Beranda / โรแมนติก / หมอขาอย่ากินดุ / chapter 7. ผมจะไม่หยุดแค่จูบแล้วนะ

Share

chapter 7. ผมจะไม่หยุดแค่จูบแล้วนะ

last update Tanggal publikasi: 2025-01-06 23:49:11

            ชายหนุ่มเปิดประตูห้องแล้วก้าวไปด้านในเพื่อกดสวิตช์ไฟ  ความสว่างในห้องทำให้เกวลินมองเห็นโต๊ะว่างที่พอจะวางเบียร์หนึ่งถาดได้ ไหนๆ ก็อุ้มมาส่งถึงหน้าประตูแล้ว  เธอจึงก้าวเข้าไปเพื่อวางถาดเบียร์บนโต๊ะ  โทรศัพท์มือถือก็ส่งเสียงเตือนข้อความเข้า เธอก้มหน้าหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนแล้วอ่านข้อความจากพายุที่ส่งมาถามด้วยความเป็นห่วง เพราะเขาออกจากผับกลับมาถึงบ้านแล้วแต่เธอยังมาไม่ถึง

            กะทิ : อยู่กับเพื่อนค่ะ กลับช้าหน่อย ไม่ต้องเป็นห่วง ฝากดูแลพี่ตะโก้ด้วย

            วายุ : ตะโก้หลับแล้ว ถ้ามีอะไรโทรหาพี่ได้นะ

            กะทิ : รับทราบค่ะ

            เกวลินยิ้มกับหน้าจอมือถือ พี่ชายเธอเป็นพวกหลับลึก ปลุกยาก แต่การมีวายุเข้ามาในบ้านไม่ได้ทำให้เธออึดอัดอย่างที่กังวล วายุเป็นคนขี้เกรงใจ จะทำอะไรก็คอยมองสีหน้าเธอเสมอ และคอยเป็นคนกลางประนีประนอมระหว่างเธอกับพี่ชาย  เธอรู้ว่าพี่ชายมีรสนิยมแบบไหน ในบรรดาคนที่พี่เคยคบหามีเพียงวายุที่ได้เข้ามาในบ้านและอยู่ร่วมกันอย่างนี้  และก็พอรู้ว่าวายุมีปัญหาทางบ้านแต่สำหรับเธอแล้ว ตอนนี้วายุเป็นสมาชิกคนหนึ่งในครอบครัว

             อิทธิพลยืนรอเพราะต้องจ่ายจ้างที่ขับรถมาส่ง ยังอุตส่าห์แวะซื้อเบียร์และเอามาส่งถึงห้อง เขายืนพิงพนักโซฟามองหญิงสาวก้มลงกดข้อความในมือถือ ไม่รู้ทำไมเขาอยากเห็นใบหน้าของเธอชัดๆ อยากเอาหน้ากากอนามัยนั้นออกไปพ้น  มือเรียวเล็กยกขึ้นปัดเส้นผมที่ลงมาเคลียแก้ม อีกมือยังคงกดหน้าจอมือถือ  ไม่รู้อะไรดลใจทำให้เขายื่นมือไปปัดไรผมทัดใบหูให้  หญิงสาวชะงักแล้วเงยหน้าขึ้น  ดวงตาคู่นั้นราวกับสิ่งล้ำค่า ปลายนิ้วไล้โครงหน้าเบาๆ แล้วปลดเอาหน้ากากอนามัยออกอย่างง่ายดาย  เผยให้เห็นริมฝีปากสีส้มอมชมพูที่กำลังเผยอขึ้นเล็กน้อย

            รวดเร็วจนไม่ทันตั้งตัว ริมฝีปากของเธอก็ถูกริมฝีปากของเขาทาบทับลงมา  ดวงตากลมสวยเบิกกว้างเห็นเพียงความร้อนแรงในดวงตาของเขา  ลมหายใจผ่าวร้อนเจือกลิ่นเบียร์อ่อนๆ ที่ชวนให้มึนเมา แรงขบเม้มที่ริมฝีปากเรียกร้องให้อีกฝ่ายตอบรับ กลิ่นกายอ่อนละมุนและรสหวานจากริมฝีปากสวยที่ได้รับทำให้อิทธิพลแทบคุมสติไม่อยู่ ก่อนจะหยุดตัวเองไม่ได้ เขาผละจากริมฝีปากของหญิงสาวแล้วเอ่ยถามเสียงพร่า

