่ามันคือเช็คเงินสดที่เขาใส่ตัวเลขกลม ๆ ไว้หนึ่งล้านดอลล่าห์ มือเรียวบางที่กุมเช็คไว้สั่นระริก หญิงสาวเหลือบมองใบหน้าคร้ามคมใต้เงาแสงไฟมีรอยเหยียดยิ้มหมิ่นแคลน นิโคลัสร้ายกาจยิ่งกว่าจอมซาตาน เธออยากกรีดร้อง อยากข่วนหน้าเขาหรือทำอะไรก็ได้ที่เป็นการตอบโต้ให้ผู้ชายร้ายกาจคนนี้เจ็บปวดที่สุดหากก็ทำได้เพียงขว้างเช็คลงบนพื้นแล้วเชิดหน้าใส่

“คุณบังคับฉันไม่ได้ นิโคลัส ซาเวียร์!”

“ผมทำได้ถ้าผมอยากทำ”

“เพื่ออะไร...ในเมื่อฉันก็ทำทุกอย่างที่คุณต้องการแล้ว ฉันเลิกกับคริสต์อย่างเด็ดขาดแล้วได้ยินหรือเปล่าคะนิโคลัส”

“แต่น้องชายผมยังติดต่อกับคุณอยู่”

เขายืนยันเสียงแข็งและทำให้ภิณไลย์ญาชะงัก นิโคลัสจ้องเธออย่างค้นคว้าและดูเหมือนเขากำลังเดาใจเธอออก หญิงสาวตีบตันเพราะสิ่งที่เขาพูดเป็นความจริงแต่นั่นไม่สำคัญเท่าความตั้งใจมั่นของเธอ ทว่า...เขาจะเชื่อหรือไม่เล่า และเมื่อเห็นหญิงสาวนิ่งไปเขาจึงเอ่ยขึ้นว่า

“อย่าคิดว่าผมไม่รู้ อย่าคิดว่าคนอย่างผมจะโง่เง่าให้ผู้หญิงอย่างคุณมาตลบหลังได้ จะบอกให้ว่าผมไม่เคยแน่ใจและไม่ไว้วางใจอะไรทั้งนั้นถ้ามันเกี่ยวกับคุณ...หึ...คริสต์กำลังจะแต่งงานแต่เขายังสลัดคุณออกจากสมองโง่ ๆ ของตัวเองไม่ได้ แต่ผมรู้ว่าควรต้องจัดการยังไง”

“คุณก็เลยคิดจะซื้อฉัน...อย่างนั้นสินะคะ”

เขาไหวไหล่ “สำหรับผมแล้วเงินซื้อได้ทุกอย่าง”

“ถ้าอย่างนั้นคุณน่าจะเก็บเงินของคุณไว้หาหมอโรคจิตเพราะเรื่องที่คุณกำลังคิดเป็นเรื่องที่คนดี ๆ เขาไม่ทำ”

 “ถ้าคนรวยใช้เงินซื้อของที่อยากซื้อเป็นโรคจิต แล้วไอ้พวกที่ไม่มีเงินซื้อของที่ตัวเองอยากได้แต่พยายามดิ้นรนอยากจะมีเหมือนคนอื่นจนต้องเอาตัวเข้าแลกนี่เรียกว่าอะไร”

“นิโคลัส!”

“แต่โดยปกติคุณไม่ได้ยี่หระกับเรื่องพวกนี้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ มิสภิณไลย์ญา หรือว่าไอ้ตัวเลขที่ผมเสนอให้มันน้อยเกินไป ถ้าอยากได้มากกว่านั้นผมก็มีข้อเสนออย่างอื่นให้อีกนับไม่ถ้วน”

“เก็บข้อเสนอบ้า ๆ ของคุณไว้เถอะค่ะ! ถ้าคิดจะเอาเงินฟาดหัวให้ฉันไปจากชีวิตของคริสต์ เก็บเงินของคุณไว้ทำอย่างอื่นเถอะนะคะ เพราะมันไม่มีค่ากับฉันแม้แต่นิดเดียว”