            “ถ้าคุณไม่ห้าม ผมก็จะไม่หยุดแค่จูบนะ”

            เหมือนหญิงสาวเพิ่งได้สติ กลิ่นเบียร์จางๆ และร่างกายร้อนผ่าวทำให้เธอผ่าวร้อนไปทั่วร่าง หญิงสาวเผลอกัดริมฝีปากครุ่นคิด เขาคงเมา ไม่อย่างนั้นคงไม่มีทางทำอะไรแบบนี้กับแน่ๆ  ผู้หญิงของเขาแต่ละคน ดีกรีสวยระดับนางแบบก็เคยควงมาแล้ว  และที่สำคัญไม่มีเหตุผลให้ปฏิเสธ เพราะเขาคือคนที่เธอ ‘แอบรัก’ มาหลายปี และถ้าเขาเมา หลังจากคืนนี้ผ่านไปเขาคงจำเธอไม่ได้ เหมือนกับที่ผ่านมา ที่เธอไม่เคยอยู่ในสายตาของเขาเลย

            เขาเห็นแววลังเลของหญิงสาว พลันคิดว่าคงถูกปฏิเสธ อย่างไรก็คนเพิ่งเจอกัน เขาทำอะไรตามใจตัวเองอย่างนี้ ไม่ถูกผู้หญิงตบหน้าหรือเอาเรื่องก็นับว่าบุญแล้ว ทว่าในวินาทีต่อมาเป็นหญิงสาวที่โน้มตัวเข้าหาและเขย่งปลายเท้าขึ้นเพื่อจูบเขา ลิ้นร้อนแทรกในโพรงปากกวาดชิมความหวานอย่างเอาแต่ใจ มือใหญ่เอื้อมไปโอบรัดรั้งร่างนุ่มมาแนบชิด ขณะที่ยังบดจูบร้อนแรงก็ดันร่างหญิงสาวไปที่เตียงใหญ่ ห้องของเขาเป็นแบบสตูดิโอ ทุกอย่างจัดอย่างลงตัวในห้องเดียว เขาผละจากริมฝีปากสวยปล่อยให้อีกฝ่ายสูดลมหายใจแรงๆ แล้วจัดการเลิกเสื้อยืดออกทางศีรษะ อาการร้อนรนรีบร้อนทำให้ปลายนิ้วไปเกี่ยวกับผ้ารัดผมทำให้เมื่อเสื้อออกไปพ้นตัวแล้ว เส้นผมที่รวบไว้ก็คลี่สยายลงมาพร้อมกัน

            เธอควรรู้สึกเขินอายหรือเปล่านะ เกวลินหอบหายใจแรง เธอใส่ชุดชั้นในแบบสปอร์ตบราด้วยความเคยชิน เพราะคล่องตัว แต่ไม่ได้คิดเผื่อว่าจะอยู่ในสถานการณ์อย่างนี้ แต่สายตาเร่าร้อนทำให้เธอรู้สึกมีเสน่ห์ขึ้นมา ปลายนิ้วทาบไปที่แผ่นอกแกร่งแล้วตัดสินใจเลิกเสื้อยืดของเขาขึ้นถอดมันออกทางศีรษะเช่นเดียวกับที่เขาทำกับเธอ  เผยให้เห็นแผ่นอกกำยำและมัดกล้ามสวยงาม ที่ทำให้เธอเผลอเลียริมฝีปากอย่างลืมตัว  ก็รู้ว่าเขาเป็นคนออกกำลังกายสม่ำเสมอ แต่ไม่คิดว่ากล้ามจะแน่นขนาดนี้

            สปอร์ตบราไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา แต่เมื่อจัดการถอดชิ้นบนออกแล้ว ทรวงกลมกลึงที่ปรากฏเบื้องหน้าทำให้เขาหายใจแรงขึ้น ‘ตัวเล็กซ่อนรูป’ อืม..เธอชื่อกะทิใช่ไหมนะ ผิวขาวเหมือนกะทิจริงๆ และมันทำให้เขายั้งใจไม่อยู่อ้าปากดูดดึงปลายยอดสีสวยพลางผ่อนร่างเธอลงบนที่นอน

            “อื้อ...”  หญิงสาวส่งเสียงครางหวาน เพียงแค่ปลายลิ้นตวัดไล้เลียที่ปลายถัน เธอก็แทบคลั่งแล้ว ลมหายใจของเขาร้อนระอุทำให้ชีพจรเต้นรัวไปด้วย

            เนินอกอวบอิ่มเกินตัวยิ่งปลุกเร้าความปรารถนาในตัวชายหนุ่ม มือแข็งแกร่งเคล้นคลึงทรวงอกคู่สวย ร่างกายหญิงสาวบิดเร่าได้วยความเสียวซ่าน  เสียงครางกระเส่าราวกับน้ำมันที่สาดใส่กองไฟให้เขายิ่งดูดดึงแรงขึ้น  สองขาบิดไปมาทั้งอึดอัดและรอคอย เขาย้ายริมฝีปากไปไล้เลียปลายถันอีกข้างพลางเลื่อนมือลูบไล้ไปตามเรือนร่างเนียนนุ่ม เขาเงยตัวขึ้นจ้องมองหญิงสาวที่อ่อนระทวยเบื้องหน้าพลางปลดกระดุมกางเกงยีนของเธอแล้วเอ่ยเสียงพร่า

            “ยกสะโพกขึ้นหน่อยครับ”

            จู่ๆ ก็รู้สึกอายขึ้นจนยกมือขึ้นปิดหน้าตัวเอง ปล่อยให้คุณหมอหนุ่มจัดการรูดกางเกงเกงยีนออกไปพ้นเรียวขา ตามด้วยกางเกงชั้นใน และเขาก็จัดการตัวเองให้เปลือยเปล่าเช่นเดียวกับเธอ  เพราะเธอมัวแต่หลับตาจึงไม่เห็นรอยยิ้มของเขา

            ให้ตายสิ! น่ารักชะมัด! อกใหญ่ เอวคอด สะโพกผาย เธอไปอยู่ที่ไหนมา ทำไมเพิ่งมาโผล่ในชีวิตเขาตอนนี้  อิทธิพลอดใจไม่ไหว รวบมือของเธอไว้เหนือศีรษะแล้วกดจูบอีกรอบ ร่างกายแนบชิดและไอร้อนจากร่างกำยำทำให้เกวลินรู้ว่าตอนนี้เขาเปลือยเปล่าเหมือนกัน  ส่วนที่แข็งขันคลอเคลียกลีบดอกไม้สาวที่เปียกชุ่มเพราะถูกเล้าโลม เขาปล่อยมือจากข้อมือเล็กแล้วลูบไล้ปลุกปลอบร่างอ่อนนุ่มก่อนส่งนิ้วไปแยกกลีบดอกไม้กดแทรกเข้าไปสัมผัสความคับแน่นที่เปียกชื้นนั้น

            “อึก...หมอ...หมออิฐ...”  เกวลินครางเสียงหวาน เธอไม่ใช่ผู้หญิงไม่ประสีประสากับเรื่องพวกนี้ ยอมรับว่าเคยใช้นิ้วช่วยตัวเองแต่ความรู้สึกที่เขามอบให้ตอนนี้มันรุนแรงกว่ามากนัก วาบหวิวและเสียวซ่านได้แต่ครางระบายความรู้สึกออกมา

            “เรียกพี่สิครับ”  เขาพูดเสียงพร่าแล้วเพิ่มจำนวนนิ้วเป็นสองนิ้ว ขยับเข้าออกในร่องรักรัวแรงเป็นจังหวะจนสะโพกสาวส่ายไหวรับจังหวะซอยนิ้ว

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หมอขาอย่ากินดุ    ตอนที่89 ที่รัก

    “คุณหอมไปทั้งตัวเลย...ที่รัก” ‘ที่รัก’ ถ้อยคำของเขาทำให้ร่างกายของหญิงสาวแทบจะละลาย เธอสะดุ้งเมื่อใบหน้าของเขาเลื่อนลงไปที่กึ่งกลางความเป็นอิสตรี สิ่งที่ไม่เคยคาดคิดหรือจินตนาการได้เกิดขึ้น ชายหนุ่มแหวนเรียวขาแยกออกแล้วเขาก็ทำตัวเป็นผีเสื้อหนุ่มดูดกินน้ำหวานจากดอกไม้ ร่างกายดอกไม้พลิ้วไหวตามแรงปรารถนา ระลอกแล้วระลอกเล่าที่ผีเสื้อหนุ่มปรนเปรอดอกไม้จนเธอหวีดร้องออกมาอย่างไม่เคยเป็น หญิงสาวคิดว่านั่นคือจุดจบของอารมณ์หฤหรรษ์ ทว่าศิริชัชทำให้รู้ว่ามันเพิ่งเริ่มต้นต่างหาก เมื่อร่างใหญ่แทรกแก่นกายเข้ามาอย่างลึกล้ำและแนบสนิท เธอผวาเฮือกใหญ่กอดเขาไว้แน่น ชายหนุ่มจูบริมฝีปากหวานอย่างปลอบโยนและค่อยๆ เพิ่มความร้อนแรงให้เธอที่ละน้อย สะโพกของเขาทำงานอย่างรู้หน้าที่ให้ตายเถอะ! เขาไม่เคยรู้สึกดีอย่างนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน เขาปรารถนาจะครอบครองเธอไม่ให้ใครได้แนบชิดหญิงสาวอีก ต้องมีแต่เขาเท่านั้นที่ได้ครอบครองเธอเช่นนี้ ทุกขณะที่โหมร่างกระแทกใส่หญิงสาว เขาคิดได้แค่เพียงว่าจะไม่ให้ใครพรากเธอไปจากเขา ทางเดียวเท่านั้นคือ...“ไม่...ไม่ไหว...ไม่ไหวแล้ว”“ผมอยู่นี่

  • หมอขาอย่ากินดุ    ตอนที่88 อย่ากลัวผม

    เสียงหัวเราะของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวหันกลับไปทันที แต่กลายเป็นว่าเขาเดินมาใกล้แล้วเท้าแขนคร่อมร่างเล็ก ทำให้เอวของเธออยู่ที่ราวระเบียงและไม่อาจหนีไปจากวงแขนของเขาได้ “แล้วพาฉันมาที่นี่ทำไม?” “ผมอยากคุยกันกับคุณ” “คุยกัน! เราก็คุยกันได้ไม่ต้องลักพาตัวแบบนี้” พอคิดแบบนี้แล้วเธอก็อดกังวลไม่ได้ เธอหายไปกี่วันแล้ว เปมิกา ช้องนาง พี่หม่อนและคนอื่นๆ ต้องเป็นห่วงหรือไม่ก็แจ้งความคนหายไปแล้วก็ได้ “ที่นี่เป็นรีสอร์ทของพ่อผมเอง” ศิริชัชเม้มริมฝีปาก ข่มใจไม่ให้ตัวเองชิมความหวานจากริมฝีปากที่เผยอขึ้นอย่างไม่รู้ตัวของอีกฝ่าย “ผมแค่อยากคุยเป็นการส่วนตัวกับคุณ” “รีสอร์ทของพ่อคุณ?” มาริสาทำหน้างุนงง “คุณเป็นใครกันแน่? คุณธนา” “ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าผมไม่ได้ชื่อธนา” “เป็นไปได้ไง” มาริสาส่ายหน้าไปมา “คุณโกหก” “ผมไม่เคยบอกสักคำว่าผมชื่อธนา” เขายักไหล่ “มีแต่คุณกับเพื่อนนั้นแหละที่เข้าใจผิดเรียกผมกับธนาสลับกัน” “เรียกสลับกัน?” มาริสาอ้าปากค้าง “ถ้าอย่างนั้น คุณก็คือคุณชายศิริชัช...” “คร

  • หมอขาอย่ากินดุ    ตอนที่87 คุณมาทำอะไรที่ห้องของฉัน

    ธนามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความชื่นชม ระหว่างทีเขาค้นข้อมูลเพื่อสืบประวัติมาริสา มันทำให้เขาได้รู้จักเปมิกาไปด้วย เธอเป็นผู้หญิงเก่งและน่ารัก แม้ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ยากลำบากเช่นเมื่อครู่ที่ถูกเจ้านายเรียกมาสั่งเก็บรายการฯ ของเธอ หญิงสาวยังไม่โวยวายหรือกรีดร้องสักนิด แต่เขารู้ว่านั่นไม่ได้หมายความว่าเธอจะยอมเขาง่ายๆ เธอเหมือนคนที่พร้อมจะลุกขึ้นสู้ตลอดเวลาที่มีโอกาสเปมิกาไม่อยากยอมรับเลยว่า การเข้าใจผิดของเธอนั้นจะนำเรื่องยุ่งๆ กลับมาสู่ตัวเองได้มากมายขนาดนี้ และในขณะเดียวกันเธอกลับรู้สึกดีที่รู้ว่าเขาไม่ใช่ ‘คุณชายศิริชัช’ แต่เป็น ‘ธนา’ ผู้ติดตามและเป็นผู้ช่วยของคุณชายศิริชัช ธนาเปิดแนะนำตัวเองรวมทั้งประวัติที่แท้จริงอย่างไม่ปิดบัง ดูเขามั่นใจกับการเป็นลูกคนรับใช้ในบ้านที่มุ่งมั่นศึกษาจนสำเร็จในระดับปริญญาโทและเข้ามาช่วยงานในบริษัทของม.จ.ชัชวาล บิดาของคุณชายศิริชัช“คุณไม่ต้องกังวลหรอก ทางบริษัทฯ ไม่ไล่คุณออกแน่นอน” ธนาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทางสบายๆ “ข้อเสนอและข้อตอบแทนที่ทางเรามอบให้บริษัทฯของคุณเป็นที่น่าพอใจทั้งสองฝ่าย เจ้านายคุณดูท่าจะมีความสุขกับข้อเสนอของเราด้วยซ้ำ”

  • หมอขาอย่ากินดุ    ตอนที่86 วันเวลา

    ‘หนูนา’ ‘หนูนาไม่ได้บอกให้พี่นริศเลิกรอคนรักกลับมา’ น้ำตาใสๆ ไหลออกมาจากดวงตาอย่างที่หญิงสาวก็ไม่รู้ตัว ‘อย่ามาคิดแทนหนูนาเลยค่ะ หนูนายินดีที่จะเจ็บปวดกับการรอคอยครั้งนี้ ซึ่งมันคงไม่ต่างจากที่พี่นริศรอคนรักกลับมาหรอกค่ะ’ นริศก้มมองใบหน้าที่เปื้อนหยดน้ำตาด้วยความปวดร้าว เขายกมือขึ้นเกลี่ยน้ำตาบนใบหน้าหวานเบาๆ ช้องนางเงยหน้าขึ้นมาแล้วยิ้มให้ มันเป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความอาทรแม้ในใจจะปวดร้าวเท่าใดก็ตาม หญิงสาวเขย่งปลายเท้าขึ้นยื่นปากแตะริมฝีปากของชายหนุ่มเบาๆ ขณะที่เธอผละออกจากเขา สองแขนของชายหนุ่มก็โอบกอดหญิงสาวเข้ามาชิดใกล้ รสหวานและริมฝีปากนุ่มละมุนทำให้เขาไม่อยากผละจากไป ดวงตาของทั้งสองผสานกันราวกับจะค้นหาบางสิ่งที่หล่นหายไปในวันเวลา ราวกับโลกหยุดหมุนไปเมื่อนริศกดจุมพิตที่ริมฝีปากนุ่มอีกครั้ง การบุกรุกอย่างอ่อนโยนของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวประหลาดใจแต่ก็เปิดใจรับด้วยการเปิดริมฝีปากให้ปลายลิ้นของอีกฝ่ายเข้ามาชิมความหวานในโพลงปาก มือใหญ่เลื่อนลูบไล้แผ่นหลังของหญิงสาวจนร่างกายเธอร้อนผ่าวไปหมด สองขาแทบไร้แรงทรงตัวจนต้องเอนตัวพิงอีกฝ่าย มือ

  • หมอขาอย่ากินดุ    ตอนที่85 ที่รัก

    มาริสาอ้าปากจะต่อว่าแต่จู่ๆ เธอก็รู้สึกว่ามีมือใครบางคนสอดมาด้านหลังรัดเอวบางของเธอไว้ ร่างบางผงะไปด้านหลังเล็กน้อยก็ปะทะกับแผงอกกว้าง ยังไม่ทันหันกลับไปมองเธอก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังอยู่เหนือศีรษะ “มาอยู่นี่เองหรือที่รัก” “!!!” มาริสาเบิกตาโตอย่างตกใจไม่คิดว่าจะได้เจอผู้ชายปากร้ายที่นี่ “อ้อ! มีคนมาด้วยก็ไม่บอก” เตชินท์ฝืนยิ้มแล้วยักไหล่เดินจากไปอย่างไม่สนใจหญิงสาวอีก “นายธนา!” มาริสาต่อว่าไม่ดังนักเพราะกลัวคนอื่นจะได้ยิน “นายมาทำอะไรที่นี่!!” “ผมก็ตามคุณชายมานะซิ” ศิริชัชยังคงสนุกที่สวมบทเป็นธนา เขายิ้มเจ้าเล่ห์แล้วกระชับเอวบางเข้ามาใกล้มากยิ่งขึ้น ทำให้สังเกตอะไรๆ ได้โดยที่หญิงสาวไม่รู้ตัว “คุณหนูมาริสามาคนเดียวได้ไง คนติดตามไม่มาด้วยเหรอครับ” เปมิกาที่ได้ยินสนทนาจากเครื่องสัญญาณสื่อสารถึงกับสะดุ้งแล้วแสร้งทำหน้าเคร่งขรึม แอบหวังในใจว่าจะได้เจอชายหนุ่มอีกคน “ฉันมาคนเดียวยะ” มาริสาพยายามแกะแขนที่รัดรอบเอวเธอออก “นายถือดียังไงมาทำแบบนี้ ปล่อยได้แล้วนะ” “แหม! ก็ผมไม่ค่อยได้มางานแบบ

  • หมอขาอย่ากินดุ    ตอนที่84 คิดถึง

    “ถ้าคุณหญิงทราบว่าท่านชายกลับมาแล้วผมไม่รายงานละก็...” ธนาไม่อยากจะพูดในสิ่งที่ตัวเองคิดในใจเลย “ชีวิตอิสระกำลังจะหมดแล้ว” ศิริชัชไหวไหล่เบาๆ “ได้เวลาเผชิญโลกแห่งความเป็นจริง” “ผมไม่เข้าใจคุณชายเลย” ธนาเอ่ยพลางมองเจ้านายผ่านกระจกส่งหลังรถ “คุณชายมีพร้อมทุกอย่าง” “แต่ขาดอิสรภาพไง” ศิริชัชหัวเราะขืนๆ “ฉันต่างหากที่อิจฉานาย” ธนาทำท่าจะเอ่ยอะไรต่อแต่ก็เปลี่ยนใจ เขานิ่งและปล่อยให้ความเงียบครอบงำ เผลอปล่อยใจให้คิดถึงหญิงสาวร่างเล็กแสนปราดเปรียว เธอดูเป็นสาวทำงานที่แสนจะมั่นใจทั้งที่ดูจากประวัติแล้วเพิ่งจะเรียนจบแท้ๆ หากว่าเขาได้พบเธอในสถานการณ์ปกติคงจะดีกว่านี้ไม่น้อย นี่เธอกลับเข้าใจว่าเขาเป็น “คุณชายศิริชัช” เสียนี่ ถ้าเธอรู้ความจริงว่าเขาไม่ใช่อย่างที่เธอคิด...เธอจะทำอย่างไรกัน “เปมิกา” ธนาเผลอรำพึงชื่อหญิงสาวที่คิดถึงออกมา พอรู้ตัวก็รู้สึกว่าคนขับรถเหลือบตามองนิดๆ ชายหนุ่มรีบปรับสีหน้าตนเองเป็นเคร่งขรึม ไม่นานนักรถเก๋งคันหรูก็มาถึงโรงแรมที่หมาย ธนาก้าวลงจากรถแต่ยังช้าไป คุณชายศิริชัชรีบเปิดประตูรถลงมาก่อนที่

  • หมอขาอย่ากินดุ    chapter 26.  รักนะครับ

    “อยู่บ้านคนเดียวล็อกบ้านดีๆ ล่ะ” การันต์ย้ำกับน้องสาว “ทำเหมือนจะไปหลายวัน” เกวลินแลบลิ้นใส่ “ไปเถอะค่ะ ปล่อยให้ผู้ใหญ่รอไม่ดีนะคะ” การันต์พยักหน้าแล้วเดินไปที่รถพร้อมวายุ เกวลินรอจนรถออกไปแล้วจึงเดินเข้ามาในบ้าน เกวลินเดินไปหยิบน้ำผลไม้ในตู้เย็นรินใส่แก้ว ยังไม

  • หมอขาอย่ากินดุ    chapter 23. พี่เป็นแค่หมอจนๆ  

    การันต์สบตากับวายุแล้วปลดหน้ากากอนามัยออก ทั้งที่เขาบอกกับวายุไม่ต้องมาช่วยก็ได้ แต่อีกฝ่ายก็เป็นห่วงน้องสาวของเขาที่ยังเจ็บขาอยู่จึงมาช่วยงาน ทำให้เขารู้สึกว่าตนเองคิดไม่ผิดที่พาวายุเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว วายุดึงปลดหน้ากากอนามัยออกแล้วเอียงตัวไปทางการันต์เล็กน้อย มองผิวเผินเหมือนเพื่อนถ่

  • หมอขาอย่ากินดุ    chapter 21. หวง

    “ก็คนเพิ่งคบกันก็อยากให้มั่นใจก่อนไง ที่พี่ตะโก้กับพี่วายุก็ยังคบหาดูใจกันก่อนที่พี่ตะโก้จะพาพี่วายุมาเจอกะทิเลย” “ก็ตะโก้หวงกะทิไง” “กะทิก็หวงพี่ตะโก้นะ แต่เพราะกะทิรักพี่ตะโก้ไง ถ้าพี่รักใครกะทิก็รักด้วย แล้วกะทิก็รู้ว่าพี่วายุเป็นคนดีก็เลยไม่เคยห้ามไง มันไม่ได

  • หมอขาอย่ากินดุ    chapter 20. เป็นแฟนครับ

    “ขอบคุณมากครับ” อิทธิก้มศีรษะให้เล็กน้อย เขาถอยออกมาให้พยาบาลทำแผลเกวลินจนเสร็จ เวรเปลเข็นรถมารอรับคนเจ็บไปเอ็กซ์เรย์และสแกนสมอง อิทธิพลเดินเข้าไปสอบถามคุณหมอท่านเดิมอีกครั้งก่อนเดินตามเกวลินไปเงียบๆ โดยไม่ได้พูดอะไร หญิงสาวได้แต่รู้สึกอึดอัดทำอะไรไม่ถูก เขาไม่พูด ไม่ยิ้ม ไม่ถาม ยิ่งกดดันจนเธอไม่ร

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status